တေစၧတစ္ေကာင္ရဲ႕ေတးသီသံ ( ဇာတ္သိမ္း)
(၁၁)
`ကလင္..ကလင္´
`ဟဲလို သီဟလား´
`ေအးငါပါကြ..´
`……´
`ေအး.. ေန႔ခင္းက ကိစၥ မင္းဘယ္လိုထင္လဲ မင္းဆီက တခုခု ၾကားရမယ္လို႔ ငါထင္တယ္ ေနခန္႔´
`ေအး ဟုတ္တယ္ ငါအားလံုး ဆက္စပ္ ျပီးသြားျပီ… ေသခ်ာတယ္ စိုးၾကီး ဆိုတဲ့ လူက နာနာဘာ၀ တစ္ေကာင္ပဲ။´
`ငါတို႔ ဘယ္လိုလုပ္ၾကရင္ ေကာင္းမလဲ ဒီကိစၥကို ကိုႏိုင္ဦးကို ေျပာျပမလား´
`အာ မျဖစ္ေသးဘူး..ထင္တယ္.. ငါတို႔မွာ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပ စရာမရွိေသးဘူး…´
သီဟသည္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းလဲ ျဖစ္ရာ တစ္ေယာက္စိတ္ကို တစ္ေယာက္ သိသျဖင့္
`အဲဒိေတာ့.. မင္းက သရုပ္ေပၚေအာင္ လုပ္မယ္ေပါ့ ဟုတ္လား ေနခန္႕´
`ေအး ငါလဲ အဲလိုပဲ စဥ္းစားထားတယ္ မင္းဘယ္လိုလဲ´
တဖက္မွ သီဟက ဘာကို ဆိုလိုမွန္းသိ၍ ေခတၱစဥ္းစားျပီးမွ
`အင္း..ငါလဲ သေဘာတူတယ္ကြာ ငါတို႔ ဘယ္လို စလႈပ္ရွားၾကမလဲ။
`ဒီလိုလုပ္ကြာ´
`…..´
+++++
`ကလင္..ကလင္´
`ဟဲလို သီဟလား´
`ေအးငါပါကြ..´
`……´
`ေအး.. ေန႔ခင္းက ကိစၥ မင္းဘယ္လိုထင္လဲ မင္းဆီက တခုခု ၾကားရမယ္လို႔ ငါထင္တယ္ ေနခန္႔´
`ေအး ဟုတ္တယ္ ငါအားလံုး ဆက္စပ္ ျပီးသြားျပီ… ေသခ်ာတယ္ စိုးၾကီး ဆိုတဲ့ လူက နာနာဘာ၀ တစ္ေကာင္ပဲ။´
`ငါတို႔ ဘယ္လိုလုပ္ၾကရင္ ေကာင္းမလဲ ဒီကိစၥကို ကိုႏိုင္ဦးကို ေျပာျပမလား´
`အာ မျဖစ္ေသးဘူး..ထင္တယ္.. ငါတို႔မွာ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပ စရာမရွိေသးဘူး…´
သီဟသည္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းလဲ ျဖစ္ရာ တစ္ေယာက္စိတ္ကို တစ္ေယာက္ သိသျဖင့္
`အဲဒိေတာ့.. မင္းက သရုပ္ေပၚေအာင္ လုပ္မယ္ေပါ့ ဟုတ္လား ေနခန္႕´
`ေအး ငါလဲ အဲလိုပဲ စဥ္းစားထားတယ္ မင္းဘယ္လိုလဲ´
တဖက္မွ သီဟက ဘာကို ဆိုလိုမွန္းသိ၍ ေခတၱစဥ္းစားျပီးမွ
`အင္း..ငါလဲ သေဘာတူတယ္ကြာ ငါတို႔ ဘယ္လို စလႈပ္ရွားၾကမလဲ။
`ဒီလိုလုပ္ကြာ´
`…..´
+++++
(၁၂)
ေန၀င္ရီသေရာ ခ်ိန္မို႔ အရာရာ ၀ိုးတ၀ါးသာ ျမင္ေနရသည္။ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားလဲ ျပတ္ေနသျဖင့္ အလင္းအား အလြန္နည္းေနသည္။ ျမိဳ႕စြန္ရပ္ကြက္ေလးမို႔ အရက္ဆိုင္မ်ား တြင္သာ လူတခ်ိဳ႕ရွိေနၾကျပီး လမ္းမေပၚတြင္ေတာ့ လူသူက်ဲပါးေနသည္။ ထိုစဥ္ လမ္းမေပၚမွ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္သည္ ျခံနံပါတ္မ်ားကို လိုက္ဖတ္ေန၏။
`ဘယ္လိုလဲ ဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ ေနတာ ေသခ်ာရဲ႕လား´
`ေသခ်ာပါတယ္ကြ..အဲဒိျခံရဲ႕ ဒီဘက္တျခံေက်ာ္မွာ ေဆာက္လက္စ တိုက္ၾကီးရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆက္မေဆာက္ျဖစ္လို႔လား မသိဘူး။ ျခံဳေတြ ေပါက္ေနတယ္။´
`ျခံနံပါတ္မမွတ္ခဲ့ဘူးလားကြ..´
`လာပါကြာ ဒီလမ္းရဲ႕ အေကြ႕ေလးဆိုေရာက္ပါျပီ။ အခုငါမွတ္မိသြားပါျပီ။ ´
မၾကာမွီ လမ္းခ်ိဳးေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေထာင့္တြင္ လူမေနေသာ ေဆာက္လက္စ တိုက္ၾကီးႏွင့္ တိုက္မေဆာက္ရေသးေသာ ျခံအလြတ္ၾကီး၏ ဟုိမွာဘက္တြင္ တစ္ထပ္ခဲြတိုက္ပုေလးရွိသည္။ တိုက္က ႏွစ္ထပ္အျပည့္လဲ မဟုတ္ပဲ အေပၚထပ္ကို ထပ္ခိုးပံုစံေလး ေဆာက္ထားသည္။
`ငါေျပာတာ ဒီျခံပဲေနခန္႕ရ. လာဒီဘက္ ျခံထဲက ၀င္ရေအာင္´
သီဟက သူ႔ကို တျခံေက်ာ္ရွိ ေဆာက္လက္စ တုိက္ရွိေသာ ျခံဘက္ကို ခ်ဥ္းကပ္ေခၚသြား၏။
`သီဟ ျဖစ္ပါ့မလား´
`ျဖစ္ပါတယ္ကြ ငါဟိုတေန႔ကပဲ.. လာစံုစမ္းထားတာ..´
`လာလာ လူျပတ္တုန္း ျခံထဲ ၀င္ရေအာင္´
ျခံဳႏြယ္မ်ား ေတာထေနေသာ ျခံထဲသို႔ ေနခန္႕တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေမွာင္ရိပ္ထဲသို႔ တိုး၀င္သြားၾကေလ၏း လေရာင္ျဖင့္ ေဆာက္လက္စ တိုက္ၾကီးသည္ တေစၧတစ္ေကာင္ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနသည္ ႏွင့္တူ လွသည္ဟု မဆီမဆိုင္ ေတြးမိသည္။ အေဆာက္အဦး ၏ ေအာက္ထပ္သည္ အခန္း သံုးခန္းႏွင့္ ေနာက္ေဖးေခ်ာင္ တခန္း ေလးခန္းသာ ဖြဲ႕ထားျပီး က်န္ေနရာမ်ားသည္ အခန္းမဖြဲ႕ရေသးေသာ အခန္းအက်ယ္ၾကီး ျဖစ္သည္။ အေပၚထပ္သို႔တက္ ေသာ ေလွကားဆီသို႔ လေရာင္အားကိုးျဖင့္ ေလွ်ာက္သြားၾက၏။ ေနခန္႕က ေလွကားေပၚသို႔ ဦးေဆာင္၍ တက္သြားသည္။ သီဟက ေနာက္မွလိုက္လာသည္။ ေလွကား ႏွစ္ထစ္ခန္႕တက္ျပီးေသာအခါ ရုတ္တရက္
`အား..´
`သီ..သီဟ..ဘာျဖစ္တာလဲ´
`အရိုးစုၾကီးကြ..´
ေလွကားေအာက္မွ ေလွကားထစ္ေပၚသို႔ အရိုးစု တခုထိုးထြက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
`ဘယ္မွာလဲကြ..ဓာတ္မီးနဲ႔ ထိုးၾကည့္ရေအာင္..´
`ဟာ.. ေခြးေသ တစ္ေကာင္ရဲ႕ အရိုးပါလား.. ေသေနတာ ၾကာလို႔ အရုိးျဖစ္ေနတာထင္တယ္..´
ေနခန္႔က အျပင္ဘက္ ပတ္၀န္းက်င္ကို တခ်က္ ၾကည့္လိုက္ျပီးမွ..
`ေတာ္ေသးတယ္ကြ လမ္းမေပၚမွာ လူျပတ္ေနလို႔ ….ကဲကဲ အေပၚထပ္ကို တက္ရေအာင္..´
ေနခန္႔တို႔သည္ အေပၚထပ္ျပတင္းေပါက္ေနရာမွ တျခံေက်ာ္ရွိ အိမ္ဘက္သို႔ ျမင္ႏိုင္ေလာက္သည့္ ေနရာယူလိုက္သည္။
`မွန္ဘီလူး ပါတယ္ မဟုတ္လား´
`ေရာ့ပါတယ္.´
သီဟက တဘက္က တထပ္တိုက္ပုေလးဆီကို လွမ္းၾကည့္လိုက္၏။
`ငါစံုစမ္းထားသေလာက္ သူက နယ္ကလာျပီး ဒီမွာ သူ႔ဦးေလးနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲေနတာတဲ့´
`ျဖစ္ႏိုင္တယ္.. ေနခန္႔ အခု အေပၚထပ္ အခန္းဘက္မွာ မီးေတြေတာ့ လင္းေနတယ္..။ အသံုးအေဆာင္ေတြ ၾကည့္ရတာ သူ႔ အခန္းျဖစ္ႏိုင္တယ္..။´
`ေဟာ.. မင္းတလွည့္ ၾကည့္လိုက္ သူအခန္းထဲ ၀င္လာျပီကြ´
တျခံေက်ာ္သာ ျဖစ္သျဖင့္ မွန္ေျပာင္းႏွင့္ မၾကည့္လဲ လွမ္းျမင္ေနရ၏။ ဖုန္းနံပါတ္ႏွိပ္ကာ တေနရာရာကို ဖုန္းဆက္ေန၏။ တစံုတေယာက္ႏွင့္ တိုင္ပင္ေနပံုရျပီး သူ႔ဆံပင္ေတြ ထိုးဖြျပီး တခုခု အၾကံထုတ္ေနသည္။ ခဏၾကာေသာအခါ ဖုန္းခြက္ကိုခ်လိုက္ျပီး တကိုယ္တည္း ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ကို တြန္႕၍ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာက္က်စ္က်စ္ အျပံဳးမ်ိဳး ျပံဳးလိုက္၏။ ရုတ္တရက္ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလေအးမ်ားသည္ ေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္အား စိမ့္တက္သြားေစသည္။ စိုးၾကီးသည္ ျပတင္းေပါက္မွ တဖက္အိမ္သို႔ အမွတ္တမဲ့ၾကည့္ေန၏။ ဒီဘက္တိုက္ကို မသကၤာသလို စိုက္ၾကည့္ေန၏။
`ဟာ..သီ..သီဟ.. ငံု႕ငံု႕ ငါတို႔ အရိပ္ကို လွမ္းျမင္သြားလား မသိဘူး..´
သူတို႔ေရာက္ ေနတဲ့ တိုက္ၾကီးဘက္ကို မသကၤာသလို ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ေန၏။ ျပီးေတာ့ အခန္းထဲမွ ျပန္ထြက္သြား၏။
`ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ ဒီဘက္ျခံကို ကူးလာရင္´
`မ..မသိဘူး ေလာေလာဆယ္ ငါတို႔မွာ လက္နက္ဆိုလို႔ ၀ါးရင္းတုတ္ပဲ ပါတာ´
`ေနအံုး ဒီမွာ အုတ္ခဲက်ိဳးေတြေတာ့ ရွိတယ္ကြ´
`ေနခန္႔ေရ.. ဒီဘက္ကို လာတာလား မသိဘူး ဓာတ္မီးေရာင္ တခု ေတြ႔တယ္ကြ´
ဒီဘက္ျခံသို႔ ဓာတ္မီးႏွင့္ လာေနေသာ အရိပ္တခုသည္ ျခံထဲ သို႔ တေရြ႕ေရြ႕တိုးလာသည္။ အေပၚစီးမွေန၍ သူ၏လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို လေရာင္ေအာက္၀ယ္ အထင္းသားျမင္ေနရသည္။
ဓာတ္မီးေရာင္သည္ ျခံ၀င္းထဲ ေရာက္မွ ျပန္မွိတ္သြား၏။ သီဟတို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ ပံုမွန္မဟုတ္မွန္း ရိပ္စားမိ၍ အုတ္ပံုမ်ား အေနာက္ဘက္သို႔ ၀င္ပုန္းေနလိုက္ၾကသည္။ ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုး ရုတ္တရက္ တိတ္ဆိတ္သြားျပီး ပုစဥ္းရင္ကြဲ၏ စူးစူး၀ါး၀ါး ေအာ္သံမ်ားသာ ၾကားေနသျဖင့္ ၂ဦးစလံုး ေက်ာရိုးထဲ စိမ့္တက္သြားသည္။ အုတ္ပံုေအာက္မွ အသာ၀ပ္ျပီး အသံကို နားစြင့္ေနရ၏။ လြတ္ေနေသာ အုတ္ခဲ ေနရာမ်ားမွ အေပၚဘက္ ျပတင္းေပါက္ႏွင့္ ေလွကား၀ဆီကို ျမင္ေနရ၏။ မၾကာမွီမွာပင္.. အုတ္နံရံမ်ားသို႔ ကုတ္ျခစ္သံမ်ား ၾကားေနရသည္။
`၀ုန္း..´
ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ ေပၚမွ ခုန္တက္လာေလသာ ရုတ္တရက္ အသံၾကီေၾကာင့္ ၂ဦးစလံုး တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားလိုက္ၾကသည္။ အား. …စိတ္ထဲမွသာ ေအာ္ရဲျပီး ပါးစပ္ကို မေအာ္မိေစရန္ ကိုယ့္လက္ႏွင့္ကိုယ္ ျပန္ပိတ္ထားရ၏။
အလြန္ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ မ်က္ႏွာၾကီးႏွင့္ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္သည္ ခါးၾကီးကိုင္းကာ တုတ္ခိုင္လွေသာ သူ႔လက္ၾကီးမ်ားျဖင့္ ၾကမ္းျပင္ကို လိုက္စမ္းေနသည္။
`ဂရူး….´
ထိုအေကာင္ၾကီး၏ ႏွာမႈတ္သံ တခ်က္တခ်က္သည္ လိပ္ျပာလြင့္မတတ္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွသည္။ ဘုရား..ဘုရား.. လာမိတာမွားျပီလား မသိ..။
သူတို႔ ပုန္းေအာင္းေနေသာ အုတ္ပံုနားသို႔ အရမ္းနီးကပ္လာသည္။ ျပီးေတာ့ ထိုသတၱ၀ါသည္ ေလခၽြန္သံလိုလို ညည္းသံလိုလို အသံသည္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္၏ အသိစိတ္ တခ်က္တခ်က္ လြတ္ခ်င္လာသည္။ ထိုအသံျဖင့္ အဆက္မျပတ္ ညည္းေနျပီး သူတို႔ရင္ထဲမွာပင္ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ တလွပ္လွပ္ တုန္လာသည္။
ထိုစဥ္ ေနခန္႔က ရုတ္တရက္ မတ္တပ္ရပ္ လိုက္ျပီး လက္ထဲမွ အုတ္နီခဲျဖင့္ ပစ္ေပါက္လိုက္သည္။ သူတို႔ကို ေတြ႕သြားေသာအခါ သတၱ၀ါၾကီးက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျဖင့္ သူတို႔ဆီသို႔ ေလွ်ာက္လာသည္။
`သီဟေရ… မင္းဒီေကာင္ၾကီးကို ဆန္႔က်င္ဘက္က တိုက္ခိုက္..´
မထင္မွတ္ပဲ ထိုသတၱ၀ါၾကီး၏ လွ်ာက အဆမတန္ ရွည္လ်ားထြက္လာျပီး ေနခန္႔၏ လက္ကို ဆြဲညွစ္ထား၏။
`အ…အား…သီဟေရ… လုပ္ပါအံုး..ငါ..ငါ ရုန္းလို႔မရေတာ့ဘူး..´
သီဟ က ၀ါးရင္းတုတ္ျဖင့္ ေျပးရုိက္မည္အျပဳတြင္ သူ႔လက္ဖ်ံၾကီးျဖင့္ ျဖတ္ရိုက္လိုက္ရာ တုတ္မွက်ိဳးသြားျပီး လူကို သီသီေလး လြတ္သြားသည္။
