twitter
    Find out what I'm doing, Follow Me :)
Barcamp Yangon
Showing posts with label Why do I blog?. Show all posts
Showing posts with label Why do I blog?. Show all posts

မင္းယြန္းသစ္ကိုသိလား

Posted in Labels: , , | Monday, December 29, 2008

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေရးတဲ့သက္တမ္းဟာ တႏွစ္နဲ႕ ၉လ သက္တမ္းရွိလာခဲ့ပါျပီ။ ဒီသက္တမ္း အတြင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အတူတူ ဘေလာ့စဦး ထဲက တူတူေရးခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြလဲ ရွိၾကသလို ေက်ာခိုင္းႏႈတ္ဆက္သြား သူေတြလဲ ရွိၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ အခုထိ လိမ္ဖယ္ဖယ္ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ေရးေနဆဲ။ အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့က ေဇာ္ကန္႔လန္႔ ဘေလာ့တခု လို႔ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဖီလင္လာရင္ ၀တၳဳေတြ ထေရး၊ ကဗ်ာေတြ ထေရး ျပီးရင္၊ ခရီးသြားရင္လဲ ခရီးသြားမွတ္တမ္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပဳလုပ္ျဖစ္တဲ့ ပြဲေတြ အေၾကာင္း သတင္းမွတ္တမ္း ေရးရင္ေရး၊ ကိုယ္ေတြ႕အေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါးေရး၊ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ေဆာင္းပါးေတြထေရး စသည္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထင္ရာေတြသာ ေရးေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဟာ အႏုပညာ သီးသန္႕တင္ျပတဲ့ ဘေလာ့လဲ မဟုတ္၊ သတင္းမွတ္တမ္း ဘေလာ့လဲ မဟုတ္၊ ကိုယ္ပိုင္ဒိုင္ယာရီ ဘေလာ့လဲ မက်၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ဘေလာ့လဲ မဟုတ္နဲ႕ စံုစီနဖာ တုိလီမုတ္စ ဘေလာ့တခု သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာ့ဟာ pop ဘေလာ့တခုလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဟာ ပံုမွန္အားျဖင့္ တေန႔ပွ်မ္းမွ် လူ၅၀ ေလာက္သာ ၀င္တဲ့ သာမန္ ဘေလာ့တခု သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက ကိန္းဂဏန္းအရ ေျပာတာျဖစ္ျပီး ဒီ၅၀ ေလာက္ဟာ ပံုမွန္အျမဲလာဖတ္တယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ရဲ႕ Hit counter ဟာ ပံုမွန္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ အေနထားမွာ ရွိပါတယ္။ ၀ုန္းကနဲ တက္သြားျခင္း က်သြားျခင္းေတာ့ မရွိဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တခု ကၽြန္ေတာ္ မတတ္ႏိုင္တာ တခုက ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေတြ အမ်ားၾကီးကို လိုက္မလည္ႏိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းအေနအထားနဲ႕ blogspot နဲ႕ဆံုးတဲ့ ဘေလာ့ေတြကို ဖတ္ရတာ မလြယ္ကူဘူး ဆိုတာ အားလံုးလဲ သိၾကမွာပါ။ blogspot နဲ႕ဆံုးေပမယ့္ တကူးတက ၾကီးကို သြားေကာမန္႔ေပးျဖစ္တဲ့ ဘ ေလာ့ဆိုလို႔ မႏိုင္းႏိုင္း ဘေလာ့တခုပဲ ရွိပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ ဘေလာ့ေလးေတြကို google reader မွာသာ ဖတ္ေလ့ရွိပါတယ္။

တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ လည္ျဖစ္ရင္လဲ အမ်ားအားျဖင့္ လည္ျဖစ္တဲ့ ေကာမန္႔လဲ ေပးျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ေတြကေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္၊ မႏိုင္းႏိုင္း၊ မအိမ့္ခ်မ္းေျမ့၊ ကိုေဂါက္၊ မခြန္ျမလိႈင္၊ မပန္၊ ကိုမိုးလႈိင္ည၊ ကိုရန္ေအာင္၊ ကိုမ်က္လံုး၊ ေမာင္မ်ိဳး စတဲ့ ဘေလာ့မ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ကိုေတာ့ အျပင္မွာေကာ အြန္လိုင္းမွာလဲ ခင္ေနလို႔ သြားလည္ျဖစ္တာအျပင္ သူတို႔ ေရးတဲ့စာေတြကို သေဘာက်လို႔ သြားျဖစ္တာလဲ ပါပါတယ္။ ဒါျဖင့္ က်န္ဘေလာ့မ်ားက မေကာင္းလို႔လား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ အေနနဲ႕ အဆက္အစပ္ မျဖစ္တာပါ။ အမ်ားေသာ အားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္သံုးရင္ သတင္းေတြလိုက္ဖတ္၊ ၀ီကီေတြလိုက္ဖတ္၊ အလကားပဲတင္း ေဆာ့ဖ္၀ဲေလး ေတြ ေဒါင္းလု ဆြဲရင္း (အရမ္းခင္တဲ့) သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ ခ်က္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီးသန္႔ၾကီး လိုက္ မလည္ ျဖစ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘေလာ့ စေရးတဲ့ အခ်ိန္ ၂၀၀၇ တုန္းကထက္ အခုခ်ိန္မွာ ျမန္မာဘေလာ့ေပါင္းဟာ ေထာင္ဂဏန္း ေက်ာ္ခန္႔ ရိွေနပါျပီ။ ဒါေတြ အကုန္လံုးကို ကၽြန္ေတာ္ မသိႏုိင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီဗံုးမွာ လာေအာ္လို႔ လင့္ခ္ခ်န္ထားခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သြားဖတ္ၾကည့္တယ္။ ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ google reader ထဲ ထည့္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ အေၾကာင္းလဲ အားလံုးသိတဲ့ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္သာ ေနတတ္တဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရန္သူ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အားလံုးကို ခင္တတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ အြန္လိုင္းမွာေကာ အျပင္မွာ အေျခအေနေပးလို႔ ဆံုေတြ႕မိရင္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ အေၾကာင္း သိသြားၾကသူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ပို႔စ္ေတြမွာဆို ဘေလာ့ေပၚမွ ရန္ျဖစ္ျခင္း၊ ေလွ်ာက္ဖြျခင္း စတဲ့ ပို႔စ္မ်ား ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးကို ခင္မင္ ေလးစားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘေလာ့တခုပိုင္ဆိုင္လို႔ ဘေလာ့ကာလို႔ ေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးဆရာလဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ သတင္းသမားလဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ပါတီႏိုင္ငံေရးသားေကာင္လဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘယ္သူ႔ရဲ႕ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံမွလဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သာမန္ အိုင္တီပညာရပ္ကို ေလ့လာလိုက္စားေနတဲ့ ၀ါသနာအရသာ စာေရးေနတဲ့ အညတရ လူငယ္တဦး သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးပါရေစ။

ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Hit counter ဟာ ယခုစာေရးတဲ့အခ်ိန္အထိ 15455 ရွိပါျပီ။ ဒီ counter ကိုတပ္တာ ဘေလာ့လုပ္ျပီး ၇လအၾကာမွ တပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိတိပပ ေျပာရရင္ 2007 September မွ စတပ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ခံယူခ်က္တခုကေတာ့ လူအေရအတြက္ ထက္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ခင္လို႔မင္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တခုတ္တရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လာဖတ္တဲ့ စာရႈသူမ်ားကို တန္ဖိုးထားပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ႏွစ္ခ်ဳပ္လူ၀င္စာရင္းေလး လုပ္ၾကည့္မယ္ ဆိုျပီး စိတ္ကူးရတာနဲ႕ google analytics စာရင္းေလးနဲ႔ စစ္တမ္း ေကာက္ၾကည့္တဲ့ အခါ ေအာက္ပါအတိုင္း စာရင္းေတြ ေတြ႕ရတယ္ ခင္ဗ်။


Download Link

Map Overlay
All Traffic Sources

တခုခ်င္းတင္ျပခ်င္ေပမယ့္ စာရင္းဇယားေတြက မ်ားေတာ့ PDF နဲ႕ ပဲ လင့္ခ္ခ်ိတ္ထားတယ္ ခင္ဗ်။ စိတ္ပါ၀င္စား တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေဒါင္းလုပ္ကာ ၾကည့္ရႈသြားႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ တႏွစ္တာ အတြင္း ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကို လူအ၀င္အထြက္ စာရင္းမ်ား၊ ဘယ္စာမ်က္ႏွာမ်ားဆီကေန ေရာက္လာၾကတယ္၊ google ကေန ရွာေဖြျပီး ဘယ္ႏွေယာက္ ေရာက္လာၾကတယ္။ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြက ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို အမ်ားဆံုး ၾကည့္ၾကတယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာရင္းဇယားမ်ား အရေတာ့ တကမၻာလံုးက ၾကည့္ၾကတယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ၾကားဖူးသလိုလိုပဲ ဆုိတဲ့သူေတြလဲ ရွိမွာပါ။ လံုး၀မသိဘူးကြာ ဆိုသူေတြ ဒီေကာင္က ဘာေကာင္လဲ ဆိုတဲ့ သူေတြလဲ ရွိမွာပါ။ ဟားသိပ္သိတာေပါ့ ဒီေကာင္ ေသာက္ရူး ဆိုတဲ့ လူေတြလဲ ရွိမွာပါ။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့က နာမည္ၾကီးလား မၾကီးဘူးလား ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ေသခ်ာ မသိပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ ဟုတ္ကဲ့ မင္းယြန္းသစ္ကို သိၾကသလား ခင္ဗ်ာ။

