Posted in
Labels:
Fun,
Satire
|
Monday, September 28, 2009
ညက ပါးစပ္ျဖဲ၍ ျခင္းလံုးခတ္ေနေလသည္။ ေကြးကားေနေသာ လ၏ အကၤ်ီေကာ္လံသည္ အိပ္မႈန္စံုမႊား နာရီ၏ မ်က္လံုး တစံုကဲ့သလို႔ မီးလွ်ံခိုးမ်ားကို ေဖ်ာ္ေသာက္ေန၏။ လမ္းမီးတိုင္မ်ားက တစ္ပိုင္းတစ္စ ဖာေထးထားေသာ ခ်ဳပ္ရိုးေၾကာင္း ၾကီးလို ကပိုကရိုလမ္းမႏွင့္ မဒမ္က်ဴရီ၏ ျမိဳ႕ျပက ေကာ္ဖီခါးခါး တစ္ခြက္မွာျပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ေနသည္။ ထိုသို႔ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ကတည္းက ပင္ ဘဝက ေအာက္စလြတ္ ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ဤသို႔ ဒုကၡဆူးခက္မ်ား မိုးပ်ံပူေဖာင္းကဲ့သို႔ တေထာင္လႊားလႊားရွိခဲ့ရေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ားကား အိပ္ေဆးပုလင္း ေသာက္ခ်င္လွေပေတာ့၏။ ဟစ္တလာ၏ အိပ္မေပ်ာ္ေသာညမ်ား အတြက္ ဂ်နီဖာလိုပက္ဇ္၏ ေလလည္ျခင္းကို ေလလံတင္မည္ဟု မၾကားခဲ့ရပါ။ သိန္းခိုျမိဳ႕ၾကီး ေပ်ာက္ဆံုး ပ်က္ဆီးသြားခိုက္ လီနင္၏ ေလွတစ္စင္းက သိမ္းျမစ္ထဲ ေပါေလာ ေမ်ာပါ... အဲ့ဒိညက မိုနာလီဇာဟာ ေရာ့ခ္အင္ရိုးလ္ ေတးသြားနဲ႕ ကေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ နစ္ဆင္၏ ျပင္းစပ္ခါးေသြ႕ေသာ ေခါင္ရည္တစ္ခြက္သည္ “အပ်ိဳမ” ဆန္စြာ ရယ္ေသြးသြမ္းေနေတာ့သည္။ ဒါလည္း တုပ္ေကြး တစ္မ်ိဳးပါပဲ.. ေလတိုက္တိုင္း လႈပ္ယိမ္းေသာ မယ္ကမၻာ၏ ၂၃ ၁/၂ ဒီဂရီေစာင္းေနေသာ မ်က္လံုးရြဲရြဲၾကီးမ်ား အား အရည္ေဖ်ာ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ “ဂလိန္း...ဂလြမ္း” ဟု အသံျမည္ကာ ငံု႔၍ငိုလိုက္ေသာ ပဲရစ္ေမွ်ာ္စင္မွာ ၾကယ္မ်ား “ရႈး” ခနဲ ထိုးပ်ံျခင္းကို ခံလိုက္ရ၏။ တနဂၤေႏြသတို႔သမီးကေတာ့ ဂမီၻရသစ္ငုတ္တို ေပၚတြင္ ထိုင္လွ်က္ “အရာအားလံုးကို သိမ္းပိုက္ ပစ္လိုက္ျပီ”။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရွည္ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ခ်စ္ျခင္းေဇာျဖင့္ ကေသာ ကေမ်ာ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို ထုဆစ္လိုက္ရေပေတာ့သည္။
လူကူးမ်ဉ္းၾကားက မကူးတဲ့
ေနေရာင္ျခည္ေတြ
ဘဲဥျခင္းထဲ ကပ္ပါသြားတယ္
“ေညာင္ျမစ္တူးရင္း ပုတ္သင္ဥေပၚ”
အျမစ္ေတြ ညွပ္တဲ့ ဆံသဆရာအတြက္ေတာ့
အဲ့ဒိေလေျပက ေနာက္ျမီွးျပတ္ေနေလရဲ႕
ခံုဖိနပ္တစ္ရံ အတြက္
အခြင့္အေရးတိုက္ပြဲေတြနဲ႕
ခ်ာခ်ီရဲ႕ နားကပ္တစ္ဖက္မွာ
ေရတြင္းပ်က္ၾကီးတစ္လံုး....
ငတိမၾကီးေရ....
သံသရာလည္ျခင္းနဲ႕
ေလလည္ျခင္းဟာ ထပ္တူက်ခဲ့ေပါ့..
မထိတထိ ပစ္ျပသြားတဲ့
အပ်ိဳမေလးရဲ႕ မ်က္ခံုးစ အဖ်ားအနားမွာ
ပင္လယ္နက္ၾကီး တစ္စင္းရွိေလရဲ႕
ကိုယ္ကေတာ့
စၾက္ဝဠာကို ေခါင္းအံုးလုပ္ျပီး
ေလေဘာလံုးၾကီး ကားယား စီးသြားခ်င္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့
ေကာင္ဆိုးမၾကီးေရ..
အတြင္းခံ မပါတဲ့ ရာသီဥတုဟာ
အမိန္႔မခ်မွတ္ခင္မွာ
ကင္ဆာ.. ျဖစ္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ လူနားမလည္ေသာ ဦးတည္ရာမဲ့ နမိတ္ပံုဆန္းမ်ား ျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ စာမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္လို၍ ကၽြန္ေတာ္၊ သူရႆဝါ၊ ဇာတိ၊ ရိုးရာ တို႔မွ ဤ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ ကဗ်ာအက္ေဆးကို ပူးေပါင္း လိုက္ကျမင္းလိုက္ရပါေၾကာင္း...ဒန္႔...တန္႔...တန္႔)
Posted in
Labels:
Fun,
News,
Today Yangon
|
Wednesday, September 02, 2009
ဆားခ်က္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္အခုတေလာ ကဗ်ာ၀ါသနာပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ မၾကာခဏ ဆံုျဖစ္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကဗ်ာခ်စ္သူေတြခ်ည္းပဲ ကဗ်ာကလပ္ေလး တစ္ခု တည္ေထာင္ ထားပါေသးတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ကဗ်ာဆရာ ဇာတိအိမ္မွာ စုေ၀းၾကျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ခ်က္ျပဳတ္စား ေသာက္ျဖစ္ၾကတယ္ဗ်။ ျပီးေတာ့ ကဗ်ာဆရာသူရႆ၀ါရဲ႕ အသံျဖင့္ ရြတ္ဆိုထားတဲ့ ကဗ်ာရြတ္သံေလးေတြကိုလဲ ျငိမ့္ျငိမ့္ကေလး နားေထာင္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အြန္လိုင္းမွာလဲ ျပန္မွ်ေ၀ေပးပါ့မယ္။ ေတးသြား ေနာက္ခံေလးနဲ႕ ရြတ္ဆိုထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြက မူလကတည္းက ေကာင္းျပီးသား ကဗ်ာေလးေတြကို အခ်ိဳသကာေရ ထပ္ေလာင္းလိုက္သလို ေတာ္ေတာ္ေလး နားေထာင္ရတာ အိစိမ့္ေနတာပါပဲ။ ဒီထဲက ဆရာၾကက္သြန္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ဆိုရင္ ၾကိဳက္လြန္းလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ documentary ေလး တစ္ခုရိုက္ဖို႔ပါ အိုင္ဒီယာ ရခဲ့တယ္။
အမွန္အကန္ ပါးပါးလွီးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေပါ့..အဟတ္
ျငဳပ္သီးေထာင္းေနတဲ့
ရိုးရာ
စားမယ္ ၀ါးမယ္ဗ်ာ။
ဟိုင္းယား.. ( သိုင္းဆရာၾကီး
ေသာတ)
ကြန္စြန္းရြက္ေတြ ေဆးေနတဲ့ ကိုေအာင္သန္႔ႏွင့္ ရုပ္ေသး
ကဗ်ာရြတ္သံ နားေထာင္ရင္း မုဒ္ ၀င္ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာမေလး
ပိုးဥ
ပဲမ်ားေနတဲ့
ဇာတိ
ဇာတ္ညႊန္းၾဆာၾကီး ေမာင္မင္းယြန္းႏွင့္ အႏုပညာ အၾကံေပး ဆရာမ ပိုးဥ :)(ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ေတြ ၾကိဳးစား အားထုတ္ထားတဲ့ ဇာတ္ကားၾကီးကို youtube မွာ ေနာက္လ တင္ေပးပါမည္။ မၾကာမွီေမွ်ာ္...)