စိုးၾကီးတျဖစ္လဲ ထိုသတၱ၀ါၾကီးသည္ သူ၏ လွ်ာၾကီးျဖင့္ ဆဲြညွစ္၍ သူ႔ေရွ႕သို႔ ေနခန္႔ကို တရြတ္ဆြဲေခၚေန၏။
`ဒုတ္…ဇြိ….´
`အူး………..ဟူး……´
သီဟက ေနခန္႔ကို အာရုံစိုက္ေနေသာ အခြင့္အေရးကို လက္လြတ္မခံပဲ က်ိဳးသြားေသာ ၀ါးလံုး အစမ်ားျဖင့္ ထို မေကာင္းဆိုး၀ါး စိုးၾကီး၏ ေက်ာကုန္း အေနာက္ဘက္သို႔ အားကုန္ ၀ါလံုး တဆံုး ထိုးစိုက္ခ်လို္က္ေလေတာ့၏။
++++++
`ကလင္.. ကလင္..´
တယ္လီဖုန္းကို အိပ္မႈန္စံုမႊားျဖင့္ေကာက္ကိုင္ လိုက္သည္။
`ဟဲလို..´
`……..´
`ဟာ … ဟုတ္လား… မင္းအခုဘယ္မွာလဲ…´
`ေအး…အခုပဲ လာမယ္…´
++++++
(၁၃)
ေနခန္႔တို႔က ကိုႏိုင္ဦး အိမ္ေရွ႕ျခံတံခါး၀တြင္ ေစာင့္ေန၏။ မိုးစင္စင္လင္းေနျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လူသြားလူလာ ရွင္းလင္းေနေသး၏။
`ဒီကိစၥကိုႏိုင္ဦးကို ေခၚျပီး ဘာဆက္လုပ္သင့္သလဲ ဆံုးျဖတ္မွျဖစ္မွာ..´
ေနခန္႔က သူတကိုယ္တည္း ညည္းသလိုလိုႏွင့္ သီဟကိုေျပာေနျခင္းျဖစ္၏။
ခဏၾကာေတာ့ ဂိုေဒါင္ တံခါးပြင့္လာျပီး ကားတစ္စီးထြက္္လာသည္။
`ကိုႏိုင္ဦး ထြက္လာျပီ။´
အလုပ္သမားက ျခံတံခါးထြက္အလာတြင္
`ကိုႏိုင္ဦး အခုဘယ္သြားမလို႔လဲ..´
`ဟာ.. ေနခန္႔တို႔ပါလား.. ဘာ..ဘာလုပ္မလို႔လဲ..´
သူတို႔ကိုေတြ႔ေတာ့ အံ့ၾသသြားပံုရသည္။
`ေအာ္.. အရမ္းအေရးၾကီးေနလို႔ အကုိ႔ကို လာေခၚတာ အခုဘယ္သြားမလို႔လဲ´
`လာ.လာ..ကားေပၚတက္ၾကေလကြာ..´
ကားေပၚေရာက္ေတာ့ ေနခန္႔က ကိုႏိုင္ဦးကို ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ေျပာျပလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ ဖမ္းဆီးထားေသာ သတၱ၀ါရွိရာ အေဆာက္အဦး ပ်က္ဆီသို႔ ေခၚေဆာင္သြားေတာ့သည္။
+++++
`ေနခန္႔…´
မီးခိုလို ၀ိုးတ၀ါး အရိပ္ျဖင့္ ဒီရဲကို မႈန္တိမႈန္၀ါး ေတြ႕ရ၏။
အသံက တိုးသြားလိုက္ က်ယ္သြားလိုက္ျဖစ္ေန၏။
ပံုရိပ္ကလဲ နီးလိုက္ ေ၀းလိုက္ျဖစ္ေန၏။
ထို႔ေနာက္ ေနခန္႔ကို သတၱ၀ါ၂ ေကာင္က ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ပံုစံမပီမျပင္ ျမင္ေနရသည္။ ထို႔ေနာက္ ေအာင္ပဲြခံသည့္ အေနျဖင့္ ေလခၽြန္သံၾကီးကိုလဲ ၾကားေနရသည္။ ေနခန္႔ တကိုယ္လံုး ေသြးမ်ားျဖင့္ ပြက္အံေနသည္။
`အား….´
`ေနခန္႔… ဘာျဖစ္တာလဲ..´
`အာ.. ေဆာရီး ငါအိပ္ေပ်ာ္သြားလို႔…´
`ကိုႏိုင္ဦး ဟုိေရွ႕နားဆို ေရာက္ျပီ..´
++++++
(၁၄)
ျပတင္းေပါက္မွ ယုယက အိမ္ေရွ႕တံခါးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္၏။ မနက္ ေ၀လီေ၀လင္းၾကီး ကိုခန္႔ ႏွင့္ သီဟ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘာလုပ္ေနမွန္း မသိရပ္ေစာင့္ေန၏။ အိပ္ယာထစမို႔ ခ်က္ခ်င္း သြားမဖြင့္ႏိုင္လို႔ ကိုကို႔ ကို အရင္ သြားႏႈိးအံုးမွပဲ ဟုေတြးလိုက္သည္။ ကိုကို႔ အခန္းကို သြားဖို႔ ဟန္ျပင္ေနတုန္း အိမ္ေရွ႕မွ ကားသံၾကားသျဖင့္ ျပတင္းေပါက္မွ ၾကည့္လိုက္ရာ ကိုကိုႏွင့္ ကိုခန္႔ တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ျခံ၀တြင္ စကားရပ္ေျပာေနၾကျပီး မၾကာမွီ သူတို႔အားလံုး သည္ ကိုကို႔ ကားႏွင့္ အတူထြက္သြားၾကေလသည္။
`သမီးေရ.. ယုယ´
`ရွင္ေဖေဖ..´
`ထျပီလား သမီး.. ဒီေန႔ သမီး အကို စည္သူ ကားယူသြားေတာ့ ေဖေဖကားနဲ႔ လိုက္ခဲ့မွရမယ္ ေဖေဖ့ရုံးကို အရင္ သြားျပီးမွ ေက်ာင္းကို လိုက္ပို႔ေပးမယ္.. သမီးထေတာ့ေနာ္…´
