ေနာက္ဆံုးေပၚ- အပိုင္း(၁)
အခန္း(၁)
ဒီေန႔ မနက္ႏိုးလာေတာ့ မနက္ခင္းတခုလံုးကိုက ေနေရာင္မ်ားျဖင့္ လင္းခ်င္းလို႔...။ ရႈပ္ေထြးေနေသာ သူ႔အခန္းမွ ဟိုတစ ဒီတစ ပစၥည္းပစၥယာမ်ားကို ေက်ာ္ခြျပီး ဧည့္ခန္းက နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁၁နာရီေတာင္ထိုးေနျပီ။ ကမန္းကတန္း ေရခ်ိဳးမ်က္ႏွစ္သစ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္။ ဒီေန႔ သူ႔ေမေမနဲ႕ ေဖေဖေရာက္လာမည္ပဲ။ မျဖစ္ဘူး ေရခ်ိဳးအံုးမွ၊ မဟုတ္ေသးပါဘူး ငါ့အမႈိက္ပံုၾကီးကို အရင္ရွင္းမွပဲ..၊ ဟင္ အခန္းထဲမွာလဲရွင္းရမယ္၊ အီးဟီး ဧည့္ခန္းထဲက မေလွ်ာ္ရေသးေသာ အ၀တ္ေတြေကာ၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက မေဆးရေသးတဲ့ ခြက္ေတြပန္းကန္ေတြ ဘယ္ဟာကေန စရွင္းရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။
“ဟူးးးးး..” သက္ျပင္းရွည္ၾကီး မႈတ္လိုက္ျပီး လူျမင္ေသာ ဧည့္ခန္းမွ စရွင္းရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ညက ူသူငယ္ခ်င္းဆီ အလည္လြန္သြားသည္။ သူဘယ္သြားခဲ့သည္ကို အေဖကို ေျပာလွ်င္ အေဖက က်ိန္းေသေပါက္ ဆူလိမ့္မည္။ သူညက အဂၤလန္ကုိ သြားခဲ့သည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေဘာလံုးပြဲအတူတူ သြားၾကည့္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ (ဘြတ္ကီဒိုင္တြင္ သြားေရာက္ေလာင္းခ့ဲရာ ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ ရႈံးခဲ့သည္။ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ အာၾကီးအဲ့ဒိေန႔ညက သေရက်သြားေလရဲ႕) အြန္လိုင္းမွ သူ႕ကလပ္စည္းမ်ားကို encrypted လုပ္ျပီး သြားခဲ့ျပီး ဟိုေရာက္မွ decrypted ျပန္လုပ္ျပီး သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါမ်ိဳးျဖင့္ ခရီးသြားျခင္းသည္ အလြန္အႏၱရာယ္မ်ားေသာ သြားျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။
အက်ိဳးေဆာင္ အြန္လိုင္းကုမၸဏီမ်ားကေတာ့ လံုး၀လံုျခံဳစိတ္ခ်ရေၾကာင္း အထူးအာမခံၾကသည္။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ မေတာ္တဆဆိုတာ ဘယ္ဟာမွ မေျပာႏိုင္ ေတာ္ၾကာေန ၾကားဖ်က္ျပီး ကလပ္စည္း သြားေသာ လိုင္းကို hacker မွ hack လိုက္ရင္ျဖင့္ ဟိုဘက္ေရာက္သည့္အခါ လိုအပ္ေသာ ကလပ္စည္းတခ်ိဳ႕ ေပ်ာက္ဆံုးသြားရင္ ကိုယ္က်ိဳးနဲစရာ မေတာ္တေရာ္ေတြ ျဖစ္ကုန္မည္ ထင္သည္။ ႏွာေခါင္းၾကီးေပ်ာက္သြားမလား၊ ပါးစပ္ကပဲ နဖူးေပၚတက္ေပါက္ေနမလား၊ နားရြက္ၾကီးေတြကပဲ လက္ေမာင္းႏွစ္ဖက္မွာ လာေပါက္ေနမလား မသိ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ဒီလိုပဲ သြားလာေနၾကျပီး ျဖစ္ျပီး အခုလဲ သူ႔မိဘေတြလဲ မိုင္ေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္မွ ကလပ္စည္းမ်ား ပို႔လႊတ္ေသာ ခရီးသြားနည္းျဖင့္ ေန႔ခင္းပိုင္းေလာက္ လာၾကမည္ ျဖစ္သည္။
