အကၡရာမ်ားႏွင့္ ရပ္ကြက္
အရိပ္ေကာင္းေသာ ဗာဒံပင္ၾကီးေအာက္တြင္ ဆိုက္ကားဂိတ္ေလး တခုရွိသည္။ လူေတြက အတင္းေျပာဖို႔ သူတစ္ပါး မေကာင္း ေျပာဖို႔ ဆိုရင္တခ်က္ေလးမွ ေတြေ၀ မေနတတ္ေပ။ ဖိုးေဇာ္သည္ အခ်ဥ္ထုပ္ တစ္ထုပ္ ၀ယ္လိုက္သည္။ သူသည္ ေဆးလိပ္ျဖတ္တာ တစ္ပတ္ ခန္႔ပင္ ရွိေသး၍ ခံတြင္းခ်ဥ္လာ၍ ျဖစ္သည္။ လမ္းထိပ္က စိန္ကုလားသည္ အေၾကာ္သည္ ေဒၚၾကြယ္အား အေၾကြးမေပးသည္မွာ ႏွစ္လ ခန္႔ရွိျပီ။ လူေတြကလဲ လူေတြျဖစ္သည္ အမိႈက္မပံုရဆိုေသာ ေနရာတြင္မွ အမႈိက္မ်ား ပယ္ပယ္နယ္နယ္ လာပစ္ထားၾကသည္။ မီးသတ္ရဲေဘာ္ ေအာင္ေအာင္သည္ မေန႔က သစ္ပင္ေပၚမွ ျပဳတ္က်ျပီး လက္က်ိဳးသြားသည္။ ထိုသစ္ပင္ကို ခုတ္ခိုင္းသူမွာ ေဒၚေအးသန္းျဖစ္သည္ ဟုသိရသည္။ ေက်ာ္မင္းသည္ ဘြဲ႕ရျပီးေသာ္လည္း အခုထိ အလုပ္မရွိေသးသူ ျဖစ္၏။ မိုးရာသီ ေရာက္လာသျဖင့္ ရပ္ကြက္ထဲ သို႔ ၀င္ေသာ လမ္းေလးသည္ ဗြက္ထေနသျဖင့္ ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးတင့္ေဆြက ေနာင္ႏွစ္မွ စတင္၍ ကိုယ့္အားကိုယ့္ကိုး လမ္းလုပ္ေတာ့မည္ဟု ေျပာသည္။
အတင္းေျပာတတ္ေသာ ေဒၚေအးသန္းသည္ အသုပ္ေရာင္းသူ ေဒၚျမင့္ၾကည္ ထံသို႔ သတင္း ထူး တခု လာေဖာက္သည္ ခ်ေနသည္။ မန္ယူဖလားရလို႔ ဆိုျပီး ကိုျမင့္ခိုင္က ရပ္ကြက္လံုးကၽြတ္ မီးခိုးတိတ္ အလွဴလုပ္သည္။ ရပ္ကြက္ထိပ္တြင္ တေန႔ကမွ ေျပာင္းလာေသာ အိမ္သည္ မိသားစုသံုး ေယာက္သာရွိေၾကာင္း သိရသည္။ အမွန္က ေလးေယာက္ ရွိသည္ ေျပာ၏။ အၾကီးဆံုးသားမွာ သေဘၤာလိုက္သြားျပီး အငယ္မေလးသာ မိဘႏွင့္ က်န္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္္။ ထိုေကာင္မေလးသည္ အေတာ္ပင္ ခ်စ္စရာေကာင္းလွသည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ဆယ္တန္း တက္မည္ျဖစ္ေသာ သူ႔သားအား ေဒၚမမ က အေကာင္းဆံုး၀ိုင္းတြင္ သိန္းႏွင့္ခ်ီ အကုန္ခံ၍ ထားေၾကာင္း လူတကာကို ၾကြားလံုးထုတ္ေန၏။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ လူပ်ိဳၾကီး သာထြန္းသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ စြန္႕ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အခိုင္အမာ ေျပာ၏။ ခ်ိန္လိုက္တိုင္း ပါေန၍လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အိမ္ထဲကေန ငိုယိုျပီး ထြက္လာေသာ တူးတူးေလးအား ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ေအာင္ေအာင္က ေမးေတာ့ “အေဖေပါ့ဂ်ာ အေနာ္က ဒီအိမ္ၾကီး အေနာ္ဘယ္ေတာ့ ပိုင္မွာလဲ ဆိုေတာ့ ငါေသမွတဲ့၊ ဒါနဲ႕ အေနာ္က ဒါခ်ိဳ အေဖ ဘယ္ေတာ့ ေသမွာလဲ လို႔ ေမးမိတာ နားရင္းကို ၾကယ္ေတြ ျမင္ေအာင္ကို ေဆာ္လိုက္တယ္…ဘာမွန္းလဲ သိပါဘူးဂ်ာ ဒါေလးေမးမိတာကို” ဟု ေျပာကာ ေခါင္းကုတ္ရင္း ေကာင္းေကာင္းတို႔ ေက်ာက္ဒိုးရိုက္ေနတဲ့ ေနရာကို ထြက္သြားသည္။ ပိတ္ဆို႔ေနေသာ ေရေျမာင္းမ်ားေၾကာင့္ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသည္ႏွင့္ အိမ္ေတြထဲ ေရ၀င္ကုန္ေတာ့သည္။ rapper ရူးရူးေနေသာ ေပါက္စသည္ အလြန္ပူအိုက္ေသာ ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္ၾကီးတြင္ သိုးေမႊးအေႏြးထည္အပြၾကီး ကို ေဘာင္းဘီ အပြၾကီးႏွင့္ ၀တ္ကာ တကိုယ္လံုး ေခၽြးမ်ား ေရခ်ိဳးထားသကဲ့သို႔ အိုင္ထြန္းေနေတာ့၏။ ထိုဆိုက္ကား ဂိတ္ေလးတြင္ ဆိုက္ကား အစင္းေရ ၅၀ခန္႔ ရွိေသာ္လည္း အမ်ားစုမွာ ေန႔ခင္းပိုင္းတြင္ ထြက္ေလ့မရွိပဲ အိမ္ျပန္ တေရးတေမာ အိပ္ၾကသည္က မ်ားသည္။ ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးတင့္ေဆြသည္ ညပိုင္း ၈နာရီေက်ာ္လွ်င္ ေရခ်ိန္ကိုက္ေနျပီ ျဖစ္၏။ ေက်ာ္မင္းသည္ အသစ္ေျပာင္းလာေသာ ေကာင္မေလးကို လိုက္မည္ဟု သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၾကားတြင္ တရား၀င္ ေၾကျငာလိုက္သည္။
ကိုျမင့္ခိုင္သည္ မန္ယူဖလားရေသာ ပံုအား ဗီႏိုင္းလုပ္ကာ သူ႔အိမ္ေရွ႕တြင္ ၀ံ့၀ံ့ၾကြားၾကြား ခ်ိတ္ဆြဲထား၏။ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ကိုမင္းမင္း သည္ သူ႔အိမ္ေရွ႕တြင္ ေတာင္လိုပံုေနေသာ အမႈိက္မပစ္ရဆိုင္းဘုတ္ ဆိုက္ထူထားေသာ ေနရာရွိ အမိႈက္ပံုၾကီးကို ၾကည့္၍ ဆဲေရးတိုင္းထြာ လုပ္ေနသည္။ ဤရပ္ကြက္ေလးကို တေန႔တုန္းက လန္ခရူဇာႏွင့္ လာၾကည့္ေသာ သူသည္ နာမည္ၾကီးကန္ထရိုက္တာ တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သိရသျဖင့္ သူတို႔ ရပ္ကြက္ကို ဖယ္ရွားပစ္ျပီး တိုက္ခန္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေတာ့မည္လားဟု စိုးရိမ္သူက စိုးရိမ္၍ တိုက္ခန္းမ်ားတြင္ ေနရာျပန္ေပးႏိုင္သည္ ဟု ေတြးကာ ေပ်ာ္သူက ေပ်ာ္ေနၾက၏။
ေရထမ္းသမား စိန္ကုလားအား မည္သူက ေျမွာက္ေပးလိုက္သည္ မသိ မေလးရွားရူးရူးေနကာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ရပ္ကြက္ထဲရွိ တကၠစီသမား မေလးျပန္ၾကီး ကိုတင္ေမာင္ ထံတြင္ မေလးစာတို႔ကို အပတ္တကုတ္ သင္ယူေနေလေတာ့သည္။ ေဒၚမမသည္ ဟင္းန္ဖုန္းတလံုးကို ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္က ဘယ္က ငွားလာမွန္းမသိေသာ္လည္း ေစ်းသြားလွ်င္ပင္ ညည္းကေအ ငါကေအႏွင့္ အသံကုန္ဟစ္ကာ ဖုန္းေျပာေနေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ သူ႔ကို ရပ္ကြက္က ေလဒီဖုန္းဟု တညီတညြတ္ထဲ အမည္သမုတ္ လိုက္ၾက၏။ ေက်ာ္မင္းကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ဆရာသမားဟု ၀ိုင္းသတ္မွတ္လိုက္ၾကသည္။ ေပါက္စသည္ ရႈိးပြဲတခုတြင္ ရက္ပ္အဆိုေတာ္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ ရင္းႏွီးခြင့္ရသျဖင့္ အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္ေန၏။ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ကိုမင္းမင္း အိမ္ေရွ႕မွ အမႈိက္ပံုၾကီးအား စည္ပင္မွ လာေရာက္က်ံဳးသြား၏။ ေနာက္ထပ္ မည္သူမွ အမႈိက္မပံုရေတာ့ေၾကာင္း၊ ပံုတာ ေတြ႕ရင္ ဒဏ္တပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးတင့္ေဆြက တခ်က္လႊတ္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။ ကိုသာထြန္းသည္ မနက္ကပင္ ရပ္ကြက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းခံလိုက္ေလ၏။ သူ႔အား မည္သူမွ သာဓုမေခၚၾကေပ။ ဗာဒံပင္ၾကီးေအာက္တြင္ ခ်ိန္းေတြ႕ေနေသာ စံုတြဲေလး တစ္တြဲရွိ၏။ ထို႔ေနာက္ မိုးမ်ား သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေသာေၾကာင့္ ရပ္ကြက္ေလးသည္ ေရလွ်ံကုန္ေတာ့သည္။
အတင္းေျပာတတ္ေသာ ေဒၚေအးသန္းသည္ အသုပ္ေရာင္းသူ ေဒၚျမင့္ၾကည္ ထံသို႔ သတင္း ထူး တခု လာေဖာက္သည္ ခ်ေနသည္။ မန္ယူဖလားရလို႔ ဆိုျပီး ကိုျမင့္ခိုင္က ရပ္ကြက္လံုးကၽြတ္ မီးခိုးတိတ္ အလွဴလုပ္သည္။ ရပ္ကြက္ထိပ္တြင္ တေန႔ကမွ ေျပာင္းလာေသာ အိမ္သည္ မိသားစုသံုး ေယာက္သာရွိေၾကာင္း သိရသည္။ အမွန္က ေလးေယာက္ ရွိသည္ ေျပာ၏။ အၾကီးဆံုးသားမွာ သေဘၤာလိုက္သြားျပီး အငယ္မေလးသာ မိဘႏွင့္ က်န္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္္။ ထိုေကာင္မေလးသည္ အေတာ္ပင္ ခ်စ္စရာေကာင္းလွသည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ဆယ္တန္း တက္မည္ျဖစ္ေသာ သူ႔သားအား ေဒၚမမ က အေကာင္းဆံုး၀ိုင္းတြင္ သိန္းႏွင့္ခ်ီ အကုန္ခံ၍ ထားေၾကာင္း လူတကာကို ၾကြားလံုးထုတ္ေန၏။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ လူပ်ိဳၾကီး