`ဟုတ္..ေဖေဖ..´
ဘာကိစၥမို႔ ကိုစည္သူက ကားယူသြားတာပါလိမ့္။ သူဒီေန႔ ေက်ာင္းမတက္ ဘူးလားမသိ။ ေအာ္ အိမ္မွာ ကိုႏိုင္ဦးကို စည္သူလို႔ ေခၚတယ္ေလ။ ျပီးေတာ့ အမွန္က ကိုကိုနဲ႔ ယုယက တ၀မ္းကဲြ ေမာင္ႏွမသာ ေက်ာင္းကလူေတြက ေမာင္ႏွမ အရင္းဟုသာ ထင္ေနၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ ကိုစည္သူကို ငယ္ငယ္ထဲက သူတို႔အိမ္မီးေလာင္ျပီး မိဘလဲ မရွိေတာ့တာ မို႔ ဦးေလးျဖစ္တဲ့ ေဖေဖက ေခၚေမြးစားထားတာေလ။
+++++++
(၁၅)
ေအးစက္ေသာ တိုက္ခန္းက်ယ္ၾကီးက တိတ္ဆိတ္ျငိမ္လြန္းလွသည္။ သူတို႔ လမ္းေလွ်ာက္သံမ်ားပင္ ပဲ့တင္သံ အျဖစ္ ျပန္ၾကားေနရသည္။ ဆိတ္ျငိမ္ေနျခင္းကိုက တမ်ိဳးေျခာက္ခ်ားစရာ ျဖစ္ေန၏။ ေအာက္ထပ္ရွိ ေျမေအာက္ခန္းလို ေနရာ ေလးသို႔ ေခၚေဆာင္သြား၏။ ထိုေနရာကို္ ညက မေကာင္းဆိုး၀ါးၾကီးအား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ထားခဲ့ ရန္ အခန္းရွာရင္းမွ မထင္မွတ္ပဲ ေတြ႔ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ေျမေအာက္ခန္းထဲသို႔ ၀င္ေသာ အေပၚဘက္ ၀င္ေပါက္တံခါးမွ အလင္းေရာင္မ်ား ဖ်ာက်ေနေသာ္လည္း တခန္းလံုးေတာ့ လံုေလာက္ေအာင္ အလင္းမေပးႏိုင္ေခ်။ အခန္းထဲတြင္ သစ္တိုသစ္စ မ်ား၊ ပန္းရံ ပစၥည္း အတိုအထြာမ်ားျဖင့္ ရႈပ္ေထြး ေနျပီး ကာလရွည္ၾကာစြာ ပစ္ထားသျဖင့္ စိမ္းေရႊေရႊ ဖုန္မႈန္႕ အနံ႕မ်ား ရေန၏။
`သီဟ ဓာတ္မီးနဲ႔ ထိုးၾကည့္အံုး.. အားလံုး အသင့္ျပင္ထားေနာ္..´
သီဟက အခန္း ပတ္လည္ကို ဓာတ္မီးႏွင့္ ထိုးၾကည့္ေန၏။
`ဟာ.. ဟုိေကာင္ၾကီး မရွိေတာ့ဘူး.. ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ.. သံၾကိဳးေတြနဲ႔ ေသခ်ာခ်ည္ထားခဲ့တာကို…´
ကိုႏိုင္ဦးက ဘာမွတ္ခ်က္မွ မေပးပဲ အခန္း၀န္းက်င္ကို လွည့္ပတ္ ၾကည့္ေန၏။
`ေသခ်ာတယ္ ဒီအခန္းထဲက ထြက္သြားျပီ …ဟာ.. ဒီမွာ ၾကည့္ပါအုံး ကိုႏိုင္ဦး..´
သီဟက အက်ၤ ီအစတစ္ခုကို ကိုင္ျပီး ျပလိုက္၏။
ေနခန္႔ စိတ္ေတြ အလုိလိုေနရင္း ဘာျဖစ္လာမွန္းမသိ သီဟကို ၀င္ပူးခ်င္သလိုလို ျဖစ္ေနသည္။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ငါက ဘာလို႔ ၀င္ပူးရမွာလဲ။ တကိုယ္ထဲ စိတ္ထဲက ေရရြတ္မိေန၏။ ေနခန္႔မွာ တေရြ႕ေရြ႕ႏွင့္ သီဟနား အလိုလို ကပ္သြားမိျပီး သီဟ ပုခံုးကို ရုတ္တရက္ ကိုင္လိုက္ျပီး သူ႔ကိုယ္ထဲမွ တခုခု လြတ္ထြက္သြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ထိုစဥ္ သီဟႏွင့္ ေဘးတိုက္ရပ္ေနေသာ ႏိုင္ဦးမွာ တအံ့တၾသ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ဘယ္လိုမွ မထင္မွတ္ထားခ်ိန္မွာ သီဟက ႏိုင္ဦးကို တြန္းလွဲပစ္လိုက္သည္။ ႏိုင္ဦးကလဲ ျပန္၍ တိုက္ခိုက္ရာ ဗလံုးပေထြး ျဖစ္ကုန္၏။
`သီ..သီဟ.. ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ..´
သီဟက ထိုးၾကိတ္ေနရင္းမွ
`ေနခန္႔ေရ… သတိထား.. ငါဒီရဲကြ.. ဒီေကာင္ၾကီးက စည္သူပဲ..´
`ဗ်ာ..´
ခုနက သူ႔ကိုယ္ထဲကေန ကိုဒီရဲ ပူးကပ္လိုက္လာပံုရျပီး အခု သီဟကိုယ္ကို ၀င္ပူးလိုက္ျခင္းျဖစ္မည္။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ရင္း ေနခန္႔ တစ္ေယာက္ဘာလုပ္ ရမွန္း မသိျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္..