ရိုးရာ၊ ရုပ္ေသးႏွင့္ ေသာတ
ညေနက်ေတာ့ ေဘာလံုးကန္တယ္ခင္ဗ်။ ဒီပံုက ေသာတေလ MOWA F.C ရဲ႕ တိုက္စစ္မွဴးေပါ့။
ဒါက ပလာတာ ရုပ္ေသး တကယ္ပါဗ်ာ ေသာက္ညင္ကပ္စရာ ေကာင္းေအာင္ အလိမ္အေခါက္ ေကာင္းတယ္။ :)
ဒါက
သူရႆ၀ါ (ပဲကလဲ မ်ားေသးတယ္။ သူ႔ကိုယ္သူ ဒိုေလး ဆိုလား ဘာဆိုလား။ တူတာဆိုလို႔ ေယာက်္ားခ်င္း ျဖစ္ေနတာပဲ ခြိခြိ)
ဗလေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ရိုးရာ အဟိ
ေျခပစ္လက္ပစ္ပဲဗ်ာ ေဘာလံုးေနာက္ လိုက္ရတာ ေမာသြားျပီ :P
Posted in
Labels:
Fun,
Photo
|
Monday, June 22, 2009
Posted in
Labels:
Fun,
Song
|
Sunday, June 07, 2009
ဒီသီခ်င္းေလးရဲ႕ သံစဥ္ဟာ 'လမင္းခ်စ္သူ' သီခ်င္းရဲ႕ အလိုက္ေလး ျဖစ္ပါတယ္။လမင္းေလးလိုခ်စ္ေနမွာ...ျဖဴေသာ ကိုယ့္ခ်စ္မ်ားနဲ႕...ဆိုတဲ့ အလိုက္ေလးေလ..အဟဲ ေအာက္က စာသားနဲ႕ ဆိုၾကည့္ၾကပါအံုး..:P
- ဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ေပမယ့္လဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ ရွိေနမွာ မေျပာင္းလဲတဲ့ က်ဴရွင္ေတြလဲ အစဥ္အျမဲ တက္အံုးမွာ
ဆယ္တန္း၂ႏွစ္က်ေပမယ့္လဲ လင္ေနာက္ လိုက္ပစ္ အံုးမွာ .. ဘယ္သူေတြ ေျပာၾကလဲ ပဲ ဂရုမစိုက္ဘူးကြာ ဒို႔က ဆက္ေျဖအံုးမွာ
- CHO : ( ဆယ္တန္းက်တာ ရွက္စရာလား ကိုၾကီးေကာ က်ဖူးသလား၊ ဒီႏွစ္က်လဲ ေနာက္ႏွစ္မ်ား ၊ ေနာက္ႏွစ္မ်ား ဆက္ေျဖအံုးမွာ...)
- သင္ရိုးမ်ား ေျပာင္းေပမယ့္လဲ စာခိုးခ်ဖို႔ေတာ့ သိပ္လြယ္တာ၊ မေဟာင္းေသးတဲ့ ဘာဂ်ာလဲ အစဥ္အျမဲ အသံုးတည့္တာ..
ဆယ္တန္း၂ႏွစ္က်ေပမယ့္လည္း ကိုကိုနဲ႕ ခ်ိန္းလိုက္အံုးမွာ... ဘယ္သူေတြ ေျပာၾကလဲပဲ ဂရုမစိုက္ဘူးကြာ ဒို႔က ဆက္ေျဖအံုးမွာ...
- CHO:(ဆယ္တန္းက်တာ မရွက္ႏိုင္ပါ ကိုၾကီးေကာက်ဖူးသလား၊ ဒီႏွစ္မရလဲ ေနာက္ႏွစ္မ်ား ေနာက္ႏွစ္မ်ား ကဲေနအံုးမွာ...)
စဆံုး ျပန္ဆို
အဟတ္ ဒီေန႔ ဆယ္တန္း (တကၠသိုလ္၀င္တန္း) စာေမးပြဲ ထြက္လို႔ ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး ရီစရာ အျဖစ္ ေရးဖြဲ႕လိုက္ရပါေၾကာင္း...ဒန္႔..တန္..တန္။
Posted in
Labels:
Fun,
News,
Today Yangon
|
Sunday, March 15, 2009
ညီအကိုတို႔ေရ ဒီေန႔ည ေျမနီကုန္းမွာ ဘာရြန္းမစ္ရွင္းအား ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္မင္းယြန္းမွ ကြန္မန္ဒို ဘေလာ့ဂ္ကာမ်ားအား လာေရာက္ စစ္ကူမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အဟိ။ / ဒီေလာက္ပဲ ပါတယ္ေနာ္..။ ပါသေလာက္ေပါ့ဗ်ာ.။ အားလံုး ဒီညေနဆံုမယ္ဗ်ိဳ႕..။ ထပ္၍ လုိက္ခ်င္သူမ်ား ေျမနီကုန္း ၀က္မွီးဆိုင္သို႔ ညေန၆နာရီ အေရာက္ လာခဲ့ႏိုင္ေၾကာင္း ေမာင္းထု၍ ေၾကျငာအပ္ပါသည္။ ဒူေ၀.. ေ၀..ေ၀..။ :P
Posted in
Labels:
Fun,
Knowledge,
Technology
|
Saturday, March 07, 2009
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ www.minnyoonthit.net ဒိုမိန္းကို ၀ယ္ထားတာ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ျပီ ေနာက္တႏွစ္စာေတာင္ ထပ္၀ယ္ျပီးျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ ဒိုမိန္းကို ကိုေဇယ်ာရဲ႕ Ideal Technology Co,Ltd ကေန ၀ယ္ထားတာပါ။ အဟတ္ ကၽြန္္ေတာ့္ ဒိုမိန္းက ၀ယ္ကတည္းက ကို ကၽြန္ေတာ္က Google Apps မွာ ေလွ်ာက္ကလိထား ေတာ့ တခါ ျပႆနာ တက္ပါေသးတယ္။ ဒီအေၾကာင္းေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ ေရးထားပါေသးတယ္။ ေမ်ာက္အံုးသီး ဒိုမိန္းေလ ဟိဟိ။ ဒိုမိန္းနဲ႕ ပတ္သက္လို႔ ကြိဳင္တက္တိုင္း ကိုေဇယ်ာဆီ နားပူ နားဆာ လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ :P သူမို႔လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ရွည္တာ တျခား သူသာဆို ကၽြန္ေတာ္ ကဂ်ီကေၾကာင္ က်တာနဲ႕ စိတ္ရွည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကလိကလဲ ကလိ အေမးအျမန္းကလဲ ထူ။ ေနာက္တခု ကၽြန္ေတာ့္ ဒိုမိန္းကို ၀ယ္ကတည္းက မရတဲ့ ျပႆနာ တခုက ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကို www.minnyoonthit.net ဆိုရင္ ရျပီး minnyoonthit.net (www မပါရင္) မရပါဘူး။ အဲ့ဒိ ကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္က Ideal ကိုလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္သြား ႏိုင္ဂ်ံကား ေရာက္ေနတဲ့ ကိုေဇယ်ာ့ကိုလဲ လုပ္ပါအံုး ဘာလို႔မရတာလဲ ဘာညာေပါ့ အဟီး သြားရစ္ေနတာ။ သူ႔ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေမးတိုင္း စိတ္ရွည္ရွည္ ရွင္းျပရွာပါတယ္။ ဟီး အားလည္း နာတယ္ ခင္လဲ ခင္တယ္။ ဒီေန႔လဲ ကၽြန္္ေတာ္ သတိရလို႔ သူ႔ကို အြန္လုိင္းေတြ႕ေတာ့ ထပ္ေမးပါတယ္။ သူကလည္း စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပေပးျပန္ပါတယ္။ ဟီး။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ တခုခုေတာ့ လြဲေနတာ ေသခ်ာျပီ။ ကိုေဇယ်ာက သူတို႔ဘက္က အကုန္လုပ္ေပးျပီး သြားျပီတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ထပ္ေမးရမွာ အားနာလာတယ္။ ဒါနဲ႕ ဟိုရွာ၊ ဒီရွာ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆီကို ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့မွ လိပ္ပတ္လည္ သြားတယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း တေယာက္နဲ႕ ဖုန္းေျပာတာ သူလဲ အဲ့လို ကလိဘူးတယ္။ ဒီလို အဲယာ တက္ဖူးပါတယ္ ဆိုမွ ေသခ်ာ သေဘာေပါက္သြားေတာ့တယ္။ (ဟီး ေပါက္သြားျပီေနာ္.. ကိုၾကီး ေဇယ်ာ :D) အင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့.. ဘေလာ့ကာ ေၾကာင့္ဆိုတာ သိသြားတယ္ ဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္ blogger မွာ ဒိုမိန္းထည့္ရင္ www.yourname.com ဆိုတာမ်ိဳးပဲ ရျပီး www မပါတဲ့ ဟာေတြကို ဒီလို Error လာျပတယ္ဗ်ာ။
ေအာ္ ဘေလာ့ေတြကို ကိုယ္တံုးလံုး ဒိုမိန္းေတြမွာ ဟို႔စ္ မလုပ္ေပးပါဘူးတဲ့။ :P (ဟီး ေတာ္တယ္ေနာ္ ဘာသာျပန္တာ။) အဲ အႏွစ္ခ်ဳပ္ အေနနဲ႕ ေျပာရရင္ ဘေလာ့ကာမွာ www မပါပဲ ဟို႔စ္လို႔ မရပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ လူရွိန္ေအာင္ လုပ္လို႔ မရပါဘူး။ Wordpress မွာေတာ့ ရပါလိမ့္မယ္။ အဟဲ.. ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေဇယ်ာေရ ညီေလး သိသြားပါျပီ ခင္ညာ..။ :D အဟဲ ဒိုမိန္းေလးမ်ား ၀ယ္ခ်င္ရင္ ကိုေဇယ်ာ့ဆီမွာ ၀ယ္ပါခင္ဗ်ာ..။ ေမးခ်င္တာ ေမးလို႔ ရပါတယ္။ ကိုေဇယ်ာက သေဘာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္..။ ဟီး
Posted in
Labels:
Fun,
Satire,
Today Yangon
|
Friday, February 27, 2009
`ဟုတ္ကဲ့ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ လုပ္သားျပည္သူ အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ... ယခုအခါ ပြင့္လင္းရာသီေရာက္ရွိလာျပီး လွ်ပ္စစ္မီးအား တေန႔လွ်င္ ၅မိနစ္သာ ေပးလႊတ္မည္ ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ဖေယာင္းတိုင္မ်ား ၾကိဳတင္ စုေဆာင္းထားၾကရန္ႏွင့္ ေရစည္လွည္းမ်ား ၀ယ္ယူရန္ ေခၽြတာ စုေဆာင္းထားၾကပါရန္ ၾကိဳတင္ အသိေပး ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္ ခင္ဗ်ားးးး..။´
ပံု
အမိန္႔မရ...
