ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္
ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳဖူးတာေလးေတြ ေျပာျပပါရေစ။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ တဆိုင္မွာ မုန္႔ထိုင္စားေနတုန္း ေတာင္းရမ္းတဲ့ ကေလးတစ္ယာက္ လာေတာင္းတယ္။ ကေလးခင္မ်ာ လာေတာင္းေနပံုက အလြန္ကို တုန္ရီေနပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔တကိုယ္လံုး စုတ္ျပတ္ေနတာပါပဲ။ အခ်ိန္က ၁၂နာရီ ေတာ္ေတာ္ေက်ာ္ေနပါျပီ။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ အဲဒိေန႔က ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဆိုင္က စားစရာမုန္႔တပဲြ နဲ႔ အေအးတလံုးဖိုး အျပင္ပိုမပါေတာ့ပါဘူး။ အေအးက မွာျပီးေနျပီ။ ဒီကေလးကိုၾကည့္ရတာ အေတာ္ဆာေလာင္ေနပံုရတယ္။ သူ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ၀မ္းကဲြညီငယ္ေလး ေလာက္ပဲရွိတာ ေတြ႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲဆို႔နင့္သြားတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္စားမယ့္ မုန္႔ပဲြကို ေငးၾကည့္ေနရွာတယ္။
သူ႔ခင္မ်ာ ပိုက္ဆံထက္ အခုခ်ိန္မွာစားစရာကို ပိုျပီး မြတ္သိပ္ေနပံုပါပဲ။ ဒါနဲ႔.. ညီေလးမင္းေတာ္ေတာ္ဗိုက္ဆာေနလားဆိုေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေခါင္းညိတ္ရွာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလ မုန္႔ပန္းကန္ထဲက မုန္႔ေတြ အကုန္ႏိႈက္ျပီး ေရာ့ ညီေလး အကုန္ယူသြားျပီး ဗိုက္၀ေအာင္ စားဆိုေတာ့ သူ႔လက္ခုပ္ေလးနဲ႔ ယူျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပတယ္။ သြားကေလးေတြ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ ျဖစ္ေနတဲ့ အဲဒိကေလးရဲ႕ အျပံဳးေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရွိန္းကနဲ ျဖစ္သြားေစတယ္။ မုန္႔ေတြကို အငမ္းမရစားျပီး ထြက္သြားတဲ့ သူ႔ေက်ာျပင္ေလးကို ခပ္လွမ္းလွမ္း အထိ လိုက္ေငးေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေအးမေသာက္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ပိုက္ဆံရွင္းလိုက္တယ္။ အိမ္ျပန္ဖို႔ စရိတ္ပဲက်န္ေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လုပ္ရပ္အတြက္ ကေလးတစ္ေယာက္ တဒဂၤ ဗိုက္၀သြားေစတဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဗိုက္ေတာင္ မဆာေလာင္ေတာ့ သလိုပါပဲ။ ဒီလိုအျမဲတမ္း မဟုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ တတ္စြမ္းသေလာက္ ကူညီေပးပါတယ္။ ပရဟိတ လုပ္ရေအာင္လဲ ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေသးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေပါ့။ ကူညီတယ္ဆိုတာ ဆင္းရဲေနတဲ့သူေတြအျပင္ တကယ္တမ္း အကူအညီလိုေနသူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အနီးအနားမွာ ရွိပါေသးတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က အေၾကာင္းပါ။ ဘာမွေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တက္ေနတဲ့ေက်ာင္းက private ကြန္ျပဴတာေက်ာင္း။ အဲဒိေန႔ကေက်ာင္းဆင္းေတာ့ ညေနေစာင္းေနျပီဆိုေတာ့ ဆရာဆရာမေတြ ေက်ာင္း၀န္ထမ္းေတြေကာ ျပန္ကုန္ျပီ။ ညေနပိုင္း အခ်ိန္အထိ တက္လိုက္ရေတာ့ လူလဲ ေတာ္ေတာ္ ႏံုးသြားတယ္။ အတန္းထဲက လူေတြလဲ ျပန္ကုန္ၾကျပီ။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ခင္တဲ့ ရုံး၀န္ထမ္းေလး တံခါးပိတ္တာကို ေစာင့္ရင္း အတူတူျပန္ဖို႔ လုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတန္းထဲက ေကာင္မေလးက ကားလမ္းမ ဖလက္ေဖာင္းနားမွာ တစ္ေယာက္ထဲ။ ေမွာင္ကလဲ ေမွာင္ေနျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ေလ။ ေက်ာင္းက လမ္းမေဘးမွာ ဆိုေပမယ့္ ကားေက်ာသိပ္ မျပတ္လွေပမယ့္ လူသြားလူလာေတာ့ အေတာ္ ျပတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျမန္ျမန္ျပန္ခ်င္ေပမယ့့္ အဲဒိေကာင္မေလးကို ေတြ႕ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ အသိစိတ္နဲ႔ သူ႔အိမ္က လာၾကိဳတာကို ေစာင့္ေနေပးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးက သူ႔ဟာသူ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာေစာင့္ေနတာပါ။ ျပီးေတာ့ သိပ္မခင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတန္းထဲက အတန္းေဖာ္ပဲေလ။ ဒီတိုင္းထားခဲ့ရင္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ထဲ မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆမိလို႔ ေစာင့္ေနေပးလိုက္တယ္။
ဒါကို ရုံး၀န္ထမ္းေလးက သေဘာမေပါက္ဘူး။ကၽြန္ေတာ့္ကို ေၾကာင္ခ်င္လို႔ ေစာင့္ေနတယ္လို႔ အထင္လြဲသြားေသးတယ္။ ျပီးမွ ကၽြန္ေတာ္က မင္းလဲမျပန္နဲ႔အံုးကြာ ျပီးမွ ငါနဲ႔ အတူတူျပန္ဆိုျပီး ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေက်ာင္းေလွခါးထစ္ေလးေပၚမွာ ထိုင္ေနလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ရွင္းျပရတယ္။
`မဟုတ္ဘူးကြာ ဒီေနရာမွာ မင္းအစ္မ ညီမေလး သာဆို လူျပတ္တဲ့ ေနရာမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ထားခဲ့မလား၊ အမွန္ဆို ငါလဲ ျပန္ရင္ အေနသာၾကီးပဲ။ ငါနဲ႔ သိပ္ခင္တာလဲ မဟုတ္ဘူး။ ေအးေဆးျပန္သြားလို႔ ရတာပဲ။ အဲဒါ တာ၀န္သိစိတ္ကြ။ ဘယ္သူမွေတာ့ ငါ့ကို ဒါလုပ္ပါလို႔ သတ္မွတ္ မထားဘူး။ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေလ။ ေဟာ ငါေၾကာင္ခ်င္လို႔ ဇာတ္လမ္းရွာခ်င္လို႔ ဆိုရင္ မင္းျပန္သြား ပိုေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္လို႔ တြက္မွာေပါ့။ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာလို႔ရတာေပါ့။ အခုဟာက ဘယ္မွာလဲ ဟိုမွာ သူ႔ဟာ သူရပ္ေစာင့္ေနတာ ငါလဲ သူ႔သြားစကားေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ငါတို႔ ရွိေသးတယ္ ဆိုရုံေလာက္ပဲေလ။ ငါတို႔ လုပ္ေပးႏိုင္တာ သူ႔အိမ္က ကားလာတဲ့ အထိ ေစာင့္ေပးရုံပဲ။ ဒါပဲ။ ဒါ့အျပင္ ဘာမွ ေမွ်ာ္ကိုးလိုလို႔ မဟုတ္ဘူး။´ လို႔ ရွင္းျပလိုက္ေတာ့မွ သူလဲလက္ခံ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ အဲဒိေကာင္မေလးအိမ္က လာေခၚသြားတယ္။ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းလဲ လာၾကိဳတဲ့ အန္တီၾကီးက ေျပာသြားေသးတယ္။
ကူညီတယ္ ဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ တာ၀န္သိသိ ကူညီတတ္ဖို႔ပါပဲ။ ဘာအက်ိဳးမွ ေမွ်ာ္ကိုး ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကို္ယ့္ကူညီမႈဟာ ျမင္သာထင္သာ လူသိေအာင္ ကူညီမွ ကူညီတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူမသိေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္ထဲက သန္႔ရွင္းစြာ ကူညီတတ္ဖို႔ပါပဲ။ မ်ားတာ၊နဲတာ လူသိခ်င္မွ သိမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိေနမယ္ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္နဲ႔ ကူညီမႈဟာ တပါးသူေပၚ အက်ိဳးသက္ေရာက္ မႈ ရွိသြားရင္ ေက်နပ္စရာ ပဲမဟုတ္လား။ အမ်ားၾကီးမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ မြန္ျမတ္မႈနဲ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားေလး ေရွ႕ထားျပီး ကူညီေပးျခင္းဟာ ကိုယ္ေနထိုင္တဲ့ အဖဲြ႕အစည္း ၀န္းက်င္ရဲ႕တာ၀န္ကို တစိတ္တပိုင္း ထမ္းေဆာင္ေပးျခင္း ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္"
Post a Comment