သာထြန္းသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ စြန္႕ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အခိုင္အမာ ေျပာ၏။ ခ်ိန္လိုက္တိုင္း ပါေန၍လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အိမ္ထဲကေန ငိုယိုျပီး ထြက္လာေသာ တူးတူးေလးအား ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ေအာင္ေအာင္က ေမးေတာ့ “အေဖေပါ့ဂ်ာ အေနာ္က ဒီအိမ္ၾကီး အေနာ္ဘယ္ေတာ့ ပိုင္မွာလဲ ဆိုေတာ့ ငါေသမွတဲ့၊ ဒါနဲ႕ အေနာ္က ဒါခ်ိဳ အေဖ ဘယ္ေတာ့ ေသမွာလဲ လို႔ ေမးမိတာ နားရင္းကို ၾကယ္ေတြ ျမင္ေအာင္ကို ေဆာ္လိုက္တယ္…ဘာမွန္းလဲ သိပါဘူးဂ်ာ ဒါေလးေမးမိတာကို” ဟု ေျပာကာ ေခါင္းကုတ္ရင္း ေကာင္းေကာင္းတို႔ ေက်ာက္ဒိုးရိုက္ေနတဲ့ ေနရာကို ထြက္သြားသည္။ ပိတ္ဆို႔ေနေသာ ေရေျမာင္းမ်ားေၾကာင့္ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသည္ႏွင့္ အိမ္ေတြထဲ ေရ၀င္ကုန္ေတာ့သည္။ rapper ရူးရူးေနေသာ ေပါက္စသည္ အလြန္ပူအိုက္ေသာ ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္ၾကီးတြင္ သိုးေမႊးအေႏြးထည္အပြၾကီး ကို ေဘာင္းဘီ အပြၾကီးႏွင့္ ၀တ္ကာ တကိုယ္လံုး ေခၽြးမ်ား ေရခ်ိဳးထားသကဲ့သို႔ အိုင္ထြန္းေနေတာ့၏။ ထိုဆိုက္ကား ဂိတ္ေလးတြင္ ဆိုက္ကား အစင္းေရ ၅၀ခန္႔ ရွိေသာ္လည္း အမ်ားစုမွာ ေန႔ခင္းပိုင္းတြင္ ထြက္ေလ့မရွိပဲ အိမ္ျပန္ တေရးတေမာ အိပ္ၾကသည္က မ်ားသည္။ ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးတင့္ေဆြသည္ ညပိုင္း ၈နာရီေက်ာ္လွ်င္ ေရခ်ိန္ကိုက္ေနျပီ ျဖစ္၏။ ေက်ာ္မင္းသည္ အသစ္ေျပာင္းလာေသာ ေကာင္မေလးကို လိုက္မည္ဟု သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၾကားတြင္ တရား၀င္ ေၾကျငာလိုက္သည္။
ကိုျမင့္ခိုင္သည္ မန္ယူဖလားရေသာ ပံုအား ဗီႏိုင္းလုပ္ကာ သူ႔အိမ္ေရွ႕တြင္ ၀ံ့၀ံ့ၾကြားၾကြား ခ်ိတ္ဆြဲထား၏။ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ကိုမင္းမင္း သည္ သူ႔အိမ္ေရွ႕တြင္ ေတာင္လိုပံုေနေသာ အမႈိက္မပစ္ရဆိုင္းဘုတ္ ဆိုက္ထူထားေသာ ေနရာရွိ အမိႈက္ပံုၾကီးကို ၾကည့္၍ ဆဲေရးတိုင္းထြာ လုပ္ေနသည္။ ဤရပ္ကြက္ေလးကို တေန႔တုန္းက လန္ခရူဇာႏွင့္ လာၾကည့္ေသာ သူသည္ နာမည္ၾကီးကန္ထရိုက္တာ တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သိရသျဖင့္ သူတို႔ ရပ္ကြက္ကို ဖယ္ရွားပစ္ျပီး တိုက္ခန္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေတာ့မည္လားဟု စိုးရိမ္သူက စိုးရိမ္၍ တိုက္ခန္းမ်ားတြင္ ေနရာျပန္ေပးႏိုင္သည္ ဟု ေတြးကာ ေပ်ာ္သူက ေပ်ာ္ေနၾက၏။