ရပ္ကြက္လူဂ်ီး... ဦးမင္းယြန္း
Posted in
Labels:
Fun,
Short Story
|
Sunday, February 01, 2009
လွထြန္း တစ္ေယာက္ ညကင္း က်သျဖင့္ အက်ပ္ရိုက္ေနေလသည္။ ခါတိုင္း သူ႔ဆရာ တပ္ၾကပ္ၾကီး ရွိတုန္းက ဆို ညေနခင္းပိုင္း သူ႔ဆရာကို ဘီအီး တလံုး တည္လိုက္ရင္ ညကင္းေစာင့္ ရမည့္ အစား ရံုးခန္းက အဖြဲ႕မ်ားျဖင့္ ေအးေအး လူလူ ဂ်ဴတီက်တတ္သည္။ အခုေတာ့ သူ႔ဆရာကား လြန္ခဲ့ေသာ တပတ္က ပင္ တျခားနယ္ျမိဳ႕သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားျပီ ျဖစ္သည္။ မသြားခင္ သူ႔ကို ၾကက္ျခံ ၌ တာ၀န္ခ်ထားေပးခဲ့သည္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ၾကက္ျခံမွာ သူႏွင့္ အတူတူ လုပ္ရေသာ တပ္သားမင္းမင္းမွာလဲ သူ႔ကဲ့သို႔ပင္ သတၱိခဲျဖစ္သည္။ သတၱိခဲဆိုေတာ့ တကယ္ မထင္လိုက္ပါႏွင့္ ႏွစ္ဦး စလံုး သရဲကို အလြန္ေၾကာက္ တတ္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
သူတို႔သည္ ညေန ၾကက္ျခံသိမ္းခ်ိန္ျပီးသည္ႏွင့္ ၾကက္ျခံကို ေသခ်ာ ေသာ့ခတ္ ခဲ့ျပီး အလင္းေရာင္ရွိေသးေသာ ညဦးပိုင္းမွ လြဲ၍ ညပိုင္း လံုး၀ပင္ ေျခဦးမလွည့္ၾကေပ။ အေၾကာင္းမွာ ၀ဲေက်ာ္( နာမည္အရင္းက ရဲေက်ာ္)က သူတို႔ အလုပ္လုပ္ေသာ ၾကက္ျခံနားတြင္ ညညဆိုလွ်င္ ေခြးမ်ား အူသံၾကားေၾကာင္း သူ႔အိမ္ဘက္က ၾကက္ျခံဘက္ လွမ္းၾကည့္လွ်င္ ၾကက္ျခံ၏ ေခါင္မိုးထက္၌ မဲမဲအရာ တခုသည္ အျမဲ လြင့္ေနတတ္ေၾကာင္း ေျပာထားျခင္း ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ထိုမဲမဲ အရာသည္ ညဘက္ညဘက္ အလြန္ နာမည္ၾကီးေနေသာ သရဲေျခာက္သည္ဆိုေသာ ေတာင္ဘက္ ကင္းေမွ်ာ္စင္မွ သရဲၾကီး ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျပာသံၾကားထား ေလရာ ၎တို႔၂ေယာက္မွာ ညပိုင္းဆိုလွ်င္ ထိုၾကက္ျခံဘက္သို႔ ေယာင္လို႔ ပင္ ေျခဦး မလွည့္၀ံ့ၾကေပ။
လွထြန္းသည္ တခါက လူပ်ိဳအေဆာင္တြင္ေနတုန္း အခန္းေဖာ္မွ သူ႔ကို သရဲအေယာင္ေဆာင္ စ ရာ ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ ေခါင္းရင္းမွ နံပါတ္တုတ္ျဖင့္ အားကုန္လႊဲရိုက္ရာ ထိုအခန္းေဖာ္မွာ မနည္းလြတ္ေအာင္ ေျပးခဲ့ရသည္။ ျပီးေနာက္ အျခားအခန္းမ်ားမွ လာၾကည့္ေသာအခါ လွထြန္းမွာ ေၾကာက္လြန္း၍ တကုိယ္လံုး တုန္ေနျပီး ပုဆိုးတခုလံုးလဲ ေသးမ်ားပင္ ရႊဲရႊဲစိုေနေလေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ လွထြန္းအား ဗႏၶဳလသားဟု နာမည္ေျပာင္ ေပးထားၾက၏။ မင္းမင္းသည္လဲ ထူးမျခားနား ပင္ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ေလာေလာလတ္လတ္ မိန္းမယူ ထားသူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ မိန္းမသာ ယူထားသည္ လူက သရဲေၾကာက္တုန္း။ (ေအးေလ မိန္းမရတာနဲ႕ သရဲ ေၾကာက္ တာ ဘာဆိုင္တာ မွတ္လို႔)။ တညေတာ့ ညဘက္ၾကီး အိမ္သာ ထတက္ေလသည္။ ကိစၥျပီးလို႔ အိမ္သာထဲမွ ထြက္လာေတာ့ တံခါးေပါက္၀ တြင္ ျမင္လိုက္ရေသာ မဲမဲအရိပ္ၾကီးကို ျမင္ကာ မင္းမင္း အလြန္ေသြးပ်က္သြားသည္။ သူျမင္လိုက္ရသည္မွာကား အလင္းေရာင္ကို ေနာက္ခံေပးထားေသာ ဆံပင္ဖားယားႏွင့္ သရဲမၾကီး တေယာက္ကို ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ႏွင့္ လြန္စြာမွ သတၱိေကာင္းလွေသာ မင္းမင္းသည္ ေနရာ၌ပင္ လန္႔၍ တက္သြားေလရာ အိပ္ခ်င္မူးတူးႏွင့္ အေပါ့ထသြားေသာ သူ႔မိန္းမခင္ဗ်ာ.. ေဘးအိမ္မ်ားကို ေအာ္၍ အကူအညီေတာင္းကာ မနည္း ႏွာႏွပ္ ယူရသည္။ ကိုယ့္မိန္းမကိုပင္ သရဲမဟု ထင္ေလေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္တတ္ေသာ မင္းမင္းမွာလဲ ၀န္ထမ္းမ်ား ၾကား ေနာက္စရာ တေယာက္ ျဖစ္ေနေလသည္။
ထိုသတၱိခဲၾကီး ၂ေယာက္မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အတူတူ အလုပ္လုပ္ၾကေလသည္။ ျပီးခဲ့ေသာ အပတ္ကမွ အတြဲလိုက္ အသစ္ေျပာင္းလာၾကေသာ အရာရွိႏွင့္ တပ္ၾကပ္ၾကီးသည္ အစမို႔လို႔လား မသိ အလြန္စည္းကမ္း တင္းၾကပ္လွသည္။ ခါတိုင္း သူတို႔ ယူနီေဖာင္းကို ေအာက္မွ ညွပ္ဖိနပ္ျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရံုးတက္ေသာ္လည္း ယခုမူ ထိုကဲ့သို႔ အရာရွိ ေရွ႕တြင္ ေတြ႕ပါက ၀န္ထမ္းမ်ားအား လမ္းေဘးက ေကာင္ေတြ ဟု က်ိန္းေမာင္း တတ္ေလသည္။
ယခုလဲ ညကင္းမေစာင့္တာ ၂လခန္႔ၾကာျပီ ျဖစ္ေသာ လွထြန္းကို ေခၚေတြ႔ျပီး ယေန႔ ညကင္းေစာင့္ ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေလသည္။ လွထြန္းမွာ ဘာေျပာရမည္ မသိ။ ထို႔ထက္ ဆိုးသည္မွာကား အလြန္တရာမွ နာမည္ ၾကီးလွေသာ ေတာင္ဘက္ ကင္းေမွ်ာ္စင္တြင္ ေစာင့္ရမည္ ျဖစ္ေလသည္။ ညက္ခၽြာဖရား…။
ညေနပိုင္း တပ္ဖြဲ႕အားလံုးကို တန္းစီစစ္ေဆးျပီး မင္းမင္းမွာလဲ ထီေပါက္ေလသည္။
တပ္ၾကပ္ၾကီး။ ။ “တပ္သားေတြအားလံုး တာ၀န္ အေျပာင္းအလဲ ရွိမယ္။ တေနရာကို ၃လထက္ မပိုေစရဘူး။ အလွည့္က် တာ၀န္က်မယ္။ ဒီေတာ့ မနက္ျဖန္ အားလံုးကို ဘယ္တာ၀န္က်တယ္ဆိုတာ ထပ္ေျပာေပးမယ္။ ဒီေတာ့ ဒီေန႔ည ပတ္ကင္း တာ၀န္က်သူေတြကို ေျပာမယ္။ တပ္သား စိုးေရႊ”
“ရွိ...”
တပ္ၾကပ္ၾကီး ။ ။ “တပ္သား တင္ျမင့္”
“ရွိ..”
တပ္ၾကပ္ၾကီး။ ။ “တပ္သား မင္းမင္း၊ အင္း .. ေဟ့ မင္းမင္း မွတ္တမ္းေတြမွာ မင္း စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႕ ၾကက္ျခံကို လွည့္ကိုင္တာ ၅လေလာက္ ရွိေနျပီ။ ပတ္ကင္းေကာ ေမွ်ာ္စင္ တာ၀န္မက်တာ ၾကာေနျပီ။ ဒီေတာ့ ဒီေန႔ ပတ္ကင္းကို စိုးေရႊ၊ တင္ျမင့္နဲ႕ မင္းမင္းတို႔ တာ၀န္က်တယ္။”
မင္းမင္း မ်က္ႏွာမွာ ဆီး(ဇီး)ရြက္ေလာက္ပင္ ရွိေတာ့သည္။ အသစ္ေရာက္လာေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးကို လဲ မေျပာရဲ သျဖင့္ ျငိမ္ေနရသည္။ တန္းျဖဳတ္ေတာ့ တျခား ေကာင္ေတြက သူ႔အား ဒီည လကြယ္ည ျဖစ္သျဖင့္ ကင္းေမွ်ာ္စင္ သရဲၾကီး ထၾကြ ေသာင္းက်န္း တတ္ေၾကာင္း တေယာက္တေပါက္ လာေျပာၾကေလသည္။ အားလုံးက ေနာက္ေနမွန္း သိေသာ္လည္း လကြယ္ေန႔တြင္ တာ၀န္က်သူတိုင္း သူေရွ႕တြင္ ေျခာက္ခံရသည့္ ဆိုေသာ ပါးစပ္ေျပာမ်ား ရွိေနသည့္ အတြက္ မင္းမင္းမွာ မိန္းမခိုးေျပးတုန္းက ထက္ပင္ ရင္တဒိန္းဒိန္းႏွင့္ ခုန္ေနေလျပီ။
ညေနေစာင္းေတာ့ လွထြန္းက ေမွ်ာ္စင္ေပၚ ေရာက္ေနျပီ။ သူ႔အိပ္ယာလိပ္ေတြအျပင္ ေဖာင္းကားေနတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ တလံုးကလဲ ပါေသး။ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ ဘာေတြထည့္ထားသလဲ ဆိုေတာ့ ေသာက္ေရဗူး အျပင္၊ ဘုန္းၾကီးပံုေတာ္ေတြ၊ ပရိတ္စာအုပ္ေတြ၊ ပုတီး စတဲ့ ပစၥည္းေတြပါ ပါလို႔။ ညေနေစာင္း အရာရွိက လိုက္စစ္ေတာ့ အေပၚကေန အားလံုးေကာင္းေၾကာင္း သတင္းပို႔ေတာ့ လည္ပင္းၾကီးမွာ ပုတီးၾကီးက အတိုင္းသား။ ရီေတာ့ ရီရတယ္.. အရာရွိနဲ႕ ေနာက္က ၀န္ထမ္းေတြ အားလံုး ျပံဳးစိစိနဲ႕။
အဲ ညပိုင္းေရာက္ေတာ့.. တပ္ၾကပ္ၾကီးက မင္းမင္းကို ေရွ႕ေျပးကင္း အရင္စစ္ခိုင္းတယ္။ မင္းမင္းမွာေတာ့ ဒူးတုန္ေနျပီ။ က်န္တဲ့သူေတြထဲက တေယာက္ေယာက္ကို မသိမသာ ေခၚေတာ့ ဘယ္သူမွ မလိုက္ဘူး။ အတြင္းဘက္ကို လိုက္စစ္ရအံုးမွာတဲ့။ အီးဟီး ေသျပီ ဆရာ။ တပ္ၾကပ္ၾကီးက တပတ္လိုက္စစ္ ေနာက္ဆံုး ေမွ်ာ္စင္ေရာက္ရင္ ေနာက္က ငါတို႔လိုက္ခဲ့မယ္တဲ့။ လက္ယာဘက္လွည့္ရင္ တပတ္ ျပည့္တဲ့ ေနရာက ေအာင္ညက္ေလး သရဲေျခာက္တဲ့ ေတာင္ဘက္ ေမွ်ာ္စင္ပါလား..ဖလား.. အဲေလ..ဘုရား..။
လွထြန္း တေယာက္ေတာ့ ဘုရားစာရြတ္ရလို႔ ေရကလဲ ခဏခဏ ေသာက္ေနရတယ္။ ကင္းဆိုေတာ့ သိပ္ျပီး ကလားေသ ကလားေမာ အိပ္လို႔မရ (အမွန္ေတာ့ ခိုးအိပ္တာ) လာစစ္တဲ့အခ်ိန္က် ရြတ္ရမယ့္ ဦးေရ၊ ဘာေတြကို စာရြက္ ၾကည့္ရေသးတယ္။ ပံုမွန္ေတာ့ ကင္းက ေမွ်ာ္စင္ေပၚ ၂ေယာက္ ေစာင့္ရတာ။ ဒီေန႔ သူနဲ႕ ေစာင့္ရမယ့္သူက ၀ဲေက်ာ္အဲေလ ရဲေက်ာ္.. ဒီေကာင့္ကို တပ္ၾကပ္ၾကီးက စိုက္ခင္းဘက္ တပ္သား တေယာက္ ဖ်ားလို႔ေဆးရံုတင္ထားေတာ့ စိုက္ခင္းဘက္ကို အစားထိုး လႊတ္လိုက္တယ္။ ဟင့္ သူနဲ႕ ေစာင့္ဖို႔ အတြက္ေတာ့ ဒီည အင္အား မေလာက္လို႔ အစား မထိုးေပးဘူး။ သူမ်ားေမွ်ာ္စင္ေတြက ၂ေယာက္စီ။ သူ႔ ေမွ်ာ္စင္ အီးဟီး သရဲေျခာက္တဲ့ ေမွ်ာ္စင္က်မွ သူ တေယာက္တည္း။
ညကား တျဖည္းျဖည္း တိတ္ဆိတ္လာ၏။ အခ်ိန္သည္ ၁၂နာရီစြန္းခဲ့ေလျပီ။ လွထြန္းသည္ ေမွ်ာ္စင္ေပၚမွ ၁၂ခ်က္ သံေခ်ာင္းကို ေခါက္လိုက္ျပီး ပါးစပ္မွ ပြစိပြစိ ဘုရားစာ ရြတ္ေန၏။ ေလတိုးသံမ်ားေၾကာင့္ သူပိုလန္႔ေန၏။ သူ႔မ်က္လံုးမ်ားက ေမွ်ာ္စင္နဲ႕ ကပ္လွ်က္ရွိ ကုကၠိဳပင္ၾကီးဆိုသို႔။ ဟင္…။
အ..အပင္ေပၚမွာ လႈပ္လႈပ္နဲ႕ ဘာပါလိမ့္..။ သစ္ကိုင္းဖ်ားေပၚသို႔ တက္ေနေသာ အရိပ္တခု..။ တေရြ႕ေရြ႕ ….။ လွထြန္း ေခါင္းနပန္းၾကီးသြားသည္။ သူ႔ေမွ်ာ္စင္နဲ႕ အနီးဆံုး ကိုင္းေပၚသို႔ တက္လာသည္တြင္ ထိုအရိပ္၏ ေခါင္းၾကီး သည္ လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ ျဖစ္လာကာ…ေနာက္ဆံုး..ေလထဲသို႔ လြင့္သြားေလသည္။ ဟင္…ဒါ..ဒါ.. သရဲၾကီးရဲ႕.. ေခါင္း..ေခါင္း လြင့္..လြင့္.. လာတာ ျဖစ္မယ္…။ လုပ္ၾကပါအံုး။ ေလတိုးေလေလ ထိုလြင့္ေနေသာ ေခါင္းၾကီးသည္ သူ႔ေမွ်ာ္စင္ဘက္ဆီသို႔ ကပ္လာေလေလျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး…။
'ဖလပ္…ဖလပ္'
ဒီတခါေတာ့.. လွထြန္း ခ်ဳပ္တည္းႏိုင္စြမ္းကုန္သြားျပီမို႔…
'ေအာင္ျမတ္ဟတ္ေလး….. အေမဂ်ီးေရ….ေခါင္း….ေခါင္း…..ေခါင္းက်ပ္ၾကီး….. ေခါင္းက်ပ္ၾကီး…."
'ကယ္ေတာ္မူၾကပါ……'
တိုက္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ … ေတာင္ဘက္ ေမွ်ာ္စင္ေအာက္ကို မင္းမင္းအေရာက္ အသံနက္ၾကီး ၾကားလိုက္ရသျဖင့္ မင္းမင္းလဲ ေျခဦးတည့္ရာ ေျပးေလေတာ့သည္။
'ေအာင္ျမတ္ေလး…. ၀ုန္း….အား……'
'ေဟ့ေကာင္ေတြ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ.. ေမွ်ာ္စင္ေပၚ အျမန္တက္စမ္း… ဟိုေကာင္ မင္းမင္း ဘာျဖစ္လဲ မသိဘူး.. အေရွ႕ဘက္မွာ အသံၾကားတယ္ဟ…'
အေနာက္မွ လိုက္လာေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးတို႔ အဖြဲ႕လဲ ျပာျပာသလဲ ျဖစ္ကုန္၏။ ထို႔ေနာက္ အသံေပ်ာက္သြားေသာ မင္းမင္းကို လိုက္ရွာၾကရ၏။
'ေဟ့ေကာင္… မင္းမင္း…မင္းဘယ္မွာလဲ အဆင္ေျပလား…မင္းမင္း..'
'အီးဟီး….ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ ဆရာၾကီး…. ေ၀ါ့…..ျမန္ျမန္.. လာဆယ္ၾကပါ…'
ဟိုက္…။ မင္းမင္း တေယာက္ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ တေလာက ပိတ္ပစ္တဲ့ အိမ္သာၾကြင္းထဲ က်သြားတာကိုး။ ၀ါးလံုးတလံုး ရွာျပီး အျမန္ဆယ္ၾကရတယ္။ နံေစာ္ ေနတာပဲ… ေ၀ါ့….။
ထို႔ေနာက္ တပ္သား တေယာက္လာ သတင္းပို႔၏။
"ေဟ့ေကာင္ ဟိုေကာင္ ဘာျဖစ္တာလဲ.."
"ဟုတ္..ဟဲ.. ဒီေကာင္ အေၾကာက္လြန္ျပီး တက္သြားတယ္ ဆရာၾကီး အခု ႏွာႏွပ္လိုက္တာ.. ျပန္သတိရေနပါျပီ..။ အဟဲ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး.. ကေလးေတြ ေဆာ့တဲ့ စြန္က သစ္ပင္မွာ ညိေနတာ.. ေလတိုက္ျပီး ေမွ်ာ္စင္ဘက္ လြင့္လာတာကို ေၾကာက္ျပီး တက္သြားတာ…ဟီးဟီး"
လာသတင္းပို႔တဲ့ တပ္သားက စပ္ျဖီးျဖီး ရယ္ခ်င္ပက္က်ိနဲ႕ တင္ျပ၏။ တပ္ၾကပ္ၾကီးလဲ ထိုသတၱိခဲ ၂ေကာင္ကို ေတာ္ေတာ္ လက္လန္သြား၏။ မင္းမင္းကေတာ့ ညၾကီးမင္းၾကီး ေပက်ံေနတဲ့ သူ႔အက်ီအ၀တ္အစားေတြ အကုန္ခၽြတ္ျပီး မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း ေရကန္ဆီသို႔ ေျပးေလသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အ၀တ္အစား သြားေပး ရေလသည္။ ေရကို တညလံုး ခ်ိဳးေနတာ.. မနက္ ၄နာရီေလာက္မွ အခ်ိဳး ရပ္ေတာ့သည္။ လွထြန္းကိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္ျပီး ေတာင္ဘက္ေမွ်ာ္စင္ကို ပတ္ကင္းထဲမွ ေနာက္တေယာက္ျဖင့္ အစားထိုး လိုက္သည္။ မနက္က်ေတာ့ မင္းမင္းမွာ အေအးမိကာ ဖ်ားေလေတာ့သည္။ (လွထြန္းညဘက္က ျမင္ေသာ လႈပ္လႈပ္ႏွင့္ သတၱ၀ါသည္ ကုကၠိဳသီးမ်ား တက္စားေလ့ရွိေသာ ရွဥ့္တေကာင္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာင္တြင္ သိရေလသည္)ဤသို႔ဤႏွယ္ လြန္စြာမွ သတၱိေကာင္းေသာ လွထြန္းႏွင့္ မင္းမင္း တို႔၏ ေျပာင္ေျမာက္ေသာ သတၱိတို႔အား အစြဲျပဳွလွ်က္ က်န္ ၀န္ထမ္းမ်ားက ေခါင္းက်ပ္ၾကီးႏွင့္ အီးလူးမင္းဟု ေမာ္ကြန္း တင္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္ တမုံ႔။
(ဟိဟိ ၀န္ထမ္းေလာက မွ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းအား ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဇာတ္လမ္းေရးဖြဲ႕ပါသည္)
Posted in
Labels:
Essay,
Fun
|
Saturday, January 24, 2009
ကၽြန္ေတာ္လား သိပ္ျပီး ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ မ်ားေနတယ္ဗ်ာ။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားေန၊ အခ်ိန္က မေလာက္ ျဖစ္ေနရတယ္။ ေလာက္ေအာင္ ဘာလို႔ မလုပ္သလဲ ဆိုေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ ျဖစ္ခ်င္တာက လက္ဆယ္ေခ်ာင္း မက ရွိေနေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရပ။ အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ္သာ ဟိုးအရင္တုန္းက ဖတ္လိုက္မိတဲ့ သက္ေတာ္ရွည္ ရွရွားအဖိုးၾကီး တေယာက္လို အသက္၂၀၀ ေက်ာ္ရွည္ ခဲ့ရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အသက္၂၀၀ ေက်ာ္ရွည္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္မလဲ။ (အမွန္က ၂၀၀ေက်ာ္ေတာင္ မေလာက္ေသးဘူး လုပ္ခ်င္တာေတြက) ဟုတ္ကဲ့ လုပ္ခ်င္တာေတြ ေျပာျပမယ္ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္မ်ား အသက္၂၀၀ေက်ာ္ရွည္ခဲ့ရင္ေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သမိုင္းသုေတသီ တေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ သမိုင္းသုေတသီဆိုေတာ့ ေရွးေဟာင္း သမိုင္းေတြရဲ႕ တိမ္ျမဳပ္ေနတဲ့ ဆန္းၾကယ္မႈေတြ၊ လူမ်ိဳးစုေတြ အေၾကာင္း က အစ ရုပ္ၾကြင္းေတြ၊ ေရွးေဟာင္း လက္ရာေတြအဆံုး ထဲထဲ၀င္၀င္ ေလ့လာ ခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးသိပၸံဆရာ၀န္ တေယာက္လဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခ်င္တာက လူနာကို ေဆးကုျခင္းထက္ anatomy ေတြကို ေလ့လာခ်င္တယ္။ ကုရာနတၳိေဆးမရွိတဲ့ ေရာဂါေတြြကို ေရွးေဟာင္း ထူးဆန္းအံ့ဖြယ္ ကုထံုးေတြနဲ႕ ေခတ္သစ္ကုထံုးေတြနဲ႕ ေပါင္းစပ္ျပီး သုေတသန ျပဳခ်င္တယ္။ အျမဲတမ္း နီးပါး က်န္းမာၾကံ့ခိုင္ႏိုင္မယ့္ သီအိုရီေတြ ရွာေဖြခ်င္တယ္။ ဒါတင္ပဲလား မကေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အာကာသ ရူပေဗဒ ပညာရွင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ အဟဲ စာဖတ္တဲ့သူေတြ ရီၾကမလားေတာ့ မသိဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းကတည္းက နာဆာရဲ႕ သိပၸံသတင္း အတိုအထြာေတြ ဖတ္မိျပီး ကၽြန္ေတာ္က နာဆာလို ေနရာမ်ိဳးမွာ သိပၸံပညာရွင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အာကာသ ဆိုင္ရာ သီအိုရီ အသစ္ေတြကို ရွာေဖြခ်င္တယ္။ အာကာသထဲ သြားခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ စၾကာ၀ဠာအေၾကာင္း ပိုျပီး ျပည့္စံုစံု ေလ့လာခ်င္တယ္။ သိခ်င္တယ္။ ေျပာလို႔မရဘူးေလ အိုင္းစတိုင္းထုတ္ခဲ့တဲ့ သီအိုရီေတြလဲ အျမဲမွန္ေနလိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္သူမွ အာမမခံႏိုင္ဘူးေလေနာ့။
အဲ. က်န္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဂီတ ပညာရွင္ တေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဂီတပညာရွင္ေတာင္ ကမၻာအရပ္ရပ္က တီးမႈတ္တဲ့ ဂီတတူရိယာေတြရဲ႕ အတိမ္အနက္ အသံလိႈင္းေတြကို သိျမင္တဲ့၊ တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ေပါင္းစပ္တတ္တဲ့ ဂီတ ပညာရွင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ အာဖရိက ကၽြဲခ်ိဳတူရိယာေတြ၊ စပိန္ ေလမႈတ္ ဘာဂ်ာေတြ၊ ျပီးေတာ့ ျမန္မာ ေစာင္းေတြ၊ အိႏၵိယ ဗံုေတြ ေပါင္းျပီး နတ္ေတးသြားလို ဖန္တီးႏိုင္ရင္ ေကာင္းမလား မသိဘူး။ အင္း ၾကားဖူးတာေတာ့ ကမၻာေပၚက လူၾကိဳက္မ်ားတဲ့ အေကာင္းဆံုး သီခ်င္းေတြဟာ အဲ့ဒိရုပ္ႏုအလႊာက အသံလႈိင္းေတြနဲ႕ အနီးစပ္ဆံုး သြားကိုက္ညီတဲ့ အတြက္ လူေတြ ဘ၀င္ခိုက္ ႏွစ္သက္ ၾကတာ ျဖစ္ပါသတဲ့။ ၾကားဖူးတာပဲ။
အဟဲ ဒါေတြက စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြေပါ့။ အခုလတ္တေလာ ျဖစ္ခ်င္တာေတြေကာ ေျပာျပရအံုးမလား။ အခုျဖစ္ခ်င္ေနတာ စာေရးဆရာ ျဖစ္ခ်င္တယ္။(စာေလး စာခန္႔ၾကီးေတြ ေရးၾကည့္ခ်င္တယ္) ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ (ရာဇ၀င္ကားကို ကမၻာ့ အဆင့္မွီရိုက္ျပီး ေဟာလိ၀ုဒ္ကို ထိုးေဖာက္ခ်င္တယ္)၊ နက္ေ၀ါ့အင္ဂ်င္နီယာၾကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္။ (နက္ေ၀ါ့ စတန္းဒတ္ေတြ ထပ္ထြင္မယ္၊ နည္းပညာေတြ ထပ္ေဖာ္ထုတ္မယ္)..။ (အဟဲ ဒါေတာင္ လွ်ိဳထားတဲ့ ထူးဆန္း အံ့ၾသဖြယ္ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြရွိေသးတယ္ ခင္ဗ် ဟိဟိ)
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕စာ အထက္ပါ အပိုဒ္ဖတ္ျပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို စာဖတ္သူမ်ား အရူး အျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ပါျပီ။ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့... ေက်းဇူးျပဳျပီး ေဆးရံုကားကို ကၽြန္ေတာ့္ ဆီ လႊတ္လိုက္ၾကပါ။ 
Posted in
Labels:
Fun,
memories,
Record
|
Friday, January 02, 2009
Posted in
Labels:
Essay,
Fun,
miscellaneous
|