တဂီြဂြီနဲ႕ ဗိုက္ဆာလာေတာ့မွ အမႈိက္ေတြကို အျမန္ဆံုး ရွင္းလိုက္ျပီး ကြန္ျပဴတာေရွ႕ထိုင္လိုက္သည္။ power on လိုက္သည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ Desktop တက္လာျပီး သူ႔အား အသံလွ်ိဳ႕၀ွက္ကုဒ္နံပါတ္ ေတာင္းေလသည္။ သူလုပ္ထားေသာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ကုဒ္မွာ သီခ်င္းစာသားတခုျဖစ္သည္။ “အမဲလိုက္အက စင္ျမင့္ထက္က ရႈံးနိမ့္သူ လဲက်ေပး”..... ထို႔ေနာက္ AI browser တခုတက္လာသည္။
“အခုဘယ္ဆိုက္ကို ဖြင့္မွာလဲ” ကြန္ျပဴတာ browser က ေမးလိုက္၏။
“ေလာေလာဆယ္ အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ အြန္လိုင္းေစ်းဆိုင္ဆိုက္ကို အရင္ဖြင့္”
သူစကားေျပာ၍ မဆံုးမီမွာပင္ ၀က္ဆိုက္ပြင့္သြား၏။
“မနက္စာ ေတြ တန္းစီျပီးၾကည့္မယ္ကြာ”
မနက္စာမ်ားကို ဒင္းမ္ဆန္းမွ အစ ေပါက္စီ၊ ေခါက္ဆြဲ၊ ေပါင္မုန္႔ကင္၊ မုန္႕႔ဟင္းခါး၊ ဟမ္ဘာဂါ၊ လစ္ပတန္၊ ခ်ိဳက်၊ ေပါ့ဆိမ့္ စသည္တို႔သည္ ေစ်းႏႈန္းႏွင့္တကြ က်လာေလသည္။
“ေတာ္ျပီတျခားဟာေတြ မလိုခ်င္ဘူး မုန္႔ဟင္းခါး ျပီးေတာ့ ေပါ့ဆိမ္တခြက္... ေဒါင္းလုပ္ဆြဲေပးေတာ့”
ထို႔ေနာက္ သူ၏ ဘဏ္ကဒ္နံပါတ္ကို အသံထြက္ရြတ္ျပျပီး
“ဘလာဘလာဘလာ”
မၾကာမွီမွာပင္ မုန္႔ဟင္းခါးတပြဲႏွင့္ ေပါ့ဆိမ့္တခြက္ download ဆြဲလိုက္ရာ ကြန္ျပဴတာႏွင့္တြဲစက္ထားေသာ downloader စက္မွ လိုခ်င္ေသာ စားစရာမ်ား ထြက္က်လာေလေတာ့သည္။
“ဂလြပ္” (ေဒါင္းလုပ္ဆြဲျပီးေသာ အသံ)
“တီ...တီ.. အီးေမးလ္၀င္ေရာက္ေနပါသည္။”
ေစာေစာစီးစီး ဘယ္သူက ပို႔လိုက္ျပန္ျပီလဲ..၊ ဟုိေကာင္ေတြေျပာတဲ့ စပိန္ႏြားရိုင္းသတ္ပြဲ သြားၾကည့္ဖို႔မ်ားလား။ လက္က မုန္႔ဟင္းခါးစားေနသျဖင့္ အသံျဖင့္ ဘေရာင္ဇာကို အမိန္႔ေပးျပီးဖြင့္လိုက္သည္။
“Inbox ထဲကို ၀င္လိုက္”
အီးေမးလ္သည္ သူ႔ေယာကၡမဆီကျဖစ္ျပီး မေတာ္ရေသးေသာ ေယာက္ဖေလာင္းေလးကို မနက္ျဖန္ အီးေမးလ္ႏွင့္ attachment တြဲေပးလိုက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အသံျဖင့္ ေမးလ္ပို႔လာျခင္းျဖစ္သည္။ ဟူး ေမ်ာက္ေလာင္းေလး လာအံုးမွာပါလား။ ဟိုတခါ ဒီေမ်ာက္ေလာင္းေလး တခါလာတာ သူသံုးခ်င္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို အြန္လုိင္းမွ နင္းကန္အားမနာတမ္း ေဒါင္းလုပ္ဆြဲသြားရာ သူ႔လစာ တလစာ နီးပါး ေဘလ္ရွင္းလိုက္ရသည္။ ေသခ်င္းဆိုးေလး တစ္ေကာင္သာ ျဖစ္သည္။
“ကလင္..ကလင္”
ေဟာ လုပ္ျပန္ျပီ အစားစားမယ္ဆို အေႏွာင့္အယွက္ ထပ္ေပၚလာျပန္ျပီ။ ေခၚေနေသာ ဖုန္းကို accept လုပ္လိုက္သည္ႏွင့္ ကြန္ျပဴတာ မ်က္ႏွာတခုလံုး နီးပါး ျပည့္ေနေသာ မ်က္ႏွာ တခုေပၚလာသည္။
“ဘေလာ့အစည္းအေ၀းရွိတယ္၊ ဒီေန႔ညေန ဌာနခ်ဳပ္ ခ်က္ရြမ္း (Chat Room) ထဲကို ၄နာရီေနာက္ဆံုးထား လာခဲ့ပါ။ ဘေလာ့ကာမ်ားအသင္းခ်ဳပ္ရဲ႕ ႏွစ္လယ္္အစည္းအေ၀း အၾကိဳ ေဆြးေႏြးၾကမွာျဖစ္လို႔ မတက္မေနရ တက္ေရာက္ရမည္ ျဖစ္ပါတယ္”
“ေန....ေန..ပါအံုး.. ကၽြန္ေတာ္...ဒီေန႔ မအား........”