`၀ုန္း…´
အေပၚဘက္ တံခါးဆီမွ တစံုတေယာက္ ခုန္ခ်လာ၏။ ဟင္ညက မေကာင္းဆိုး၀ါးၾကီးပဲ။ နီးစပ္ရာမွ သစ္သားတုတ္ကို ေကာက္ကိုင္ကာ တိုက္ခိုက္ရန္ဟန္ျပင္ေနစဥ္မွာပင္ တကိုယ္လံုး အဖုအထစ္မ်ားႏွင့္ အေတာ္ပုံဆိုးပန္းဆိုး ႏိုင္ေသာ မေကာင္းဆိုး၀ါးၾကီးက သူ႔လွ်ာျဖင့္ ေနခန္႔လက္ထဲမွ တုတ္ကို ျဖတ္ရုိက္လိုက္သည္။ လက္နက္မဲ့ ျဖစ္သြားေသာ ေနခန္႔ဆီ တေရြ႕ေရြ႕တိုးလာသည္။ ေနခန္႔ကလဲ တျဖည္းျဖည္း ေနာက္သို႔ ဆုတ္သြားေလ၏။ အနီးအနားရွိ လက္နက္လုပ္လို႔ ရမယ့္ အရာကို မ်က္စိျဖင့္ အျမန္ရွာ ရ၏။ ဟင္ ကိုႏိုင္ဦး ဆိုတဲ့လူလဲ သီဟနဲ႔ တိုက္ခိုက္ေနရင္း ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ၾကီး ျဖစ္ေနပါလား။ ဟာ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ.. သူ..သူလဲ မေကာင္းဆိုး၀ါး တေစၧတစ္ေကာင္ပါပဲလား။ ေနခန္႔က သူႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းရွိ နံရံ ဆီမွ သံခ်ည္သံေခ်ာင္းစ တခုကို လွမ္းျမင္လိုက္သျဖင့္ ထိုသတၱ၀ါအား ထိုဘက္သို႔ ျမွားေခၚရန္ ရုတ္တရက္ စဥ္းစားမိလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေနရာ သို႔သြားရန္ သူ႔ေနရာႏွင့္ အေတာ္ေလး လွမ္းေနေသးသည္။ ေသြးဆာေနေသာ မ်က္လံုးျဖင့္ အေကာင္ၾကီး၏ လွ်ာတန္းလန္းၾကီးသည္ ေနခန္႔ဆီသို႔ ဦးတည္လာေနသည္။ သူ႔လည္ပင္း ဆီသို႔ မေရာက္ခင္ပင္ မသတီစရာ လွ်ာၾကီးအား လက္နဲ႔ ဖမ္းဆုပ္လိုက္၏။ အနားသို႔ ေျပးကပ္လာျပီး သူ႔လက္တံၾကီးျဖင့္ ေနခန္႔ ဦးေခါင္းကို လွမ္းရုိက္ရာ ကပ္၍ ေရွာင္လိုက္ျပီး သူ႔ရဲ႕ ေက်ာဘက္သို႔ ေျပးထြက္သြားလိုက္၏။ တဖက္မွ ဒီရဲ ၀င္ပူးေနေသာ သီဟႏွင့္ စည္သူဆိုေသာ တေစၧေကာင္ၾကီး တို႔ တိုက္ပဲြမွာလည္း ျပင္းထန္လွသည္။ ထိုအေကာင္က သူ႔လက္ျဖင့္ သီဟကို တြန္းလွဲလိုက္ရာ သီဟမွာ အေနာက္ဘက္သို႔ အရွိန္ျဖင့္ ပစ္လဲသြားသည္။ ထိုစဥ္မွာပင္ မေကာင္းဆိုး၀ါးက သီဟ ကိုယ္ေပၚသို႔ ခုန္အုပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ မထင္မွတ္ပဲ သီဟက သူ႔အေပၚသို႔ ခုန္အုပ္လာေသာ အေကာင္ၾကီး၏ မ်က္လံုးကို အနီးရွိ ဘိလပ္ေျမ ကိုင္ေသာ သံလ်က္ျဖင့္ တအား ထိုးစိုက္လိုက္ေတာ့၏။
`အူး……..´
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အသံနက္ၾကီးျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ကာ သီဟ၏ ေဘးသို႔ ပစ္လဲက်သြားသည္။ ဒီရဲ သည္ အညိႈးၾကီးစြာျဖင့္ လဲက်ေနေသာ အေကာင္ၾကီးအား ထုႏွက္ေနေသး၏။
`ငါေသခဲ့သလို… မင္းလဲ ေသရမယ္..´
အသက္ျပင္းလွေသာ ထိုအေကာင္ၾကီးသည္ ျပန္ကုန္းထလိုက္ျပီး သူ႔မ်က္လံုးတြင္ စိုက္၀င္ေနေသာ သံလ်က္ကို ေသြးသံရဲရဲ ျဖင့္ ဆဲြႏႈတ္လိုက္ျပီး ဒီရဲအား ဆြဲဆုတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသထြက္သြား၏။
တဖက္သို႔လွည့္ေရွာင္သြားေသာ ေနခန္႔ကို မေကာင္းဆိုး၀ါး စိုးၾကီးက ေျပးလာကာ ေနခန္႔ကို ေျပး၍ ခုန္အုပ္လိုက္သည္။ တမင္ ထိုေနရာသို႔ ေရာက္ေအာင္ မွ်ားေခၚထားသျဖင့္ ေဘးဘက္သို႔ ခုန္ေရွာင္လိုက္ရာ မေကာင္းဆိုး၀ါးၾကီးသည္ အားလြန္ကာ နံရံမွ ထိုးထြက္ေနေသာ သံေခ်ာင္းသည္ ထိုအေကာင္ၾကီး၏ လည္ပင္းမွ ေန၍ ဦးေခါင္းထိ ထုတ္ခ်င္းေပါက္ထြက္သြားေလေတာ့၏။
`အူး……….အား……..´
တေကာင္ေတာ့ ကိစၥေခ်ာသြားေလသည္။
`ေနခန္႔… ကယ္..ကယ္… အစ္..အစ္….´
သီဟကို မေကာင္းဆိုး၀ါးၾကီးက လက္ျဖင့္ပုခံုးကို ျဖစ္ညွစ္ဆုပ္ကိုင္ကာ လည္ပင္းကို လွ်ာျဖင့္ ညွစ္သတ္ေနေလ၏။ ေနခန္႔လဲ ၾကမ္းျပင္မွ သံလ်က္ျဖင့္ ထိုအေကာင္ၾကီး၏ နားထင္ကို အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ရြံ႕မုန္းစြာျဖင့္ အားႏွင့္ထိုးစိုက္ လိုက္၏။ အရုပ္က်ိဳးျပတ္ လဲက်သြားျပီး သီဟကို လႊတ္ခ်လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ မေသေသးပဲ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္ ျဖစ္ေနေသး၏။
`ဖ်စ္…ဖ်စ္…ဖ်စ္..´
`ဟာေနခန္႔ေရ ဟိုေကာင္ၾကီး အျပင္မွာ မီးရႈိ႕ခဲ့တယ္ ထင္တယ္.. မီးေတြေလာင္ေနျပီ…´
အခန္းထဲသို႔ မီးခိုးလံုးမ်ား တစတစ ၀င္လာသည္။
`ေနခန္႔ေရ.. ငါေနခဲ့ေတာ့မယ္.. ငါလက္စားေခ်လိုက္ရတဲ့ အတြက္ ငါေက်နပ္သြားျပီ။ ငါသီဟ ခႏၶာကိုယ္ထဲက ထြက္ေတာ့မယ္ မင္းသူငယ္ခ်င္းကို ေခၚသြားေတာ..´
မၾကာမွီမွာပင္ ခုနက ရီေ၀ေနေသာ သီဟ မ်က္လံုးမ်ား ျပန္လည္ သတိရလာျပီး..
