ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္ (၄)
လမ္းေလွ်ာက္ၾကသူမ်ား
ကၽြန္ေတာ္ စက္မႈေက်ာင္းတက္တုန္းက တာေမြဗလီနားမွာ က်ဴရွင္တတ္ရတယ္ခင္ဗ်။ က်ဴရွင္ဆိုတာကလဲ သူ႔ဟာသူ သတ္သတ္ပိတ္ရင္ အရသာမရွိဘူး အဟီးနဲနဲေလးေျပးလိုက္ရမွာ.. အရသာရွိတယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္တို႔ေပါင္းတဲ့ သယ္ရင္းေတြကလဲ ေျပးမယ္ေဟ့ဆို ႏွစ္ခါ မဆြယ္ရဘူး။ အလုအယက္ကို ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။ ၾကာေတာ့ ဆရာမကက်ဴရွင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ တက္မွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး အဟဲ အဲ့ေလာက္ထိေျပးၾကတာ..။ တာေမြဗလီနားဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ က်ဴရွင္အိမ္၀ိုင္းေလးက သရဲေျခာက္တဲ့ (ရြဲ႕ေျပာတာ.. ဘာမွမရွိလို႔) တာေမြပလာဇာနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္နားမွာ တာေမြၾကီးလို႔ေခၚမယ္ထင္တယ္... အဲဒိနားမွာပါ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သယ္ရင္းေတြ သြားေနက် ဘိရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထဲက ခ်ာကိုး(မီးေသြးဆိုမွေတာ့ ျဖဴပါ့မလားေနာ့ ဟီး)ဆိုတဲ့ သယ္ရင္း ဦးေလးရဲ႕ ဂိမ္းဆိုင္ပဲ။ အဲဒိတုန္းက ကြန္ျပဴတာ ဂိမ္းဆိုင္ေတြက ေပၚဦးစဗ်.။ Red Alert တို႔ Counter Strike တို႔စေခတ္စားတဲ့ခ်ိန္ကိုး။ အားရင္ ေကာင္တာပစ္ၾက၊ Red Alert တိုက္ၾကနဲ႕ တေနကုန္တေနခန္း ေဆာ့ၾကတာေပါ့..။
တဆိုင္လံုး ၾကည့္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔ေတြခ်ည္းပဲ။ အဲဒိမွာပဲ စား အဲဒိမွာပဲေဆာ့ၾကတာေလ။ တခါတေလ အေၾကြးေတြေတာင္ က်န္ေနေသး။ :P အဲတေန႔ေပါ့ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေဆာ့လိုက္ၾကတာ အေဆာ့ေကာင္းျပီး အခ်ိန္ျပန္ၾကည့္ေတာ့မွ မိုးခ်ဳပ္ေနမွန္းသိတယ္။ ည၈ နာရီခြဲေက်ာ္ေနျပီေလ။ ဒြတ္ခပဲ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္က အဲဒိတုန္းက အင္းစိန္မွာေနတာ၊ ေနာက္သယ္ရင္းေတြက တေယာက္က ေျမနီကုန္စမ္းေခ်ာင္း၊ ေနာက္တေယာက္က စိုက္ပ်ိဳးေရး တလမ္းေက်ာထဲလူေတြခ်ည္းပဲ။ ဘာလို႔ ဒြတ္ခတာ ရလဲဆို ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္သိ။ ဒီခ်ိန္ဆို တာေမြဗလီနားမွာ အဲဒိဘက္ျပန္တဲ့ကား က ရွားသြားျပီ။ ကဲကဲျမန္ျမန္ျပန္မွပဲ ဆိုျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလိုက္ေတာ့ အဲဗ်. အေဆာ့ေကာင္းသမွ် ပါလာတဲ့ မုန္႔ဖိုးကုန္ေရာပဲ။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ သံုးေယာက္ေပါင္း ခ်မ္းသာတာကို တြက္ၾကည့္ေတာ့ အားပါး သံုးေယာက္ေပါင္းမွ ၁၅၀ပဲရွိတယ္။ ဟီး အျဖစ္ဆိုးတယ္ေနာ္။ အဲဒါနဲ႔ တာေမြ အ၀ိုင္းထိပ္ကို ေျပးရတာေပါ့။ ၅၀ကားစီးရင္ ကြက္တိပဲ တေယာက္ငါးဆယ္ဆိုေတာ့ (အဲဒိတုန္းက ဟိုနားဒီနားမွ ၂၀ပဲရွိတာကိုး) ေလာက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လဲ ကားဂိတ္နားေရာက္ေရာ ေစာင့္လိုက္ရတာ ၅၀ကားေတြ မလာေတာ့ဘူးေလ... ၉နာရီက ထိုးခါနီးေနျပီ။ အိမ္ျပန္ေနာက္က်ရင္ ကိြဳင္ခံရေတာ့မယ္ ။ အဲဒိနားမွာ အင္းစိန္ဘက္သြားတဲ့ ေအာက္ဆိုက္ကားေတြေတာ့ ရွိပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က အင္းစိန္ထိဆိုေတာ့ ၁၀၀ ေတာင္ေပးရမွာ။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုျပန္ၾကမလဲ။ ဒြတ္ခပဲ။ အဲဒါနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဆိုျပီး အျမန္စဥ္းစားၾကေတာ့ အေျဖတခု ထြက္လာတယ္။ ဘာတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ၾကမယ္တဲ့။ ဟီး။