သူေျပာခ်င္ရာ ေျပာျပီး ဘေလာ့အသင္းခ်ဳပ္ အတြင္းေရးမွဴးသည္ sign out လုပ္သြားေလေတာ့သည္။ တယ္ေလ..။ ဟူး ညေနစာ အထူးတလည္ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲမယ္ ၾကံစည္ထားကာမွ ဘေလာ့အသင္းခ်ဳပ္ ခ်က္ရြမ္း ကို၀င္ရအံုးမယ္။ မသြားျပန္ရင္လဲ ဒဏ္ေပးတဲ့အေနနဲ႕ တက္ခ္ဂိမ္းေတြ ဗရပြေရးခိုင္းအံုးမည္။ ဟူး ဘေလာ့ကာ ျဖစ္ရတာ မလြယ္ပါလား။
“ေဟ့ေကာင္... ငယြန္း မင္းေတာ့ ပြေနျပီ..”
ေနာက္လိုင္းတခုက ၀င္လာျပန္သည္။
“ဘာလဲဟ မင္းကလဲ အရင္းမရွိအဖ်ားမရွိ”
“မင္းကို ၾကိတ္ေၾကြေနတဲ့ ကင္ညာသူေလးက မင္းအေၾကာင္း မ်က္ႏွာစာအုပ္ဆိုက္မွာ ေလွ်ာက္ဖြထားတယ္ေဟ့”
“ေအ..ထပ္ထရီး... ဆိုးပ.. ဘာေတြဖြထားတာလဲ...”
“သိခ်င္ရင္ ၀င္ခဲ့ေလကြာ...”
တိန္... ဒီေကာင္ကလဲ လူကို ကလိခဲ့တယ္..။ ဘာေတြေရးထားလဲ ေျပာခ့ဲတာ မဟုတ္ဘူး..။
“ေအာ္..ျခဴသစ္ေရ....
ဘူျဖစ္တာေတာင္ ... ေမ့မရဘူး..
တကယ္ေတာ့ေလ ဒို႔ဘ၀ဟာ စပိတ္ဖဲေပမယ့္
ေနာက္ဆံုးတိန္ ျပီးခဲ့မွန္းေတာင္ မသိခဲ့သူပါ...
ကုန္းျမီွးနဲ႕ ျပံဳးျဖီးေနရေပမယ့္ ..ကတံုးၾကီးကိုေတာင္.
စိတ္မ၀င္စားခဲ့ဘူးဖူး။
ဘ၀မွာ အခ်စ္မရွိရင္... ဆားေပါ့တ့ဲ ဒညင္းသီးလို ပါပဲ...
ေအာ္.. ျခဴသစ္ရယ္..
တကယ္ေတာ့ ေလ....က်မဟာ ညိဳျပာညက္သူမို႔...
အကို လာအက္ဒ္ (add) မွာကို ေစာင့္ေနရသူပါ....။”
(မွတ္ခ်က္..။ ဤကဗ်ာေလးသည္ ဟိုးမိုင္ေပါင္း၃၀၀၀ ေက်ာ္က ကိုကို႔အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူလဲလို႔ မေမးနဲ႕ေနာ္..ျမန္မာျပည္က ကိုကိုယြန္းလို႔ ေျပာဘူး)
ဟိုက္ ....မေျပာေပလို႔ပဲ..။ အင္း မျဖစ္ေသးဘူး..။ ပိုင္ရွင္ မသိခင္ျမန္ျမန္ထြက္မွ..။ ေတာ္ၾကာ.. ကိုယ္ သူ႔ မ်က္ႏွာစာအုပ္ကို ၾကည့္ေနတာ ေတြ႕သြားရင္ျဖင့္..သူ႔ကိုယ္သူ file transfer လုပ္လာမွျဖင့္..ဒြတ္ခ။
+++++++
အခန္း(၂)
“ေဟ့ လီလီ မင္းလာတာ ေနာက္က်လွခ်ည္လား ဘိုဖစ္တာလဲ”
အစည္းအေ၀း ခန္းမ အ၀တြင္ေစာင့္ေနေသာ ဘေလာ့ကာမ်ားဌာနရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ေဂါက္ေဂါက္ က ဆီးၾကိဳ၍ ျပစ္တင္ေလသည္။
“ေဆာရီးပါဗ်ာ လမ္းမွာ ကြန္နက္ရွင္က်ေနလို႔ဗ်.. လူေတြစံုေနျပီလား”
“ျပတ္နာပဲ... အထဲမွာ..လူစံုသေလာက္ေတာ့ ရွိေနျပီ...”
အစည္းေ၀းခန္းထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ တက္စ္တက္စ္၊ မီထရို၊ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီး၊ ပိန္ဂိုးလ္၊ ေရခဲညွပ္၊ မွီမီွ စံုသေလာက္ရွိေနျပီမို႔ ခပ္သုပ္သုပ္ေလး ထိုင္ခံုမွာ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။ ခဏၾကာေတာ့ စတိတ္ေပၚသို႔ ဘ႑ာေရးမွဴးတက္လာျပီး
“ဟုတ္ကဲ့ ဘေလာ့ကာ လူၾကီးမင္းမ်ား မဂၤလာပါ.. ကၽြန္မတို႔ ဒီေန႔ျပဳလုပ္အပ္တဲ့ ႏွစ္လယ္ အစည္းအေ၀းမွာ ကၽြန္မက ဌာနခ်ဳပ္ရဲ႕ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္လယ္မတိုင္ခင္က ဘ႑ာေရး အေျခအေနကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဦးစြာ တင္ျပလိုတာက ကၽြန္မတို႔ ဌာနခြဲ အသီးသီးရဲ႕ အေထြေထြ ကုန္က်စရိတ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။”
ဘ႑ာေရးမွဴး ပိန္ဂိုးလ္ က သူ႔တကိုယ္ေရသံုး 11G (11th Generation) ဖုန္းကို ႏွိပ္လိုက္ရာ သူမ၏ အေနာက္တြင္ ေလဆာပံုရိပ္တခု ေပၚလာ၏။
“ေရာင္စံု တန္းပလိပ္ ေရာင္စံုတန္းပလိပ္ တခုငါးျပား တခုငါးျပား ၾကိဳက္တဲ့ တန္းပလိပ္ေရြးပါ. ၾကိဳက္တဲ့ တန္းပလိပ္ေရြးပါ..တခုငါးျပား တခုငါးျပား..”
ဟိုက္ ..ဘယ္သူမွ ထင္မွတ္မထားတဲ့ ေၾကာ္ျငာတခု ေပၚလာ၏။ ခပ္၀၀မင္းသမီးတစ္ေယာက္က စကပ္တိုေလး ၀တ္ကာ တန္းပလိပ္ႏွစ္ခုကို လက္က ကိုင္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းေလး တေထာ္ေထာ္ႏွင့္ ေၾကာ္ျငာျပေနေသာ ေၾကာ္ျငာတခု ျဖစ္သည္။ အစည္းေ၀း တက္လာသူမ်ား အားလံုး ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြား၏။ ဘာလဲဟ...ဘာလဲဟ..။
“အဲ..သည္းခံပါရွင္ ကၽြန္မ ဖိုင္ဖြင့္တာ မႊားတြားလို႔ပါ..”
ထို႔ေနာက္ ဂရပ္ဖ္မ်ား ပိုင္ခ်က္မ်ားျဖင့္ဆြဲထားေသာ စာရင္းဇယားမ်ားျဖင့္ ရွင္းျပေလ၏။ ခုနက ျပဴးသြားေသာ မ်က္လံုးမွာ ခဏၾကာေတာ့ ေမွးစင္းျပီး အိပ္ခ်င္လာေတာ့သည္။
“ဟိုစတင္နဲ႕ပတ္သက္လို႔ ပိုက္ပိုက္ေပးျပီး သံုးခ်င္တဲ့သူေတြနဲ႕ အလကားပဲတင္းပဲၾကိဳက္တဲ့ သူေတြဆိုျပီး ကၽြန္မတို႔ ဌာနမွာ ႏွစ္စုကြဲေနတဲ့ ကိစၥကို မဲခြဲဆံုးျဖတ္ၾကဖို႔ပါပဲ..”
ဘ႑ာေရးမွဴးရွင္းျပေနတာ ၾကားတခ်က္ မၾကားတခ်က္ႏွင့္ ေထာက္ခံသလိုလို ေခါင္းေလးတဆတ္ဆတ္ ျငိမ့္ရင္း အိပ္ငိုက္ေနမိေလသည္။
“ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္း.. ေဖ်ာင္း...”
လက္ခုပ္သံမ်ား ဆူညံေနေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္လန္႔ႏိုးသြားသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ လႈမႈဆက္ဆံေရး ၀ံၾကီးဌာနမွ ညႊန္မွဴး မွီမွီမွ
“မမွီတို႔ အေနနဲ႕ေပါ့ေနာ္... အဲ့လိုေပါ့ေနာ္... အင္း ဘယ္လိုေျပာ ရမလဲေပါ့ေနာ္... ဒါေပမယ့္ေပါ့ေနာ္...”