Monday, December 22, 2008
ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္ေလာက္က စျပီး အိမ္မွာ ဘယ္ကေရာက္လာမွန္း မသိတဲ့ ၾကြက္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ေသာင္းက်န္းေနတယ္ဗ်ာ။ အိမ္ကလဲ ၾကြက္ေတြေပ်ာ္ေလာက္ေအာင္လဲ ညစ္ပတ္မေနပဲနဲ႕ ထူးဆန္းတယ္။ ခါးပန္းေပၚေတြေရာ၊ မီးဖိုေခ်ာင္မွာေရာ၊ ေရခဲေသတၱာေပၚေတြမွာေရာ ေနရာအႏွံ႔ကို ၾကြက္ေတြ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကေလရဲ႕။ အစပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔ကို ေျခာက္ရံုေျခာက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒင္းတို႔က ဖုတ္ေလတဲ့ ငပိ ရွိတယ္ေတာင္ မထင္ေလေတာ့ တင္းလာတယ္။ ပထမေတာ့ သူ႔ဟာသူ ေလွ်ာက္သြားေနတာ အိုေက ရတယ္ သြားပါေစ ဆိုျပီး လႊတ္ထားတာ။ အံမယ္ တစတစ အတင့္ရဲလာပံုက လူေျခေထာက္နားထိေတာင္ ေအးေဆးျဖတ္ေလွ်ာက္တဲ့ အထိပဲ။
ဒါတင္ပဲလားဆိုေတာ့ မကေသးဘူး။ ဆပ္ျပာခြက္ထဲက ဆပ္ျပာကိုေတာင္ အဖံုးဖြင့္ျပီး ကိုက္တတ္ေသးတယ္။ ဘုရားစင္ေပၚက ေရခြက္ေတြကိုလဲ တြန္းလွဲေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္ကလဲ ဟင္းအိုးအဖံုးကို လွန္စားတယ္ ။ နည္းနည္းေတာ့ မ်ားေနျပီ ဒီေကာင္ေတြ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိမ္က ေဆာင္းေဘာက္စ္ အေနာက္ဘက္က အ၀ကို ကိုက္ျဖတ္တယ္ဗ်ာ။ ရဲတင္းလာပံုက က်က္ျပီးသားဆီေတြကို ထည့္ထားတဲ့ ခြက္ရဲ႕ အဖံုးကိုေတာ့ ကို္က္ျပီး ေဂြလွိမ့္ သလိုေဆာ့ေနတာ။
ဒီတခါေတာ့ ေမာင္မင္းယြန္းရဲ႕ သည္းခံႏိုင္စြမ္း ကုန္သြားျပီမို႔ လာစမ္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၾကြက္အထူးႏွိမ္ႏွင္းေရး အရာရွိ ခန္႔လိုက္ျပီး အိမ္နားက ေစ်းက ေထာင္ေခ်ာက္ သံုးခု၀ယ္လိုက္တယ္။ :) (ကဲ လာေလေရာ့...) အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဒိအရင္က ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ကို မကိုင္တတ္ဘူးဗ်။ ဒါေပမယ့္ ေထာင္ေခ်ာက္ ၀ယ္လာတဲ့ေန႔ကမွ ကိုင္ပံု ကိုင္နည္း သိသြားတာ။ အစာကို အရင္ညွပ္၊ ျပီးေတာ့ ေမာင္းတံကို ကိုယ့္ဘက္(ေမာင္းျပဳတ္မယ့္ ဘက္ရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္)ကို လွန္ထားရင္း လက္နဲ႕ ဖိထိန္းထား (မဟုတ္ရင္ ကိုယ့္လက္ ပါသြားမယ္)၊ ျပီးရင္ ေမာင္းတံကို အစာညွပ္ထားတဲ့ ေထာင္ေခ်ာက္ခြင္ရဲ႕ အေပါက္ေလးထဲကို အသာေလး ေထာက္ တယ္ဆိုရံုထည့္၊ ျပီးရင္ လက္နဲ႕ ဖိထားတဲ့ ေမာင္းကို အသာေလး လႊတ္ၾကည့္၊ အကုန္မလႊတ္ရေသးဘူး၊ ခဏစမ္းတာ။ ျပီးလို႔ ေမာင္းတံ ျပန္မျပဳတ္ေတာ့ဘူး ဆိုမွ အသာေလး ဖြဖြေလး ကိုင္ျပီး ေထာင္ခ်င္တဲ့ ေနရာမွာ ေထာင္လိုက္ရံုပဲ။ အဲေလ ေဆာရီး ကၽြန္ေတာ္ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ေထာင္နည္း သင္ၾကားေပး ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဟတ္ ကၽြန္ေတာ့္ အေတြ႕အၾကံဳကို ေျပာျပေနတာပါ။
ပထမ ႏွစ္ရက္ သံုးရက္ေတာ့ ေတာ္လိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ မ်ား ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္မွာ ၾကြက္ေတြေတာ့ မမိဘူး ဒါေပမယ့္ အစာေတြေတာ့ ကုန္သြားတယ္ေလ။ အံမယ္ ဒင္းတို႔ကို တကူးတက ေကၽြးေနတယ္မ်ား ထင္ေနလား မသိဘူး။ ဒါနဲ႕ ေထာင္ေခ်ာက္မွာ အျပစ္ရွာလိုက္ေတာ့ ေမာင္းတံေထာက္တဲ့ အ၀မွာ ေမာင္းတံထုတ္တာ ရွည္လြန္းေနရင္ ေမာင္းမျပဳတ္ဘူး ဆိုတာပဲ။ ဒါနဲ႕ ေထာက္တယ္ ဆိုရံုေလး အသာ ေထာက္ျပီး ေနာက္ေန႔ေတြ ျပန္ေထာင္ လိုက္တယ္။ ရက္စက္မွ ေၾကြကြဲ... သံုးခုေထာင္တာ သံုးေကာင္ စလံုး မာလကီးယားၾကြေရာ။ အမ်ိဳးျပဳတ္ျပီးလားဆုိေတာ့ မျပဳတ္ေသးဘူး ေနာက္ထပ္ ၂ေကာင္ေလာက္ က်န္ေသးတယ္။ မေန႔ကေတာ့ အလံုးစံု မ်ိဳးျပဳတ္ေရး (လမ္းေၾကာင္း တေလွ်ာက္ ေနရာလပ္ မက်န္) စစ္ဆင္ေရး ဆင္လိုက္တာ အကုန္ တိုက္ပြဲက်သြားၾကေလရဲ႕။ ဟူးးး ခုမွပဲ ညည ေကာင္းေကာင္း အိပ္ရေတာ့တယ္။ မဟုတ္ရင္ ဘယ္ခ်က္မ်ား ၾကြက္ေတြ ျခင္ေထာင္ထဲ ၀င္လာမလဲလို႔သာ အသဲယားေနရတယ္။ ေၾကာင္က်ေတာ့လဲ မခ်စ္ေတာ့ မေမြးခ်င္ဘူး။ အသံကိုက မယားငယ္သံ တေညွာင္ေညွာင္နဲ႕ ၾကည့္မရဘူး ေၾကာင္ေတြကို။ :P အခုေတာ့ စစ္ဆင္ေရး ေအာင္ျမင္တဲ့ အတြက္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရာထူး တိုးေပးလိုက္ျပီဗ်ိဳ႕ ဘာတဲ့ ၾကြက္အႏၲရာယ္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေရး ေကာင္စီ ဘိုၾကက္ခ်ီး မင္းယြန္းလို႔ ခြိခြိ..။ :P
Posted in
Labels:
Cartoon,
Fun
|
Tuesday, December 09, 2008
Posted in
Labels:
Fun,
Photo,
Thought
|
Sunday, December 07, 2008
wallpaper ထဲက ဒီပံုေလးေတြ႕ျပီး ေတြးစရာေလး ျဖစ္လာတယ္။ အဟတ္ ေပါက္ၾကတယ္ေနာ္။
Posted in
Labels:
Article,
Fun
|
Friday, November 28, 2008
အခုေနာက္ေပါက္ ကေလးေတြမ်ား တတ္လိုက္တာ လြန္ပါေရာဗ်ာ။ စကားအရာမွာေကာ၊ သြက္လက္ ခ်က္ခ်ာ မႈမွာေရာ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕သမွ်၊ သိသမွ် ကေလးေတြ (New Generation) ေလးေတြ အားလုံးလိုလို ဉာဏ္ထက္ျမက္ၾက တယ္။ ဒါဟာ သတင္း၊ မီဒီယာေတြ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ေခတ္မီွ လာလို႔လား ေတာ့ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အဖြားအိမ္မွာဆို ညီ၀မ္းကြဲေလးေတြ ရွိတယ္။ အရြယ္ကလဲ အစံုပဲ မူၾကိဳတက္တဲ့ အရြယ္ကေန ၃တန္း၊ ၄တန္းအထိ တစ္ႏွစ္ၾကီး တစ္ႏွစ္ငယ္ေတြ။ အိမ္က ညီငယ္တစ္ေယာက္ဆို သီတင္းကၽြတ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာ ဆရာမက သူ႔ကိုေနာက္သတဲ့။ ဟဲ့ေကာင္ေလး နင္ငါ့ကို လာမကန္ေတာ့ဘူးလားတဲ့။ ဒီေကာင္က ဘာျပန္ေျပာလဲဆိုေတာ့။ မဆိုင္းမတြပဲ ဟုတ္. လာကန္ေတာ့မွာေပါ့ ဆရာမရဲ႕ သား စိတ္ပုတီးနဲ႕ သြားၾကားထိုးတံ ကန္ေတာ့မယ္တဲ့။ ဆရာမမွာ သူေျပာတဲ့ စကားေၾကာင့္ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိျဖစ္သြားေတာ့တယ္။ အံမယ္ သူ႔အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေတာ့ သူမ်ားေတြက မုန္႔ေတြစားစရာေတြလာကန္ေတာ့တဲ့အခါ သြားၾကားညပ္မွာ စိုးလို႔ သြားၾကားထိုးတံ ကန္ေတာ့ျပီး၊ ေဟာ ဥပုသ္ေစာင့္ဖို႔ အတြက္ စိတ္ပုတီးကို ကန္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့ ခင္ဗ်ာ။ အဟတ္ ...။