Read Users' Comments (6)

တႏွစ္ျပည့္သြားတဲ့ တိုလီမုတ္စ

Posted in Labels: , | Wednesday, March 05, 2008

ကၽြန္ေတာ္ ခုရက္ပိုင္းဘာေတြ ရႈပ္ေနမွန္း မသိဘူးဗ်ာ။ ကိုယ့္ဘေလာက္ကေလး တစ္ႏွစ္ျပည့္သြားတာေတာင္ သတိမထားမိလိုက္ဘူး။ ဘာလိုလိုနဲ႔ မေတာက္တေခါက္ ဘေလာက္ေရးစားလာတာ တစ္ႏွစ္ျပည့္သြားျပီေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ မႏွစ္က ဒီလိုခ်ိန္မွာ ျမန္မာလို ဘေလာက္ေရးဖို႔ ၾကိဳးစားေနဆဲေပါ့။ ကိုေမာင္လွၾကီးကို သြားေမးလိုက္။ လုပ္ၾကည့္လိုက္နဲ႕ အဆင္မေျပေသးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ျမန္မာလို ပို႔စ္ကို ဘယ္လိုတင္လဲ ဆိုေတာ့ ဖိုတိုေရွာ့ခ္ ေပၚမွာ ေရးျပီး ဓာတ္ပံုလိုက္ၾကီး ေကာက္တင္ပါတယ္။ ျပီးမွ စမ္းသပ္ရင္းနဲ႕ ျမန္မာလို ေရးတတ္လာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပို႔စ္တခုေရးဖို႔ အေတာ့္ကို ၾကိဳးစားအားထုတ္ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္မာလို လက္ကြက္ ရင္းႏွီးမႈ မရွိေသးဘူးေလ။ ျပီးေတာ့ တန္းပလိပ္ကို ကလိတာ လြန္သြားလို႔ ျပန္ျပင္ရပါေသးတယ္။ ပထမ လုပ္တုန္းက ၂၀၀၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ လလယ္ေလာက္ ကတည္းက လုပ္ထားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ တန္းပလိပ္ကို ကလိရင္း ဆိုက္ဘားေတြ ေဘးကားထြက္၊ စာလံုးေတြ ေဘာင္ေက်ာ္တာေတြကို မနည္းျပန္ျပင္ရင္း ပို႔စ္ကို မတ္လေလာက္မွ စတင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ အီးအိုတီၾကီး စမ္းတာလဲ အဆင္မေျပဘူးဆိုေတာ့ ခြက်ေနေသးတယ္ေလ။ (ေမးစရာလဲ ခုလို ေပါေပါမ်ားမ်ားမရွိေသးဘူးေလ)


ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ေရးရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ ေရးတတ္ေသာ၊ ကၽြန္ေတာ္ ၀ါသနာပါေသာ ကၽြန္ေတာ္၏ မေတာက္တေခါက္ စာေပ တုိစ မ်ားကို တင္ဖို႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ခံစားမိေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေရးပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးသည္ ေပ်ာ္ေနပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းလွ်င္ ဘေလာ့ဂ္ေလးလဲ ၀မ္းနည္းေနပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ ရည္းစားရလွ်င္ ဘေလာ့ဂ္ေလးလဲ ခ်စ္တတ္ေနပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ အသဲကြဲလွ်င္လဲ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ေလးလဲ အသဲကြဲေနပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ၏ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးနဲ႕ တူေသာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို အလြန္တရာ ျမတ္ႏိုးပါသည္။


တေန႕တေန႕ အြန္လိုင္းတက္ရင္ ဆီဗံုးေလးကို ၾကည့္ရတာလဲ အေမာပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ေရးေနရာမွ ဆီမီနာလုပ္ေသာအခါ ဘယ္တုန္းကနဲ႕မွ မတူတဲ့ ခင္မင္စရာ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္သည္ 'you'll never blog alone' ျဖစ္လာပါသည္။ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ရပ္၀န္းတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္လာရပါတယ္။ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေသာ အျမင္ရွိေသာ လူတန္းစား မခြဲျခားေသာ ဘေလာ့ဂ္ကာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ ခင္မင္မႈ ရတဲ့အတြက္ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အစလုပ္တုန္းက ဒီေလာက္ တန္ဖိုးမထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္လို ပဲ တျခားဘေလာ့ဂ္ကာမ်ားနဲ႕ ေပါင္းသင္းမိတဲ့အခါ ဒီရပ္၀န္းေလးမွာ ပါ၀င္ေနမိရက္သားျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို တစတစ ခုံမင္မိလာပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္ သည္ ဘေလာ့ဂ္စြဲေနေသာ လူတစ္ေယာက္ဟုတ္ပါသလားလို႔ ေမးရင္ ဟုတ္ပါတယ္လို႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တခါတေလမ်ားအိပ္မက္ ထဲမွာေတာင္ ပို႔စ္ေတြ ေရးေနမိတာပါ။ တေန႔တေန႔ ပို႔စ္တခု ေရးဖို႔ သြားရင္းလာရင္းေတာင္ စဥ္းစားေနမိတယ္ေလ။ ဘေလာ့ဂ္ကာဆိုတာ citizen journalist တျဖစ္လဲ ပါပဲ။ ဘယ္သူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အသိအမွတ္ျပဳ ျပဳမျပဳျပဳ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရးေနအံုးမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေခါင္းစဥ္လိုပဲ တိုလီမုတ္စမ်ားပါပဲ။ တခါတေလ ကၽြန္ေတာ္ ခံစားမိေသာ ကဗ်ာမ်ားေရးခ်င္ေရးသလို၊ တခါတေလလဲ ကၽြန္ေတာ္ သြားလာေနထိုင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေရးခ်င္ေရးပါမယ္။ တခါတေလ ရန္ကုန္မွာ လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ သတင္းမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပတတ္သလို တင္ျပခ်င္ တင္ျပပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အာမခံရဲပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ကာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ ဂုဏ္ယူမိတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီရပ္၀န္းေလးထဲက ကၽြန္ေတာ္ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ ေက်ာခိုင္းသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေရးတတ္သလို ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပတတ္သလို ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ အေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ ပါစင္နယ္ အေတြးအျမင္ ေတြ ကို တင္ျပေနအံုးမွာပါ။ ဘေလာ့ဂ္ရပ္၀န္းကို ေနာက္မွ ေရာက္လာသူမ်ားကိုလဲ ၾကိဳဆိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလိုတာက ဒီေန႔ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ေခတ္ၾကီးထဲမွာ နည္းပညာအရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြ တျခားႏိုင္ငံေတြေအာက္ လံုး၀ မေရာက္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔တတ္စြမ္းသေရြ႕ လုပ္ေနၾကအံုးမွာပါ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ လုပ္ေနအံုးမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရွ႕ဆက္ ဘေလာ့ဂ္.....ေရး....ေန....အံုး....မွာ....ပါ။

Read Users' Comments (3)

My Blog Story

Posted in Labels: | Friday, December 21, 2007

ဘေေလာ့ဂ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို စတင္ရင္းႏွီးခဲ့တာ ၂၀၀၆ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းေလာက္မွာပါ။ blog ဆိုတဲ့စကားလံုးကို ဟုိနားလဲေတြ႕၊ ဒီနားလဲေတြ႕ ဘာၾကီးမွန္းမသိခဲ့ပါဘူး။ အီရတ္သတင္းႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ blog အားစာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေ၀လိုက္သည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ား ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ပါလာေသာအခါ၊ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ တခ်ိဳ႕အေၾကာင္း နားစြံနားဖ်ားၾကားလာေသာအခါ ဘာမွန္းသိေအာင္ ရွာေဖြဖို႔ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဟုိးအရင္ ဘေလာ့ဂ္မေရးခင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္က ဖိုရမ္တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ဟိုေရးဒီေရးနဲ႔ ၀င္၀င္လက္ေဆာ့ ေနတဲ့ေကာင္ေပါ့။ :) ဒီလိုနဲ႔ google မွာရွာရင္းေဖြရင္းနဲ႔ မအိမ့္ခ်မ္းေျမ့ဘေလာ့ဂ္ ကိုစေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒိတုန္းက ကၽြန္ေတာ္စဖတ္မိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္သတင္းေလး တစ္ပုဒ္က အေမရိကန္ေဟာလိ၀ုဒ္ ေအာ္စကာေပးပြဲ သတင္းျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ရွာေဖြေတြ႕ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကေတာ့ ကိုေမာင္လွ ဘေလာ့ဂ္ကိုပါ။ ကိုေမာင္လွရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္က ဘေလာ့ဂ္လုပ္နည္း၊ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ျမန္မာလိုေရးနည္း လမ္းညႊန္ဖတ္ရင္းနဲ႔မွ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ အူေၾကာင္က်ားဟာ blogger ကို google၏ ဆားဗစ္တစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္းသိပါေတာ့တယ္။ :P အဲဒိေတာ့မွ ဘေလာ့ဂ္လုပ္ဖို႔ Register စမ္းလုပ္ၾကည့္မိေတာ့တာပါပဲ။