ဟု ျပည့္ျပည့္စံုစံု တင္ျပသြားေလသည္။
ယခုအလွည့္က်သူကေတာ့ ဘေလာ့တဂြန္ ဌာနခ်ဳပ္မွ ျပာတာ ပန္းဆိုးတန္းလန္း ဂ်ိမ္းေက်ာ္ၾကီး..
“ဟုတ္ကဲ့ ၾကြားေရာက္ေဟာက္....လာဟာ.. ၾကတဲ့...”
ဘာဖစ္တာလဲဟ..။
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီး။ ။“ေဆာရီး အက္ကိုး ခလုတ္ သြားႏွိပ္မိလို႔..”
“ဟုတ္ကဲ့ အာနီးမက္ေစ့ေရာ.. ေလးဒီးစ္ အန္န္ ဂ်မ္းတုန္း လူဂ်ီးမင္းမ်ား ခင္ဗ်ာ..”
ဂ်ိမ္းစ္ ေက်ာ္ၾကီး ။ ။“ကၽြန္ေတာ္ အေနနဲ႕ လက္ရွိ ဘေလာ့ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးရဲ႕ လံုျခံဳေရးကို အဓိက ျခိမ္းေခ်ာက္ေနတဲ့ ကိစၥကို တင္ျပလိုပါတယ္”
ဘေလာ့ကာ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ သတင္းမို႔ ေခါင္းေထာင္ ထလာၾကသည္။
ႏုပ္။ ။“ဟင္ .. ဘူသူေတြက ျခိမ္းေျခာက္ေနတာလဲဟင္”
“အခုေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အဓိက ျခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ Typad ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႕ ဂၽြမ္းမလား ၊ ဇင္ကာ ဆိုတဲ့ ၀င္ရိုးစြန္း မဟာမိတ္ ႏိုင္ငံေတာ္မ်ား ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႕ တစတစ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘေလာ့စေပါ့ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကို ဖက္ျပိဳင္အံတု လာႏိုင္တဲ့ ရန္ဘက္ ႏိုင္ငံေတာ္ေတြရဲ႕ အင္အားကို ၾကိဳတင္ကာကြယ္ဖို႔ အတြက္ မဟာမိတ္ ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ယူႏိုက္တက္စ္ ေ၀ါ့ပရက္စ္ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႕ ပူးေပါင္းသြား ဖို႔ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီရန္ဘက္ ႏိုင္ငံမ်ားကို တြန္းလွန္ပစ္ဖို႔ မဟာ ဗ်ဴဟာ ေတြကို ခ်မွတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ အဲ့ဒိအတြက္ စြမ္းအားျမွင့္ widget မ်ားကို ထုတ္လုပ္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္...”
ထို႔ေနာက္ အသီးသီး တင္ျပၾကျပီးေသာ အခါ အစည္းအေ၀းကို အဆံုးသတ္ လိုက္ၾက၏။
တက္စ္။ ။ ကဲ အစည္းအေ၀း ျပီးျပီဆုိေတာ့ အခုအေကာင္းဆံုးကေတာ့ ဘီယာဆိုင္ သြားၾကမယ္ဗ်ာ..။ ေရႊမန္းမွာ အသေရ လႊမ္းၾကမယ္ဗ်ာ.။ ဒါဆို အၾကံေတြ ထြက္လာႏိုင္တယ္။
တခ်ိန္လံုး ျငိမ္သက္ေနေသာ ၾကြက္တြင္းမ်ား တူးေဖာ္ေရး ၀န္ၾကီး မီထရိုက ...
“ဒီအစဥ္ကို အၾကြင္းမဲ့ ေထာက္ ခံပါတယ္.. ဘရာဗို... ရႊီး.. ရႊီး”
ထိုစဥ္....
“ေဟ့... ေလာေလာဆယ္ အီးေခ်ာ္နံတယ္.. ဘူသူေပါက္တာလဲကြ..”
ေရခဲညွပ္က ႏွာေခါင္းပိတ္ရင္း ေမးလိုက္သည္။ အစည္းအေ၀းခန္းထဲမွ လူမ်ားက အားလံုး ေခါင္းခါ၍ ျငင္းခ်က္ထုတ္ ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ ပိန္ဂိုးလ္က
“ဒါဆို ဒီလိုလုပ္မွ ေပၚမယ္ ထင္တယ္... အီးအီး ဘူသူေပါက္ ေမာင္ေပါက္.. ေပါက္တဲ့ သူ မွန္မွန္ ေက်ာ အီးဘြတ္ တရားေဟာ..”