ေရထမ္းသမား စိန္ကုလားအား မည္သူက ေျမွာက္ေပးလိုက္သည္ မသိ မေလးရွားရူးရူးေနကာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ရပ္ကြက္ထဲရွိ တကၠစီသမား မေလးျပန္ၾကီး ကိုတင္ေမာင္ ထံတြင္ မေလးစာတို႔ကို အပတ္တကုတ္ သင္ယူေနေလေတာ့သည္။ ေဒၚမမသည္ ဟင္းန္ဖုန္းတလံုးကို ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္က ဘယ္က ငွားလာမွန္းမသိေသာ္လည္း ေစ်းသြားလွ်င္ပင္ ညည္းကေအ ငါကေအႏွင့္ အသံကုန္ဟစ္ကာ ဖုန္းေျပာေနေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ သူ႔ကို ရပ္ကြက္က ေလဒီဖုန္းဟု တညီတညြတ္ထဲ အမည္သမုတ္ လိုက္ၾက၏။ ေက်ာ္မင္းကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ဆရာသမားဟု ၀ိုင္းသတ္မွတ္လိုက္ၾကသည္။ ေပါက္စသည္ ရႈိးပြဲတခုတြင္ ရက္ပ္အဆိုေတာ္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ ရင္းႏွီးခြင့္ရသျဖင့္ အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္ေန၏။ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ကိုမင္းမင္း အိမ္ေရွ႕မွ အမႈိက္ပံုၾကီးအား စည္ပင္မွ လာေရာက္က်ံဳးသြား၏။ ေနာက္ထပ္ မည္သူမွ အမႈိက္မပံုရေတာ့ေၾကာင္း၊ ပံုတာ ေတြ႕ရင္ ဒဏ္တပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရပ္ကြက္လူၾကီး ဦးတင့္ေဆြက တခ်က္လႊတ္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္လိုက္သည္။ ကိုသာထြန္းသည္ မနက္ကပင္ ရပ္ကြက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းခံလိုက္ေလ၏။ သူ႔အား မည္သူမွ သာဓုမေခၚၾကေပ။ ဗာဒံပင္ၾကီးေအာက္တြင္ ခ်ိန္းေတြ႕ေနေသာ စံုတြဲေလး တစ္တြဲရွိ၏။ ထို႔ေနာက္ မိုးမ်ား သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေသာေၾကာင့္ ရပ္ကြက္ေလးသည္ ေရလွ်ံကုန္ေတာ့သည္။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
June 8, 2008 at 7:38 PM
ဒါမ်ိဳးေလးေတြ အားေပးရမွာေပါ့ တိုလီေရ။
ေအး ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရလွ်ံတာပဲ မဟုတ္လား။
ေရလိုေအးေစသား။
June 8, 2008 at 8:36 PM
စာအေရးအသားေကာင္းတယ္။ ပထမ သံုးေလးေၾကာင္းဖတ္လိုက္ရတာနဲ႔ အဆံုးအထိျပီးေအာင္ ဖတ္မိေစတယ္။
NL :)