ေအာက္စလြတ္ေနသည့္ တနဂၤေႏြသတို႔သမီး၏ အလိုမတူေသာ ၾကယ္မႈန္ၾကယ္မႊား ဆံပင္ဖားလ်ား
ညက ပါးစပ္ျဖဲ၍ ျခင္းလံုးခတ္ေနေလသည္။ ေကြးကားေနေသာ လ၏ အကၤ်ီေကာ္လံသည္ အိပ္မႈန္စံုမႊား နာရီ၏ မ်က္လံုး တစံုကဲ့သလို႔ မီးလွ်ံခိုးမ်ားကို ေဖ်ာ္ေသာက္ေန၏။ လမ္းမီးတိုင္မ်ားက တစ္ပိုင္းတစ္စ ဖာေထးထားေသာ ခ်ဳပ္ရိုးေၾကာင္း ၾကီးလို ကပိုကရိုလမ္းမႏွင့္ မဒမ္က်ဴရီ၏ ျမိဳ႕ျပက ေကာ္ဖီခါးခါး တစ္ခြက္မွာျပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ေနသည္။ ထိုသို႔ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ကတည္းက ပင္ ဘဝက ေအာက္စလြတ္ ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ဤသို႔ ဒုကၡဆူးခက္မ်ား မိုးပ်ံပူေဖာင္းကဲ့သို႔ တေထာင္လႊားလႊားရွိခဲ့ရေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ားကား အိပ္ေဆးပုလင္း ေသာက္ခ်င္လွေပေတာ့၏။ ဟစ္တလာ၏ အိပ္မေပ်ာ္ေသာညမ်ား အတြက္ ဂ်နီဖာလိုပက္ဇ္၏ ေလလည္ျခင္းကို ေလလံတင္မည္ဟု မၾကားခဲ့ရပါ။ သိန္းခိုျမိဳ႕ၾကီး ေပ်ာက္ဆံုး ပ်က္ဆီးသြားခိုက္ လီနင္၏ ေလွတစ္စင္းက သိမ္းျမစ္ထဲ ေပါေလာ ေမ်ာပါ... အဲ့ဒိညက မိုနာလီဇာဟာ ေရာ့ခ္အင္ရိုးလ္ ေတးသြားနဲ႕ ကေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ နစ္ဆင္၏ ျပင္းစပ္ခါးေသြ႕ေသာ ေခါင္ရည္တစ္ခြက္သည္ “အပ်ိဳမ” ဆန္စြာ ရယ္ေသြးသြမ္းေနေတာ့သည္။ ဒါလည္း တုပ္ေကြး တစ္မ်ိဳးပါပဲ.. ေလတိုက္တိုင္း လႈပ္ယိမ္းေသာ မယ္ကမၻာ၏ ၂၃ ၁/၂ ဒီဂရီေစာင္းေနေသာ မ်က္လံုးရြဲရြဲၾကီးမ်ား အား အရည္ေဖ်ာ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ “ဂလိန္း...ဂလြမ္း” ဟု အသံျမည္ကာ ငံု႔၍ငိုလိုက္ေသာ ပဲရစ္ေမွ်ာ္စင္မွာ ၾကယ္မ်ား “ရႈး” ခနဲ ထိုးပ်ံျခင္းကို ခံလိုက္ရ၏။ တနဂၤေႏြသတို႔သမီးကေတာ့ ဂမီၻရသစ္ငုတ္တို ေပၚတြင္ ထိုင္လွ်က္ “အရာအားလံုးကို သိမ္းပိုက္ ပစ္လိုက္ျပီ”။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရွည္ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ခ်စ္ျခင္းေဇာျဖင့္ ကေသာ ကေမ်ာ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကို ထုဆစ္လိုက္ရေပေတာ့သည္။
လူကူးမ်ဉ္းၾကားက မကူးတဲ့
ေနေရာင္ျခည္ေတြ
ဘဲဥျခင္းထဲ ကပ္ပါသြားတယ္
“ေညာင္ျမစ္တူးရင္း ပုတ္သင္ဥေပၚ”
အျမစ္ေတြ ညွပ္တဲ့ ဆံသဆရာအတြက္ေတာ့
အဲ့ဒိေလေျပက ေနာက္ျမီွးျပတ္ေနေလရဲ႕
ခံုဖိနပ္တစ္ရံ အတြက္
အခြင့္အေရးတိုက္ပြဲေတြနဲ႕
ခ်ာခ်ီရဲ႕ နားကပ္တစ္ဖက္မွာ
ေရတြင္းပ်က္ၾကီးတစ္လံုး....
ငတိမၾကီးေရ....
သံသရာလည္ျခင္းနဲ႕
ေလလည္ျခင္းဟာ ထပ္တူက်ခဲ့ေပါ့..
