Posted in
Labels:
miscellaneous
|
Thursday, December 31, 2009
အခု တေလာ ရန္ကုန္မွာ ခါတိုင္းႏွစ္ထက္ အေအးပိုသလိုပဲ။ ေစာင္ေတြ အထူၾကီးျခံဳျပီး ေကြးတာေတာင္ သိပ္မေႏြးခ်င္ဘူး။ မနက္ဆိုရင္ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳးစားျပီး ထရတယ္။ အဟတ္ ေအးေတာ့ ထခ်င္ေတာ့ဘူး။ မေန႔က မိုးေလဝသ သတင္းမွာ ကသာနဲ႕ ေရႊဘိုျမိဳ႕တို႔မွာ စံခ်ိန္တင္ ညအပူခ်ိန္ေတြ ေလ်ာ့နည္းခဲ့တယ္တဲ့။ (၃.၃ နဲ႕ ၃.၅ ဆိုပဲ)။ တျခား ျမန္မာျပည္ အထက္ပိုင္းက ျမိဳ႕ေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ကို အေအးပိုေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလး တစ္ေယာက္ဆိုု နယ္ကေန ဖုန္းဆက္တာ ေမးခ်င္း ရိုက္ေနတယ္။ အေအးလိႈင္းက ျဖတ္တာလား ေဆာင္းကပဲ ပိုေအးသလား ဘယ္လိုမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာင္ ဒီေလာက္ အေႏြးထည္ေတြ ဝတ္ ေစာင္ေတြ ထူူထူ ျခံဳထားတာေတာင္ ေအးေနတုန္း ဆို လမ္းေဘးအိပ္တဲ့ အေျခအေနမဲ့ေတြဆို ဘယ္လုိမ်ား ေနမလဲ ေတြးမိတယ္။ (ပိုက္ပိုက္ ရွိရင္ေတာ့ ဒီလူေတြအားလံုးကို အေႏြးထည္ထူထူနဲ႕ ေစာင္ေတြ အလကား လိုက္ေဝခ်င္တယ္။) မခြန္ျမလိႈင္နဲ႕ေတာင္ တေန႔က ေျပာျဖစ္ေသးတယ္။ ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာက ကုန္ဆံုး ကာနီး အစြမ္းေတြ ျပေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ အင္း ဘာလိုလိုနဲ႕ ဒီေန႔ဟာ ၂၀၀၉ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေန႔ပဲ နက္ျဖန္ဆို ႏွစ္သစ္ ေရာက္ျပီ။ ႏွစ္သစ္မွာ အေတြ႕ၾကံဳသစ္ေတြနဲ႕ ၊ စိတ္ဝင္စားစရာေတြ ျပည့္ႏွက္ေန လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိတယ္။ ၂၀၁၀ မွာ ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ။ ၂၀၁၀မွာ ျမန္မာျပည္ၾကီး က်န္းမာ ခ်မ္းသာပါေစ။ ခ်စ္ေသာ သူနဲ႕ လူတိုင္းေပါင္းသင္း ရပါေစ ေၾကာင္း ႏွစ္သစ္ အၾကိဳ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ Happy New Year! ျဖစ္ပါေစ။ ႏွစ္သစ္ အတြက္ သယ္ရင္းအားလံုး Aja Aja Fighting!!
Posted in
Labels:
poem
|
Thursday, December 24, 2009
ဒီလိုဗ်ာ…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ တေတြ အရည္မရ အဖတ္မရေတြကို ဆက္လက္စားသံုးေနသ၍
စကားမ်ားၾကတာပဲ အဖတ္တင္မယ္….
မိမိအတၱ အစြန္းထြက္ေတြ မပါတဲ့ ေရာင္းတန္းဝင္ လူၾကိဳက္မ်ား
ဖက္ရွင္ထြင္လံုး သက္သက္ေတြဆိုတာ .. တကယ္က သံုးစား မရဘူးဗ်
ဘယ္လိုပဲ ဗားရွင္းအသစ္ထြက္ထြက္.. မူလအေပၚ အေျခခံတဲ့ ညႊတ္ယိမ္းမႈေတြကို..
လက္ခံလိုက္ၾကမယ္..
ပိုက္ကြန္ထဲက ေျမေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ အရိပ္လကၡဏာမ်ိဳးကို ေရြးခ်ယ္မွာလား
တဝက္ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတာ. ဆႏၵရွိသူရဲ႕ မွန္ထဲက ဖ်က္ဆီးႏိုင္ျခင္း..ေတြကိုေျပာတာ..
ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း သြားခ်င္သြားမည္။
သေဘာတူညီမႈ ရရွိျပီးသား ပိရမစ္ေတြဟာ.. ရယ္ေမာသံမ်ားႏွင့္အတူ
ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုပဲ… အခ်စ္နာက်..ေနၾက….
ကတိကဝတ္မ်ားသည္ အလြန္က်ယ္ေလာင္ေသာ မိုးျခိမ္းသံမ်ားလို/
စကားအလြန္မ်ားေသာ… မိန္းမၾကီးမ်ားလို…..
Learn wisdom by the follies of others.
လက္အိတ္ဟာ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္
အို.. ဘုရားသခင္…
ငတ္မြတ္ျခင္းေတြကို… မေျဖသိမ့္ ႏိုင္ေသးသေရႊ႕ေတာ့.. ကၽြန္ေတာ္တို႔
ေျခေထာက္ေတြက ရွက္ေနလိမ့္မယ္…
ဆိုလိုတာက..
နတ္အလိုမလိုက္ႏိုင္ေသာ လူ၏ အလိုကို ခုတံုးလုပ္ျပီး
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပေတျခင္း အျမွီးေတြကို က်ည္ေတာက္စြပ္ၾကည့္ျခင္း သာျဖစ္ပါတယ္။
အသက္ရွဴမဝေသာ လူငယ္မ်ား၏ ဆန္းသစ္မႈမ်ားဆီက ရုန္းထြက္ေျပးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
သီခ်င္းမ်ား သံျပိဳင္သီဆို ၾကျပီး မ်က္ႏွာမူ၍ ေနထြက္လိုက္ၾက၏။
ဖေယာင္းတိုင္မ်ားကို မီးမႈတ္ျငိမ္းသတ္ကာ ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္ႏိုင္ေသာ ဓားရွည္ကို ထိန္းသိမ္းလိုက္ပါသည္။
သမိုင္း၏ ေနာင္တရမႈေတြဆီက ဆင္းသက္လာေသာအခါ…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖိနပ္ေတြ စီးထားၾကဖို႔ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း…..။
Posted in
Labels:
Announcement,
poem
|
Monday, December 21, 2009
ကဗ်ာေတြ ဖတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာတယ္။ မင္းဘေလာ့ ဖတ္ရတာ ရႈပ္ေနတာပဲတဲ့။ ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္က သတင္းေတြလဲေရး၊ အက္ေဆးေတြလဲေရး၊ ခရီးသြားေဆာင္းပါးေတြေရာ စံုစီနဖာ ဆိုေတာ့ အဲ့လို သီးသန္႔ ဖတ္တဲ့သူေတြ အတြက္ ဘယ္အဆင္ေျပပါ့မလဲ။ လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္ေရးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္က စလုပ္ကတည္းက ဘေလာ့ဂ္ေရစီးေၾကာင္း အတိုင္း သြားေနေတာ့ ဒီပံုစံေလးကို ေတာ့ မျပင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ကဗ်ာေတြ သီးသန္႔ ဖတ္ေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲ အဆင္ေျပေအာင္ ကဗ်ာေတြ ခ်ည္း သီးသန္႔ စုစည္းထားတဲ့ ကဗ်ာဘေလာ့ဂ္ေလး တစ္ခု လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ ကၽြန္ေတာ္ အရင္ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေတြေတာ့ အဲ့ဒိမွာ ပါလာမွာ မဟုတ္ပဲ။ အခု အသစ္ တင္ထားတဲ့ ေလးပုဒ္ေလာက္ကေန စျပီး တင္မွာပါ။ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေတြကို အခု ဒီဘေလာ့ဂ္မွာလဲ အလ်ဥ္းသင့္သလို တင္မယ္ ဟိုဘေလာ့ဂ္မွာလဲ တင္မွာပါ။ အဲ့ဒိဘေလာ့ဂ္မွာေတာ့ ကဗ်ာသီးသန္႔ဆိုေတာ့ ကဗ်ာဖတ္မယ့္သူေတြ အတြက္ မ်က္စိရွင္းတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးကေတာ့..
mypoetrynote.wordpress.comျဖစ္ပါတယ္။ လာလည္ႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ :)
Posted in
Labels:
News,
poem,
Today Yangon
|
Monday, December 21, 2009
မေန႔က စိမ္းလန္းစိုျပည္ထဲမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ အလင္းပ်ိဳးလက္မ်ား ကဗ်ာရြတ္ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပျပီးစီး ခဲ့လို႔ ဝမ္းသာ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ တက္ေရာက္ခဲ့ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အပင္ပန္းခံ ၾကိဳးစား ထားသမွ်ေလး ေအာင္ျမင္သြားလို႔ အရမ္းေပ်ာ္မိပါတယ္။ မေန႔က ပြဲကို လူဦးေရ ၁၀၀ ေလာက္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ DOI ကဗ်ာကလပ္ လုပ္ခဲ့သမွ် ပြဲေတြထဲမွာ ဒီပြဲက လူအမ်ားဆံုး ပါပဲ။ ပရဟိတပြဲေလးလဲ ျဖစ္လို႔ ဧည့္သည္ေတြ မ်ားမ်ားလာၾကတာ ထင္ပါတယ္။ ပြဲကေလးကို အစက ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲမွာ လုပ္မယ္ဆိုျပီးမွ ပြဲစရိတ္အတြက္ခ်ည္းပဲ စရိတ္စက ေတြမ်ားေနမွာစိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမက္ခင္းေပၚမွာပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္လိုက္ၾကတယ္။ မထင္မွတ္ပဲ လုပ္လိုက္တဲ့ ျမက္ခင္းျပင္ ကဗ်ာရြတ္ပြဲေလးဟာ ကန္ေရျပင္ကို ေနာက္ခံျပဳရင္း အရိပ္အာဝါသေလး ေအာက္မွာမို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး လိုက္ဖက္ညီသြားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရႏိုင္တယ္။ (ကိုမိုးလိႈင္ ကေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ျမက္ခင္းစိမ္းေတြ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာေတာ့ အခု ထိုင္စရာ ျမက္ခင္းေတြ ရွိေနေသးလို႔ ဂုဏ္ယူရပါတယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။)
Posted in
Labels:
poem
|
Sunday, December 20, 2009
တံခါးေတြက စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာတယ္။
ေခၚဆိုသံ မဲ့ေနေသာ တယ္လီဖုန္းကို
မအားမလပ္ ျပန္လည္ ေျဖၾကားရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
ည၏ အနမ္းတရႈိက္ေၾကာင့္ လွစ္ဟာသြားေသာ ကန္ေရျပင္၏
မ်က္ႏွာျပင္သည္ လျမင္ ၾကယ္ျမင္ .... ပါပဲ။
ေရာ့ခ္အန္ရိုး... ေတးသြားႏွင့္ ဓမၼက်မ္းစာအုပ္..
ဘယ္ႏွခုေျမာက္မွန္း မသိေသာ လီဆယ္မႈ မ်ားမွ တဆင့္
သူေတာ္ေကာင္းေတြ ဝတ္တယ္ဆိုတဲ့ ဝတ္ရံုထဲ တိုးဝင္သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ/ ခင္ဗ်ားတို႔ တေတြ
ပဋိပကၡမ်ားကို အတူတကြ လက္မခံတတ္ ၾကတဲ့အခါ
ဖန္တီးစရာ မလိုေသာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး ရပ္ဝန္းမ်ားကို ထုဆစ္ လိုက္ၾကတယ္။
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္လိုက္သည္။
ဓာတ္ခဲကုန္ေနေသာ လေရာင္မ်ား... အေၾကာင္း ျပတင္းတံခါးေတြနားက
ငွက္ေတြ လွ်ိဳ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ဝွက္ ေျပာေနၾကလိမ့္မယ္။
(ရီမုဒ္ကြန္ထရိုးကေန Next ကုိႏွိပ္၍ ေက်ာ္ပါ)
ရစ္သမ္ေတြ ၊ ကာရံေတြ၊ ေတးသြားအမွတ္အသားေတြနဲ႕
အခုထိေတာ့ .. သံုးၾကိဳးေျမာက္ တူရိယာ ၾကိဳးကို မဆက္ရေသးဘူး။
သပ္သပ္ခတ္ခတ္ ႏွင့္ ၾကိဳတင္စီမံထားေသာ လမ္းမၾကီးေပၚ ပက္ၾကားေတြတက္အပ္ အံုးမွာလား။
မ်ိဳးရိုးဗီဇ အမႈိက္ကို လိမ္က်စ္ရင္း စံခ်ိန္စံႏႈန္းမွီ တြင္းနက္ေတြထဲ ဆင္းသြားၾက၏။
မီးေၾကာင့္ သင္မေလာင္ပါေစႏွင့္....
ျဂိဳလ္ၾကီး ၈လံုး စူပါနန္းၾကိဳးမွ်င္သီအိုရီ...၊ အိုင္းစတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ဂ္တခု မရွိ။
ဆိုေတာ့ကာ....