`… ငါ…ငါ ဘာျဖစ္သြားတာလဲ..´
ဒဏ္ရာ ရေနေသာ သီဟကို တြဲထူလိုက္ျပီး တံခါးေပါက္ဆီသို႔ ေအာက္မွ အသာတြန္း၍ ပင့္တင္လိုက္၏။ ေနာက္မွ သူက လိုက္တက္လိုက္သည္။ အိမ္ၾကီး အတြင္း၌ မီးမ်ား တဟုန္းဟုန္းေလာင္ေနေပျပီ။ ေနခန္႔ အေပၚထပ္သို႔ တက္ျပီး စဥ္မွာပင္ ေပ်ာ့စိစိ လွ်ာၾကီး က သူ႔ေျခေထာက္ကို ေျမေအာက္ခန္းမွ ေန၍ ဆဲြရစ္ပတ္ေနေသးသည္။ အလြန္အားသန္ေသာေၾကာင့္ ရုန္းမရဘဲ ေျမေအာက္ခန္း တံခါး၀ဆီကို တရြတ္တိုက္ျပန္လည္ ပါေန၏။ ထိုအခါမွာ သီဟက ေျမေအာက္ခန္းတံခါးဘက္သို႔ အျမန္သြားကာ ဖြင့္ထားေသာ တံခါးကို ေျချဖင့္ တအား ေဆာင့္ကန္ ပိတ္ခ်လိုက္ေတာ့၏။ အျပင္ဘက္တြင္ တံခါးပိတ္လိုက္ေသာ အရွိန္ေၾကာင့္ပင္ ထိုလွ်ာၾကီးသည္ ျပတ္ထြက္သြားေတာ့၏။
ေျမေအာက္ခန္းမွ ဒီရဲ အသံ ထြက္ေပၚလာ၏။
`ေနခန္႔ေရ.. ျမန္ျမန္ေျပး…သူတို႔ ခႏၶာေတြထဲက တေစၧေတြ ထြက္လာေတာ့မယ္..ေျပး..ေျပး..´
သီဟကို တဲြ၍ အိမ္ေနာက္ေဖးဆီမွ အျပင္သို႔ အျမန္ထြက္လိုက္ၾကသည္။ အိမ္က အတြင္းထဲတြင္ သာေလာင္ေနေသးျပီး အျပင္သို႔ မီးမကူးေသးသျဖင့္ ပတ္၀န္းက်င္ က သတိမထား မိေသးေခ်။ ကားေပၚသို႔ တက္လိုက္ျပီး သီဟကို သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေစရန္ ေနာက္ခန္းတြင္ လဲေလ်ာင္းေစျပီး စိတ္ပ်က္စရာ အိမ္ၾကီးႏွင့္ ေ၀းရာ ဆီသို႔ အျပင္းေမာင္းေလေတာ့၏။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ မီးေတာက္မ်ားသည္ အိမ္ၾကီးတခုလံုးကို ၀ါးမ်ိဳသြားကာ မီးေတာက္ၾကီးသည္ တေစၧတစ္ေကာင္၏ မ်က္ႏွာျပင္ၾကီး ႏွင့္ တူလွစြာ ေျခာက္ျခားဖြယ္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလသည္။ ျဖစ္ညွစ္ခံထားရေသာ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ သီဟ၏ လည္ပင္းရွိ အေရျပားမွာ အသားနီလန္ေနသည္။ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ လူးလြန္႔ကာ မွိန္းေန၏။
`သီဟေရ.. ခဏေလး ေတာင့္ခံထားေပးပါကြာ.. ေနသာရဲ႕လား..´
ထိုစဥ္ သီဟ၏ လည္ပင္းရွိ ဒဏ္ရာမွ ေသြးေၾကာမွ်င္မ်ားသည္ လႈပ္ရွားလာျပီး မ်က္ႏွာျပင္ ေပၚသို႔ပင္ ရႈပ္ေထြးတက္ကုန္သည္။ ထို႔ျပင္ မ်က္စံတခုလံုးသည္ အမည္းေရာင္မွ အစိမ္းေရာင္သို႔ ေျပာင္းလဲသြားေလေတာ့၏။ သို႔ေသာ္ သီဟ၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို မူကား ကားေမာင္းေနေသာ ေနခန္႔ တစ္ေယာက္မွာေတာ့ သတိမထား မိလိုက္ပါေခ်……။
++++++
ေနာက္ဆက္တဲြ (၁)
သာယာလွပေသာ ပန္းျခံေလးထဲတြင္ ေကာင္ေလးႏွင့္ ေကာင္မေလး စံုတြဲေလးသည္ ေအးေဆး ညိမ္ဆိတ္စြာ ထိုင္ေနၾက၏။
ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလး ပုခံုးကို ညင္ညင္သာသာ ေလးဖက္ထား၏။ တဖက္သို႔ လွည့္ေငးေနေသာ ေကာင္မေလးကို ၾကည့္ရင္း ေကာင္ေလး၏ စိတ္မ်ားသည္ ေသြးဆာသလိုလို က်ပ္တည္း ငတ္မြတ္လာသည္။ ေကာင္မေလး ခင္မ်ာမွာေတာ့ လံုး၀မသိရွာပဲ ပန္းျခံထဲ သို႔ သာ ဟိုဟိုဒီဒီ ေငးေမာေနသည္။ တဖက္သို႔ လွည့္ေနေသာ ေကာင္မေလးကို ဖက္ထားေသာ လက္မ်ားကို အသာ ရုတ္လိုက္ျပီး ေကာင္ေလး၏ ပါးစပ္မွ လွ်ာၾကီးသည္ ရွည္သထက္ ရွည္ထြက္လာကာ ေကာင္မေလး၏ လည္ပင္းကို ရစ္ပတ္ျပီး ဆြဲညွစ္လိုက္ေတာ့၏။