ဘေလာ့ဂ္စလုပ္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္အတုယူျပီး လုပ္ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဟာလဲ ကိုေမာင္လွ ဘေလာ့ဂ္ပါပဲ။ ကိုေမာင္လွ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ အထူးသျဖင့္ side bar ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ widgets ေတြကို လိုက္ထည့္မိတာပါပဲ။ ပထမဆံုး cbox ထည့္တုန္းကဆို ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ cbox ကုဒ္ေတြကို side bar မွာ ဘယ္လိုထည့္ရမွန္းမသိလို႔ Edit Html ထဲမွာ သြားထည့္ခဲ့တယ္ေလ။ ထားတဲ့ေနရာ မမွန္ေတာ့ တလြဲေတြ ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ။ လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေနတာ cbox ကိုထည့္တာ တစ္ရက္ေလာက္ၾကာသြားပါတယ္။ အဲဒိတုန္းက ဘေလာ့ဂ္လုပ္နည္းကို ေဖာ္ျပတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဆိုလို႔ (ကၽြန္ေတာ္သိတာ) ကိုေမာင္လွရယ္၊ ေနာက္တစ္ဦးက အဂၤလိပ္လိုေရးတဲ့ (ဘယ္သူမွန္းမမွတ္မိေတာ့) ျမန္မာပရိုဂရမ္မာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ရယ္ ဒီေလာက္ပဲ သိတယ္။ ျမန္မာလိုေရးခ်င္ရင္ ေပၚခ်င္ရင္ setting ထဲက formatting ထဲမွာ font tab ေတြထည့္ရတယ္ဆုိလို႔ ထည့္ျပီးစာေရးၾကည့္ပါတယ္။ ပထမဆံုးစမ္းေရးတဲ့စာက ပထမအေခါက္နဲ႔တင္ အဆင္မေျပေသးလို႔ ကိုေမာင္လွၾကီးဆီသြားျပီး ေကာမန္႔ထဲမွာ သြားသြားျပီး နားပူနားဆာ လုပ္ရတာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးျမန္မာလို ေရးဖို႔ Text Editor ေလး ရေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာလို ေရးရတာ အဆင္ေျပလာပါေတာ့တယ္။ (အဲဒိတုန္းက keyboard installer လဲမသိေသးဘူး) ။ အမွန္ေတာ့ အဲဒိကတည္းက ကိုေစတန္ေဂါ့တ္လဲ ဘေလာ့ဂ္ေရးေနပါျပီ။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒိText Editor ေလးဟာ ကိုေစတန္ေဂါ့တ္ ေရးထားတာေလးပါ။