ကၽြန္ေတာ့္ညီငယ္ေလး ေနာက္တစ္ေယာက္က်ေတာ့ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူေကာင္ ဒီေကာင္ ၾကီးလာရင္ စီးပြားေရးသမားပဲ ျဖစ္မလားေတာ့ မသိဘူး။ အဟတ္။ ျဖစ္ပံုက သူ႔လပတ္စာေမးပြဲမွာ သခ်ာၤကို ၉၇ မွတ္ပဲရလို႔ သူက အမွတ္ေပါင္းတဲ့အခါ တတိယ အမ်ားဆံုးသာ ျဖစ္ေနတယ္။ ဆိုလိုတာ အဆင့္၃ေလာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒိေတာ့ သူက အတန္းပိုင္ဆရာမကို သြားေျပာတာက ဆရာမရယ္ ဒီ ၃မွတ္ေလာက္ ေလးကို တိုးေပးလိုက္ပါလား ဆရာမရယ္။ ဆရာမမွာ တိုးေပးပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္မွတ္လား။ သားအဆင့္တစ္ ရရင္ ဆရာမကို မုန္႔နဲ႕ လာကန္ေတာ့ ပါ့မယ္တဲ့။ လုပ္ပံုက..ဟတ္ဟတ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေလၾကီးေလက်ယ္ေကာင္။ သူက လားရႈိးမွာေနတာ။ အရင္ကေတာ့ မူဆယ္မွာ ေနတာ ရွမ္းပဲပုတ္ကေလးေပါ့ အခုမွ မူၾကိဳတက္တုန္း။ ဒီေကာင္က မူဆယ္မွာ ေမြးတဲ့ေကာင္ဆိုေတာ့ သူ႔မူဆယ္ျမိဳ႕ အေၾကာင္းကို ရန္ကုန္လာလည္တဲ့ အခါ ေျပာလို႔ မဆံုးဘူး တေထာင့္တညပဲ။ ေျပာရင္လဲ သားတို႔မူဆယ္ကလို႔ မေျပာဘူး. .. သူ႔ကို ဘယ္သူမွ လဲ မသင္ေပးပဲနဲ႕ သားတို႔ ႏိုင္ငံျခားမွာ သားတို႔ ႏိုင္ငံျခားမွာနဲ႕...။ မူဆယ္ပါကြာ ဆိုျပီး ျပင္ေပးလဲ မရဘူး။ တျပားမွ မေလွ်ာ့တာ။ :P
ေနာက္ ကေလးေတြထဲမွာ အၾကီးဆံုး ၂ေယာက္ရွိေသးတယ္။ အခုေတာ့ တစ္ေယာက္က ၄တန္း တစ္ေယာက္က ၅တန္း။ ဒါေပမယ့္ ဒီႏွစ္ေယာက္ကို မိတ္ဆက္ေပးရအံုးမယ္။ အၾကီးက မိန္းကေလး ဒါေပမယ့္ သူက သူ႔အေဖဘက္က အသားအေရ မဲတာနဲ႕သြားတူျပီး ပိန္တာက်ေတာ့ သူ႔အေမနဲ႕ တူေလေတာ့ မဲပိန္ပိန္ေလးေပါ့။ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္မွာ တအိမ္လံုး ျဖဴၾကျပီး သူတစ္ေယာက္ထဲ မဲပိန္ပိန္ နားရြက္ကားကားေလး ျဖစ္ေနေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ေလးျဖစ္ေနတယ္။ အဟဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ခုနက မူဆယ္သားရဲ႕ အကို ဒီေကာင္က အ၀လြန္ေနတဲ့ ဖက္တီးပုပ္ကေလး (သူူ႔ၾကည့္လိုက္ရင္ ေမးကႏွစ္ထပ္ ၀အစ္ေဖာင္းလို႔ ပူေပါင္းၾကီး ကြဲေတာ့မလိုပဲ :P) စဥ္းစားၾကည့္ ဒီႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ ပံုစံကို ေက်ာင္းမွာ ေမာင္ႏွမဆို မသိရင္ယံုမွာ မဟုတ္ဘူး။ (၀မ္းကြဲေတြ ဆိုေပမယ့္ အရင္းေတြလို ေနၾကတာ)အၾကီးလုပ္တဲ့သူက မဲပိန္ပိန္ေလး။ အငယ္လုပ္တဲ့ သူက ၀တုတ္တုတ္ ဘုတ္အီး။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ထံုးစံအရ ၾကီးသူကို ငယ္သူက ေၾကာက္ရေတာ့ အဲ့ဒိ မဲပိန္ေလးကို ဘုတ္အီးက တုန္ေနေအာင္ ေၾကာက္ရတယ္။ ဒီေကာင္က အစားပုပ္ဆိုေတာ့ တခါတေလ မတည့္တဲ့ ေရခဲေခ်ာင္းေတြ ခိုးစား သူ႔အမက မိလို႔ ဆူရင္ မ်က္ရည္လည္ရႊဲ အာျပဲၾကီးနဲ႕ ေအာ္ငိုေနတာ။ :D ဒါနဲ႕ ခုနက စကား ျပန္ဆက္ရရင္ မႏွစ္ကတုန္းက ရုတ္ရုတ္ ရုတ္ရုတ္ေတြ ျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြက ကေလးေတြကို စိတ္ပူတာေပါ့။ ဒါနဲ႕ အိမ္မွာ ကေလးေတြကို မွာရတာေပါ့။ ကဲ ကေလးေတြ တခုခု ျဖစ္ရင္ ေက်ာင္းမွာ ကိုယ့္ေမာင္ေလးေတြ ၊ ညီေလးေတြကို အရင္ ေခၚျပီး တစုတစည္းထဲေနေနာ္ ကိုၾကီးတို႔ လာေခၚမယ္ လို႔ မွာထားရတယ္။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ဘာလုပ္မလဲ ဆိုတဲ့ အၾကီးႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ အိုင္ဒီယာကို ေမးၾကည့္ေတာ့။ အတိုင္အေဖာက္ ညီညီနဲ႕ ဘုတ္အီးေလးက အာ ဘာခက္တာမွတ္လို႔ သားက မမကို ခ်ီ.။ ဟိုတစ္ေယာက္က သမီးက သူ႔့ပုခံုးေပၚကေနျပီး ဟဲ့ ဘယ္ကို ေျပးဘယ္ကို ေျပးဆိုျပီး ညႊန္ၾကားမွာေပါ့။ အဟတ္ ဟုတ္ပ။ အၾကီးမက ပါးလွပ္မႈ ပိုရွိျပီး အငယ္ေကာင္ ဖက္တီးကေတာ့ ဗလရွိတာမို႔ သူတို႔ အေတြးကလဲ ဟုတ္ေနတာပဲေပါ့။ :)
တစ္ေကာင္ကေတာ့ သူၾကီးလာရင္ သူေဌးၾကီးလုပ္မယ္ဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္က ပိုက္ဆံရျပီး ဘာစီးပြားေရး လုပ္မလဲလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ။ အံမယ္ေလး ဒင္းက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ ဘာခက္တာ မွတ္လို႔ ေမၾကီး (အဖြား) တို႔ အိမ္ကို ေရာင္းျပီး ကုမၸဏီေထာင္မွာေပါ့တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္အဖြားက ဟင္ ငါေတာင္ မေသရေသးဘူး ဒင္းက လက္ေတာက္ေလာက္နဲ႕ အေမြစကား ေျပာေနပါလားဆိုျပီး ထေျပာေတာ့ ဇက္ကေလး ပုျပီး ေျပးပါေလေရာ။
အိမ္ေရွ႕အိမ္မွာ သူတို႔နဲ႕ ရြယ္တူ ကေလးမေလးရွိတယ္။ အဲ့ဒိ ကေလးမေလးက ငယ္ငယ္ေလးနဲ႕ ပဲကလဲ မ်ားတတ္ေသးတယ္။ သူက အျပင္သြားရင္ အျမဲ ေဒါက္ဖိနပ္ ပိစိေလးနဲ႕ (မႏွဲေလး ကပ္တဲ့ ဖိနပ္ပိစိေလးလား ေအာက္ေမ့ရတယ္ အဟတ္ဟတ္) စကပ္တိုတိုေလးနဲ႕ ဖင္ေလးကို ခါခါ ခါခါ နဲ႕ ေလွ်ာက္တာ။ ရီေနရတယ္။ တခါက ကၽြန္ေတာ္က ေဟ့ ကေလးေလး ဒီေန႔ တယ္လွေနပါလားဆိုေတာ့ အံမယ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္လံုးေလး ပုပ္ခလက္ ပုပ္ခလက္နဲ႕ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ရီျပျပီး ေဒါက္ဖိနပ္ေလး တဂြက္ဂြက္နဲ႕ အပ်ိဳမၾကီး ပံုစံ လုပ္သြားပံုကို ၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္မွာ အူလိမ့္ျပီး ရီလိုက္ရတာ...။
သၾကၤန္တုန္းကေပါ့ အိမ္က အငယ္ဆံုးေကာင္ ျပႆနာ ရွာတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္က သၾကၤန္ဆိုရင္ ကေလးေတြ ေဆာ့ပါေစေတာ့ ဆိုျပီး ေရတိုင္ကီေတြ ေရဗံုးေတြခ်ေပး ကက္ဆက္ေတြ ေဘာက္စ္ေတြနဲ႕ အုန္းလက္မ႑ပ္ ထိုးေပးေလ့ရွိတယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ႑ပ္ကို အိမ္ေရွ႕အိမ္က ကေလးမေလးလဲ လာေဆာ့တာေပါ့။ ေဆာ့ၾကျပဳၾကျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ မနီးမေ၀းကေန ေစာင့္ေပးေနတာေပါ့။ ေလွ်ာက္ေျပးေဆာ့ေနတဲ့ အသံေတြ ၾကားေတာ့ ကေလးေတြ ေခ်ာ္လဲမွာစိုးလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္က အငယ္ဆံုးေကာင္ မူဆယ္သားက တရႊတ္ရႊတ္နဲ႕ ေကာင္မေလးကို လိုက္နမ္းေနလို႔ ေကာင္မေလး က ပတ္ေျပးေနရတယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဟဲ့ေကာင္ ဟဲ့ေကာင္ လာစမ္းလာစမ္း..ဆိုျပီး ဘာလို႔ လိုက္နမ္းေနရတာလဲ ဆိုေတာ့ “ခ်စ္ခ်ာေကာင္းရို႕ သားသားက နမ္းတာပဲ” တဲ့ အံမယ္ေလး ေမာင္မင္းၾကီးသားကို မလုပ္နဲ႕ဆိုျပီး ေျပာျပီး ျပန္ေဆာ့ခိုင္းရတယ္။ မဟုတ္ရင္ ကေလးမေလး အေမမ်ား ေတြ႕သြားမွ မသိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူၾကီးေတြကပဲ ေျမွာက္ေပးေနသလိုလို ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တဲ့ေကာင္။ :P
အိမ္နားက ေနာက္ကေလးမေလး တစ္ေယာက္ အသက္က ၄ႏွစ္ေတာင္ မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးမေလး ဆိုရင္လဲ အဲ့လိုပဲ ပဲက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္။ သူ႔ကိုယ္သူ ကိုရီးယားကားထဲက ကေလးသရုပ္ေဆာင္မေလး အြန္းဂ်ီတဲ့။ အြန္းဂ်ီေလးက အရမ္းလန္းတယ္ကြာလို႔ ေနာက္ရင္ ပီတိေတြ ျဖာေနျပီး သူ႔ကို ေဟ့ရုပ္ဆိုးမေလး လို႔ ေျပာရင္ ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္ျပီး မႈန္ကုပ္ကုပ္ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ ခါးေထာက္ျပီး မၾကည္ၾကည္ ၾကည့္တာ...။ အံမယ္ေလးေလး ကေလးေလးေတြမ်ား အူယားစရာ တ၀ါး၀ါးနဲ႕ ရီေနရတယ္။ တတ္လိုက္ပံုေတြမ်ား ေျပာပါတယ္။
Posted in
Labels:
Fun,
memories,
News,
Photo
|
Friday, November 28, 2008
“ကလင္ ..ကလင္..”