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာ့ေသာက္ေနေသာ ပုလင္းမ်ားအား ဒါနျပဳျခင္းအားျဖင့္
ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ ေလာ္မာေဖာက္ျပားမႈမ်ားကို အရစ္က်ေပးေခ်ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ/ မေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ၂ခု ၾကား လြဲမွားမႈမွာ ရာႏႈန္းျပည့္ျဖစ္၏။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ေခၽြတာဖို႔ တပတ္ရစ္ ေန႔စြဲမ်ားကို စားသံုးပါ။
ဧရိယာ ျပင္ပသည္ ဆက္သြယ္မႈသို႔ ေရာက္ေန၏။
တစြန္းတစမွ် မၾကားဖူးေသာ ပံုျပင္မ်ားကို နာရီအကုန္ခံ၍ အိပ္ယာဝင္သည့္အခါ
တပ္ဆင္ အသံုးမျပဳပါႏွင့္...။
စိမ္းလန္းမႈမ်ားကို အေသအေက် ျမတ္ႏိုးပစ္လိုက္ပါ။
ဖံုးကြယ္ထားေသာ.. လိုက္ကာမ်ားကို လွစ္ဟ ေနပါေစ။
Posted in
Labels:
poem
|
Thursday, December 17, 2009
ဒီမွာ ဟန္နီ...
တပိုင္းတစ သီခ်င္းေတြနဲ႕ ငါ မေရာင့္ရဲ တတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ..
မင္းေလးက လြဲလို႔ အားလံုး သိတယ္..။
ငါဟာ သားရဲတစ္ေကာင္ မဟုတ္ေပမယ့္
ေတာအုပ္ေတြထဲ ရွင္သန္ျခင္းကိုမွ လိုက္ရွာေနတဲ့ေကာင္။
ေရႊ႕လ်ားေနေသာ ခရီးလမ္းေတြကိုမွ ငါက လိုက္ပါစီးနင္းမိတဲ့အခါ
က်ိဳးပဲ့ေၾကြ သြားတဲ့ မုန္းအီမႈေတြကိုပဲ ရလိုက္တယ္။
ဝင္လာခဲ့ျပီးမွ ျပန္ထြက္သြားတဲ့အခါ ငါ့စာမ်က္ႏွာရြက္မ်ား
အကူအပံ့မရွိ ၾကမ္းျပင္ေပၚ လဲေလ်ာင္း က်ဲျပန္႔ကုန္တယ္။
ရိုမန္တစ္ ဆန္ျခင္း/မဆန္ျခင္းေတြကို ငါျငင္းဆန္ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ တေမွ်ာ္တေခၚ ပင္လယ္တစ္ခုေလာက္ ငါနာက်င္တတ္ခဲ့ျခင္းကိုေတာ့
ဘယ္သူ႔မွ သိလိုက္လိမ့္မယ္ မထင္ဘူးကြယ္
ဘြဲ႕ထူးခံ ခ်ီးက်ဴးမႈကို ငါမလိုအပ္ဘူး ... ရွစ္ဆယ့္ငါးရက္ေျမာက္
တနဂၤေႏြေတြကို မုန္းတယ္။
လင္းသင့္လို႔ လင္းခဲ့တဲ့ မနက္ခင္းကို ဘာအတြက္နဲ႔မွ ဝိေရာဓိေတြ
ခ်ိတ္ဆြဲထားဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ငါထင္ပါတယ္။
အျပာေရာင္ အက်ီတထည္နဲ႔ အတူ ငါ့တည့္တည့္ၾကီး ေလွ်ာက္လာခဲ့မယ္...။
ဒီမွာ... ဟန္နီ.. မနက္ျဖန္ ကိုးနာရီ ငါလာခဲ့မယ္...။
Posted in
Labels:
poem
|
Monday, December 14, 2009
ထိုအခါ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္းမ်ားကို
ကိုယ့္သေဘာႏွင့္ ကိုယ္ ေျဖသိမ့္ ပစ္လိုက္၏။
တနံတလ်ား ရွည္လ်ားလြန္းေသာ လမ္းေတြ.. ကြၽန္ေတာ္တို႔
ေလွ်ာက္^မေလွ်ာက္...
စဥ္းစား စရာ မလိုေသာ ... စဥ္းစား စရာလိုေသာ
အေရာအေႏွာ.. ေဟာဒိေျမာင္းေတြထဲ ပစ္^မပစ္
ငါတို႔ရြတ္ဆုိ ၾကေသာ .. ဘာသာမဲ့ျခင္းေတြ.
သူတို႔အလုိလို.. ဆြံ႕လို႔.. အလို႔...သြားလိမ့္..မယ္
တထြာတမိုက္ေလာက္နဲ႕.
ရင္ဘတ္ထဲက ဒဏ္ရာေတြ ဒင္းၾကမ္း အျပည့္..
ေဗာ့ဒကာ တခြက္စာ နဲ႕ ရင္ခုန္သံျခင္း
လဲလွယ္မည့္ ကိစၥ...
အဲ့ဒိ ဓာတ္မီးတိုင္ေတြေအာက္ ကိုယ့္သမိုင္း ကိုယ္ေရးမယ့္
ငါတို႔ ေမာ္ကြန္းေတြ အေၾကာင္း ...မွတ္တမ္းတင္လို႔..
တထပ္တည္း က်ေရာက္ေနေသာ ထပ္တူညီမႈမ်ားသည္
အခ်ိဳးခ်၍ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ ႏႈတ္ထြက္ ရြတ္ဆိုျခင္းမ်ားကို
နားလည္ ေပးရလိမ့္မည္ဟု ဆိုသည္။
မတရားသျဖင့္ ခ်ဳပ္ကိုင္ျခင္းမ်ားကို အံတုရန္
ဗီဇပါရွိျပီးသား အမွန္တရားတို႔ကို ရဲ၀ံ့စြာ ေဖာ္ထုတ္ျပသျခင္း...
ပူေလာင္ပြက္ဆူ ေနေသာ မီးလမ္းကို ငါတို႔ နည္းလမ္းက်က်
ေလွ်ာက္လိုက ေလွ်ာက္မည္။
ဥပကၡာ ျပဳလုပ္လိုက္ေသာ ဂုဏ္ေဆာင္မႈမ်ား သည္
ညစ္ႏြမ္းေၾကာင္း ထုေခ်လႊာ တင္ရန္ မလိုအပ္ေပ။
ထို႔ေၾကာင့္…..
ေဘာင္ခတ္၍ စနစ္တက် က်ဉ္းေျမာင္းေနေသာ အယူဝါဒမ်ားကို
လႊင့္ပစ္ လိုက္ၾကျပီး…သည့္ေနာက္….
ခပ္ရဲရဲ ရြတ္ဆိုလိုက္ၾကေတာ့၏။
Posted in
Labels:
Barcamp Yangon,
News,
Today Yangon
|
Thursday, December 10, 2009
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပထမဦးဆံုး အၾကိမ္ က်င္းပမည္ ျဖစ္ေသာ Barcamp ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ မီဒီယာေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းပြဲကို ယေန႔ နံနက္ပိုင္း ၁၀နာရီခြဲ တာေမြအဝုိင္းထိပ္ရွိ Moon Bakery တြင္ က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ၎ပြဲကို 7Days၊ Internet၊ Myanmar Post၊ ျပည္ျမန္မာ၊ အလင္းတန္း၊ ရန္ကုန္တုိင္းမ္၊ ျမန္မာတုိင္းမ္၊ Time to Time၊ Knowledge Bridge၊ Flower News၊ PC Magazine စတဲ့ သတင္းမီဒီယာမ်ားမွ လာေရာက္သတင္းယူ ေမးျမန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒီရွင္းလင္းပဲြမွာ Barcamp Yangon - Public Relation Team မွ မထုိက္ထုိက္ေအာင္က Barcamp မ်ား ျဖစ္ေပၚလာပံု၊ Barcamp မ်ားရဲ႕ သေဘာသဘာဝမ်ားကုိ Website မ်ားကုိ ကုိးကားျပီး ရွင္းလင္းျပသခဲ့ပါသည္။ ကုိေဇသီဟမွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအေနနဲ႕ Barcamp မ်ားကို ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းျဖင့္ Barcamp လာေရာက္သူ ပရိသတ္မ်ားနဲ႕ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား စသည္ျဖင့္ နယ္ပယ္အသီးသီးမွ လုပ္ငန္းရွင္၊ ပညာရွင္၊ ဝါသနာရွင္လူငယ္မ်ားအားလံုးကုိ ဘယ္လို အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းေစႏုိင္သလဲဆိုတာ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။ ကိုသက္ထူး(ကိုမ်က္လံုး)မွ Barcamp Yangon မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ဖို႕ စီစဥ္ထားတဲ့ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ လိုအပ္တဲ့ ျဖည့္စြက္ခ်က္ အခ်ိဳ႕ကုိ ကုိေက်ာ္ေဇယ်မွ ျဖည့္စြက္ ရွင္းလင္းခဲ့သည္။ ရွင္းလင္းပြဲ က်င္းပ ေနစဉ္အတြင္း Barcamp Yangon သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးမွ ကိုမင္းယြန္းသစ္မွ Facebook ႏွင့္ Twitter (www.twitter.com/barcampyangon) မ်ားေပၚတြင္ Live update မ်ား တင္ဆက္ေပးခဲ့သည္။
Barcamp ဆိုသည္မွာ နည္းပညာဖလွယ္ ဖလွယ္ပြဲ တစ္ခုျဖစ္ျပီး ႏိုင္ငံတကာတြင္ ႏွစ္စဉ္က်င္းပေလ့ ရွိေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေတာ့ ယခုအၾကိမ္သည္ ပထမဆံုး အၾကိမ္ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။Barcamp ကုိ Barcamp Bangkok, Barcamp KL စသည္ျဖင့္ က်င္းပတဲ့ ျမိဳ႕အမည္နဲ႕ တဲြျပီး မွတ္တမ္းတင္ေလ့ရွိပါသည္။ အာရွႏုိင္ငံမ်ားအေနနဲ႕ ေျပာရရင္ Singapore, Malaysia, Kazakhtan, Thailand, India, Vietnam ႏုိင္ငံတို႕မွာရွိတဲ့ ျမိဳ႕အသီးသီးမွာ Barcamp တစ္ၾကိမ္ထက္မနည္း က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကျပီး ျဖစ္ပါသည္။ India မွာဆိုလွ်င္ သူ႕ရဲ႕ ျမိဳ႕ အသီးသီးမွာ Barcamp ၂၇ ၾကိမ္ေလာက္ ျပဳလုပ္က်င္းပႏုိင္ခဲ့တာကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။ အျခားေသာ Africa ႏုိင္ငံမ်ား၊ Arab ႏုိင္ငံမ်ား၊ America ႏုိင္ငံမ်ား၊ Europe ႏုိင္ငံမ်ားမွာရွိတဲ့ ျမိဳ႕အသီးသီးမွာလည္း Barcamp မ်ား အၾကိမ္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္က်င္းပ ႏုိင္ခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ျပီး က်င္းပျပဳလုပ္ဖို႕ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတြ၊ ျမိဳ႕ေတြလည္း အမ်ားအျပား ရွိေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
Barcamp Yangon ပြဲကို ၂၀၁၀ ဇန္နဝါရီလ ၂၃၊ ၂၄ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ Myanmar Info-Tech တြင္ က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ျပီး ၎ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ MCPA မွ ဦးေဆာင္ျပီး Freelance လူငယ္ အုိင္တီသမားမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထပ္မံ၍ ပူးေပါင္းပါဝင္လိုေသာ အိုင္တီသမားမ်ား၊ Volunteer မ်ားအားလည္း ဖိတ္ေခၚ ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ Barcamp ၏ သေဘာသဘာဝသည္ ပညာရွင္မ်ားမွ ေဟာေျပာေသာ နည္းပညာ ေဟာေျပာပြဲမ်ား၊ Workshop မ်ားႏွင့္ ပံုစံ မတူပဲ မည္သူမဆို မိမိ တတ္ကၽြမ္းထားေသာ နည္းပညာမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ မွ်ေဝဖလွယ္ ႏိုင္သည္ဟု သိရွိရသည္။ ထို႔ျပင္ Barcamp Yangon အတြက္ လိုဂိုျပိဳင္ပြဲကို လည္း က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ျပီး မည္သူမဆို Facebookရွိ (Barcamp Yangon) တြင္ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။
“Barcamp Yangon မွာ နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္၊ ပညာရွင္၊ ဝါသနာရွင္မ်ားကို စုစည္းျပီး ကုိယ့္ရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳ၊ နည္းပညာ၊ ဗဟုသုတ၊ အၾကံဉာဏ္ေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္စုစည္းႏုိင္ဖို႕၊ လက္ေတြ႕ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ၾကဖို႕အတြက္ Open Environment တစ္ခု ဖန္တီးေပးဖို႕ ရည္ရြယ္က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Barcamp Yangon မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အသိဉာဏ္ဗဟုသုတေတြကုိ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ ဖလွယ္ၾကဖို႕၊ ျပန္႕က်ဲေနတဲ့ Idea ေတြကို ဝါသနာတူ၊ စိတ္တူ၊ ကုိယ္တူသူမ်ားနဲ႕ စုစည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ၾကဖို႕ အဓိက ရည္ရြယ္ က်င္းပသြားမွာပါ။ Barcamp Yangon မွာ ဘယ္နယ္ပယ္၊ ဘယ္ဘာသာရပ္ေတြကို အဓိက ေဆြးေႏြးၾကမယ္ဆုိတာ တက္ေရာက္တဲ့ပရိသတ္မ်ားက ဆံုးျဖတ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ပရိသတ္ကို အခ်ိန္၊ ေနရာ၊ စသည္ျဖင့္ organize လုပ္ေပးတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံုမွာ အားလံုးရဲ႕ ပူးေပါင္း ညႇိႏိႈင္းေဆြးေႏြးမႈ၊ သရုပ္ျပမႈ၊ အျပန္အလွန္ထိေတြ႕မႈကေန အက်ိဳးရလဒ္ေကာင္းေတြ ထြက္ေပၚလာမယ္လို႕ ယံုၾကည္ယူဆပါတယ္။” ဟု ကိုသက္ထူးမွ ရွင္းလင္း ေျပာၾကားပါသည္။