ကၽြန္ေတာ္စေရးတုန္းကဆို Text Editor ထဲမွာ အရင္ေရးျပီးမွ postingေနရာမွာ paste လုပ္ပါတယ္။ ပထမဆံုးေရးလို႔ အဆင္ေျပတဲ့ ပို႔စ္ကိုကိုယ္ဟာကိုယ္ျပန္ဖတ္ရင္း ပီတိေတြျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းစဥ္ေတြက အဆင္မေျပေသးပါဘူး။ အဲဒါ eot ဆိုတာၾကီး လိုက္လုပ္ၾကည့္ပါေသးတယ္။ အဆင္မေျပပါဘူးဗ်ာ။ စားလံုးေတြ ကိုးယိုးကားယားနဲ႔ Firefox မွာၾကည့္ရင္ အဆင္ေျပသလိုလိုနဲ႔ IE မွာက်ေတာ့ အဆင္မေျပျပန္ဘူး။ eot ကို ကလိရင္း ကလိရင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္လုပ္ရင္းနဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာတယ္။ လံုး၀အဆင္မေျပလို႔ ျပန္ျဖဳတ္လိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ eot မထည့္ပဲ ရုိးရိုးေလး font variable ေတြကို ေၾကျငာျပီးပဲ ထည့္လိုက္ေတာ့တယ္။ အဲဒိေနာက္ေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္ဘေလာ့ဂ္၊ သူ႔ရဲ႕ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္လမ္းညႊန္ ဘေလာ့ဂ္ ကေနတဆင့္ မႏိုင္းႏိုင္းဘေလာ့ဂ္ကို ေတြ႔ပါတယ္။ မႏိုင္းရဲ႕စာေတြကို အဲဒိထဲက ဖတ္မိရင္း သေဘာက်မိတာပါ။ အဲ..အစတုန္းက ကၽြန္ေတာ္က မႏိုင္းကို အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ထင္ျပီး အကိုေတြ ဘာေတြ ဆီဗံုးမွာ သြားေအာ္ပါေသးတယ္။ :)
ဘေလာ့ဂ္စလုပ္ကတည္းက ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘေလာ့ဂ္ကိုကလိဖို႕နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကေတာက္တစ္ေခါက္ ေရးထားတဲ့ စာေတြကိုတင္ခ်င္လို႕ပါပဲ။ အိမ္မွာဆို စာအုပ္ထဲေရး၊ ဟိုစာရြက္ထဲေရးထားတဲ႕ ပရမ္းပတာ ျပန္႕က်ဲေနတဲ့ စာေတြ၊ကဗ်ာေတြကို တစုတစည္းထဲျဖစ္ေအာင္ စတင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ဖတ္ သေဘာေတြစြတ္က်ေနေတာ့တာပါပဲ။ တေန႕တေန႕ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚမွာ ဘာတင္ရမလဲလို႕ စဥ္းစားေနမိတာကို အရသာေတြ႕မိပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဘေလာ့ဂ္စြဲျခင္းေရာဂါ စပါေတာ့တယ္။:)
အဲဒီတုန္းက ဘေလာ့ဂ္ေတြလဲ ဒီေလာက္မေပါမ်ားေသးပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္လဲ လက္လွမ္းမွီရာ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုမွတစ္ခု လိုက္ဖတ္ရင္း ဘေလာ့ဂ္ရီဒါတစ္ပိုင္းလည္းလုပ္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘေလာ့ဂ္ေတြကို ပင္တိုင္လိုက္ဖတ္ေလ့ရွိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ရီဒါစစ္စစ္ၾကီးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မ ဒီမိုပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ လည္ရင္းပတ္ရင္း ကိုရန္ေအာင္၊ မမီ၊ လြတ္က်ခဲ့သူၾကီး၊ မမဘာညာ၊ ကိုေဂါက္တို႔ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို ေရာက္ျဖစ္လာပါတယ္။ အရင္ အစပိုင္းကတည္းက သူတို႔ေတြက online ေရာ offline ပါ ေတြ႔ေနၾကျပီေလ။


ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ေလးကို စျပီးလုပ္တုန္းက ေဖေဖာ္၀ါရီလက စေပမယ့္ ပို႔စ္တင္ေတာ့ မတ္လေလာက္မွတင္ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ hit counter လဲ ေတာ္ေတာ္ေလးေနာက္က်မွတပ္္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ မွတ္မိသေလာက္ဆို ၾသဂုတ္လဆန္းေလာက္မွ တပ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ အယူအဆက အေရအတြက္ထက္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ခင္လို႔ မင္လို႔၊ ကၽြန္ေတာ့္စာ၊ ကဗ်ာေတြကို တမင္သက္သက္ျဖစ္ျဖစ္ လမ္းၾကံဳလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ လာဖတ္တဲ့သူတိုင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ခြန္အားေတြပါပဲ။ အေရအတြက္ဆိုတာ လုပ္ယူလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္မင္မႈနဲ႔ တန္ဖိုးထားမႈေတြဟာ ေတာ့ လုပ္ယူလို႔ မရပါဘူးဆိုတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အရင္က တစ္ေယာက္ထဲ အထီးက်န္စြာ ေရးေနရင္းက ဟိုလည္ဒီလည္နဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြ ရလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဒီရပ္၀န္းေလးမွာေနထိုင္ရတာ ေပ်ာ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပိုေကာင္းခဲ့တဲ့ အခြင့္အေရးတစ္ခုက ဘေလာ့ဂ္ဆီမီနာ လုပ္ျဖစ္လိုက္ၾကတာဟာ ကၽြန္ေတာ္ခင္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ေလ့ရွိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြရဲ႕ ပိုင္ရွင္ ဘေလာ့ဂ္ကာေတြကို အျပင္မွာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့သလို၊ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တာပါပဲ။ တကယ္ေပါင္းၾကည့္ေတာ့မွ တကယ့္ကို စိတ္တူကိုယ္တူျဖစ္ျပီး Level အဆင့္အတန္း မခြဲတဲ့ ၊ အသက္အရြယ္မခြဲတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမ်ားကို ရလိုက္တာပါပဲ။ တကယ္ပါ ကၽြန္ေတာ္ ဒီဘေလာ့ရပ္၀န္းေလးမွာေနရတာ သက္ေသာင့္သက္သာရွိျပီး ေႏြးေထြးမႈရွိပါတယ္။ လြတ္လပ္မႈလဲရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို စြဲလမ္းလမ္းျဖစ္သလို ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေလာကေလးကိုလဲ စြဲလမ္းႏွစ္ျခိဳက္ခုံမင္ ေနမိပါျပီ။ ကဲ..သယ္ရင္းတို႔ေရာ….