အစည္းအေ၀းခံုတန္းရွည္၏ အဆံုးဘက္တြင္ ထိုင္ေနေသာ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ေဂါက္ေဂါက္က စပ္ျဖဲျဖဲႏွင့္
“နာ ေပါက္တာကြ ဘာဖစ္လဲ.. ဂ်ကားေတြ ညားလို႔ ပါးစပ္ပိတ္ေအာင္ အီးထုလိုက္တာ ကဲကဲ အစည္းအေ၀းပြဲ သိမ္းလိုက္ေတာ့ဗ်ာ ပ်င္းခ်ာၾကီး လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားရေအာင္ ၀က္မွီးသြားမယ္”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီး။ ။ “ဟုတ္တယ္ ေဂါက္ေျပာသလိုပဲ ေရႊမန္း မသြားဘူး.. ၀က္မွီးပဲ ေကာင္းတယ္”
တက္စ္။ ။ “ရဘူး.. ရဘူး.. ေရႊမန္းပဲ..”
ပိန္ဂိုးလ္။ ။ “ေထာက္ခံပါတယ္... ေထာက္ခံပါတယ္..”
ေဂါက္။ ။ “ဟဲ့ ယမ္းသန္းျပီး ေထာက္ခံေနတယ္.. ဘာကိုေထာက္ခံတာလဲ”
ပိန္ဂိုးလ္ ။ ။ “ ဘာသိလို႔လဲ အရာရွိၾကီးကလဲ မေထာက္ခံလဲ ေထာက္ခံတယ္ လုပ္မယ့္ အတူတူ ေစာေစာစီးစီး ေထာက္ခံ လိုက္တာ ေကာင္းပါတယ္။”
မွီ။ ။ “နာလဲ ပိန္ဂိုးလ္ အတိုင္းပဲ ေထာက္ခံပါတယ္... ေထာက္ခံပါတယ္....”
ႏုပ္။ ။ “၀က္မွီးပဲ ေကာင္းပါတယ္ဂ်ာ၊ တခြက္၊ တျပားေလာက္ေပါ့ ငွက္ငွက္၊ ၀က္မွီးကင္ေလးရယ္၊ ျပီးေတာ့ အျမည္းစံုေလး မရမ္းသီး ေထာင္း စပ္စပ္ေလး၊ လက္ဖက္ ခ်ဥ္စပ္ေလး၊ ေဟးေဟး..”
ဂ်ိမ္းစ္ ေက်ာ္ၾကီး။ ။ “ကဲကဲ... ဒါဆိုလဲ ၀က္မွီးကို သံုးမဲ ၊ က်န္သူေတြက ၀က္မွီးဆိုရင္ လက္ညိႈးေထာင္”
ေရခဲညွပ္။ ။“သြားခ်င္တာသြား.. ေျမနီကုန္း လမ္းၾကားက ဖလန္း ဖလန္းေလးေတြ ထိုင္ေငးရတာေပါ့ ဟတ္ဟတ္”
ပိန္ဂိုးလ္။ ။ “အင္း..ဒါဆို မီးတို႔ခ်ည္းပဲ ပ်င္းတယ္..၊ အမ ၀ါးဒီးကို ေခၚလိုက္အံုးမယ္။ ျပီးေတာ့ ပန္ပန္လဲ ေခၚမယ္..”
မွီ။ ။ “အင္းေကာင္းတယ္.. ေကာင္းတယ္..”
ဤသို႔ႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ ဘေလာ့ကာအရာရွိ (ဘယ္နားရွိလဲေတာ့ မသိ) ဂ်ီးမ်ား သည္ အထူးထိပ္တန္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ခ်မွတ္ရန္ အလို႔ငွာ ၀က္မွီးဆိုင္သို႔ ခ်ီတက္ၾကေလသည္ တမု႔ံ။
++++++++++++
ေရခဲညွပ္။ ။ “ေဟ့ေဟ့.. ေျပာေတာ့ ၀က္မွီးဆို ဘယ္ႏွယ့္ YKKO ကိုသြားေနၾကတာလဲ”
တက္စ္တက္စ္က မခ်ိဳမခ်ဥ္ မ်က္ႏွာျဖင့္..
တက္စ္။ ။ “ညွပ္ၾကီးႏွယ္.. ဒါက ထံုးစံေလကြာ... ပထမပိုင္းအစီအစဥ္ အရ ေလဒီဖက္တ္ ေတြ အတြက္ ေလဒီဖက္စ္၊ ေၾကးအိုးစားၾကမွာ၊ ဒုတိယ ပိုင္းက်ေတာ့ ေဟာ.အီေဖကိုတို႔ အထူးထိပ္တန္း ေဆြးေႏြးပဲြေလ ငွက္ငွက္”
“ေအာ္ အဲ့ဂလိုလား..”
မ်ားမၾကာမွီမွာပင္ ပိန္ဂိုးလ္ႏွင့္ မွီမွီ တို႔၏ ပင့္ဖိတ္မႈအရ ဘေလာ့ကာမယ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္ေသာ ၀ါးဒီးေအာ့ခစ္၊ ပန္ပန္၊ တို႔သည္ ကိုယ္ပိုင္ လက္ပ္ေတာ့ ပ်ံၾကီးမ်ား စီးကာ အလွ်ိဳလွ်ိဳ ေရာက္လာ ၾကေလေတာ့သည္။
သို႔ႏွင့္ စားစရာမ်ား အစံုအလင္ မွာစားၾကျပီးေနာက္ အေရးၾကီးေသာ ထိပ္တန္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ၾကေလ၏။
မွီ။ ။ “ဟိုကိစၥၾကားျပီးျပီလား .. ”
ပိန္။ ။ “ေအး ၾကားျပီးျပီဟ အင္းေနာ္ ..ဟုတ္သား ေအး ဟုတ္ပါရဲ႕ေအ..”
မွီ။ ။ “ဟိုးထား.. ဘာမွ နာအေက်ာရေသး၀ူးေလ..”
ပိန္။ ။“ဟုတ္ယား ေခ်ာတီး.. မွီမွီ”
၀ါးဒီး။ ။ “ဒီေန႔ ေတာ္ေတာ္ လူစံုေနတာကိုး.. တို႔လဲ တီေကာင္ေတြ အစာေကၽြးေနတာနဲ႕.. အစည္းအေ၀းကို မလာျဖစ္တာ..”
ပန္ပန္။ ။ “ေ၀့ါထြီေတြ နေက်ာနဲ႕ေလဟာ...”
၀ါးဒီး။ ။ “ေခ်ာတီးဟာ..”
မွီ။ ။“ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္က ႏိုင္ငံတကာက အလိုရွိေနတဲ့ လူဆိုးဂ်ီး ကီးစိန္ ဘေလာ့ကာ ႏိုင္ငံကို ေရာက္ေန ျပီဆို.. အဲ့ဒါ ဟုတ္လား”
တက္စ္ ။ ။“ကီးစိန္က သရဲေတြဘာေတြ ေမြးတယ္ ၾကားထားတယ္.. အင္းဒီလိုဆို နာ ဖမ္းခ်င္ေနတဲ့ သရဲေတြရဲ႕ သဲလြန္စ ရႏိုင္တယ္..”
တက္စ္တက္စ္ ကေတြးေတြးစစနဲ႕ ေျပာ၏။
“ဆရာတို႔ ဘာသံုးေဆာင္မလဲ မသိဘူးခင္ဗ်..”
“ေၾကးအိုးအေရာႏွစ္ပြဲ ၀က္၊ ျပီးေတာ့ ၾကက္ေတာင္ပံကင္၊ ေၾကးအိုးဆီခ်က္ ပြဲေသး”
သို႔ႏွင့္ တေယာက္တေပါက္ ၀ိုင္းမွာၾကေလသည္။ ကၽြႏုပ္တို႔ ၀ိုင္း၏ တ၀ိုင္းေက်ာ္ရွိ အသားခပ္ညိဳညိဳ အကၤီ် အမဲေရာင္ ၀တ္ထားေသာ လူတေယာက္သည္ ဂ႑ာမျငိမ္ေသာ မ်က္လံုးျဖင့္ ကၽြႏုပ္တို႔ ၀ိုင္းကို မၾကာခဏ ၾကည့္ေနသည္ ကို သတိထားမိေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏုပ္လဲ ခါးၾကားမွ ေရာင္ျခည္ ေသနတ္အား အသင့္အေနအထားျဖင့္ ကိုင္ေဆာင္ထားလိုက္ေလသည္။ တေယာက္တေပါက္ မွာၾကျပီးေနာက္ စားပြဲထိုးသည္ မီႏ်ဴးမွတ္ေသာ မွတ္စုတိုေလးေပၚတြင္ မွတ္ေနရင္း ေဘာပင္မင္ကုန္သြားပံုရကာ ထိုေဘာပင္အား အိပ္ကပ္ထဲ ထည့္လိုက္ျပီး အျခားေဘာပင္ တေခ်ာင္းအား ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲမွ ႏႈိက္လိုက္သည္။
“ေဆာရီး ေဘာပင္က မွင္ကုန္သြားျပန္ျပီ၊ နားကားတာပဲ..”
ထို႔ေနာက္ ၎သည္ ေဘာပင္အား ကလစ္၂ခ်က္ႏွိပ္လိုက္၏။ ထိုစဥ္
“အားလံုး သတိ ..ရန္သူ....”
