ျပန္လမ္း
လမ္းမႀကီးက တေမၽွာ္တေခၚႀကီး ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား
အဲ့ဒိက ျပန္လာတုန္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝထဲက
ပစၥည္းပစၥယာ တခ်ိဳ႕ က်က်န္ခဲ့သလိုပဲ..
အသက္ရွူမဝလို႔ သံပတ္ေပးထားတဲ့ နာရီခၽြတ္ၿပီး
အိပ္ကပ္ အေဟာင္းႀကီးထဲ ထိုးသိပ္ထည့္ပစ္တယ္
တြဲလိတြဲလ် ဓာတ္ႀကိဳးေတြ ဓာတ္မီးတိုင္ရဲ့ လည္ပင္းကေန
ေျပေလ်ာ့ က်ေတာ့ မလိုနဲ႔...
ဟား.....
ဒုကၡအေဟာင္းေတြကို မွုတ္ထုတ္လိုက္ၿပီး
ဒုကၡအသစ္ေတြကို ျပန္လည္ ရွူရွိုက္လိုက္တယ္
သားရဲေကာင္ေတြ ငုတ္တုတ္ထိုင္သလိုမ်ိဳးနဲ႔
မွတ္တိုင္ရဲ့ အာခံတြင္းထဲ ဘယ္သူမွ မေစခိုင္းပဲ
ငါဝင္ထိုင္တယ္
လူအသိုးေတြ၊ ကားအသိုးေတြ၊ တိုက္အသိုးေတြ၊ စာအုပ္အသိုးေတြ
သီခ်င္းအသိုးေတြ၊ ရည္းစား အသိုးေတြ၊ တရားအသိုးေတြ
အားလုံး.. အားလုံး အသိုးေတြ....
(ေဝါ့....)
ဘူတာထဲ ေရွာေရွာ႐ူ႐ူ ဝင္သြားတဲ့
ရထားတစင္းလို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ နားခ်ရင္း
ေခါက္ရိုးေတြ ခ်ိဳး... ခ်ိဳး..ခ်
ေၾကးစား လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ရဲ့ က်ိန္စာရြတ္သံတဲ့
ငါ့ဂစ္တာ သံေတာင္ ငါ မၾကားရေတာ့ ျပန္ဘူး
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသခ်ာတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မေသခ်ာတဲ့
အေရျပားေတြကို တူးဆြၿပီး ဂ်စ္ပဆီ တစ္ေယာက္လို
လြတ္လပ္ျခင္းေတြကို ေပါင္းဖက္မိရဲ့
မူကြဲရွိတဲ့ သမိုင္းေတြမွာ မိရိုးဖလာေတြကို
လႊင့္ပစ္လိုက္တယ္
သတ္သတ္လြတ္မစားတဲ့ ထိုသားရဲေတြဆိုတာ
စာအုပ္ေတြထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြလို ပါပဲ
ဘာမွ မသိလိုက္ခင္မွာပဲ...
ၿမိဳ႕ျပက ငါ့ကို ေက်ာသပ္သြားခဲ့
ဘဝဆိုတာ ေျခအိတ္ထဲက လက္ေဆာင္ တစ္ခုလို
မွန္းဆရခက္တယ္
အဲ့ဒိေန႔ကေပါ့ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို သိမ္းထုပ္ၿပီး
စ်ာပနလုပ္ပစ္ခဲ့ရတယ္။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
December 9, 2009 at 11:18 PM
ခံစားခ်က္အျပည့္ပဲေနာ္....ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ
December 16, 2009 at 1:18 PM
nyi yay, d kabyar lay ka nay pee
nout sone tin htar tae. kabyar hti, 2 pote lone minn yay htar tae style mite tae kwar...they are more like prose poetry and beautifully written!!!
December 16, 2009 at 6:06 PM
ဟုတ္ကဲ့ ကိုသိုးထိန္းေရ.. ရွားရွားပါးပါး ေကာမန္႔ ေပးသြားလို႔ အရမ္း ၀မ္းသာမိပါတယ္။ ေက်းဇူး.. ဦးဦး။ :) အဲ့.. သွ်င့္ကို လဲ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ေနာ္။ :)
December 18, 2009 at 1:41 PM
ေတာ္ တီး တီး ေတာ္ပဲ...အမွန္ impressed ဖစ္ေၾကာင္းးးးးးးးးး