ပါဝင္လိုသူမ်ား၊ တက္ေရာက္ လိုသူမ်ား သည္ www.barcampyangon.org တြင္ ၾကိဳတင္ register ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လူဦးေရ အေရအတြက္ေပၚ မူတည္၍ စီစဉ္စရာ မ်ားရွိ ၍ ျဖစ္ေၾကာင္း ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီ၏ ျပန္ၾကားေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရး တာဝန္ရွိသူ မထိုက္ထိုက္ေအာင္မွ ေျပာၾကားပါသည္။ Lucky Draw အစီအစဥ္မ်ား၊ Gift Pack မ်ားေပးသြားမယ့္ အစီအစဥ္မ်ား၊ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားနဲ႕ အျခား စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ အစီအစဥ္မ်ားကုိလည္း အလ်ဥ္းသင့္သလို ထည့္သြင္းေပးသြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရွိရသည္။
ထို႔ေနာက္ မီဒီယာသမားမ်ား၏ သိလိုသည္မ်ားကို Barcamp Yangon ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီ အဖြဲ႕သားမ်ားက ျပန္လည္ ေျဖၾကား ေပးခဲ့ျပီး ရွင္းလင္းပြဲကို မနက္ ၁၁နာရီခြဲခန္႔တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ျပီးစီးခဲ့ပါသည္။
Posted in
Labels:
poem
|
Thursday, December 10, 2009
ကၽြန္ေတာ္ တူးေဖာ္ရရွိေသာ ေသာၾကာေန႔မ်ားကို
တင္ဆက္ဖို႔.. စင္ျမင့္ေပၚတက္လိုက္သည္။
ႏႈတ္ဆိတ္ေနၾကျပန္၏။ ႏႈတ္ပိတ္ေနၾကသည္။ (လက္ခုပ္သံမ်ားပင္ မၾကားရ)
မရွင္းလင္းေသာ အခ်က္အလက္မ်ား အေၾကာင္း…
ဘူတာအိုေလးက ရွင္းလင္းႏိုင္လိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။
အလွ်ံတညီးညီးႏွင့္ ထိုေလာင္မီးမ်ားသည္
ထို႔ထက္ပို၍ ေလာင္ကၽြမ္း လိမ့္မည္ဟု ယူဆရသည္။
ျပတင္းတံခါးမ်ားကို ပိတ္ပစ္ပါ…
(ျပင္ပ ျမင္ကြင္းမ်ား၏ အေရာင္ေသြး စံုလင္မႈကို မျမင္ခ်င္္ အဆံုး ျဖစ္၏)
သံၾကိဳးမ်ား ခတ္ထားေသာ ရူးသြပ္မႈမ်ားသည္
စိတ္မလံုျခံဳမႈ၏ ျပတိုက္မ်ား ျဖစ္သည္။
အနီေရာင္ပန္းမ်ား ျဖစ္သည္…
အနီေရာင္ ဝတ္ရံုမ်ား ျဖစ္သည္…
အနီေရာင္ ေသြးမ်ား ျဖစ္၍
အနီေရာင္ အလံေတာ္ ျဖစ္သည္….။
ဝိေရာဓိမ်ားကို ေသာ့ခတ္ သိမ္းထားရန္ မလိုအပ္ေၾကာင္း
ေျခရာအထပ္ထပ္မ်ားက သက္ေသျပခဲ့ ျပီး၏။
အမွားႏွင့္ အမွန္.. အမွန္ႏွင့္ အမွားျဖစ္သည္။
တနလၤာေန႔ ျဖစ္ေသာ္လည္း တနလာၤေန႔ အသစ္ ျဖစ္သည္။
နိဒါန္း ရွိေသာ္လည္း လက္မွတ္ တခု မပါရွိသျဖင့္ ..
၎သည္ မည္သည့္ အရာဟု ကၽြန္ေတာ္ တပ္အပ္ မေျပာႏိုင္ပါ။
Posted in
Labels:
poem
|
Monday, December 07, 2009
လမ္းမႀကီးက တေမၽွာ္တေခၚႀကီး ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား
အဲ့ဒိက ျပန္လာတုန္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝထဲက
ပစၥည္းပစၥယာ တခ်ိဳ႕ က်က်န္ခဲ့သလိုပဲ..
အသက္ရွူမဝလို႔ သံပတ္ေပးထားတဲ့ နာရီခၽြတ္ၿပီး
အိပ္ကပ္ အေဟာင္းႀကီးထဲ ထိုးသိပ္ထည့္ပစ္တယ္
တြဲလိတြဲလ် ဓာတ္ႀကိဳးေတြ ဓာတ္မီးတိုင္ရဲ့ လည္ပင္းကေန
ေျပေလ်ာ့ က်ေတာ့ မလိုနဲ႔...
ဟား.....
ဒုကၡအေဟာင္းေတြကို မွုတ္ထုတ္လိုက္ၿပီး
ဒုကၡအသစ္ေတြကို ျပန္လည္ ရွူရွိုက္လိုက္တယ္
သားရဲေကာင္ေတြ ငုတ္တုတ္ထိုင္သလိုမ်ိဳးနဲ႔
မွတ္တိုင္ရဲ့ အာခံတြင္းထဲ ဘယ္သူမွ မေစခိုင္းပဲ
ငါဝင္ထိုင္တယ္
လူအသိုးေတြ၊ ကားအသိုးေတြ၊ တိုက္အသိုးေတြ၊ စာအုပ္အသိုးေတြ
သီခ်င္းအသိုးေတြ၊ ရည္းစား အသိုးေတြ၊ တရားအသိုးေတြ
အားလုံး.. အားလုံး အသိုးေတြ....
(ေဝါ့....)
ဘူတာထဲ ေရွာေရွာ႐ူ႐ူ ဝင္သြားတဲ့
ရထားတစင္းလို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ နားခ်ရင္း
ေခါက္ရိုးေတြ ခ်ိဳး... ခ်ိဳး..ခ်
ေၾကးစား လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ရဲ့ က်ိန္စာရြတ္သံတဲ့
ငါ့ဂစ္တာ သံေတာင္ ငါ မၾကားရေတာ့ ျပန္ဘူး
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသခ်ာတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မေသခ်ာတဲ့
အေရျပားေတြကို တူးဆြၿပီး ဂ်စ္ပဆီ တစ္ေယာက္လို
လြတ္လပ္ျခင္းေတြကို ေပါင္းဖက္မိရဲ့
မူကြဲရွိတဲ့ သမိုင္းေတြမွာ မိရိုးဖလာေတြကို
လႊင့္ပစ္လိုက္တယ္
သတ္သတ္လြတ္မစားတဲ့ ထိုသားရဲေတြဆိုတာ
စာအုပ္ေတြထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြလို ပါပဲ
ဘာမွ မသိလိုက္ခင္မွာပဲ...
ၿမိဳ႕ျပက ငါ့ကို ေက်ာသပ္သြားခဲ့
ဘဝဆိုတာ ေျခအိတ္ထဲက လက္ေဆာင္ တစ္ခုလို
မွန္းဆရခက္တယ္
အဲ့ဒိေန႔ကေပါ့ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို သိမ္းထုပ္ၿပီး
စ်ာပနလုပ္ပစ္ခဲ့ရတယ္။
Posted in
Labels:
Article,
News
|
Saturday, December 05, 2009
ဒီေန႔ ဆီးဂိမ္းျပိဳင္ပြဲ ျမန္မာ နဲ႔ လာအိုပဲြ ကန္မယ္။ ဘယ္လိုင္းက လာမလဲေတာ့ မသိေသးဘူး။ သတင္း လိုက္ယူတဲ့ ထဲမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ soccermyanmar နဲ႔ MRTV4 ေတာ့ ပါသြားတယ္လို႔ သတင္းမွာ ဖတ္လိုက္ ရတယ္။ မေန႔က အမ်ိဳးသမီးပြဲကေတာ့ အိမ္ရွင္ လာအိုကို သေရက်သြားတယ္တဲ့။ စလာျပီ ထင္တယ္။ ေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌၾကီးကေတာ့ ေရႊမွ ေရႊပဲလို႔ ေျပာေနတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အမ်ားၾကီး မေမွ်ာ္လင့္ရဲ ပါဘူး။ သိတဲ့အတိုင္း ခဏခဏ ရင္ေမာရလြန္းလို႔။ အုပ္စုအဆင့္ကို ေက်ာ္ႏိုင္ရင္ပဲ ဝမ္းသာလွပါျပီ။ ျမန္မာ အသင္းက ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ တုန္းကေတာ့ ေငြရထားတယ္ ေျပာတာပဲ။ သိေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္မိတဲ့ တိုက္ဂါးဖလား ပြဲေတြမွာေတာ့ အဲဗား အနီေတြ အဝါေတြနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးရင္းျခာ ျဖစ္ေနတာခ်ည္းပဲ ေတြ႕တယ္။
Posted in
Labels:
poem
|
Wednesday, November 25, 2009
ေတာင္တန္းေတြဆီကို ေငးလို႔ၾကည့္မိပါတယ္
ခ်ယ္ရီပန္းေတြ အဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေနပံုက
ယဉ္ယဉ္ေက်းေက်း လွလို႔ေနရဲ႕
ကၽြန္ေတာ့္ကို မသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို သိတဲ့
ျမိဳ႕ကေလးက ႏွင္းျမဴေတြ ၾကားမွာ
ရယ္ရယ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႕....
တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ရတဲ့
လမ္းေကာက္ေကြးေလးေတြမွာ...
ေတြ႕ကရာ အိပ္မက္ေတြ မက္ခ်င္တဲ့ေကာင္
ဒီတခါေတာ့ ...
ပန္းသီးနီနီေလး တစ္လံုးနဲ႕ တူတဲ့
ေမွာ္ဝင္ပ်ိဳေလးကို သြားေတြ႕မိပါရဲ႕
အကၡရာေတြလဲ ေကာက္ဖူးခ်င္ပါတယ္
ႏိုဝင္ဘာမွာလဲ ေဝလြင့္ခ်င္ပါတယ္ကြယ္
ျပတိုက္ေလး တစ္ခုစာ မက
ေဆာင္းရာသီလုပ္ကားခ်ပ္ေလးေတြ
ခင္းက်င္းျပသခ်င္ပါရဲ႕
ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ေပါ့ ေမွာ္၀င္ပ်ိဳမေလးရယ္
ငါ့ရဲ႕စကားလံုးလွလွေလးေတြနဲ႔
နင့္အတြက္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ေလာက္ေဆာက္ေပးခ်င္တယ္
အဲဒီၿမိဳ႕ေအးေအးေလးကို
ငါ့ကဗ်ာေတာင္တန္းေတြနဲ႔၀ိုင္းပတ္ထားမယ္ေလ
နင္နဲ႔ငါ ပန္းသီးပင္ေအာက္မွာ
ဒါမွမဟုတ္ ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္မွာ
ႏႈတ္ေတြ႔ရာသီခ်င္းေလးကိုတူတူ ညည္းဆိုၾကတာေပါ့ကြယ္။
Posted in
Labels:
Birthday Wish
|
Saturday, November 21, 2009
လြန္ခဲ့ေသာ ၂၄ႏွစ္က ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၁၁နာရီမွာပဲ ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ကို လူ႔ေလာကထဲကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔မွာပဲ ေမေမနဲ႕ ေဖေဖက တျခားျမိဳ႕တျမိဳ႔ မွာေရာက္ရွိေနပါ တယ္။ မနက္က ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ အိပ္ယာ မႏိုးေသးဘူး ဖုန္းဆက္ျပီး ေမေမနဲ႕ ေဖေဖက ေမြးေန႔ဆုေတာင္း ေပးသြားတယ္။ အမွန္ေတာ့ ေမြးေန႔ဆိုျပီး ပို႔စ္ခပ္ရွည္ရွည္ေရးမလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေရးမယ္ ဆုိေတာ့ ဘာမွ ထြက္မလာေတာ့ဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို အခုခ်ိန္ထိ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္လာတဲ့ ခ်စ္ေမေမ နဲ႕ ခ်စ္ေဖေဖ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို နားလည္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Posted in
Labels:
poem
|
Thursday, November 19, 2009
အသည္းကြဲ စကၠဴ
ငါ က
(ဒုကၡလွလွေလးနဲ႔ ေရးထားတဲ့)
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့
စကၠဴတစ္ရြက္ပါ။
(တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕)
လက္ဖဝါးလွလွေလးကသာ
ငါ့ကို
......... ေလယာဥ္ပ်ံလုပ္ၿပီး
လႊင့္မပစ္ခဲ့ရင္ေပါ့ ။
<<ဇာတိ>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
နင္ႀကိဳက္တဲ့
ေရာင္စံုစကၠဴတစ္ရြက္မွ
ငါက ျဖစ္မလာတာ
အရုပ္လွလွေလးေတြလည္းမပါဘူး
အေရာင္ဗလာနဲ႔
မီးထဲေရထဲ
အသည္းကြဲေနတဲ့ စကၠဴ . . . . .။
<<သူရႆဝါ>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
အေရာင္မရွိ အနံ႔မရွိ
ဘာျဖစ္တည္မႈတစ္ခုတစ္ေလမပါ၀င္ခဲ့တဲ့
စာရြက္တစ္ရြက္ ပါ
ဒါကိုမ်ား ၀ိုင္းသမုတ္လိုက္ၾကပါေသးတယ္
အသည္းကြဲ စကၠဴ တဲ့........................
