အားလပ္ရက္
လက္ဆုပ္လက္ကိုင္...
ျပစရာမရွိဘူး...
ခန္းမေျခာက္ကပ္ထဲ..
အဲဒိ ပိုးစားေနတဲ့ ကုလားထိုင္ေပၚ..
အိတြဲစြာ အလ်ားလိုက္ထိုင္...
တရုတ္ကပ္မွန္ေတြ ၾကားထဲက...
ျပင္ပေလာက..
ရုပ္ရွင္ျပသလိုပဲ ေပၚလိုက္ေပ်ာက္လိုက္နဲ႔....။
အင္ဂ်င္ရုန္းသံေတြ တခ်က္တခ်က္ ျဖတ္သြား..။
ျပတင္းေပါက္က တိုးတိုးလာတဲ့
ရယ္သံသဲ့သဲ့ေတြက တစျပင္လိုပဲ။
ျပဳတ္က်လုနီး စကားလံုးေတြက
ၾကိဳးတန္းေပၚက တဲြရစ္ခိုေနတယ္။
နံရံ သံုးဖက္လံုးက ...
ပင္းအေနၾက..။
ဟုိခုန္ ဒီကူးအေတြးေတြ ၀ရံတာက
တခ်က္ခ်က္ လြတ္ထြက္သြားေပါ့။
သတိထားမိခ်ိန္ ၀န္းက်င္တခုလံုး...
တပတ္လည္သြားၾကျပန္ျပီ...။
အား... ပ်င္းဖို႔ ေကာင္းလိုက္တာ....။
Read Users' Comments (1)comments
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
October 14, 2007 at 4:19 PM
သရဲကို မေၾကာက္ေပမဲ့ ေျခာက္တာကိုေတာ့ ေၾကာက္တယ္။ ဘာထူးလဲဆိုရင္ေတာ့ မသိဘူး။ အားလပ္ရက္မွာ ပ်င္းဖို႔ရွိတာကိုက ကုသုိလ္ထူးတာပဲ။ သတိလည္ခ်ိန္ ၀န္းက်င္က တစ္ပတ္လည္သြားတယ္ဆုိေတာ့ ေသခ်ာတာ ေမႊ႕ေနလို႔ပဲျဖစ္မယ္။ ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ေပါ့။ လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ျပစရာမရွိရင္ေတာ ဘာမွမဟတာေကာင္းတယ္။ ပိုးစားေနတဲ့ကုလားထိုင္ ခဏငွားပါလား။ ရွိတဲ့ ေလးေခ်ာင္းေထာက္ခံု တစ္ေခ်ာင္းျပဳတ္ေနလို႔... မသိဘူး ေရးခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးသြားၿပီ။