နံရိုး တေခ်ာင္း၊ ဧဒင္သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ႏို၀င္ဘာ ကဗ်ာ…
ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏွလံုးသားနဲ႔
နီဟြန္ေရာက္ ေကာင္မေလးကို ခ်စ္တယ္…
မိုင္ေပါင္း ၂၉၇၂ မိုင္နဲ႔ ၂နာရီခြဲျခားေနေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ ရင္ခုန္သံက အနီးဆံုးမွာ ရွိတယ္..
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း
ခါကာဘိုရာဇီေတာင္ၾကီး သက္ေသျပဳႏိုင္သလို…
သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း…
ဖူဂ်ီေတာင္ၾကီးက သက္ေသျပဳေပးလိမ့္မယ္…
ရန္ကုန္မွာ သာတဲ့လဟာ တိုက်ိဳမွာ သာတဲ့လ နဲ႔
အတူတူပဲမို႔….ကၽြန္ေတာ္တို႔၂ေယာက္ ရဲ႕…
အခ်စ္ေတြက တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးညီီၾကတယ္…
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သူအၿပံဳးေလးေတြနဲ႕
တစ္ညတာအိပ္ဆက္ခဲ့ရျပီး
မနက္မိုးလင္းလာရင္ မ်က္စိဖြင့္လိုက္တာနဲ႕
အရင္ေတြ႕ရတဲ့ သူရဲ႕ရဲက်ဲပံုေရးေလးကို
ၿမင္ေယာင္ရင္း ငါ့စိတ္ေတြက
တို႕ႏွစ္ေယာက္ခ်ိန္းေတြ႕ေနက်
ေကာင္ကင္ၾကီးေပၚကို လြင့္ေမ်ာသြားခဲ့တယ္။
ငါတို႔ေတြရဲ႕ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာမဲ့
စကားလံုးေသေတြထဲမွာ…
မုန္းတယ္နဲ႔ ဆာယိုနာယာေတြလဲ..ပါရဲ႕….။
ရာဇ၀င္ထဲက
ကလီယိုပတ္ထရာ၊ မဏိစႏၷာတို႔ လွမလွ
မသိေပမယ့္…
ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္မေလး ခ်စ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
လွတဲ့ အေၾကာင္းကို ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္သိတယ္….။
ရင္ဘတ္တခုထဲနဲ႔ သြန္းဆစ္ၾကတဲ့ အိမ္ေလးဟာ…
ေဆာက္လက္စေပမယ့္…
အၾကြင္းမဲ့ ခိုင္ခန္႔ တည္တယ္….
ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ့ ကမၻာဟာ.. ျငိမ္ဆိတ္..
ထြန္းအံ့လို႔ေပါ့…
တို႕ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္မယ့္ လမ္းထဲမနာလိုသူေတြ
ပိတ္ပင္တားဆီးျပီး
မီးပင္လယ္ၾကီးျဖန္႔ခင္းထားပါေစ
ငါတို႔ရြက္ေတြ လႊင့္လို႔ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္။
တစ္ကယ္လို႕ ငါတို႔ ေလွ်ာက္မဲ့လမ္းထဲဆူေတြခင္း
ထားခဲ့ရင္ေတာင္ ငါတို႔ လက္ေတြတြဲဲရင္း
ရဲရဲၾကီး နင္းျဖတ္ေလွ်ာက္သြားၾကမယ္…။
ဘယ္ေတာ့မွ မျပယ္တဲ့အခ်စ္ေတြနဲ႔ ငါတို႔ ၂ေယာက္ဟာ..
ေန႔နဲ႔ညလိုေပါင္းမွ တေန႔ျဖစ္လာရတယ္….။
ငါတို႕ရဲ႕ အခ်စ္ေတြက ေတာင္တန္းၾကီး ပမာ
တည္ခန္႔ေနတယ္…။
ဘာအေရာင္မွ မပါတဲ့ ငါတို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲက
စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ ငါတို႔ ေန႔သစ္ေတြ
ျခယ္မႈန္းေနၾကတယ္..။
ငါတို႔ ရင္ထဲက ရင္ခုန္သံေတြက စကားလံုးေတြထက္..
ပိုခဲ့တာမို႔ ……
ခ်စ္သူေရ…..
