မီးခိုးေရာင္ စုတ္ခ်က္ၾကမ္း
ရိုးျပတ္ေတြေတာထေနတဲ့
ငါတို႔ရင္ဘတ္ေတြ…
ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းေပးမယ့္သူ မရွိ…။
ေပါက္ျပဲေနတဲ့…
ငါတို႔လက္ေတြနဲ႔ ဆူးေတြကို ဆန္႔က်င္ရင္း….
မ်ိဳးေစ့သစ္ စိုက္ပ်ိဳးၾကမယ္။
ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ သားငယ္ေတြကို ရင္နဲ႔ ေထြးပိုက္..
ငါတို႔ တာ၀န္မေက်မႈမ်ား…
ေဟာဒိေရွ႕မွာတင္
တလႊာလိုက္ တထပ္ခ်င္းျပတယ္။
အ၀တ္တထည္ ကိုယ္တခုနဲ႔
ရက္သတၱပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ…
လက္ျပက်န္ရစ္ခဲ့တယ္…။
ေရငတ္ေနတဲ့ ကႏၱာရလယ္
ငါတို႔ဟာ သကၠရာဇ္ပူပူေတြေပၚ…
နင္းျဖတ္ေလွ်ာက္…
အေတာ္ေတာင္ ခရီးေပါက္ေနခဲ့ေပါ့..။
ငါတို႔ မြတ္သိပ္တဲ့..
ျငိမ္းေအးျခင္းရသေတြဟာ…
ေသခ်င္းဆိုး ေတာအုပ္ေတြရဲ႕
လုယက္ျခင္းကို ခံေနရတယ္။
အက္ကဲြဆူေ၀ေနတဲ့ လြင္ျပင္ကို
ငါတို႔ စီးျဖတ္ရအံုးမယ္..။
တကယ့္ကို ျငီးေငြ႕လြန္းလို႔
မ်က္ခြံေတြေတာင္ မပိတ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။
တကယ္ဆိုငါတို႔မွာ ဘာမွမရွိဘူး..
ငါတို႔ပင္လယ္ၾကီးကို ငါတို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတယ္။
ခုေတာ့ မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ ရိုက္ခ်ိဳးခံေနရတယ္။
ငါတို႔ ရင္ဘတ္ေတြလဲ ပြင့္အန္ရဲေအာင္
နာက်င္ေနပါျပီ။
အေမေရ…
အေမ လင္းလက္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့တဲ့
ေဟာဒိ ညအေမွာင္မွာ
အာရုဏ္မေရာက္ခင္…
သားတို႔ရဲ႕ ရွိစုမဲ့ အလင္းေလးေတြနဲ႔
ထြန္းညွိပါရေစ…။
အုိ…အဲဒိမွာ မ်က္ရည္ေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္က်ေနၾကရဲ႕…
ငါတို႔ရဲ႕ ဆိုနင့္ျခင္းေတြက..
သြက္သြက္ခါေအာင္
ခါး….သီး….တတ္….ခဲ့….ျပီေလ။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "မီးခိုးေရာင္ စုတ္ခ်က္ၾကမ္း"
Post a Comment