ႏြားႏို႔ေသာက္သူမ်ား
ကိုးကား ။ ။ ၀တၱဳတို ၆၀ စာအုပ္မွ
ႏြားႏို႔ေသာက္သူမ်ား
ႏြားမ်ားသည္ အေရာင္ကြဲေသာ္လည္း ႏြားႏို႔တိုင္းသည္ အျဖဴျဖစ္သည္။
မနက္မိုးလင္းလွ်င္ သို႔မဟုတ္ အိပ္ရာမွထလွ်င္ လူတို႔သည္ ႏြားႏို႔ေသာက္ၾကသည္။
သို႔မဟုတ္ လူတစ္ခ်ိဳ႕သည္ ႏြားႏို႔ေသာက္ၾကသည္။
ေနထြက္မလာေသး။
ပိတ္ထားေသာ တံခါးတစ္ခ်ပ္ေရွ႕တြင္ ႏြားႏို႔ပုလင္းတစ္လံုး ရွိသည္။
၀ေသာ ဦးျမင့္သန္း၌ ကုပ္ပိုးႏွစ္ထပ္ရွိသည္။
ထိုႏြားကို စေလဦးပုည မပိုင္ပါ။
စူလဟူေသာ ဟိႏၵဴပိုင္၏။
သူ႔လက္ေခ်ာင္းမည္းမည္းမ်ားျဖင့္ ႏို႔တုိင္ကို ညွစ္ဆြဲခ်လိုက္ေသာအခါ ႏို႔မ်ားသည္ ေအာက္တြင္ ခံထားေသာ သြပ္ပံုးထဲသို႔ ပန္း၍က်၏။ ဆရာ၀န္က နားက်ပ္ ကိုျဖဳတ္လိုက္သည္။ ခင္ဗ်ားမွာ ဘာေရာဂါမွ မရွိဘူး၊ အားနည္းေနတာပဲ၊ ႏြားႏို႔မွန္မွန္ေသာက္ရမယ္ဟု ေျပာ၏။ ေနေလာင္ထားေသာ အသားအေရႏွင့္ သူ႔ေရွ႕မွ ပိန္ကပ္ကပ္ မြဲေျခာက္ေျခာက္ လူနာ၏အမည္မွာ ေဒၚသိန္းၾကြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း သူမသိပါ။ သီတာသည္ မီးဖိုေပၚမွ ႏြားႏို႔အိုးကို သံဇြန္းၾကီးျဖင့္ အဆက္မျပတ္ ေမႊေန၏။ မလိုင္မတက္ရန္ ျဖစ္၏။ မလိုင္တက္ေသာ ႏြားႏို႔သည္ ၀မ္းပ်က္တတ္သျဖင့္ ကေလးမ်ားႏွင့္ မသင့္ေလ်ာ္။ ႏြားမ်ားသည္ ျမက္အျပင္ တျခားအရာ အနည္းငယ္ကိုလည္း စားသံုးေလ့ရွိသည္။ ေမာင္ေရ ေရႊ၀ါရယ္ ႏြားႏို႔ကုန္ေအာင္ မေသာက္ႏိုင္ဘူး။ ရုံးသြားရန္ျပင္ေနေသာ ကိုေအာင္၀င္းသည္ ေၾကာင္ကေလးတစ္ေကာင္ကို ရင္ခြင္တြင္ ပိုက္ထားေသာ ဇနီးေခ်ာအိကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ သူတို႔ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့သည္မွာ ဆယ္ႏွစ္နီးပါးရွိျပီ။ သူတို႔တြင္ ကေလးမရွိ။ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ အေမတြင္ ကေလးရွိ၏။ ႏြားမ်ားတြင္ ေျခေထာက္ေလးေခ်ာင္း ရွိ၏။ ဤ၀ါက် အနည္းငယ္မွားယြင္းေနသည္။ ႏြားတစ္ေကာင္တြင္ ေျခေလးေခ်ာင္းရွိ၏။ စူလ ႏြားႏို႔ညစ္ေနသည္။ ႏြားႏို႔သံပံုးထဲက်သံမွာ တရွဲရွဲျမည္ေနသည္။ သုိ႔မဟုတ္ တရွီးရွီးျမည္ေနသည္။ စားပြဲေပၚရွိ ႏြားႏို႔ဖန္ခြက္ေရွ႕တြင္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ထိုင္မိႈင္ေနသည္။ ထိုဖန္ခြက္ကို တရုတ္ျပည္တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းၾကိဳကား လာေတာ့မည္။ “သား ႏြားႏို႔ပူပူေလး ေသာက္လိုက္ဦးေလ” သူ႔အေမက ေျပာ၏။ ႏြားႏို႔တခြက္ကို နံရံတြင္ ကပ္ရိုက္ထားေသာ စင္ကေလးေပၚသုိ႔ ကိုဘခိုင္တင္လိုက္သည္။ ထိုစင္ေပၚတြင္ သူ႔တို႔ ကိုးကြယ္ေသာ ေယာဂီၾကီး၏ ရုပ္တုရွိ၏။ ႏို႔ဆာေသာ ႏြားသားေပါက္ငယ္တစ္ေကာင္ ခ်ည္တိုင္မွာ ရုန္းကန္ရင္း တဘူးဘူး ေအာ္ေန၏။ တဗူးဗူးဟု ေရးရင္လည္း မွန္ႏိုင္ပါသည္။
အိမ္ရွင္တို႔ အိပ္ရာမွ ထလာေသာအခါ ပိတ္ထားေသာ တံခါးေရွ႕တြင္ ႏြားႏို႔ပုလင္း တစ္လံုးစီ ေတြ႕ရ၏။ ႏို႔သည္က ယူေနက် ေဖာက္သည္မ်ား အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ေပးသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ခရစ္ေတာ္ မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀၀ေက်ာ္ ေလာက္က စတင္၍ အိႏၵယလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ႏြားႏို႔ကို သံုးစြဲလာၾကသည္။ ဦးျမင့္သန္း၏ ေရွ႕တြင္ အေငြ႕တေထာင္းေထာင္း ထေနေသာ ႏြားႏို႔တစ္ခြက္ႏွင့္ ေခါက္ထားေသာ ယေန႔ထုတ္ သတင္းစာတစ္ေစာင္ ရွိသည္။ ခင္ဗ်ား ႏြားႏို႔ မွန္မွန္ေသာက္ရမယ္။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္၏ ေခၽြးခံအကၤ်ီအိတ္ထဲမွ ငါးက်ပ္တန္အေဟာင္း တစ္ရြက္သည္ စမ္းသပ္ခအျဖစ္ ဆရာ၀န္ထံ ခုန္ထြက္သြားေလသည္။ ဆရာ၀န္ထံမွ တစ္ဆင့္ အာစူလာအင္းဒရက္ထံ ေရာက္သြား၏။ ႏြားႏို႔တြင္ ကာဘိုဟိုက္ဒရိတ္၊ အဆီ၊ ပရိုတိန္း၊ ဓာတ္သတၱဳႏွင့္ ဗီတာမင္မ်ား ပါ၀င္ေၾကာင္း သူတို႔ေကာင္းေကာင္းမသိ။ ဆရာ၀န္က သိ၏။ ကိုဘခိုင္အိမ္မွ ၾကြက္ကေလး တစ္ေကာင္ကလည္းသိ၏။ သံပံုးထဲတြင္ ႏြားႏို႔မ်ား တစ္စထက္တစ္စ ျမင့္တက္လာသည္။ စူလသည္ အသားမည္း၏။ သုိ႔ေသာ္ ႏြားႏို႔ကျဖဴ၏။ သို႔ေသာ္ ပန္းခ်ီဆြဲေသာ ကိုဘခိုင္က ႏြားႏို႔သည္ မျဖဴဟု ေျပာ၏။ သီတာသည္ မီးဖိုေပၚမွ ႏြားႏို႔အိုးကို သံဇြန္းၾကီးျဖင့္ အဆက္မျပတ္ ေမႊေန၏။ ထိုသို႔ ေမႊေနျခင္းမွာ လက္အားေနျခင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ပါ။ မလုိင္မတက္ရန္ ျဖစ္၏။ ႏို႔ဆာေနေသာ ႏြားသားေပါက္ငယ္ တစ္ေကာင္သည္ ခ်ည္တိုင္တြင္ တဘူးဘူး ေအာ္ေနသည္။ တခ်ိဳ႕က တဗူးဗူးဟု ၾကားၾကသည္။ ညေနက်ရင္ ေရႊ၀ါကို ေဆးသြားထိုးရေအာင္ ေမာင္ရုံးက ေစာေစာျပန္ခဲ့ေနာ္ဟု ေခ်ာအိက မွာ၏။ ေရႊ၀ါဆိုသည္မွာ ေၾကာင္ကေလး တစ္ေကာင္၏ အမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင္သည္ ပိေတာက္ပြင့္ကဲ့သို႔ မ၀ါပါ။ ျဖဴသန္႔ေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ ေက်ာင္း၀တ္စံုမွာ စိတ္အိုက္သျဖင့္ ထြက္ေသာ ေခၽြးႏွင့္ စြန္းကြက္ေနသည္။ ေန႔တိုင္း ၀တၱရားမပ်က္ ေသာက္ေနရေသာ ႏြားႏို႔ကို သူမုန္း၏။ အကၡရာသခ်ၤာကိုလည္း မုန္း၏။ သူ႔ႏွာေခါင္းထဲတြင္ စြဲေနေသာ ႏို႔ညွီန႔ ေပ်ာက္လိုေပ်ာက္ျငား ေယာင္ယမ္းကာ ေက်ာ္ေက်ာ္ သူ႔ႏွာေခါင္းကို လက္ျဖင့္ ပြတ္လိုက္၏။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္ ဘယ္ေလာက္ယူမလဲ။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္သည္ ႏို႔စားႏြားေမြးေသာ စူလထံမွ ေဖာက္သည္ယူကာ ေရာင္းသူျဖစ္သည္။ ဆရာ၀န္သည္ ရုပ္ရွင္ရုံတစ္ရုံေရွ႕တြင္ ရပ္ကာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရန္ ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္။ ထိုရုပ္ရွင္ကားထဲတြင္ အာစူလာ အင္းဒရက္ပါ၏။ သူ႔ကို ဘီယာမွန္မွန္ေသာက္ရမယ္ဟု ဘယ္သူ႔မွမေျပာပါ။ သီတာသည္ ႏြားႏို႔အိုးကို ေမႊေနသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတြင္ေပေနေသာ မလိုင္ဖတ္ကို ဦးျမင့္သန္းက လွ်ာျဖင့္ သိမ္းသပ္လိုက္သည္။ သူသည္ အိႏၵယ၌ ေလမုန္းတိုင္းမိ၍ လူႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ေသေက်ပ်က္စီးသြားသည့္ သတင္းကို ႏြားႏို႕ေသာက္မပ်က္ဘဲ ဖတ္ႏိုင္သူျဖစ္၏။ ကိုဘခိုင္တို႔အိမ္ စင္ေပၚမွ ႏြားႏို႔ခြက္ကို ၾကြက္ကေလးတစ္ေကာင္ ခိုးေသာက္ေနသည္။ ခင္ဗ်ား ႏြားႏို႔မွန္မွန္ေသာက္ရမယ္ဟု ဆရာ၀န္က သူ႔ကို ေျပာခဲ့သလား။ ညေနက်လွ်င္ ေခ်ာအိသည္ ေရႊ၀ါကို တိရိစၧာန္ကုဆရာ၀န္ထံ ေခၚေဆာင္သြားလိမ့္မည္။ ေရႊ၀ါသည္ ႏြားႏို႔ကုန္ေအာင္ မေသာက္ႏိုင္ေသာ ေရာဂါရေန၏။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္၏ ေခါင္းေပၚမွ ေတာင္းထဲတြင္ ႏြားႏို႔ငါးပိႆာ ဆံ့ေသာ ပံုးတစ္ပံုးရွိသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ သူ႔အေမ အလစ္တြင္ သူ႔ေရွ႕မွ ႏြားႏို႔ခြက္ကို ဆတ္ခနဲ ေကာက္ယူကာ သူ႔ေဘးရွိ ျပတင္းေပါက္မွ သြန္ခ်လိုက္၏။
ဦးျမင့္သန္းတို႔အိမ္၊ သီတာတို႔အိမ္၊ ေခ်ာအိတို႔အိမ္၊ ေက်ာ္ေက်ာ္တို႔အိမ္၊ ကိုဘခိုင္တို႔ အိမ္။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္ သူ႔ေဖာက္သည္အိမ္မ်ားကို ထြက္၀င္ေက်ာ္လြန္လာခဲ့၏။ တိမ္ျဖဴျဖဴထဲမွ ေနသည ႏြားႏို႔စိမ္ထားေသာ လိေမၼာ္သီး တစ္လံုးႏွင့္တူသည္။ ဦးျမင့္သန္းသည္ မလိုင္စားသျဖင့္ ၀မ္းမသြားပါ။ ခ်ည္တိုင္တြင္ ႏို႔ဆာေသာ ႏြားငယ္တစ္ေကာင္ ရုန္းကန္ေန၏။ ျပတင္းေပါက္ အျပင္ဘက္က ျမက္ခင္းေပၚတြင္ ႏြားႏို႔စက္မ်ား ျပန္႔က်ဲေနသည္။ စူလသည္ အသားကိုလည္းေကာင္း၊ ႏို႔ဆမ္းထားေသာ ျမက္ကိုလည္းေကာင္း မစားပါ။ ထြက္ခြာသြားေသာ ေက်ာင္းၾကိဳကားေပၚ၌ ျပံဳးေနေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္ပါသြားသည္။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္သည္ ႏြားႏို႔ယူၾကဦးမလားဟု မေအာ္ဘဲ တဘူးဘူး(တဗူးဗူး) ဟုေအာ္ပါသည္။ ႏြားႏို႔ေသာက္သူမ်ား သည္ ႏြားႏို႔ပုလင္းမ်ားကို မေဆးေၾကာၾကပါ။ ၾကြက္တစ္ေကာင္၏ အိပ္မက္သည္ ႏို႔ညွီနံ႔နံေနသည္။ ကိုဘခုိင္ ပန္းခ်ီေရးရန္ အျဖဴေရာင္ေဆးေတာင့္ကို ညွစ္လိုက္ေသာအခါ အထဲမွ ႏြားႏို႔ျဖဴျဖဴမ်ား ထြက္လာေလသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ ႏြားမသည္ အာစူလာအင္းဒရက္ထက္ အရင္ျဖစ္ေပၚခဲ့၏။ ေဒၚသိန္းၾကြယ္သည္ ႏြားႏို႔အက်န္ကို အရပ္ထဲတြင္ လည္ေရာင္းေနသည္။ ႏြားႏို႔တိုင္းသည္ အျဖဴျဖစ္ေသာ္လည္း ႏြားမ်ားသည္ အေရာင္ကြဲ၏။
ႏြားႏို႔တြင္ပရိုတိန္း ေကာင္းေကာင္းပါသည္။ ပရိုတိန္းဆိုသည္မွာ ဂရိဘာသာစကားျဖစ္၍ ပထမတန္းစားဟု အဓိပၸါယ္ရေလသည္။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ႏြားႏို႔ေသာက္သူမ်ား"
Post a Comment