(အဟဲ ကိုပီေက တက္ထားတဲ့ ပို႔စ္ေလး အပ်င္းၾကီးျပီးခုမွ ေရးျဖစ္ပါတယ္…:P)

Read Users' Comments (6)

ဘာေၾကာင့္ဘေလာ့ဂ္ရတယ္

Posted in Labels: | Friday, August 31, 2007

ကၽြန္ေတာ္ဘာေၾကာင့္ဘေလာ့ဂ္ရလဲဆိုတာ ေရးတာ သံုးၾကိမ္ေလာက္ရွိပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ဟာ ဘေလာ့ဂ္ေဒး ျဖစ္လို႔ အမွတ္တရ ျပန္ေရးပါမယ္။ ၾကားခ်င္ရင္ နားဆင္ေတာ္မူၾကပါ ခင္ဗ်ာ။

ပထမဦးဆံုးကၽြန္ေတာ္ ဘာလို႔ ဘေလာ့ဂ္ရလဲဆိုတာ ဒီလိုဗ်။ အစက ကၽြန္ေတာ္ က အင္တာနက္ ကို အူလည္လည္ သံုးေနတဲ့ ေကာင္ပါ။ (အခု လဲ ထူးေသးဘူး ထင္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ နဲနဲေတာ့ ထူးလာတယ္။ ရူးပါရူးလာသလိုပဲ ဟိ။ ) ကၽြန္ေတာ္ က ဘေလာ့ဂ္ကို ၾကားေနရတာ ၾကာျပီ ။ ဂ်ာနယ္ထဲမွာ ။ တခါတေလ ဂူဂဲလ္ (google) မွာ ရွာခ်င္တာ တခ်ိဳ႕ ရွာရင္း နဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ဆုိက္ေတြကို ေရာက္ေရာက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတာ ဘေလာ့ဂ္လိုဂို ပံုေလးရယ္။ ၀က္ဘ္ဆိုက္နဲ႕ ပံုစံနဲနဲကြဲ တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ အခင္းအက်င္းရယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဂူဂဲလ္ ရဲ႕ တျခား function ေတြ ၾကည့္ရင္းနဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ သြားေတြ႕တယ္။ ဟား ၾကည့္စမ္း ဒီမွာ လုပ္လို႔ရတာပဲ ဆိုျပီး ဘေလာ့ဂ္လုပ္လိုက္တယ္။ ပထမ တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ေလးျဖစ္လာတယ္။ ဘာေရးရမွန္း သိဘူး။ ဘိုလို တတ္သေလာက္ ေလး အက္ေဆးလိုလို ဘာလိုလို ေရးတယ္ဗ်။ (ဘိုလို ဆိုေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆယ္တန္း အက္ေဆး ေလာက္ သာသာ သာ ရွိတာပါ။ အဟိ ေတာ္ပံုမ်ား ေျပာပါတယ္။ ေရးရတာ အားမရဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုနဲ႕ ရွာရင္း ေဖြရင္း ကိုေမာင္လွကို သြားေတြ႕တယ္။ အဲေလ ကိုေမာင္လွ ဘေလာ့ဂ္ကို ေျပာတာပါ။ ျမန္မာလို သူေရးထားေတာ့ ဟ တယ္ဟုတ္ပါလား။ ဆိုျပီး စိတ္၀င္စားသြားတယ္ဗ်။ ဒါနဲ႕ source ဖိုင္ ကို ဖြင့္ coding ကူးထည့္။ ေပၚတင္ယူတာ။ ရဘူးဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႕ သူဆီျပန္သြား။ ေအာ္ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိရွန္းသြားလို႔ဗ်ာ။ သူက ျမန္မာလို ဘယ္လိုေရးရတယ္ ဆိုတာ ေျပာထား သဗ်။ ဒီလိုနဲ႕ အုိေကသြားတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းစဥ္ ျပသနာ က ရွိေသးတယ္ ျမန္မာလို မေပၚဘူး။ အဲဒါနဲ႔ EOT ဆိုတာၾကီးလုပ္ၾကည့္တယ္။ အားပါး ရပါဘူးဗ်ာ။ စာလံုးေတြ အတံုးၾကီးေတြ ျဖစ္။ အလြဲလြဲ အမွားမွားေတြ ျဖစ္။ စိတ္ညစ္သြားတယ္။ အဲေရးေတာ့ ေရးေနတာပဲ ဘေလာ့ဂ္က ပံုမက် ပန္းမက် ဒုကိၡတေလးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကိုညီလင္းဆက္၊ နဲ႕ တဆင့္တဆင့္ ကေန တျခား ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေတြဆီ ေရာက္ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒိမွာ ဘယ္သူဟာ မွန္းမမွတ္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ျမန္မာလို ရုိုးရိုးေလး ေၾကာ္ျငာလို႔ ရမွန္းသိေတာ့မွ အိုေကသြားတယ္။ ေအာ္ေအာ္ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ျဖစ္လာပံုပဲ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ေဆာရီး။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုတဲ့ေကာင္က စာရူးေပရူးေကာင္ပါ။ ၉တန္း ၁၀ တန္းေလာက္ တုန္းက ၀ါသနာ တူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုမိရာ က ပိုးစေတာ့တာပဲ။ ကဗ်ာေတြ ေရး။ စာတိုေပစ ေတြေရး။ university ပထမႏွစ္တုန္းက ဆို ကဗ်ာ စာအုပ္ထြက္ ဖူးတယ္။ ဒီေလာက္ပဲ။ က်န္တာ ကိုယ့္ဖာသာ ကိုယ္ ေရးျပီး သိမ္းထားတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ့္ဖာကိုယ္ အားမနာတမ္း ေျပာရရင္ စည္းကမ္း ရွိတဲ့ေကာင္မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေရးဖို႔ စိတ္ကူးေပၚလာျပီဆိုတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ နားက ရွိတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြ မွာ ပြစိက်ဲေအာင္ ေလွ်ာက္ေရးေတာ့တာပဲ။ ျပီးရင္ ဘယ္နားေရးမိမွန္းမသိ ရွာရျပီ။ အဲဒါ ဘေလာ့ဂ္မေရးခင္ေလးအထိပါပဲ။ အဲအခု ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ လုပ္လို႔ ရလာျပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ စာေလးေတြကို စည္းကမ္းတက် ဘေလာ့ဂ္ေပၚတင္ထားလို႔ ရျပီ။ ေပ်ာက္မွာ မစိုးရိမ္ရေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္္ေတာ့္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ဖတ္ရင္း သေဘာက်ရသလို။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ကို လာလည္တဲ့ စာဖတ္သူေတြ နဲ႕ လည္း ထိေတြ႕ မႈရွိတယ္။ မွတ္ခ်က္ေလးေတြ လည္း ရႏုိင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အႏုပညာေတြ အားလံုးနဲ႔ share လို႔ရတယ္။ ေ၀ဖန္မႈေတြရ တယ္။ ခ်ီးမႊမ္းမႈေတြ ရတယ္။ အရင္ကလို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ ၾကိတ္ျပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖတ္ေနစရာ လိုေတာ့ဘူး။ ဖတ္ပါ။ ဖတ္ပါလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ စာေတြကို လိုက္ဖတ္ခိုင္းစရာ လိုေတာ့့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘေလာ့ဂ္ေရးရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေလးေတြကို လိုက္ၾကည့္တတ္တဲ့ blog reader လဲ လုပ္တယ္ဗ်။ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ေရးၾကတဲ့ သူေတြ က ပြင့္လင္းလြတ္လပ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေလးေတြ အမ်ားအားျဖင့္ ရွိတတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဒါကို သေဘာက်တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ရင္း ဘေလာ့ဂ္ရင္း နဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေလးေတြကို ခင္တြယ္လာတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လဲ ခ်စ္ခင္တတ္လာတယ္။ တကယ္ပါ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ရပ္၀န္းေလး မွာ ေနထိုင္ ရတာ ေက်နပ္စရာပါ။ အဆံုးသတ္အေနနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဘာလို႔ ဘေလာ့ဂ္ရလဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အႏုပညာေတြ ခင္းက်င္းျပခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္မက္ေတြ ေ၀မွ်ေပးခ်င္တယ္။ သေဘာထားခ်င္း တိုက္ဆိုင္တာ ရွိႏုိင္သလို မတိုက္ဆိုင္ တာလဲ ရွိႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဓိက က ကၽြန္ေတာ့္ စာေတြေပၚေ၀ဖန္မႈေလးေတြ လိုခ်င္တယ္။ ထို႔ အတူ ခ်ီးမႊမ္းသံေလးေတြ လဲ ၾကားခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိသမွ်ေလးေတြ ေ၀မွ်သြားခ်င္တယ္။ ဒိထက္လဲ တိုးတက္ေအာင္ ၾကိဳးစားအံုးမယ္။ အခုလဲ ဘေလာ့ဂ္မယ္ ေနာင္လဲ ဘေလာ့ဂ္မယ္။ ဘေလာ့ဂ္ၾကီး ရွင္သန္ေန သေရြ႕ ေပါ့ဗ်ာ။

Read Users' Comments (0)

Subscribe to: Posts (Atom)