<<.NAMELESS>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
စကၠဴတစ္ရြက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို
အဲဒီစကၠဴအေပၚမွာရွိတဲ့ ပံုရိပ္ေတြနဲ႔ ျဖတ္တယ္...
တကယ္လို႕
ငါက စကၠဴတစ္ရြက္ဆိုရင္
ငါ့တန္ဖိုးကို ဘယ္လိုျဖတ္ၾကမလဲ...
ငါ့ အ ေပၚ မွာ
နင့္ပံုရိပ္ေတြခ်ည္း ရွိေနတယ္...။ ။
<<ေရႊယုန္>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
ဘယ္သူကေရးလို ့ဘယ္သူကဖ်က္လည္း
လက္နဲ ့ေရးၿပီး ေၿခနဲ ့ဖ်က္ ေၿခနဲ ့ေရးၿပီး လက္နဲ ့ဖ်က္
(အမွားေတြကင္းေအာင္လို ့တဲ ့လားကြယ္)
ဘာမွမက်န္ခဲ ့ဘူးဆိုေပမယ့္
စကၠဴဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း ခဲဖ်က္နဲ ့ ခဏခဏဖ်က္မိတဲ ့အခါ
စုတ္ၿပဲသြားတတ္တာပဲ။
<<ဖိုးခြား>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
တစ္ျခမ္းစီ ကြဲေၾကသြားၿပီဆုိမွ
ပိုင္းျခားလိုက္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး
. . . . မဆုတ္မၿဖဲ
ၿပဲ သြား ခဲ့ တဲ့ စ ကၠဴ ေလး မွာ
နင္ နဲ႔ ငါ
တစ္ ျခမ္း စီ ပါ သြား ခဲ့ တယ္ ၊၊ ၊၊
<<ရိုးရာ>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
ရိုးသားစြာ ရက္စက္သြားတဲ့
လက္ေရး လွလွေလးေၾကာင့္
(ကိုယ္)
အသည္းကြဲသြားတဲ့ စကၠဴခ်ပ္ေလးထဲ
ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ရတယ္
<<ေဏသစ္>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
တိမ္ေတြကိုမည္းေမွာင္ပစ္လိုက္ရင္း
ညေနရဲ႕အေမွာင္ကို ပ်စ္ေစးေစလိုက္ရင္း
ေျမနီလမ္းေလးကို စိုထိုင္းေစလိုက္ရင္း
လွ်ပ္စီးတန္းေတြကို ေကြးကိုင္းေစလိုက္ရင္း
မုတ္သံုကို ရင္ဘတ္ထဲဆြဲသြင္းထားလိုက္ရၿပီး
အဲဒီညေနဟာ
သက္ဆိုင္ရာသို႔အေၾကာင္းမၾကားလိုက္ရဘဲ
အသံေတြတျဖည္းျဖည္း တိမ္ တိမ္သြားတယ္။
<<ၾကက္သြန္>>
အသည္းကြဲစကၠဴ
တတ္ႏိုင္လြန္းလွခ်ည္ရဲ႕
တစ္ဝက္တစ္ျခမ္း
စုတ္ျဖဲခဲ့ျပီးမွ
နယ္နမိတ္ခ်င္း ျပန္လည္ ထိစပ္ခ်င္ပါသတဲ့လား...
ေစလိုရာေစပါေတာ့.. ေမွာ္ေလးရယ္
ငါဟာ... အပိုင္းပိုင္းျပတ္ ေနတဲ့
မင္းရဲ႕ လိုရာသံုး စကၠဴစုတ္ေလး မို႔ပါပဲကြယ္..။
<<မင္းယြန္းသစ္>>
Posted in
Labels:
Essay,
News
|
Monday, November 16, 2009
ျပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြေန႔က မကလ်ာတို႔ သူငယ္ခ်င္းအဖြဲ႕နဲ႕ အတူ တြံေတးဘက္ကို သြားျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပထမက မကလ်ာက တြံေတးဘက္က သူတို႔ အဖြဲ႕သြားေနက် မိဘမဲ့ ကေလးေက်ာင္းရွိတဲ့ အေၾကာင္းေျပာေတာ့ ဒီတပတ္ တနဂၤေႏြ ကၽြန္ေတာ္လဲ အားတာနဲ႕ လိုက္သြားခဲ့တယ္။ ပန္းဆိုးတန္း သေဘာၤဆိပ္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ၈နာရီေလာက္ ၾကိဳေရာက္ေနျပီး ခဏၾကာေတာ့ မကလ်ာေရာက္လာပါတယ္။ အဲ့ဒိအျပင္ မထင္မွတ္ပဲ မေမရာ ၊ နန္းညီ၊ Ko Littlebrook၊ အိဖူး၊ ရွင္းသန္႔တို႔ပါ လိုက္ၾကမယ္တဲ့ေလ။
Posted in
Labels:
poem,
Reference
|
Saturday, November 14, 2009
I want you to know
one thing.
You know how this is:
if I look
at the crystal moon, at the red branch
of the slow autumn at my window,
if I touch
near the fire
the impalpable ash
or the wrinkled body of the log,
everything carries me to you,
as if everything that exists,
aromas, light, metals,
were little boats
that sail
toward those isles of yours that wait for me.
Well, now,
if little by little you stop loving me
I shall stop loving you little by little.
If suddenly
you forget me
do not look for me,
for I shall already have forgotten you.
If you think it long and mad,
the wind of banners
that passes through my life,
and you decide
to leave me at the shore
of the heart where I have roots,
remember
that on that day,
at that hour,
I shall lift my arms
and my roots will set off
to seek another land.
But
if each day,
each hour,
you feel that you are destined for me
with implacable sweetness,
if each day a flower
climbs up to your lips to seek me,
ah my love, ah my own,
in me all that fire is repeated,
in me nothing is extinguished or forgotten,
my love feeds on your love, beloved,
and as long as you live it will be in your arms
without leaving mine.
Pablo Neruda
Posted in
Labels:
Article,
Photo,
Travelling Diary
|
Sunday, November 01, 2009
မေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုေတြ အဖြားရဲ႕ ရြာဘက္ကို ကထိန္သြားခင္း ၾကတယ္။ ကထိန္ခင္းတဲ့ ေနရာက နီးနီးနားနားပဲ။ ေထာက္ၾကံ့အေက်ာ္ ေညာင္ႏွစ္ပင္နားက အသယု(အခုအေခၚ အထယု) ဘက္ကို သြားခင္းတာေလ။ အဲ့ဒီရြာေလးက အခုဆိုရင္ ရြာေသးေလးပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖြားက သူ႔ဇာတိရြာေလး ဆိုေတာ့ သံေယာဇဉ္မပ်က္ေသးဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ကလြဲလို႔ ႏွစ္တိုင္း နီးပါး ကထိန္သြားခင္းတယ္။ သူ႔မွာ ကထိန္ခင္း ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ၂ခ်က္ ရွိတယ္။ သူ႔ေနခဲ့တဲ့ ရြာကေလးကို အမွတ္တရ သြားခ်င္တာရယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္ေတြ ေတြ႕ခ်င္တာရယ္ေပါ့။ ကထိန္လာခင္းေတာ့ သူ႔ေဆြမ်ိဳးေတြ ကလည္း ေထာက္ၾကံ့ကေန လာခင္း ၾကတယ္။ (အဖြားတို႔ အမ်ိဳးေတြက အထယုကေန ေျပာင္းသြားၾကတာ ေထာက္ၾကံ့မွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္)။ ေညာင္ႏွစ္ပင္လမ္းဆိုတာ အမ်ိဳးသား ညီလာခံ လုပ္သြားတ့ဲ ေနရာေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျမာက္ဥကၠလာ အေဝးေျပး ဝင္းကေန သြားရင္ အမွတ္၃ လမ္းမ ၾကီး အတိုင္း တည့္တည့္ၾကီး သြားရတယ္။
Posted in
Labels:
Technology
|
Friday, October 30, 2009
Photo Credit :
www.wareground.comလြန္ခဲ့ေသာ ၂ပတ္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း လက္ပ္ေတာ့မွာ ESET NOD 13 ဗိုင္းရပ္စ္သတ္ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြ႕လို႔ ကူးလာခဲ့တယ္။ အရင္ NOD Flashy Fix ပရိုဂရမ္ေလး သုံးဖူးေတာ့ သူ႔ရဲ့မူရင္းေဆာ့ဖ္ဝဲက ေကာင္းမယ္ အထင္နဲ႔ ကူးလာပါတယ္။ စသုံးတုန္းက Flash Drive ထဲကို ဝင္ေနက် NoeNoeJetma တို႔ autorun တို႔ကို သတ္နိုင္ေတာ့ သေဘာက်မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ PC က အင္တာနက္ မခ်ိတ္ထားေတာ့ သူ႔ကို activate ေတာ့ မလုပ္နိုင္ဘူး။ သုံးၿပီးလို႔ တပတ္ အၾကာမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတာ သူက ဗိုင္းရပ္စ္အထင္နဲ႔ တခ်ိဳ႕ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြရဲ့ exe ေတြကို အကုန္လုံး quartine ထဲ ထည့္ပစ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒိေဆာ့ဖ္ဝဲကို run လိုက္ရင္ Windows cannot access ...ဘာဘာညာညာဆိုၿပီး လာျပတယ္။ အစေတာ့ ဘာျဖစ္မွန္း မသိဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ESET က အကုန္ကစ္ပစ္ေတာ့တာ သုံးေနက် ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြ အကုန္ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ uninstall လုပ္လိုက္တယ္။ ဒီမွာတင္ ၿပီးသြားလား ဆိုေတာ့ မၿပီးေသးဘူး။ သူ႔ကို ျဖဳတ္လိုက္ၿပီးမွ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြ ျပန္စမ္းၾကည့္တာ exe ေတြေပ်ာက္လို႔ လိုက္ရွာေနတယ္ (ဆရာသမားက exe ေတြကို သူနဲ႔အတူ အနိစၥသေဘာနဲ႔ ကိစၥေခ်ာ ပစ္လိုက္တယ္ ထင္ပါရဲ့)။ စိတ္ေလသြားတယ္။
Openoffice, Xillisoft, Indesign, Dreamweaver, Image Ready, Ccleaner စတဲ့ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြ အကုန္ထိသြားတယ္ဗ်ာ။ တခ်ိဳ႕ဟာ repairing ျပန္လုပ္လို႔ရ၊ တခ်ိဳ႕ဟာ လုံးဝျပန္ျဖဳတ္ၿပီး အသစ္ျပန္တင္ရ၊ ေခြေတြျပန္ရွာရ၊ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက်ေတာ့ ေဒါင္းလုပ္ျပန္ဆြဲ ရအုံးမယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး အလုပ္ရႈပ္သြားတယ္။ ေန႔တိုင္း Flash Drive သုံးေနရေတာ့ စက္မွာကလည္း antivirus တစ္ခုခု မတင္ထားရင္ မျဖစ္ဘူးေလ။ အခုေနာက္ပိုင္း အလကားပဲတင္းပါ ဆိုတဲ့ antivirus ေတြကေတာင္ Offline activate မရေတာ့ဘူး။ အင္တာနက္နဲ႔ခ်ိတ္ဆက္မွ သူလိုအပ္တဲ့ System ဖိုင္ေတြကို ဆြဲခ်တာ။ အဲ့လို ဆိုေတာ့ ဒီဟာေတြသုံးဖို႔ ဆိုင္ကို ကၽြန္ေတာ့္ System ပုံးႀကီးပဲ မသြားရမလိုလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အလကားပဲတင္းေတြ သုံးေနက်သူေတြဆိုေတာ့ လိုင္စင္နဲ႔ ပိုက္ပိုက္ အမ်ားႀကီး ေပးရမယ့္ဟာကို သိပ္စိတ္မဝင္စား လွဘူး။ အခုေတာ့ USB Security Disk ေလးပဲ ေလာေလာဆယ္သုံးေနရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ antivirus သုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ သုံးဖူးတဲ့ သူေတြကို ေမးျမန္းၿပီးမွ သုံးၾကဖို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ၾကဳံလိုက္ရတဲ့ အျဖစ္ေၾကာင့္ ESET ဟာ မသံုးသင့္ဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ ျပဳပါရေစ။
Posted in
Labels:
poem
|
Wednesday, October 21, 2009
ေရးသူ= ပိုးဥ
ဒီညေသာက္ရမွ ျဖစ္မွာ
ကိုယ့္ျဖစ္တည္မွဳဆီ ကိုယ္ျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္ဖို႔
ဒီညေသာက္ရမွ ျဖစ္မွာ....
ေသာက္လို႕ေသတဲ့လူေတြအေၾကာင္း ေျပာဆိုငိုေၾကြးႏိုင္ဖို႕
ဒီညေသာက္ရမွာျဖစ္မွာ
ဟိုတစ္ေလာေလးကမွ ဘယ္ဘက္ရင္အံုမွာ ကြက္က်ားရြာသြားတဲ့
အက္ဆစ္မိုးအေၾကာင္း ရယ္ရယ္ေမာေမာျပန္ေျပာႏိုင္ဖို႕
ဒီညေသာက္ရမွျဖစ္မွာ....