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ….ထက္ ပို၍ခ်စ္……….တယ္….။
နီဟြန္ေရာက္ ေကာင္မေလးကို ခ်စ္တယ္…
မိုင္ေပါင္း ၂၉၇၂ မိုင္နဲ႔ ၂နာရီခြဲျခားေနေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ ရင္ခုန္သံက အနီးဆံုးမွာ ရွိတယ္..
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း
ခါကာဘိုရာဇီေတာင္ၾကီး သက္ေသျပဳႏိုင္သလို…
သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း…
ဖူဂ်ီေတာင္ၾကီးက သက္ေသျပဳေပးလိမ့္မယ္…
ရန္ကုန္မွာ သာတဲ့လဟာ တိုက်ိဳမွာ သာတဲ့လ နဲ႔
အတူတူပဲမို႔….ကၽြန္ေတာ္တို႔၂ေယာက္ ရဲ႕…
အခ်စ္ေတြက တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးညီီၾကတယ္…
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သူအၿပံဳးေလးေတြနဲ႕
တစ္ညတာအိပ္ဆက္ခဲ့ရျပီး
မနက္မိုးလင္းလာရင္ မ်က္စိဖြင့္လိုက္တာနဲ႕
အရင္ေတြ႕ရတဲ့ သူရဲ႕ရဲက်ဲပံုေရးေလးကို
ၿမင္ေယာင္ရင္း ငါ့စိတ္ေတြက
တို႕ႏွစ္ေယာက္ခ်ိန္းေတြ႕ေနက်
ေကာင္ကင္ၾကီးေပၚကို လြင့္ေမ်ာသြားခဲ့တယ္။
ငါတို႔ေတြရဲ႕ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာမဲ့
စကားလံုးေသေတြထဲမွာ…
မုန္းတယ္နဲ႔ ဆာယိုနာယာေတြလဲ..ပါရဲ႕….။
ရာဇ၀င္ထဲက
ကလီယိုပတ္ထရာ၊ မဏိစႏၷာတို႔ လွမလွ
မသိေပမယ့္…
ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္မေလး ခ်စ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
လွတဲ့ အေၾကာင္းကို ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္သိတယ္….။
ရင္ဘတ္တခုထဲနဲ႔ သြန္းဆစ္ၾကတဲ့ အိမ္ေလးဟာ…
ေဆာက္လက္စေပမယ့္…
အၾကြင္းမဲ့ ခိုင္ခန္႔ တည္တယ္….
ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ့ ကမၻာဟာ.. ျငိမ္ဆိတ္..
ထြန္းအံ့လို႔ေပါ့…
တို႕ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္မယ့္ လမ္းထဲမနာလိုသူေတြ
ပိတ္ပင္တားဆီးျပီး
မီးပင္လယ္ၾကီးျဖန္႔ခင္းထားပါေစ
ငါတို႔ရြက္ေတြ လႊင့္လို႔ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္။
တစ္ကယ္လို႕ ငါတို႔ ေလွ်ာက္မဲ့လမ္းထဲဆူေတြခင္း
ထားခဲ့ရင္ေတာင္ ငါတို႔ လက္ေတြတြဲဲရင္း
ရဲရဲၾကီး နင္းျဖတ္ေလွ်ာက္သြားၾကမယ္…။
ဘယ္ေတာ့မွ မျပယ္တဲ့အခ်စ္ေတြနဲ႔ ငါတို႔ ၂ေယာက္ဟာ..
ေန႔နဲ႔ညလိုေပါင္းမွ တေန႔ျဖစ္လာရတယ္….။
ငါတို႕ရဲ႕ အခ်စ္ေတြက ေတာင္တန္းၾကီး ပမာ
တည္ခန္႔ေနတယ္…။
ဘာအေရာင္မွ မပါတဲ့ ငါတို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲက
စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ ငါတို႔ ေန႔သစ္ေတြ
ျခယ္မႈန္းေနၾကတယ္..။
ငါတို႔ ရင္ထဲက ရင္ခုန္သံေတြက စကားလံုးေတြထက္..
ပိုခဲ့တာမို႔ ……
ခ်စ္သူေရ…..
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ….ထက္ ပို၍ခ်စ္……….တယ္….။
(ဒီကဗ်ာေလးက ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ အြန္လိုင္းဗားရွင္း ကဗ်ာေလးပါ...:) )
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "နံရိုး တေခ်ာင္း၊ ဧဒင္သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ႏို၀င္ဘာ ကဗ်ာ…"
Post a Comment