ငါတို႔..တိုက္ပြဲ..
ခပ္ျပာျပာ ရဲတိုက္ၾကီးဆီက…
လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ အရိပ္ေတြ….
လမ္းေလွ်ာက္လာၾက…
ဘယ္ေတာ့မွ ျမင္ရခဲေပမယ့္…
အစိမ္းနံ႕ေတြ ညွီေ၀ေနတယ္…
သားရဲေတြ.. ငတ္မြတ္ေနတဲ့…
ေသြးဆာမႈမ်ိဳး…
လိုလိုခ်င္ခ်င္ ေပးခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ဘူး..။
ငါက.. နီအံ့အံ့ ပုဆိန္တလက္နဲ႕..
ဒင္းတို႔ကို.. ခုတ္ထစ္ဖို႔ ေစာင့္ေနရတာလဲ…
အခ်ိန္လင့္ေနျပီ..…
ပုန္းလွ်ိဳး၀ွက္တတ္တဲ့ ေသခ်င္းဆိုး
မ်က္ႏွာေပါက္မ်ိဳးနဲ႔..
အေကာင္ေတြက… အစြယ္အားကိုးနဲ႔..
ဂုတ္ေသြးစုပ္ခ်င္ၾကတာပါ…
သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းပါဘူး..
ေအာက္တန္းစား… တေစၦေတြကို..
သိမ္းၾကံဳးေၾကာက္ေနဖို႔ေတာ့ မလိုပါဘူး…
ငါတို႔ရဲ႕.. အလင္းလက္နက္ေတြနဲ႔..
ပစ္လြႊတ္တာနဲ႔ ျပာျဖစ္သြားေလာက္ပါရဲ႕..။
ေတာ္လဲသံေတြၾကားရျပီ.. သူငယ္ခ်င္း..
ေခါင္းေမာ့ျပီး ရင္ေကာ့ထားလိုက္စမ္းပါ..
ဘယ္ေတာ့မွ မေသတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးဟာ
ငါတို႔ကို အားျဖစ္ေစတာပဲ…
ေျခလွမ္းတိုင္းဟာ မွ်တမႈအတြက္..
စေတးခ်က္ေတြလို႔ ျမဲျမဲမွတ္လုိက္ၾကမယ္…။
ငါတို႔ ရဲ႕ ခြန္အားေတြဟာ….
တြန္းလွန္ဖို႔ တတ္ႏိုင္စြမ္းေနျပီ..
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့… ငါတို႔ မာန္ေတြ..
မာေၾကာမႈ အတြက္ ရုိက္ခတ္မႈဒဏ္ခံႏိုင္တယ္…
ဘာေကာင္ေတြ ဘယ္လိုေျခာက္လွန္႕လွန္႔….
ငါတို႔ လံုး၀မမႈဘူး….
မျဖစ္စေလာက္ လိႈင္းပုတ္မႈဟာ..
ငါတို႔ကို မတို္က္စားႏိုင္ေတာ့ဘူး..
ငါတို႔ရဲ႕ သမိုင္းေတြ ရာဇ၀င္ မရိုင္းေအာင္..
ခုတ္ထြင္ဖို႔ေတာ့ လုိေနျပီ….
စည္းခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ အဲဒိတံတိုင္းေတြ..
ဟိုမွာဘက္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္စမ္း..ပါ..
အဲဒိမွာ… ေရာင္ျခည္ေတြ.. ပ်ိဳ႕လတ္ေနျပီ…
ငါတို႔ရဲ႕ ဒဏ္သင့္ခံ ရင္ဘတ္ေတြထဲမွာ….
အရိုးစြဲေအာင္ ယံုၾကည္တယ္….
ငါတို႔လက္ေတြဟာ.. အနာဂတ္…
တရားမွ်တမႈ အေဆာက္အဦၾကီးအတြက္..
ဗိသုကာ လက္ေတြျဖစ္ရမယ္….။
ငါတို႔ ခ်ယ္မႈန္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြဟာ..
အေရာင္ကင္းမဲ့ေနရမယ္…
ငါတို႔ ပန္းခ်ီကားၾကီးကို…
ငါတို႔ ေၾကြးေၾကာ္မႈေတြနဲ႔ ေဘာင္ကြပ္ထားၾကမယ္…။
ငါတို႔ခ်ီေလတဲ့ ေလွာ္တက္သံေတြဟာ…
ဘ၀ဂ္ ညံစည္ေနေစ့မယ္….
အဲဒိ ယုတ္မာတဲ့ ပင္လယ္ၾကီးကို ဆုတ္…..ျဖဲ……ပစ္…..ရင္းေပါ့……။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ငါတို႔..တိုက္ပြဲ.."
Post a Comment