ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္(၃)
ေဆာရီးပါခင္ဗ်ာ
နယ္က အေဆာင္မွာေနတုန္းက လူက အေတာ္ေပါင္းစံုတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ အေဆာင္မွာက တြံေတး၊ ကြမ္းျခံကုန္းက လူေတြ မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုကေတာ့ စားေရးေသာက္ေရး အတြက္ကို ထမင္းဆိုင္မွာ လေပး ေပးစားတာမ်ားတယ္။ ဒါကိုလဲ အိမ္က တစ္လ တစ္ခါ ဆပလိုင္းခ်က္၀င္ျပီး သူတို႔ ကိုယ္တုိင္ ထမင္းလခ ေငြသြင္းေပးသြားလို႔ ႏို႔မဟုတ္ရင္လား ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးတာနဲ႔ တလလံုး ထမင္း ငတ္ေနရမွာ။ အဲ ကၽြန္ေတာ့္ အေဆာင္မွာေတာ့ လေပးစားတဲ့သူေတြ ရွိေပမယ့္ တခ်ိဳ႕က ကိုယ့္ထမင္း ဟင္းကို ခ်က္စားၾကတယ္ေလ။
နယ္က အေဆာင္မွာေနတုန္းက လူက အေတာ္ေပါင္းစံုတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ အေဆာင္မွာက တြံေတး၊ ကြမ္းျခံကုန္းက လူေတြ မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုကေတာ့ စားေရးေသာက္ေရး အတြက္ကို ထမင္းဆိုင္မွာ လေပး ေပးစားတာမ်ားတယ္။ ဒါကိုလဲ အိမ္က တစ္လ တစ္ခါ ဆပလိုင္းခ်က္၀င္ျပီး သူတို႔ ကိုယ္တုိင္ ထမင္းလခ ေငြသြင္းေပးသြားလို႔ ႏို႔မဟုတ္ရင္လား ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးတာနဲ႔ တလလံုး ထမင္း ငတ္ေနရမွာ။ အဲ ကၽြန္ေတာ့္ အေဆာင္မွာေတာ့ လေပးစားတဲ့သူေတြ ရွိေပမယ့္ တခ်ိဳ႕က ကိုယ့္ထမင္း ဟင္းကို ခ်က္စားၾကတယ္ေလ။
တခါတေလ ညသန္းေခါင္ယံ ဗိုက္ဆာရင္ သူတို႔ဆီက ပဲ ဂ်ီတိုက္ျပီး ကပ္စားရတယ္။ ဒါေတာင္ တခ်ိဳ႕က သဒၶါတရားေခါင္းပါးစြာနဲ႔ ရွိတဲ့ ဟင္းေတြ ဖြက္ထားတတ္ေသးတယ္။ အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆို သိပ္ကပ္ေစးနဲတာ သူအိမ္က ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ဟင္းေတြကလဲ ပုလင္းၾကီး ပုလင္းငယ္ေတြနဲ႔ အေျခာက္အျခမ္းေတြကို စံုေနတာပဲ။ တခါတေလ အဲဒိလို ညဘက္ဆာလာၾကလို႔ ထမင္း နဲ႔ ဟင္းလိုက္ကပ္ေတာင္း ေတာ့ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြက ရွိတဲ့ ဟင္းအကုန္ေပးၾကပါတယ္။ အဲ ဒီေကာင္က်ေတာ့ ကပ္စီးနဲပံုေျပာပါတယ္။ သူရဲ႕ ဟင္းေတြထည့္ ထားတဲ့ ပုလင္းၾကီး ပုလင္းငယ္ေတြကို ခရီးေဆာင္ အိတ္ထဲမွ ေသာ့ခတ္ထားတယ္ေလ။ ဘယ္ေတာ့မွ မေကၽြးဘူး။ ဒါနဲ႔ ဘယ္ရမလဲ အေဆာင္ကလူေတြက လဲ သူလစ္တာနဲ႔ သူေသာ့ကို ဖြင့္ျပီး ဟင္းေတြ ႏႈိက္ႏႈိက္စားၾကတာေပါ့။ ဟီးဟီး ကၽြန္ေတာ္လဲ ပါတယ္။ တခါက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ႏိႈက္စားတုန္း ကၽြန္ေတာ္က ပုစြန္ဆားသိပ္ထားတဲ့ အခ်ဥ္ကို စားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ မသထာေရစာ စားလိုက္တာ။ အားပါးပါး လက္လြန္သြားလို႔ ေသြးတိုးေရာဂါ ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ နားထင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းနဲ႔ ေသြးေတြတက္လာတယ္။ ဘုရား ဘုရား ေသေတာ့မွာပဲဆိုျပီး ေဆးခန္းေျပးတာ စားရတာနဲ႔ မတန္ဘူး ေဆးဖိုး၀ါးခ သံုးေထာင္ ေပးလိုက္ရတယ္။ (ေအာ္ မင္းယြန္းသစ္တို႔ ငတ္ၾကီးက်ပံုေျပာပါတယ္။ :P)