`.အား…..အစ္…အစ္…..´
အလြန္သန္မာစြာ ဆဲြညွစ္မႈေၾကာင့္ ေကာင္မေလး၏ ဦးေခါင္း တခုလံုး နီရဲကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေခါင္းတခုလံုး ျပဳတ္ထြက္သြားေလေတာ့၏။
++++++
ေနာက္ဆက္တြဲ(၂)
`ေဟ့ေကာင္ အတန္းထဲ မ၀င္နဲ႔အံုး ငါ့ကိုခဏေစာင့္အံုး အေပါ့သြားမလို႔.. ´
`ေအးေအးသြား…´
အေပါ့သြားခ်င္ေနတာကို ကန္တင္းန္ မွာထဲက ေအာင့္ထားသျဖင့္ အိမ္သာကို အျမန္ေျပးရ၏။ အိမ္သာထဲသို႔ ၀င္၍ ကိစၥ ရွင္းလိုက္မွ ေနသာ ထိုင္သာ ရွိသြားေတာ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ သူအခုမွ သတိထားမိသည္ အိမ္သာထဲတြင္ အိမ္သာနံ႕မဟုတ္ပဲ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ေသြးညွီနံ႕ၾကီးနံေနသည္။ အိမ္သာ တခုခုဆီမွ ေရဖြင့္သံမ်ားၾကားရျပီး ဘယ္လို က်က္သေရ မရွိေသာ အသံၾကီးျဖင့္ သီခ်င္းညည္းေနသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး အနံ႕ဆိုး၀ါးေန၍ သူမသကၤာျဖစ္ျပီး အိမ္သာတံခါးမ်ားကို လိုက္တြန္းဖြင့္ၾကည့္ေန၏။ ေရဖြင့္သံကို ေသခ်ာနားစြင့္လိုက္ေတာ့ တတိယေျမာက္အိမ္သာမွ ျဖစ္သည္။
`အား…..´
တတိယေျမာက္ အိမ္သာထဲမွ ေသြးမ်ားသည္ အျပင္ဘက္သို႔ တရေဟာ..က်လာသည္။
`ေဟး…အိမ္…အိမ္သာထဲမွ ဘယ္…ဘယ္..သူ ဘာလုပ္ေနလဲ..ထြက္…ထြက္ခဲ့စမ္း….´
ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ႏွင့္ ထိုအိမ္သာ တံခါးေရွ႕မွာ မတ္တပ္ရပ္ေနမိသည္။
`ကၽြီ..´
`ဘုတ္..´
ရုတ္တရက္ တံခါးၾကီး ပြြင့္အန္လာျပီး အိမ္သာေရွ႕မွ သူ႔ေျခေထာက္နားသို႔ ဦးေခါင္းမရွိေသာ ခႏၶာၾကီး တခု လဲျပိဳက်လာသည္။ ထို႔ေနာက္ အိမ္သာထဲတြင္ ေသြးမ်ား ေပက်ံေနေသာ ဦးေခါင္းျပတ္ၾကီးအား ကိုက္ေနေသာ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ သတၱ၀ါၾကီးအား ေသြးပ်က္ဖြယ္ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေလေတာ့၏။
`အား…………………………………´
+++++++++++++++++
ေနာက္ဆက္တြဲ (နိဂံုး)
သရဲတေစၧဆိုတာ တကယ္ရွိလား…
ယံုတမ္းပံုျပင္လား….
ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးေတြကို ေၾကာက္ေအာင္
လူၾကီးေတြက ေျခာက္လွန္႔ ၾကတာဟာ အဲဒိ အေျခာက္အလွန္႔ေတြကေကာ
သမာရိုးက်…စိတ္ကူးယဥ္ေတြလား…
ဒါမွမဟုတ္ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အေျခခံသလား….
သင္တကယ္ေကာ သရဲ ေျခာက္ခံခဲ့ဖူးျပီလား…။
အကယ္၍မ်ား သရဲတေစၧ တစ္ေကာင္ေကာင္ဟာ သင္တို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အနီးအနားမွာ မထင္မွတ္ပဲ ရွိေနခဲ့ရင္ သင့္အေနနဲ႔ ဘာလုပ္သင့္တယ္ထင္ပါသလဲ…။
ေက်းဇူးျပဳ၍ အထက္ပါေမးခြန္းမ်ားအား သင္ကိုယ္သင္ ျပန္၍ ေမးျပီး ေျဖႏိုင္သလို မေျဖရင္လဲ မေျဖလို႔ ရပါတယ္။ သရဲတေစၧရွိသည္ မရွိသည္ သင့္အေနနဲ႔ မေသခ်ာေပမယ့္ သရဲတေစၧနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားက ေတာ့ တမင္သက္သက္ ရွိေနၾကလိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကေတာ့…………….။
ျပီးပါျပီီ
မင္းယြန္းသစ္
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "တေစၧတစ္ေကာင္ရဲ႕ေတးသီသံ ( ဇာတ္သိမ္း)"
Post a Comment