အသဲကြဲလို႕မဟုတ္ဘူးေနာ္.........
ေလာကမာယာနဲ႔ ေလာကသစၥာ ကြဲျပားခ်င္လို႕....
ဌာန္ကုန္ေအာင္ မမူးမခ်င္း..မျပန္ေၾကးေနာ္...ေ
ဘာ္ဒါတို႔
ေသာက္ခ်င္တာေတာ့ Red Label.....Black Label ေပါ့
ရပါတယ္... ကဗ်ာနဲ႕သာျမည္းရရင္
B.Eနဲ႔လည္း ရပါတယ္.....။
ဘယ္သူေတြပါမလဲ...ဟုတ္လား...
ခင္ဗ်ားေဘာ္ဒါၾကီးေလ..ဟိုလူ...
ဒုကၡအထူၾကီးနဲ႔ ရူးေနတဲ့လူ....ေမာင္ဇာတိ...
အဲ့လူက ေသတမ္းစာေတြ ...ရွင္တမ္းစာေတြနဲ႔ ရွဳပ္ေနတာ...
ခင္ဗ်ားမသိတဲ့ Update သတင္းက
ဒီလူ...တစ္ခါတစ္ရံ...အဓိပတိကို ေၾကြးစီးတတ္တယ္ဆိုတာ...
ဘယ္လိုသိလဲမေမးနဲ႔....
ကၽြန္ေတာ္ပါစီးခဲ့လို႕ သိတာ.....။
ေနာက္ထပ္ေရာ...... စကားလံုးသိပ္အဖမ္းေကာင္းတဲ့
ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ေျမေခြးတစ္ေကာင္ပါေသးတယ္.....
ဟိုတေလာေလးကမွ Melody World မွာ
ပထမရသြားတဲ့...၀ါ၀ါေလ....သူရႆ၀ါ....
အသံကေတာ့ရွယ္ဗ်ာ..
ၾကားၾကားခ်င္း သနားလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္၀ိုင္းမိပါ့
သိပ္ပါရမီအခံေကာင္းတဲ့လူ။
ေနာက္တစ္ေယာက္က .... ကၽြန္ေတာ့္ကို
ရာစုသစ္ရဲ့ နတ္ဘုရားၾကီး အရိပ္ေအာက္က
လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္တဲ့.... ကိုငတိ
" အခ်စ္သည္ Body Weight ႏွင့္ သက္ဆိုင္သည္" ဆိုတဲ့
သီအိုရီ ထုတ္ျပန္သြားႏိုင္တဲ့ ပညာရွိၾကီးေပါ့။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ...ဟိုလူ..ျဖဴျဖဴနဲ႔ ပူပူၾကီးေလ
ဘုရင္ေခတ္က က်န္ခဲ့တဲ့ ယြန္းဘူး အသစ္ၾကီး
ဒီလူၾကီးက ကိုယ္၀န္ကသာ ေလးလရွိတာ
ဗိုက္ၾကီး ေရွ့ခ်ျပီး ပါေဖာင္းမန္႕အေၾကာင္းေတြးတာ
တယ္ေတာ္ဗ်
ထူးဆနိးတာတစ္ခုက နာမည္မွာ အေရာင္ေတြပါတဲ့လူ
"ညီစိမ္း"ဆိုလား " နတ္စိမ္း" ဆိုလား..
"သိုးမဲ" ဆိုလား "အိုးကြဲ" ဆိုလား..
ဒီလူက လန္ဒန္ကလြဲရင္ ေရႊပတ္ပဲေသာက္တတ္တယ္လို႕
ၾကံဳး၀ါးတတ္ေသး..
ျပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္
အသဲမကြဲဖူးေသးလို႕တဲ့..ယံုရမွာေတာ့ ခပ္ခက္ခက္ရယ္...
ေနာက္ျပီး.... ကဗ်ာေရးရွည္သေလာက္ အရပ္ေလးတိုေနတဲ့ "လင္းရမၼာ"
ကဗ်ာေရးေတာ္သလို အေဟာက္ေတာ္တဲ့ "ရုိးရာ"
ကဗ်ာေရးပ်င္းသလို စာက်က္ပ်င္းတဲ့ "ေသာတ"
ဒီညေတာ့ ဒီေလာက္ပဲပါမယ္...။
ေသာက္တာလည္း ေသာက္ေပါ့ဗ်ာ...
ပါးစပ္နဲ႔ မေျပာဘဲ ရင္ဘတ္နဲ႔ ေျပာရေအာင္
ေရခ်ိန္လြန္ေအာင္ ခ်စ္မိခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးၾကယ္ပြင့္ေလးအေၾကာင္း
ေမာ္ဒန္ကဗ်ာေတြအေၾကာင္း ၊ ျဖစ္တည္မွဳ ပဓါန၀ါဒီအေၾကာင္း
ရသပ်က္ေနတဲ့ ညေနခင္းေတြအေၾကာင္း
အရက္နာက်ေတာ့မယ့္ မနက္ျဖန္မနက္ခင္းအေၾကာင္း
ငိုမယ့္သူရွိတုန္း ေစာေစာေသရင္ေကာင္းမယ့္အေၾကာင္း
ကိုၾကက္သြန္ရဲ့ ဘဒၵါေလးအေၾကာင္း ...
ကိုၾကီးဇာတိေရ.........
သစၥာရွိသူေရာ... သစၥာမဲ့သူေရာအတြက္
ဘုရားသခင္ရဲ့ စီရင္ခ်က္က အတူတူပဲလားဗ်ာ..
ဗ်ာ......ကဗ်ာ၀ါဒ
ကိုယ္ေရးတတ္သလိုေရးတာ ၀ါဒလို႕ အမည္မတပ္၀ံ့ပါဘူး..
ေဘာင္တစ္ခုထဲ၀င္ေနရမွာ
လက္ေရးေတြ အသက္ရွဳၾကပ္လို႕ပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ..... ကဗ်ာမမည္ေတာင္
ေရးေနရတာေပ်ာ္ပါတယ္။
သံခ်ပ္ကာအေၾကာင္း ...ဟုတ္လား...
ကၽြန္ေတာ္သာဆို မ၀တ္ဘူးဗ်ာ...
ဓါးမလာခင္ အရင္ေလးေနရတာ ..ပိုနာတယ္...
ဗ်ာ.....ဟုတ္လား..
တစ္ခ်ိဳ႕ဓါးသြားေတြက ပါးပါးေလးနဲ႔ တစ္ဘ၀စာရွတယ္....ဟုတ္ကဲ့
ကၽြန္ေတာ္ မရင့္က်က္ေသးလို႔ပါ...။
ကဲ....မူးသင္သေလာက္လည္း မူးျပီဗ်ာ...
ေသာက္ရတာပ်င္းလို႔ တစ္ပြဲေလာက္ကစားရေအာင္
ကဗ်ာခ်စ္တဲ့လူ..အေ၀းေျပးလမ္းမေပၚ..
ကန္႕လန္႕သြားအိပ္ေၾကး
ေၾသာ္...ဟုတ္ကဲ့..ဟုတ္ကဲ့
ကၽြန္ေတာ္ မူးလို႕ လြတ္သြားတယ္....
မၾကံေကာင္း မစည္ရာေတြပါ....ဟုတ္ကဲ့
ေရခ်ိန္လြန္ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ဒီ၀ိုင္းေလး
သိမ္းလိုက္ၾကရေအာင္.....
အမွတ္တရေပါ့ဗ်ာ...ရပ္ကြက္ ေအာ္ဆဲၾကည့္ရေအာင္
"မိုက္တဲ့ေကာင္ထြက္ခဲ့ကြ.... မင္းတို႕ထက္မိုက္လို႕
ကဗ်ာ ဆရာလုပ္ေနတာ"
(ကဗ်ာ ဆရာမေလး ပိုးဥမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကီးမိုက္မ်ား အေၾကာင္း ေရးဖြဲ႕ကာ လက္စြမ္းျပပါသည္ :) )
Posted in
Labels:
Travelling Diary
|
Friday, October 16, 2009
Posted in
Labels:
Travelling Diary
|
Sunday, October 11, 2009
ရာသီဥတု ၾကည္လင္ သာယာေသာ ေန႔တေန႔ ျဖစ္သည္။ မိုးတိမ္ မိုးသားမ်ား ေကာင္းကင္တြင္ ကင္းစင္ေန၏။ ၉နာရီ ပါရမီကားဝင္း သို႔ အေရာက္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေျမာက္ဒဂုံ ေဘလီတံတားတြင္ ထုံးစံအတိုင္း ကားၾကပ္တတ္ သျဖင့္ ၈နာရီ မခြဲခင္ ကတည္းက ႀကိဳတင္ထြက္ရသည္။ ေဘလီတံတား အတက္ နာရီစင္ ကားမွတ္တိုင္မွ စ၍ တေရြ႕ေရြ႕သြားကာ ၁၅ မိနစ္ခန႔္ ၾကာေသာအခါမွ ေတာင္ဥကၠလာဘက္ သို႔ ေရာက္ေလသည္။ ၉နာရီ ၁၅ မိနစ္ တြင္ ပါရမီ ေညာင္ပင္မွ ပုသိမ္သူ ကားႀကီး၏ ခရီးစဥ္ စတင္ေလသည္။ ေတာင္ဥကၠလာ ေညာင္ပင္မွ လွိုင္သာယာဘက္သို႔ ေရာက္ေအာင္ တစ္နာရီခန႔္ ေမာင္းရ၏။ လွိုင္သာယာ ဒဂုံဧရာ အေဝးေျပး ဝင္းတြင္ ေခတၱမၽွ ရပ္ကာ လူတင္ၿပီးမွ ခရီးဆက္ ျပန္သည္။
လွိုင္သာယာမွ အထြက္ ဧရာဝတီတိုင္း ဘက္သို႔ သြားရာ လမ္းတစ္ေလၽွာက္တြင္ ျမင္ေတြ႕ရေသာ လယ္ကြင္းမ်ား၊ ဓနိမိုးအိမ္ေလးမ်ား၊ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ ကေလးမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ဖူးသည့္ လြန္ခဲ့ေသာ ၆ႏွစ္ခန႔္က အတိုင္းပင္ မေျပာင္းမလဲ ရွိေန၏။ ဆားမေလာက္ လမ္းဆုံေလးမွ ငွက္ေပ်ာေၾကာ္မ်ား ေရာင္းခ်ေသာ ေဈးသည္မ်ား သည္ လည္း ယခင္အတိုင္း ငွက္ေပ်ာေၾကာ္မ်ား၊ ပုစြန္ေၾကာ္မ်ား ေရာင္းခ်ကာ ဝမ္းစာ ရွာ ေနၾကဆဲပင္။ ဆားမေလာက္ လြန္ၿပီးေနာက္ မအူပင္-ပုသိမ္ လမ္းခြဲမွ ပုသိမ္ဘက္ဆီသို႔ ေကြ႕သြားရ၏။ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္း တံတား မေရာက္ခင္တြင္ ရွိေသာ မန္းေကသီ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ၁၂နာရီခန႔္တြင္ တေထာက္ နားကာ ေန႔လည္စာ စားၾက၏။ သည္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိ သေလာက္ ဧရာဝတီတိုင္းရွိ စားေသာက္ဆိုင္ေလးမ်ား တြင္ တမူထူးျခားေသာ အသြင္ တစ္ရပ္ရွိသည္။ ၎မွာ အျခားမဟုတ္။ စားေသာက္ ဆိုင္ေလးမ်ား၏ နံရံမ်ားတြင္ ဓာတ္ပုံမ်ားကို ေဘာင္ခတ္၍ ခ်ိတ္ဆြဲထားၾက ျခင္းျဖစ္၏။ သူတို႔ဆိုင္တြင္ လာေရာက္ စားေသာက္ သြားဖူးေသာ အႏုပညာ ရွင္မ်ား၏ ပုံမ်ားကို အမွတ္တရ ရိုက္ကူးထားကာ တခုတ္တရ ခ်ိတ္ဆြဲ ထားၾကသည္။ စားေသာက္ဆိုင္၏ ဂုဏ္ျဒပ္ တစ္ခု အျဖစ္ ဂုဏ္ယူၾကပုံရသည္။ ဤသို႔ႏွင့္ လယ္ကြင္း စိမ္းစိမ္းေလးမ်ားကို တရိပ္ရိပ္ ျဖတ္သန္း လာၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းတုန္းက သြားလိုက္ လာလိုက္ ရွိလွေသာ ခရီးစဥ္အေၾကာင္း ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္မ်ား စဥ္းစားၿပီး အိပ္ေမာက်သြားေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္ မည္မၽွအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ မသိ ပုသိမ္ၿမိဳ႕အဝင္ အဝိုင္းႀကီး ေရာက္ေတာ့မွ နိုးေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ယခင္က မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ေခ်ာင္းသာ သြားလၽွင္ ထိုအဝိုင္းႀကီးနားမွ လမ္းခြဲျခင္း ျဖစ္၏။ ပုသိမ္ကို ယခင္က ျဖတ္ေက်ာ္ အေနျဖင့္ပဲ ေရာက္ဖူးၿပီး ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ေသခ်ာ မေရာက္ဖူး ေသးေခ်။ အဝိုင္းဆီမွ ၁၀မိနစ္ခန႔္ သြားၿပီးေသာအခါ ပုသိမ္ဆိပ္ကမ္း အနီးတြင္ ဂိတ္ဆုံးသြားေလသည္။ ညေန ၃နာရီထိုး ေက်ာ္ ေနလၿပီ။ ထို႔ေနာက္ တည္းခိုခန္းသို႔ ဆိုက္ကားငွားသြားရ၏။ ပုသိမ္တြင္ ဆိုက္ကားစီးစီး ဆိုင္ကယ္ငွားစီးစီး ဟိုနားသည္နား ၅၀၀ က်ပ္ ျဖစ္သည္။ တည္းခိုခန္းတြင္ ေရမိုးခ်ိဳးကာ ေျခဆန႔္လက္ဆန႔္ ေခတၱ အနားယူၿပီးေနာက္ ညေန၅နာရီ ထိုးေသာအခါ ငွားထားေသာ ကားမွာ ေရာက္ရွိလာသည္။ ယခုခရီးစဥ္သို႔ မူလက လိုက္ရန္ စီစဥ္ၿပီးကာမွ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ မလိုက္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ကိုေအာင္ပိုင္စိုးကို သတိရမိ၏။ သူသာပါလၽွင္ ယခုကဲ့သို႔ ခရီးစဥ္တြင္ သူ႔လက္ရာ ေဆာင္းပါးႏွင့္ ကဗ်ာမ်ား ျဖစ္လာနိုင္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ ညေနဘက္ ပုသိမ္ရွိ အထင္ကရ တန္ခိုးႀကီး ဘုရားမ်ားကို အဖူးထြက္ ျခင္းျဖစ္သည္။ ပထမဦးစြာ ထိုင္းဘုရား ဟုေခၚေသာ ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာ ဆုေတာင္းျပည့္ မ်က္ရွင္ေတာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား သြားေရာက္ဖူးေမၽွာ္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ပုဂံဘုရား လက္ရာႏွင့္ တူေသာ ေလးကၽြန္းရန္ေအာင္ ေဖာင္ေတာ္ဦး ေစတီေတာ္ သို႔ သြားဖူး ၾက၏။ လွိုဏ္ဂူထဲတြင္ တည္ထားပုံက စြယ္ေတာ္ျမတ္ ပုံသဏၭာန္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။