ေအာ္လိုရင္းေတာင္ေပ်ာက္သြားျပီ။ ေအာ္အဲဒိလို အေဆာင္မွာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခ်က္စားတဲ့သူမ်ားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဦးေဆာင္ျပီး (အမွန္က ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ခ်က္တတ္တာလဲ မဟုတ္ပဲနဲ႔) အသုတ္စံုလုပ္စား ရေအာင္ဆိုျပီး ၀ယ္ၾကျခမ္းၾကတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ မခ်က္တတ္ေတာ့ အ၀ယ္ေတာ္လုပ္ရတာေပါ့။ သူတို႔က လိုတဲ့ ပစၥည္းစာရင္းေပးျပီးေတာ့ သြား၀ယ္ရတာေပါ့။ အဲအားလံုးလဲ ၀ယ္ျပီးေရာ အသုပ္အတြက္ ေခါက္ဆဲြၾကာဇံ ျပဳတ္သူျပဳတ္ အစံု သုတ္အတြက္ လိုမယ့္ ထမင္းလားဘာလား မသိဘူး လုပ္ေပါ့။ အဲ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရာင္၀ါးေလ။ ဟတ္ဟတ္ ။ အဲ အေဆာင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ထမင္း ေတာင္းမစားတဲ့ အေကာင္ တစ္ေကာင္ရွိတယ္။ ဒိေကာင့္ဆီကဆို ဘယ္သူမွ ထမင္းဟင္း ကပ္မစားခ်င္ၾကဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီေကာင္က တအားညစ္ပတ္လို႔။ အဲအခု သူ႔ကို တျခားဟာ ေတြလုပ္ရင္ ညစ္တီးညစ္ပတ္ကိုင္မွာစိုးလို႔ ဟင္းခါးခ်က္ခိုင္းထားတာေပါ့။ ဟင္းခါးဆိုေတာ့ အေထြအထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဂၚဖီထုပ္နဲ႔ ငရုတ္ေကာင္းေလးနဲ႔ပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္က တျခားလူေတြ ၾကာဇံ ေခါက္ဆဲြလုပ္တာေတြ ေငးေနတာနဲ႔ အဲဒိေကာင့္ဆီ မၾကည့္ျဖစ္လိုက္ဘူး။ ဒီဘက္ကလူေတြ လဲျပီးေရာ ဟင္းခါးခ်က္ေနတဲ့ ေကာင္ကို ေဟ့ေကာင္ ျပီးျပီလားဆိုေတာ့ မျပီးေသးဘူး အခုမွ တည္တုန္းဆိုေတာ့ ျပီးမွ သတိသြားရျပီး။ အားလံုး သူ႔ ခ်က္ေနတဲ့ ဆီကိုသြားၾကတယ္။ မနက္က အားလံုးသတိထားမိတာက ဒီေကာင္ လက္သည္းေတြ အရွည္ၾကီး ျပီး ေတာ့ လက္သည္းထဲမွာ ဂ်ီးေတြနဲ႔ ။ ေ၀ါ့....။ ေဟ့ေကာင္ မင္းလက္သည္းျပစမ္း ဆိုေတာ့ ဒီေကာင္က စပ္ျဖီးျဖီးလုပ္ေနတယ္။ အားလံုးက ျပဆိုေတာ့မွာ သူ႔လက္ကိုျပျပီး ဟဲဟဲ မညွပ္ရေသးဘူးကြာ မနက္က မအားတာနဲ႔ အခု ေဂၚဖီ ေရေဆးျပီး နယ္လိုက္တာ လက္သည္းလဲ ေျပာင္သြားတယ္။ အာဒီေကာင္ဆိုျပီး အဲဒိညစ္တီးညစ္ပတ္ေကာင္ကို ၀ိုင္းျပီး နရင္းတီးၾကေလရဲ႕။ အဲဒိအိုးကိုလဲ သြန္ပစ္လိုက္ၾကဖို႔ ေျပာၾကတယ္။
အဲဒိအခ်ိန္မွာ အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္း က ေက်ာင္းက ဆရာ တစ္ေယာက္ကိုေခၚလာတယ္။ ဆရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ိုင္းအံုေနတဲ့ ေနရာကို ေရာက္လာျပီး ဟ အရည္ေသာက္လဲ ပါတာလား။ ေဂၚဖီဟင္းခါးကိုး ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္။ လာလာ ဆရာ ဆိုျပီး အေဆာင္ေပၚေခၚျပီး အသုတ္ကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ထည့္ေပးတာေပါ့။ ဆရာကလဲ စားေနတုန္း ေဟ့ ဟင္းခါးရွိတယ္မွတ္လား ဟင္းခါးေလးနဲ႔မွ ေကာင္းတာကြ။ ထည့္ထည့္ဆိုျပီး ေျပာေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မွာ ဆရာ စားေနတုန္းမို႔ ဘယ္လို ေျပာရမွန္းမသိဘူး။ ဆရာက ေတာင္းဆိုေနေတာ့ အားနာပါးနာ ပန္းကန္လံုးေလးနဲ႔ ခပ္လာတယ္။ ဆရာက ေဟ့ မင္းတို႔ လက္ရာဘယ္ဆိုးလို႔လဲ။ ေကာင္းတယ္ကြ ဆိုျပီး ခ်ီးက်ဴးေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အသံတိတ္နဲ႔ ဟိုေကာင့္ကို ၀ိုင္းဆဲၾကတာေပါ့။ ဆရာလဲ စကားစျမည္ေျပာျပီး ျပန္သြားေတာ့မွ အားလံုး စိတ္ထဲက ၾကိတ္ျပီး ေျပာေနၾကေလရဲ႕။ ေဆာရီးပါဆရာရယ္ ဟုသာ...။ :)
Read Users' Comments (1)comments
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
October 17, 2007 at 12:33 PM
ပြတ္ခဲ႔တယ္........
အလိုေလး အဆန္းပါလား
ဖတ္ၿပီးရီလိုက္ရတာေမာသြားတယ္
ဆရာသနားပါတယ္
မသိသြား႐ွာဘူး