ကဲဘယ္ထိေလွ်ာက္ၾကမလဲလို႔ စဥ္းစားၾကေတာ့ ေျမနီကုန္းထိေလွ်ာက္ၾကမယ္လို႔ သေဘာတူၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တြက္ပံုက ေျမနီကုန္းက ေကာင္တစ္ေယာက္စာ သက္သာသြားရင္ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေကာင္ ျပန္လို႔ရျပီ။ ဟီး အဲဒါနဲ႔ပဲ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အီး ကားနဲ႔သာ တာေမြဗလီနဲ႔ နီးသလိုလို ထင္ရတာ.. လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ မလြယ္ပါဘူးဗ်ာ။ တာေမြ အ၀ို္င္းေရာက္ဖို႔ကို ေတာင္ေတာ္ ေလွ်ာက္ရတယ္။ ေနာက္ အဲဒိက တည့္တည့္ ေရႊဂံုတိုင္၊ ျပီးေတာ့ အုတ္လမ္း။ ဟင့္၊ ျပီးေတာ့ လင့္ခ္လမ္း၊ အီး ေျခေထာက္ေတြ ေတာင့္လာျပီဂ်။ (ဒီၾကားထဲ အဲဒိေန႔မွ လွ်ာရွည္ျပီး shopping ထြက္ျပီး ၀ယ္လာတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အထုပ္ၾကီးကလဲ ပါေသး..။ လႊင့္ေတာင္ပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာတယ္။ ေခၽြးေတြလဲ ရႊဲ...။ အဲဒိကေန ေတာ္လွန္ေရးပန္းျခံနားကေန.. ဒဂံုစင္တာနား ေရာက္သည္ထိ လမ္းေလွ်ာက္။ ကၽြန္ေတာ္က ျမန္ျမန္သာေက်ာ္ေျပာလို႔။ ေလွ်ာက္ရတဲ့ ခရီးက ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္တာေတာင္ ၁နာရီနီးပါးၾကာတယ္။ အဲဒိတုန္းက လူေတြက ဘာအားကစားမွ လုပ္တဲ့ေကာင္ေတြလဲ မဟုတ္။ ဒီၾကားထဲ ေဆးလိပ္ကလဲ ရွဴေသးဆိုေတာ့ အားပါးပါး ေျမနီကုန္းလဲ ေရာက္ေရာ လွ်ာက ပါးစပ္ထဲကေန တစ္ေတာင္ေလာက္ထြက္ေနျပီ။ ေဟာဟဲ ဟဲေဟာ။ အဲဗ် ေအာင္ျမတ္ေလး ကယ္ေတာ္မူၾကပါ။ စမ္းေခ်ာင္းကသယ္ရင္းကေတာ့ သူ႔အိပ္ကပဲထဲက ၅၀ ေပးသြားတယ္။ ရွဲရွဲသယ္ရင္းေရ...။ ေအာက္ဆိုက္ကားေလးေတြနားသြားျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ စပယ္ယာနားသြားျပီး မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ႔ တစ္ေယာက္ဘယ္ေလာက္လဲဟင္... အင္းစိန္တစ္ေယာက္.... စိုက္ပိ်ဳးေရးတစ္ေယာက္.....။ ကိုေရႊစပယ္ယာ က စိုက္ပ်ိဳးေရးဆို ၅၀ အင္းစိန္ဆို ၁၀၀ ဆိုတဲ့ အသံဟာေလး နား၀င္ကို ခ်ိဳသြားပါေရာဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္ေလ.... ဒိထက္ပိုရင္ (အန္တီညေလး ရဲ႕ peek a boo စာသားလို) ခ်ိေတာ့ဘူး ကုန္သြားျပီ လို႔ေျပာရမွာ.....။ အဲအိမ္လဲေရာက္ေရာ ၁၁ နာရီေက်ာ္သြားလို႔ ေမာရတဲ့ ၾကားထဲ မန္းမန္းေတာင္ မက်န္ေတာ့လို႔ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ေပါင္မုန္႔ေတြ ေၾကာင္အိမ္ထဲက ေတြ႔တဲ့ဟာေတြ အကုန္ ညစာျဖစ္သြားေလရဲ႕....။ ေအာင္မယ္ေလး ခုျပန္ေျပာလို႔သာ ရီလိုက္ရတာ ဖတ္ဖတ္ေမာ ရင္ဘတ္ေနာက္ကေက်ာ ဆိုသလိုျဖစ္ေနတာ.... တကယ္တမ္းေလွ်ာက္ရတုန္းက ေမာလြန္းလို႔ ေျခေထာက္ၾကီးေတြ ခဲဆြဲထားသလိုပဲ။ အီး..ခုျပန္ေတြးရင္ေတာင္ ေမာလာသလို ပဲ ေဟာဟဲေဟာဟဲ..... :P။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္ (၄)"
Post a Comment