ႏွီးဘုရားသို႔ မေရာက္မွီတြင္ ပုသိမ္တကၠသိုလ္သို႔ သြားၾကျပန္သည္။ တကၠသိုလ္ ပရဝဏ္ထဲသို႔ ဝင္၍ မရေသာေၾကာင့္ အျပင္ဘက္မွသာ ဓာတ္ပုံရိုက္ခဲ့ရ၏။ ေက်ာင္းအနီးအနားတြင္ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားကို ေတြ႕ရၿပီး ကၽြန္ေတာ္၏ အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားဘဝကို ျပန္၍ လြမ္းခ်င္ခ်င္ ျဖစ္သြားမိေတာ့သည္။
ေလာကနႏၵာေစတီ (ႏွီးဘုရား) သည္ ပုသိမ္တံတား၏ အနီးတြင္ တည္ရွိသည္။ ပုသိမ္တံတားသို႔ သြားရာလမ္း တြင္ေတာ့ ကြန္တင္နာ ကားႀကီးမ်ား အမ်ားအျပား ရပ္နားထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေဒသခံ ကားသမား၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္မွာ ဓာတ္ေျမၾသဇာ စက္႐ုံတစ္႐ုံ ေဆာက္လုပ္ေနျခင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုကားႀကီးမ်ားမွာ စက္႐ုံအတြက္ လိုအပ္ေသာ စက္ကရိယာမ်ား ပို႔ေဆာင္ ေပးေနေသာ ကားႀကီးမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ (တ႐ုတ္ကုမၸဏီ ျဖစ္မည္ ထင္၏။) ပုသိမ္တံတားဆီမွ ဆက္သြားလၽွင္မူ ေငြေဆာင္ ႏွင့္ ေခ်ာင္းသာသို႔ သြားေသာ လမ္းခြဲ ႏွစ္ခု ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ တံတား ေအာက္ဘက္သို႔ ျပန္ခ်ိဳးေကြ႕ သြားရ၏။ ပုသိမ္တံတားသည္ ငဝန္ျမစ္ကို ခြ၍ ေဆာက္လုပ္ထား ျခင္း ျဖစ္သည္။ တံတားေအာက္ဘက္တြင္ ေက်ာက္စရစ္ပုံမ်ား ဟိုတစု ဒီတစု ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ျမစ္၏ ဟိုမွာဘက္ကမ္းတြင္ ရွပ္ေျပးယာဥ္ဟု ေခၚေသာ အျမန္သေဘၤာမ်ား ဆိုက္ကပ္ထား ၏။ ကမ္းနဖူး ေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ထားေသာ စက္႐ုံမွာ ငါးပုစြန္ စက္႐ုံဟု သိရွိရသည္။
ေလာကနႏၵာေစတီပုံစံမွာလည္း ပုဂံလက္ရာႏွင့္ ဆင္ဆင္ တူလွသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ယေန႔တြင္ပင္ ေရာက္ရွိၿပီး ယေန႔ညေနတြင္ပင္ ဘုရားမ်ားကို အခ်ိန္လုကာ လိုက္လံဖူးေမၽွာ္ ရျခင္း ျဖစ္ရာ ေနာက္ခံသမိုင္း ေၾကာင္းမ်ားကို အခ်ိန္ယူေမးျမန္း ျခင္း မျပဳနိုင္ခဲ့ေပ။ ေနာက္တႀကိမ္ ေရာက္ရွိခဲ့လၽွင္ေတာ့ အခ်ိန္ယူ၍ ဘုရားမ်ား၏ ေနာက္ခံသမိုင္းမ်ားကို ေလ့လာအုံးမည္ဟု ေတးမွတ္ ထားမိသည္။ ေလာကနႏၵာေစတီ အထက္ပစၥယံေပၚသို႔ အမ်ိဳးသား ဘုရားဖူးသူမ်ား တက္ေရာက္ နိုင္သည္။ အထက္ ပစၥယံေပၚမွ ၾကည့္လၽွင္ ဘုရားပရဝဏ္ တစ္ခုလုံးကို ျခဳံငုံ၍ ျမင္ရသည့္ အျပင္ င၀န္ျမစ္ႏွင့္ ပုသိမ္တံတား ႀကီးကို လွပစြာ ေတြ႕ျမင္နိုင္၏။ ညေနပိုင္း ေနဝင္ရီတေရာ ခ်ိန္ ျဖစ္ၿပီး ေကာင္းကင္ တခြင္လုံး လိေမၼာ္ေရာင္ သန္းေနရာ လြန္စြာ မ်က္စိပသာဒ ရွိလွေသာ သဘာဝ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ ကို ရႈစားနိုင္ေလသည္။
ထိုမွတဆင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ၿမိဳ႕တြင္းရွိ စက္ေတာ္ရာဘုရား ဆီသို႔ ခရီးဆက္ ၾကျပန္သည္။ စက္ေတာ္ရာ ဘုရားႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ ဘိုးဘြားရိပ္သာ တစ္ခုရွိသည္။ ရိပ္သာ၏ ဝန္းၿခံသည္ အတန္ငယ္တိတ္ဆိတ္ ေနၿပီး အျပင္ဘက္တြင္ လူရိပ္လူေယာင္ မေတြ႕ရေပ။ ထို႔ေနာက္ ဘုရားေပၚသို႔ တက္ခဲ့ၾကသည္။ ေဆာင္းတန္း၏ အေပၚဘက္တြင္ လိပ္ပုံသဏၭာန္ ေက်ာက္႐ုပ္ႀကီးကို ေတြ႕ရ၏။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရွ႕မွ ဘုရားဖူးမ်ားက ေႁမြလိမၼာမ်ားရွိသည္ ဆိုေသာ စာတန္းကို အသံထြက္ ဖတ္လိုက္ေတာ့မွ သတိထားမိသည္။ သို႔ႏွင့္ ဘုရားကို အရင္မဖူးေသးပဲ ေႁမြလိမၼာမ်ားကို ၾကည့္ဖို႔သာ ဆႏၵျပင္းျပေနသည္။ ေမေမကေတာ့ ေႁမြအလြန္ေၾကာက္ တတ္သူ ျဖစ္ရာ ခုနက အေရွ႕ဆုံးမွ သြားေနရာမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနာက္ဘက္သို႔ ေရာက္လာ၏။ ေႁမြမ်ားကို ေလွာင္အိမ္ထဲတြင္သာ ထားထား ေၾကာင္း ေဂါပက လူႀကီးက ရွင္းျပေတာ့မွသာ ေမေမ စိတ္ေအးသြားျပန္ေတာ့သည္။ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးျဖင့္ ထိုးျပေသာအခါ ေလွာင္အိမ္ထဲတြင္ စပါးႀကီးေႁမြႀကီး တစ္ေကာင္သည္ စင္ေပၚတြင္ တက္၍အိပ္ေနၿပီး ေအာက္ဘက္တြင္ေတာ့ ေရကန္ေသးတစ္ကန္ ရွိ၏။ လိပ္မ်ားႏွင့္ ေနာက္ထပ္ ေႁမြႀကီး တစ္ေကာင္ကို ေတြ႕ရျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေလွာင္အိမ္ႏွင့္ ကပ္လ်က္နားရွိ ေျခေတာ္ရာ (စက္ေတာ္ရာ) ကို ဖူးျမင္ရသည္။ ဘုရား၏ အေပၚဘက္ ရင္ျပင္ေပၚတြင္ ျပင္ဆင္မႈ ျပဳလုပ္ေနပုံ ရ၏။ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးကို ျမတ္စြာ ဘုရားက တရားေဟာ ေနပုံ ေက်ာက္႐ုပ္ထုမ်ား ထြင္းထုထားသည္။ ထူးျခားသည္မွာ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးမွာ ျမန္မာမႈပုံစံ ရဟန္းမ်ား ပုံထြင္းထု ထားသည္ မဟုတ္ပဲ မဇၥ်ိမေဒသရွိ မုတ္ဆိတ္ေမႊးမ်ားျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားပုံစံ ျဖစ္၏။ ထို႔ေနာက္ ျငမ္းမ်ား မျဖဳတ္ရေသးေသာ မတ္တပ္ ဘုရား တဆူကို ဖူးေတြ႕ရသည္။ ရင္ျပင္ ေပၚတြင္ပင္ ပထမံ ဘိုးဘိုးေအာင္ ႐ုပ္ထုကိုေတြ႕ ရၿပီး ပထမံဂါထာကို ေက်ာက္တိုင္ျဖင့္ စိုက္ထူထားသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ျပန္ခဲ့ၿပီး ပုသိမ္ေရႊေမာေဓာဘုရား အနီးရွိ ခခႀကီး ျမန္မာ ထမင္းဆိုင္တြင္ ညစာ စားၿပီး ဘုရားတက္ဖူးခဲ့သည္။
မီးေရာင္မ်ားထိန္ညီးေနေသာ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚတြင္ ဘုရားဖူးသူမ်ားျဖင့္ စည္ကား လွသည္။ မီးစလိုက္မ်ား၏ အလင္းေရာင္ျဖင့္ ေရႊေမာ္ေဓာ ဘုရားသည္ လြန္စြာမွ သပၸါယ္လွေပသည္။ ဧရာဝတီတိုင္း ၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ ပုသိမ္သည္ အနီးအနားရွိ ၿမိဳ႕မ်ားမွ ကုန္စည္ကူးသန္းမႈ ေၾကာင့္ စည္စည္ကားကား ရွိသည္။ ညေနေစာင္းလၽွင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာကဲ့သို႔ပင္ ဆိုင္ကယ္မ်ား အမ်ားအျပား လမ္းမေပၚတြင္ သြားလာေနၾက၏။ ထိုသို႔ လႈပ္ရွား ေနေသာ ပုသိမ္ၿမိဳ႕၏ ျမင္ကြင္းႏွင့္ အတူ ပုသိမ္သူ အေၾကာင္းစပ္ဆိုထားေသာ ကၽြန္ေတာ့္မမ ပုသိမ္သူ သီခ်င္းကို သြားသတိရမိသည္။ ထိုေန႔ညက တည္းခိုခန္း၏ ဝရံတာမွ လသာေသာ ေကာင္းကင္ကို ေငးေမာရင္း ညဉ့္နက္သြားခဲ့သည္။ ပုသိမ္ၿမိဳ႕သည္ ယဥ္ယဥ္ေလးႏွင့္ လွပေနသည္။
(ဆက္ရန္)
Posted in
Labels:
miscellaneous
|
Friday, October 09, 2009
ကၽြန္ေတာ့္မွာ စာေၾကြးေတြ မ်ားေနပါသည္။ မၾကာမွီ တင္ဆက္မည့္ ေခါင္းစဉ္မ်ား ကေတာ့
- ပုသိမ္ ခရီးစဉ္
- က်ိဳက္ထီးရိုးသို႔ အလည္ တစ္ေခါက္
တို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ေမွ်ာ္..........:P
Posted in
Labels:
Travelling Diary
|
Sunday, October 04, 2009
က်ိဳက္ထိုနားက စိမ္းလဲ့တင္ ဟိုတယ္ကို ၃ရက္ေန႔ ညေနငါးနာရီ ေလာက္က ထြက္လာေပမယ့္ အင္တာနက္ကို ၄ရက္ေန႔က်မွ ရတယ္။ အင္တာနက္ မရွိတဲ့ ဘဝဟာ ရည္းစား မရွိတာထက္ဆိုးတယ္။ ေရာင္းသူလို ရည္းစား ရွိတဲ့သူေတြကေတာ့ သာတာေပါ့။ ဖုန္းေလးဆက္ၿပီး သတိရတဲ့အခ်ိန္ ေျပာေန႐ုံပဲ။ဟတ္ဟတ္ စစခ်င္းေရာက္တဲ့ေန႔က ေတာ့ ကားက လိပ္လိုေမာင္းေနတာနဲ႔ ၉နာရီ ခြဲေက်ာ္ေလာက္မွ ေရာက္တယ္။ ဒီခရီးမွာ ကိုေဇာ္ေဇာ္၊ ေရာင္းသူ၊ မဘာညာ၊ စိုးေဇယ်၊ ကိုေက်ာ္ေဇယ်၊ ကိုမိုးလွိုင္တို႔ ပါလို႔သာ မပ်င္းရတယ္။ မေန႔က အင္တာနက္ရတယ္ဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ေတြ အာဖရိကက အစာေရဆာ ျပတ္လတ္ ေနၾကတဲ့သူေတြလို အငမ္းမရ သုံးၾကတယ္ေလ။ တစ္ရက္ေလာက္ အင္တာနက္ မသုံးရတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ယားက်ိက်ိ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဗိုလ္ဝ (စိုးေဇယ်) ဆို ညသုံးနာရီ ေလာက္ မအိပ္ေသးပဲ နက္ထိုင္သုံးတယ္။ ကိုမိုးလွိုင္ကေတာ့ ဒုတိယေန႔ကတည္းက ဗိုက္ေအာင့္ေအာင့္ေန ဆိုျပီး ေန႔ခင္းဘက္ကို အခန္းကို ျပန္သြားတယ္ေလ။ သူ႔ခင္မ်ာ တေခြေခြနဲ႔ လူကလဲ ဗလနဲ႔ဆိုေတာ့ေလ။ ဟတ္ဟတ္။ ဒီမွာ တပတ္ေလာက္ေတာ့ ၾကာအုံးမယ္ဗ်ာ။ တေနကုန္ တေနခန္း run ထားရတာဆိုေတာ့ ညေနဆို ႏုန္းေနၿပီ။ အခုလဲ ည ျပန္စအုံးမယ္ဗ်ိဳ႕။ ျပန္လာမွပဲ ခရီး အေၾကာင္း အေသးစိတ္တင္ေတာ့မယ္ဗ်။ see u soon! bye
မင္းယြန္းသစ္
ေခတၱ က်ိဳက္ထို
Posted in
Labels:
Fun,
Satire
|
Monday, September 28, 2009
ညက ပါးစပ္ျဖဲ၍ ျခင္းလံုးခတ္ေနေလသည္။ ေကြးကားေနေသာ လ၏ အကၤ်ီေကာ္လံသည္ အိပ္မႈန္စံုမႊား နာရီ၏ မ်က္လံုး တစံုကဲ့သလို႔ မီးလွ်ံခိုးမ်ားကို ေဖ်ာ္ေသာက္ေန၏။ လမ္းမီးတိုင္မ်ားက တစ္ပိုင္းတစ္စ ဖာေထးထားေသာ ခ်ဳပ္ရိုးေၾကာင္း ၾကီးလို ကပိုကရိုလမ္းမႏွင့္ မဒမ္က်ဴရီ၏ ျမိဳ႕ျပက ေကာ္ဖီခါးခါး တစ္ခြက္မွာျပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ေနသည္။ ထိုသို႔ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ကတည္းက ပင္ ဘဝက ေအာက္စလြတ္ ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ဤသို႔ ဒုကၡဆူးခက္မ်ား မိုးပ်ံပူေဖာင္းကဲ့သို႔ တေထာင္လႊားလႊားရွိခဲ့ရေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ားကား အိပ္ေဆးပုလင္း ေသာက္ခ်င္လွေပေတာ့၏။ ဟစ္တလာ၏ အိပ္မေပ်ာ္ေသာညမ်ား အတြက္ ဂ်နီဖာလိုပက္ဇ္၏ ေလလည္ျခင္းကို ေလလံတင္မည္ဟု မၾကားခဲ့ရပါ။ သိန္းခိုျမိဳ႕ၾကီး ေပ်ာက္ဆံုး ပ်က္ဆီးသြားခိုက္ လီနင္၏ ေလွတစ္စင္းက သိမ္းျမစ္ထဲ ေပါေလာ ေမ်ာပါ... အဲ့ဒိညက မိုနာလီဇာဟာ ေရာ့ခ္အင္ရိုးလ္ ေတးသြားနဲ႕ ကေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ နစ္ဆင္၏ ျပင္းစပ္ခါးေသြ႕ေသာ ေခါင္ရည္တစ္ခြက္သည္ “အပ်ိဳမ” ဆန္စြာ ရယ္ေသြးသြမ္းေနေတာ့သည္။ ဒါလည္း တုပ္ေကြး တစ္မ်ိဳးပါပဲ.. ေလတိုက္တိုင္း လႈပ္ယိမ္းေသာ မယ္ကမၻာ၏ ၂၃ ၁/၂ ဒီဂရီေစာင္းေနေသာ မ်က္လံုးရြဲရြဲၾကီးမ်ား အား အရည္ေဖ်ာ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ “ဂလိန္း...ဂလြမ္း” ဟု အသံျမည္ကာ ငံု႔၍ငိုလိုက္ေသာ ပဲရစ္ေမွ်ာ္စင္မွာ ၾကယ္မ်ား “ရႈး” ခနဲ ထိုးပ်ံျခင္းကို ခံလိုက္ရ၏။ တနဂၤေႏြသတို႔သမီးကေတာ့ ဂမီၻရသစ္ငုတ္တို ေပၚတြင္ ထိုင္လွ်က္ “အရာအားလံုးကို သိမ္းပိုက္ ပစ္လိုက္ျပီ”။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရွည္ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ခ်စ္ျခင္းေဇာျဖင့္ ကေသာ ကေမ်ာ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို ထုဆစ္လိုက္ရေပေတာ့သည္။
လူကူးမ်ဉ္းၾကားက မကူးတဲ့
ေနေရာင္ျခည္ေတြ
ဘဲဥျခင္းထဲ ကပ္ပါသြားတယ္
“ေညာင္ျမစ္တူးရင္း ပုတ္သင္ဥေပၚ”
အျမစ္ေတြ ညွပ္တဲ့ ဆံသဆရာအတြက္ေတာ့
အဲ့ဒိေလေျပက ေနာက္ျမီွးျပတ္ေနေလရဲ႕
ခံုဖိနပ္တစ္ရံ အတြက္
အခြင့္အေရးတိုက္ပြဲေတြနဲ႕
ခ်ာခ်ီရဲ႕ နားကပ္တစ္ဖက္မွာ
ေရတြင္းပ်က္ၾကီးတစ္လံုး....
ငတိမၾကီးေရ....
သံသရာလည္ျခင္းနဲ႕
ေလလည္ျခင္းဟာ ထပ္တူက်ခဲ့ေပါ့..
မထိတထိ ပစ္ျပသြားတဲ့
အပ်ိဳမေလးရဲ႕ မ်က္ခံုးစ အဖ်ားအနားမွာ
ပင္လယ္နက္ၾကီး တစ္စင္းရွိေလရဲ႕
ကိုယ္ကေတာ့
စၾက္ဝဠာကို ေခါင္းအံုးလုပ္ျပီး
ေလေဘာလံုးၾကီး ကားယား စီးသြားခ်င္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့
ေကာင္ဆိုးမၾကီးေရ..
အတြင္းခံ မပါတဲ့ ရာသီဥတုဟာ
အမိန္႔မခ်မွတ္ခင္မွာ
ကင္ဆာ.. ျဖစ္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ လူနားမလည္ေသာ ဦးတည္ရာမဲ့ နမိတ္ပံုဆန္းမ်ား ျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ စာမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္လို၍ ကၽြန္ေတာ္၊ သူရႆဝါ၊ ဇာတိ၊ ရိုးရာ တို႔မွ ဤ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ ကဗ်ာအက္ေဆးကို ပူးေပါင္း လိုက္ကျမင္းလိုက္ရပါေၾကာင္း...ဒန္႔...တန္႔...တန္႔)
Posted in
Labels:
poem
|
Sunday, September 27, 2009
သိုးတစ္ေကာင္လို ရိုးသားျခင္းနဲ႕
မဲေမွာင္ေနတဲ့ အဆံုးသတ္ ပင္လယ္ပါ
ဇာဘုရင္လို ဇာတ္သိမ္းခန္းမွာ
တိတိပပ လိုက္ကာခ်သြားတယ္။
မိုးေတြ ရြာေနခဲ့တာေတာင္ မသိခဲ့ဘူးကြယ္
လိႈင္...ေနတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြနဲ႕
ညက ငါ့ကို အလိုက္သင့္ ေခ်ာ့ျမဴလို႔
ရိုးဂုဏ္ေတြ သိမ္းထုပ္ခဲ့ျပီး
ရာေထာင္ခ်ီတဲ့ မင္းအေငြ႕အသက္ေတြ က်န္ရစ္
သူလိုငါလို....
ရယူျခင္း မဲ့ခဲ့ျပီး
ႆအကၡရာလို
၀ါက်င္ ေနတဲ့ ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ ေကာင္
ေသာက ေတြ ေပက်ံခ်င္ေပက်ံပါေစ ေတာ့ကြယ္
တဘဝလံုး ေလာင္ကၽြမ္း ပစ္လိုက္ႏိုင္ရဲ႕
ရုပ္ေသ ကားခ်ပ္ တစ္ခုလို ပါပဲ
ေသးငယ္တဲ့ အိမ္ကေလးဟာ ေဝးရင္းေဝးသြားတယ္
လင္းလိုက္ ေမွာင္လိုက္
ရမ္တစ္ခြက္နဲ႕ တနဂၤေႏြဟာ
မာေက်ာ ေသသပ္စြာ ငါ့ကိုထားရစ္ခဲ့ေတာ့တယ္။
သိုး...သြားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေဟာင္း တစ္ပုဒ္
ထိန္းသိမ္းမႈ မရွိတဲ့ ျပတိုက္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္သြား
ေျမျပင္ တစ္ခုလံုး ဥပကၡာျပဳျပီး
မႈန္ရီေ၀၀ါး ေနတဲ့ ေတာလမ္းေလးကို ငါေလွ်ာက္ရအံုးမယ္
လြင္ျပင္ တစ္ခုလံုး မိုးၾကိဳးေတြ ထစ္ခ်ဳန္းပါေစကြယ္
မင္း တားျမစ္တယ္ ဆိုရင္ေတာင္.. ငါဟာ
ယြန္းရလိမ့္အံုးမယ္....
သစ္လြင္မႈ မရွိေတာ့တဲ့ ဂစ္တာေလးေရ...
ၾကက္တြန္သံ မၾကားရတဲ့ ေ၀လီေ၀လင္း ေတြဟာ
သြန္ခ် ပစ္ခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္ေတြနဲ႕တူတယ္
.................တကယ္ေတာ့ ေကာင္မေလးရယ္....
ပိုးမွ်င္ေတြ ထိရွျပီးမွ... ငါဟာ
ဥဒါန္းေတြ က်ဴးရင့္ေန မိေတာ့ တယ္။
(ကၽြန္ေတာ္ ခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ နာမည္ကို ကဗ်ာအျဖစ္ ေရးဖြဲ႕ပါသည္)
Posted in
Labels:
poem
|
Saturday, September 26, 2009
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညေနဟာ
ေဗာ့ဒ္ကာ တခြက္နဲ႕ ျပည့္လွ်မ္းလို႔...
ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္မႈကို မျဖည့္ဆည္းႏိုင္ေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အသိဉာဏ္ မဲ့တံုးေနတဲ့ ေကာင္ေတြ မဟုတ္ဘူး
အိုင္ဒီယိုလိုဂ်ီေတြ ျမင္မေကာင္းေအာင္
ရြတ္ေနၾကတဲ့ ေသခ်င္းဆိုး ဖက္ရွင္သမားေတြထက္စာရင္
ကၽြန္ေတာ္တို႔က သာတယ္...
မမွန္ဘူး ဒါေပမယ့္ မွားတယ္
မမွားဘူး ဒါေပမယ့္ မွန္တယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ့္ေသတြင္း ကိုယ္တူးမယ့္
လူမိုက္စစ္စစ္ေတြ ျဖစ္တယ္...
ခပ္ရိုင္းရိုင္း သမိုင္းေတြနဲ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ေျမ
တေနကုန္ တေနခန္း ခါးေနရင္ေတာင္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ မိုက္တြင္းနက္စြာ
ယံုၾကည္ခ်က္ကို စြဲကိုင္တယ္....
ခင္ဗ်ား...
က်ဳပ္တို႔ေလာက္ မေမွာင္ရဲရင္
မရဲတရဲ အလင္းေတြနဲ႕ လာမလင္းနဲ႔
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေပ်ာက္တဲ့ လမ္းတစ္ခုကို
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလွ်ာက္တယ္
က်ရႈံးခန္းေတြ အထပ္ထပ္ လြတ္က်ခဲ့ရင္ေတာင္
သဲတရွပ္ရွပ္.... ရာဇ၀င္ေတြကို
ေကာက္ယူရဲတယ္
ဂ်ီးအလိမ္းလိမ္း ထေနတဲ့ နံရံေတြ ျပိဳက်
တံခါးေပါက္ မရွိတဲ့ ဟင္းလင္းျပင္ကို ငါတို႔မက္တယ္...
ေဟာဒီမွာ...
ေသခ်င္းဆိုးေတြေရ...
က်ဳပ္တို႔ဟာ ခပ္ရဲရဲ ေရွ႕ထြက္ ေအာ္ဆဲရဲတဲ့ ေကာင္ေတြ ျဖစ္တယ္...