မထိတထိ ပစ္ျပသြားတဲ့
အပ်ိဳမေလးရဲ႕ မ်က္ခံုးစ အဖ်ားအနားမွာ
ပင္လယ္နက္ၾကီး တစ္စင္းရွိေလရဲ႕
ကိုယ္ကေတာ့
စၾက္ဝဠာကို ေခါင္းအံုးလုပ္ျပီး
ေလေဘာလံုးၾကီး ကားယား စီးသြားခ်င္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့
ေကာင္ဆိုးမၾကီးေရ..
အတြင္းခံ မပါတဲ့ ရာသီဥတုဟာ
အမိန္႔မခ်မွတ္ခင္မွာ
ကင္ဆာ.. ျဖစ္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ လူနားမလည္ေသာ ဦးတည္ရာမဲ့ နမိတ္ပံုဆန္းမ်ား ျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ စာမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္လို၍ ကၽြန္ေတာ္၊ သူရႆဝါ၊ ဇာတိ၊ ရိုးရာ တို႔မွ ဤ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ ကဗ်ာအက္ေဆးကို ပူးေပါင္း လိုက္ကျမင္းလိုက္ရပါေၾကာင္း...ဒန္႔...တန္႔...တန္႔)
လူကူးမ်ဉ္းၾကားက မကူးတဲ့
ေနေရာင္ျခည္ေတြ
ဘဲဥျခင္းထဲ ကပ္ပါသြားတယ္
“ေညာင္ျမစ္တူးရင္း ပုတ္သင္ဥေပၚ”
အျမစ္ေတြ ညွပ္တဲ့ ဆံသဆရာအတြက္ေတာ့
အဲ့ဒိေလေျပက ေနာက္ျမီွးျပတ္ေနေလရဲ႕
ခံုဖိနပ္တစ္ရံ အတြက္
အခြင့္အေရးတိုက္ပြဲေတြနဲ႕
ခ်ာခ်ီရဲ႕ နားကပ္တစ္ဖက္မွာ
ေရတြင္းပ်က္ၾကီးတစ္လံုး....
ငတိမၾကီးေရ....
သံသရာလည္ျခင္းနဲ႕
ေလလည္ျခင္းဟာ ထပ္တူက်ခဲ့ေပါ့..
မထိတထိ ပစ္ျပသြားတဲ့
အပ်ိဳမေလးရဲ႕ မ်က္ခံုးစ အဖ်ားအနားမွာ
ပင္လယ္နက္ၾကီး တစ္စင္းရွိေလရဲ႕
ကိုယ္ကေတာ့
စၾက္ဝဠာကို ေခါင္းအံုးလုပ္ျပီး
ေလေဘာလံုးၾကီး ကားယား စီးသြားခ်င္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့
ေကာင္ဆိုးမၾကီးေရ..
အတြင္းခံ မပါတဲ့ ရာသီဥတုဟာ
အမိန္႔မခ်မွတ္ခင္မွာ
ကင္ဆာ.. ျဖစ္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ လူနားမလည္ေသာ ဦးတည္ရာမဲ့ နမိတ္ပံုဆန္းမ်ား ျဖင့္ ေရးသား ထားေသာ စာမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္လို၍ ကၽြန္ေတာ္၊ သူရႆဝါ၊ ဇာတိ၊ ရိုးရာ တို႔မွ ဤ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ ကဗ်ာအက္ေဆးကို ပူးေပါင္း လိုက္ကျမင္းလိုက္ရပါေၾကာင္း...ဒန္႔...တန္႔...တန္႔)



ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
September 29, 2009 at 10:58 AM
ေရးလုိက္ၾကတဲ႕သူေတြေတာ႕ ဘယ္လုိေနလဲမသိ.. ဖတ္ရတဲ႕သူေတာ႕ လြတ္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္သြားတယ္..
October 4, 2009 at 10:37 PM
မူးေနာက္သြားတယ္။
October 26, 2009 at 4:12 PM
ေခါင္းစဥ္ဖတ္ျပီး ေက်ာခ်မ္းသြားတာေတာ့ အမွန္ပဲ။
December 22, 2009 at 10:02 PM
“ေျဖာင္း...ေျဖာင္း.....ေျဖာင္း.”
တစ္မ်ိဳးမထင္နဲ႕ေနာ္...
လက္ခုပ္တီးသံ ေတြ ျဖစ္၏
ကြိကြိကြိ
December 22, 2009 at 10:02 PM
“ေျဖာင္း...ေျဖာင္း.....ေျဖာင္း.”
တစ္မ်ိဳးမထင္နဲ႕ေနာ္...
လက္ခုပ္တီးသံ ေတြ ျဖစ္၏
ကြိကြိကြိ