“မင္းယြန္းလား... ငွါ ေမွာင္မ်ိဳးပါ. ငွါ ရန္႔ကုန္ ေရာင္းေနး တယ္”
ေမာင္မ်ိဳးရဲ႕ မြန္သံ၀ဲ၀ဲ အသံနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ဆီဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ သူက ရန္ကုန္ေရာက္ေနတာ ႏွစ္ရက္ရွိျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္မယ့္ ေန႔မွ ဖုန္းဆက္ေလရဲ႕။ ဒါနဲ႕ မင္းဘယ္ခ်ိန္ျပန္မွာလဲဆိုေတာ့ ကားလက္မွတ္က ကားဂိတ္ေရာက္မွ ျဖတ္လို႔ရတယ္ဆိုေတာ့ ေနအံုးကြာ မင္းကလဲ ေရာက္တာ ငါ့ကို ေစာေစာစီးစီး မေျပာဘူး ညေနမွ ျပန္ ငါလိုက္ပို႔ေပးမယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူနဲ႕ ခ်ိန္းျပီး ပန္းဆိုးတန္းက Moon ကို လိမ့္ရတာေပါ့။ မြန္းကိုေရာက္ ခဏ ၾကာေတာ့ ေၾကာင္ကေလး ေရာက္လာေရာ သူ႔ေဘးမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ (ေနာက္မွ သူမိတ္ဆက္ေပးလို႔ သိရတာက ဘေလာ့ကာ ပိစိ
n-ight.blogspot.com)။ ေၾကာင္မ်ိဳးက အျပင္မွာ ဓာတ္ပံုထဲကလိုပဲ ပိန္ပိန္ပါးပါး ျပီးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ကားကားနဲ႕ ေျပာလို႔ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး ေခါင္းေပါင္းေဆာင္းေပးလိုက္ရင္ သမိန္ေပါသြပ္ပဲ ငွက္ငွက္။
ဒါနဲ႕ အေအးထိုင္ေသာက္ၾကရင္း မေန႔ညက လြတ္သြားတဲ့ ပြဲအေၾကာင္းေျပာတယ္။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ မလာခင္ တညက ဆိုင္ခရႊန္၊ ပိစိ၊ ေမာင္မ်ိဳးတို႔ ၾကိတ္၀ိုင္းေလး လုပ္သြားတယ္တဲ့။ ဟင္းဟင္း ေၾကာင္ကေလး ဒီတစ္ခုေတာ့ ငါတင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နက္ဆိုင္သြားၾကတယ္။ နက္သံုးၾကျပီးေတာ့ ေရႊျမိဳ႕ေတာ္မွာ ခ်စ္တီးထမင္းသြားစားၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ပိစိနဲ႕ လမ္းခြဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေမာင္မ်ိဳးက ေအာင္မဂၤလာကို တကၠစီနဲ႕ ဒိုးၾကတယ္။ စကားေတြလဲ အမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ တခု ထူးျခားတာ ေျပာခ်င္တာက ဘေလာ့ရပ္၀န္းက လူေတြ အျပင္မွာေတြ႕ၾကရင္ ဟိုးအရင္က ေပါင္းလာခဲ့တဲ့ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ေတြလိုပဲ တရင္းတႏွီး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလာကရဲ႕ ခ်စ္စရာခင္စရာ ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ေလးပဲ။ တကယ္ပါ မျမင္ဖူးရေသးတဲ့ အြန္လိုင္းမွာပဲ ခင္ရေသးတဲ့ သူမ်ားလဲ ရန္ကုန္လာရင္ သံေခ်ာင္းေခါက္ႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႕ ေပါင္းရင္ ေပ်ာ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တခါ ျပည္ပက ဘေလာ့ကာေတြ ရန္ကုန္လာၾကရင္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ မလာနဲ႕ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဆက္သြယ္ပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကိဳတန္ၾကိဳ၊ လိုက္ပို႔တန္ လိုက္ပို႔ပါ့မယ္ဗ်။ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းေတြပဲ ခင္ခင္မင္မင္ေပါ့။
ေၾကာင္ကေလးပံုမ်ား ရႈစားၾကပါကုန္။
ေၾကာင္မ်ိဳးဆိုတာ သူ...သူ..။
ဆိတ္နဲ႕ဆင္ သူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့..။ဟတ္ဟတ္
ေၾကာင္မ်ိဳးနဲ႕ ပိစိ :P
က်ဳပ္တို႔ရြာမွာ ခ်စ္တီးထမင္းခ်ိဘူးဂ် ဟိဟိ
လာမလုစားနဲ႕ေနာ္....
Posted in
Labels:
Fun,
miscellaneous,
Photo
|
Friday, November 07, 2008
ခုရက္ပိုင္း အိပ္ေရးေတြပ်က္တယ္ဗ်ာ ညဆိုလဲ ညဥ့္နက္မွ အိပ္ျဖစ္တယ္။ မနက္ဆို ၈နာရီခြဲေလာက္မွႏိုးေတာ့တယ္။ အဟတ္ ေမာင္မင္းယြန္းတစ္ေယာက္ စာေမးပြဲနီးလို႔ စာေတြက်က္ေနတယ္ေတာ့ မထင္လိုက္နဲ႕.။ ကိုရီးယားေခြေတြ ၀ယ္ၾကည့္ေနတာဗ်ိဳ႕။ ဇာတ္လမ္းစတာက ကၽြန္ေတာ့္ညီမကေပါ့။ သူက အခုျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သၾကား မွာလာေနတဲ့ စူပါမင္းနဲ႕မာနရွင္ ဆိုတဲ့ကားကို ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္ဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို လူၾကံဳမွာလိုက္တာ တေန႔က ေခြဆိုင္သြားေတာ့ သူမွာတဲ့ေခြေရြးရင္း တျခား ေခြေတြပါ ၀ယ္လာျဖစ္တယ္။ စူပါမင္းနဲ႕မာနရွင္ (Witch Yoo Hee)ျပီးေတာ့ ေကာ္ဖီခ်စ္သူ (coffee prince) ကို၀ယ္လာတယ္။ ေကာ္ဖီခ်စ္သူကေတာ့ တပိုင္းတစကို ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚအိမ္မွာ ၾကည့္ဖူးတာနဲနဲေတာ့ ၾကာျပီ။ ဒါေပမယ့္ တ၀က္တပ်က္ပဲ ၾကည့္လိုက္ရေတာ့ အာသာမေျပဘူး။ ေကာ္ဖီခ်စ္ထဲက မင္းသမီးက ကၽြန္ေတာ္အရမ္း ေၾကြတဲ့ ယြန္းအြန္ေဟး ပါတယ္ေလ။ Princess Hour ထဲကမင္းသမီးေပါ့။ ဒီကားထဲမွာ သူက ေယာက္ကလွ်ာ ပံုစံ လုပ္တာ။ တလြဲတေခ်ာ္ ေျပာင္စပ္စပ္ သရုပ္ေဆာင္မႈေတြက အရမ္းအသဲယားဖို႔ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ :P အခုဆိုညပိုင္းေတြမွာ တီဗီကလာတဲ့ ကားေတြေတာင္ မၾကည့္ေတာ့ဘူး။ အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ညီမနဲ႕ တလွည့္စီၾကည့္ၾကတယ္။ ညေနပိုင္းကေန ည၈နာရီေလာက္ထိ စူပါမင္းနဲ႕မာနရွင္ (Witch Yo Hee) ကိုၾကည့္ျပီး၊ အဲဒိေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေကာ္ဖီခ်စ္သူကို ၾကည့္တယ္။ ညဘက္ေမေမက ဟဲ့အိပ္ၾကေတာ့ ဆိုမွ အိပ္ျဖစ္တယ္။ အဟီး။ မေန႔ကလဲ ညီမေလးေပါ့ ကိုရီးယားေခြေတြ ထပ္၀ယ္လာျပန္ျပီ။ အင္း ကိုရီးယားကားဆိုတာကလဲ ၾကည့္မိရင္ မျပီးေတာ့ဘူး ဆက္ၾကည့္ရမွေလ အဟတ္။ ေမာင္မင္းယြန္းတစ္ေယာက္ ကိုရီးယား ေရာဂါရေနျပီဗ်ိဳ႕။ ၾကံဳတုန္း ကၽြန္ေတာ္စုေဆာင္းထားတဲ့ အြန္ေဟးပံုေလးေတြ မွ်ေ၀လိုက္တယ္ေနာ္ ဒါေတာင္ နဲနဲပဲရွိေသးတယ္ အိမ္က စက္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္ :)။ She is so.........cute!!! :P
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။