ကဲ.... ခင္ဗ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ စီးခ်င္းထိုးမယ္....။
(မေန႔က ညေနက ကိုေျမမႈန္လြင္၊ ကိုသိုးထိန္း၊ ကိုမိုးလိႈင္ည အပါအ၀င္ အျခားေသာ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာမ်ား ႏွင့္ စကားစျမည္ေျပာရင္း တထိုင္တည္း ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး ျဖစ္ပါတယ္။)
မင္းယြန္းသစ္
Posted in
Labels:
miscellaneous
|
Friday, September 18, 2009
ကၽြန္ေတာ္ တုပ္ေကြးျဖစ္ေနျပီဗ်ိဳ႕.။ အဟဲ လူတုပ္ေကြးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ နတ္တုပ္ေကြး..အဲေလ. ရာသီတုပ္ေကြးပါ။ သူမ်ားေတြ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္က်မွ ကၽြန္ေတာ္က ထျဖစ္တယ္ေလ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂ရက္က ျဖစ္တာ။ အပူၾကီးတာမ်ား လူးလိမ့္ေနတာပဲ။ ေဆးခန္းကို စိုးရိမ္တၾကီး စျဖစ္တဲ့ေန႔ကတည္းက သြားျပတာ “ဘုရား..ဘုရား.. ေ၀ဘာဂီကို လစ္ရျပီလားမသိ” ဆိုျပီးေလ။ ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္ အတြင္းက ႏိုင္ဂ်ံကားက လာတဲ့လူနဲ႕ ေတြ႕တယ္။ နာရည္ေတာက္ေတာက္ ယိုတယ္။ အပူၾကီးတယ္။ ေခါင္းအံုတယ္..။ အပူခ်ိန္ ၁၀၂။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ဆရာ၀န္က ဘာမွမပူနဲ႕ ရာသီတုပ္ေကြးပါဆိုလို႔။ ၂ရက္ေလာက္ လွိမ့္ေနေအာင္ ခံလိုက္ရျပီ အခုမွ နည္းနည္း သက္သာလာတယ္။ ခံတြင္းကလဲ ပ်က္ေနတယ္။ ဘာမွ မစားခ်င္ မေသာက္ခ်င္ပဲ။ (မွန္လဲ ေန႔တိုင္းၾကည့္တယ္ ဖ်ားတာေလးနဲ႕ေရာျပီး ဗိုက္ကေလးမ်ား က်သြားမလားလို႔.. ဟတ္ဟတ္ လံုး၀ပဲဗ်ာ)။ အခုလဲ ေမးလ္ခဏလာစစ္ရင္းနဲ႕ လက္ေဆာ့ျပီး ေရးလိုက္တာပါ။ ဂတ္...ဂတ္...ဂတ္.. အဲကြန္းက ေအးတယ္ဗ်ာ..။ ျပန္လစ္ေတာ့မယ္..။ အားလံုးတတာေနာ္...။
စာၾကြင္း။ ။ ဟိုေန႔က ကမန္းကတန္း စာရိုက္လိုက္တာ ၁၂၀ ျဖစ္သြားတယ္ ေခ်ာတီး..။ :P
Posted in
Labels:
Essay,
Postmodern
|
Tuesday, September 15, 2009
(၁)
ထစ္ထစ္ခ်ဳန္းခ်ဳန္းရြာသည္။ သံေယာဇဥ္မျပတ္ေသးေသာ ေန႔ေလး တေန႔ျဖစ္၏။ စပ်စ္ဝိုင္ေလး တစ္ခြက္ သည္ ညႇို႔မွိုင္း ေနလိမ့္မည္။ ထီးရိပ္ကေလး မိုးရင္း ေစာင့္ေနမိ၏။ ထို႔အတူ မွတ္တိုင္ေလးသည္ ေလးသြဲ႕လ်က္ တိတ္ဆိတ္မႈေတြ ေပက်ံေနေတာ့၏။
(၂)
'........'
ခ်စ္စရာ ႏႈတ္ခမ္းေလးတြင္ အဆိပ္ေတြ ျပည့္ႏွက္ ေနသေယာင္ရွိ၏။ ယႏၲရား ဆန္ေသာ လူေတြ ႏွလုံးသားမဲ့စြာျဖင့္ ဥပကၡာ ျပဳသြားၾကသည္။ ရင္ခုန္သံ အပိုင္းအစမ်ားကား လမ္းမေပၚတြင္ ျပန္က်ဲ႕လ်က္ ရွိ၏။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ ကမ္းပါး တစ္ခုလုံး ခမ္းေျခာက္သြားေတာ့ သည္။ ညေန သုံးနာရီ ထိုးေလၿပီ။ ထိုေန႔သည္ တနဂၤေႏြမတိုင္ခင္ ေန႔ ျဖစ္သည္။
(၃)
ဇာတ္သိမ္းခန္း မရွိတဲ့ ျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္။ နံရံကပ္ အခ်ိန္မ်ား ဝင္ရိုးစြန္း တစ္ခုစာမက ေအးခဲ သြားၾက၏။ ပြင့္ဖတ္ ေလးေတြ လြင့္က် ၿပီး ငါ့ကို သူမ်ား ခ်နင္းသြားတာ ခံလိုက္ရသည္။ အေျဖမရွိတဲ့ ေမးခြန္းပါ ေမးခြန္းမရွိေတာ့တဲ့ အေျဖသက္သက္ပါ။ ဘယ္သူမွ မၾကားနိုင္ေတာ့ဘူး။ ေသာ့ခတ္ထားတဲ့ ရာဇဝင္ တစ္ပုဒ္လို ေျခလွမ္းေတြ ပိုးမၽွင္ တက္ သြားခဲ့ေတာ့သည္။
(၄)
အရွင္လတ္လတ္ ျမႇုပ္ႏွံခံလိုက္ရေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ အတီးအတ ညေန တစ္ခု ျဖစ္၏။ သူမေလး မရွိေသာ တံခါးရြက္မ်ားတြင္ ကႏၲာရ ဆူးပင္မ်ား ေပါက္ေရာက္ ကုန္ေတာ့သည္။ အဝါေရာင္ ဘူတာေလး တြင္ ႏႈတ္မဆက္ မိေသာ ခရီးေဆာင္ ဂစ္တာ တစ္လုံး ရွိလိမ့္မည္။ ထို႔ေနာက္ ၾကားဖူးနားဝ မရွိေသာ ဘာသာ ေဗဒျဖင့္ တစ္ေယာက္ တစ္ေလထဲ သူ ငိုေႂကြး ေနလိမ့္မည္။
(၅)
လြမ္းလဲ လြမ္းသည္ လြမ္းလဲ မလြမ္းပါ။ တရက္ၿပီး တရက္ ဆုတ္ျဖဲ ခံလိုက္ရၿပီးေသာအခါ ျပကၡဒိန္မ်ားကို ရြံ့ေၾကာက္ လာမိသည္။ နာမဝိေသသန မရွိေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား ဘာေၾကာင့္ စိမ္းလန္း ခြင့္ မေပးခဲ့မွန္း နားမလည္ခဲ့ပါ။ ၾကယ္ေတြ အစိမ္းလိုက္ ေႂကြသြား ခဲ့ၿပီးၿပီ။ တံတိုင္းေတြ အၿပိဳင္း အရိုင္း ၿဖိဳဖ်က္ ခဲ့ၿပီးၿပီ။ ကံၾကမၼာသည္ ယူဇနာေပါင္း မ်ားစြာ ျခားနား ထားခဲ့သည္။
(၆)
ကၽြန္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ မသိေသးေသာ အကၡရာမဲ့ ေက်ာက္စာ တစ္ခ်ပ္ ျဖစ္သည္။ စကားဝါပန္းေလး မ်ား ပြင့္အံေနၾကသည္။ မုတ္သုံကုန္၍ ေႏြကို ကူးခဲ့ေတာ့၏။ တယ္လီဖုန္း႐ုံေလးသည္ ေခၚဆိုသူ မရွိပဲ ဧရိယာျပင္ပ ေရာက္ေနေတာ့၏။ ေဝရီ ဝိုးဝါး ေနေသာ နံနက္ခင္းေလာက္ လတ္ဆတ္ေသာ နံနက္ခင္း မရွိေတာ့ေပ။ေနျခည္ေတြ ႏြမ္းလ်ေအာင္ ပူလွသည္။ ထိုေန႔သည္ သံေယာဇဥ္ မျပတ္ေသးေသာ ေန႔ေလး တစ္ေန႔ပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထို႔အတူ မွတ္တိုင္ ေလးသည္ လဲ ယခင္အတိုင္း တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာ ရွိေနဆဲ....။
Posted in
Labels:
Birthday Wish,
memories,
Photo
|
Monday, September 14, 2009
အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ပံုေတြ ခဏခဏ မတင္ခ်င္ပါဘူး။ အဟဲ ေတာ္ၾကာေန စာဖတ္သူေတြက ဒီငတိေတြ အားအားရွိ ေပ်ာ္ပါး စားေသာက္ ေနတာပဲလို႔ ထင္ေနပါအံုးမယ္။ ဒါေပမယ့္ မေန႔ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ထဲက ေရးေဖာ္ေရးဖက္ ညီစိမ္း(သိုးမဲ) ေမြးေန႔ေလ။ မေန႔က သူ႔ေမြးေန႔မွာ ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ျဖစ္ေအာင္ တင္ေပးပါလို႔ ပူဆာတာနဲ႕ တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ခဏခဏ စားေန ေသာက္ေနတာကို ျမင္လို႔ ဘ၀င္မက်ရင္လဲ မုဒိတာ ပြားေပးပါေနာ္.. အဟီး။ :D
ေမြးေန႔ရွင္ ညီစိမ္းနဲ႕ ဇာတိ
ရိုးရာ၊ ညီစိမ္း နဲ႕ ဇာတိ
လင္မယားလို တတြဲတဲြေပါင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ေလ.. အဟတ္ဟတ္ ညီစိမ္းႏွင့္ ရုပ္ေသး
ေရာ့စား...ဒါက အၾကိဳေကၽြးတာေနာ္
အဘေရ..စားစား.. :P (ကိုေအာင္သန္႔ကို ခြံ႕ေကၽြးေနတာ)
ဟဟ လုပ္ၾကပါအံုး.. ဇြန္းပါကိုက္ေနျပီ.. :P
ဘာေတြ ထိုင္ေရးေနမွန္း မသိတဲ့ လင္းရမၼာ
စတိုင္ထုတ္ေနတာေလ (လွလဲလွဘူးေနာ္..ဟတ္ဟတ္) :P
အတိုၾကီးတို႔ အမၾကီးတို႔ရယ္ သားတို႔ကို တနားပါ.. :P (ညီစိမ္းနဲ႕ သူရႆ၀ါ)
ေအာ္ စားေနပံုက တနားခ်ာ..:P
ရိုးရာကုိ ခြံ႔ေကၽြးေနတာ
ေအာင္သိန္း..ဟာ.. ေအာင္ျငိမ္းေယာကၡမပါ.. ဒူနန္နန္.. ဒူနန္နန္.. :D
လုပ္ျပီ ကၽြန္ေတာ္ ဂစ္တာတီးျပီဆို.. မုန္႔ေတြ လာလာခြံ႕ၾကတယ္.. အဟဲ အဲ့လို အားေပးၾကတာ... :P
ကိုေျမမႈန္လြင္လဲ မေနရဘူး လိုက္ခြံ႕ေကၽြးတာပဲ.. :)
ေရာ့ဗ်ာ.. ကိုေအာင္သန္႔ စကားသိပ္ညားတယ္..။
လင္းနီညိဳေရ.. အ၀သာစား.. :P
အား... ေျဖးေျဖးေကၽြးပါဟ.. ပါးစပ္ျပဲေတာ့မယ္..။ :P
ဧည့္သည္လဲ မေနရဘူး.. ဇြတ္
ကန္ေတာ္ၾကီးမွာ ဒီလို တေပ်ာ္တပါး ၀ိုင္းလို႔...
လာစမ္း .. ေသျပီသာမွတ္.. ငွက္ငွက္.. (ကၽြန္ေတာ္၊ ရုပ္ေသး၊ ဇာတိ၊ သူရႆ၀ါ၊ ကိုေအာင္သန္႔)
ရိုးရာေလ.. ခ်စ္လို႔ ဖတ္ထားတာနဲ႕ မတူဘူး.. ေဟ့လူၾကီး မေျပးနဲ႕... အေၾကြးေပး ဆိုတဲ့ အထာနဲ႕ေလ.. ဟတ္ဟတ္ (ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေနျပီ... :P)
မင္းၾကီးမ်ား....(ဖလား........) :D
ဘယ္လိုပံုစံေတြနဲ႕ ရိုက္ထားမွန္း မသိဘူး။ (ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒိအခ်ိန္ ဘာမွ တိေတာ့ဘူး ဟီးဟီး)
ေ၀း..ေဟးေဟး.. (ေအာင္မယ္.. ဘာအခုမွရွက္ေနမွန္း မသိ.. ကဗ်ာေပါ့.. :) )
ညီစိမ္းေရ.. ငါတင္ျပီးျပီေနာ္..။ ငါ့ဘေလာ့လာဖတ္ျပီး အဆဲခံရရင္ မင္းတို႔ပဲ... ဟတ္ဟတ္..။ ဘေလာ့ဖတ္သူမ်ား ခင္ညာ.. လြန္တာရွိရင္ ၀ႏၱာမိပါ ခင္ညာ..။ :D
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။