ကၽြႏုပ္ထင္ထားသည့္ အတိုင္း မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အေျခအေန တခု ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ကၽြန္ဳပ္တို႔ ၀ိုင္းအား မၾကာခဏ ၾကည့္ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အသံနက္ၾကီးျဖင့္ သတိေပးကာ တမုဟုတ္ျခင္း ဂၽြမ္းပစ္ကာ ကၽြနဳပ္တို႔ ၀ိုင္းသို႔ ေရာက္လာေလသည္။ ထို႔ေနာက္ စားပြဲထိုးသည္ ေဘာပင္ထဲမွ အလံုးတခု ထုတ္လိုက္ျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ ပစ္ေပါက္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။
“ဖြတ္.....ရွဴးးးးးးးး....”
မီးခိုးလံုးမ်ား ကၽြႏု္ပ္တို႔ ၀ိုင္းအနီးတြင္ မႊန္ထူသြား၏။
“ဟဟ.. ဘာျဖစ္တာတုန္းဟ..အဟြတ္..အဟြတ္..”
“မလႈပ္နဲ႕...”
ကၽြန္ဳပ္က အက်ီအမဲႏွင့္ ဂၽြမ္းပစ္လာေသာသူကို ေလဆာေသနတ္ျဖင့္ ခ်ိန္တြယ္ထားလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသူက ကၽြႏ္ုပ္ခ်ိန္ရြယ္ ထားသည္ကို မမႈဟန္ျဖင့္
“ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ.. ၀န္ၾကီးတို႔ ဘာမွမျဖစ္တာ... ေတာ္ေတာ္လဲ လွ်င္တဲ့ ငနဲပဲ.. လက္မတင္ေလး လြတ္သြားတယ္..”
မီႏ်ဴးမွတ္ေနေသာ စားပြဲထိုးကား ရုတ္ျခည္းဆိုသလို ေပ်ာက္သြား၏။
ကၽြႏ္ုပ္က
“ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ...”
ဂ်ိမ္းေက်ာ္ၾကီး။ ။ “လီလီ မင္းေသနတ္ကို ခ်ထားလိုက္ပါ..၊ သူက ငါတို႔ လူပဲ”
“ဟုတ္ကဲ့. ကၽြန္ေတာ္ အထူးစံုစမ္းေရး ဌာနက အၾကီးတန္းစံုေထာက္ မိုးလိႈင္ညပါ.. ”
မွီမီွ။ ။ “ေအာင္ညတ္ေလး အလန္႔ထညက္ရွိလိုက္တာ.. ကံသီေပလို႔...”
တက္စ္တက္စ္။ ။“ ကီးစိန္မွန္း မသိလိုက္ရတာ နာတယ္ဗ်ာ...ႏို႔ ကိုမိုးလႈိင္ညက ကီးစိန္မွန္း ဘယ္လိုသိတာတုန္း”
မိုး။ ။ “ဒါကေတာ့ လြယ္ပါတယ္.. ကီးစိန္သံုးေနက် စကားရွိတယ္ေလ.. နားကားတယ္ ဆုိတာေပါ့.. အဲ့ဒိအသံၾကားလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ မွတ္မိသြားျပီး သူ႔ကို အပိုင္ဖမ္း မလို႔ပဲဗ်ာ.. ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ဒီလူက ကၽြန္ေတာ့္ လႈပ္ရွားမႈကို ျမင္သြားတယ္..”
ယေန႔ေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ၀န္ၾကီးအားလံုး ဒူးတိုက္ေဆြးေႏြးမည့္ ဒုတိယပိုင္း အစီအစဥ္အား လံုျခံဳေရး အေျခအေန အရ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရေလေတာ့သည္။ ဘာမွ မမွာစားလိုက္ရပဲ တကူးတက လက္ပ္ေတာ့ပ်ံၾကီးမ်ား စီးလာၾကေသာ ၀ါးဒီးႏွင့္ ပန္ပန္တို႔ကေတာ့ မေက်မနပ္ႏွင့္ ျပန္သြားၾကသည္။
“ဟြန္း.. ေၾကးအိုးေလးမ်ား စားရမလား လာတယ္..၊ မေသတာ ကံေကာင္း။ ေတာ္ျပီ အိမ္မွာပဲ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲျပီး စားေတာ့မယ္...” ဟုဆိုကာ လက္ပ္ေတာ့မ်ား အျပင္းႏွင္၍ ျပန္သြားၾကေလေတာ့သည္။
“ဘရြန္း... ဘရြန္း..”
+++++++++++++++
ဆက္ရန္.....
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
February 18, 2009 at 11:13 AM
အဲဒီခရီးသြားနည္းေလးလိုခ်င္လို႔ပါ။
ဘယ္ဆိုဒ္နဲ႔ဆက္သြယ္ရမွာလဲဟင္..း)
February 18, 2009 at 2:09 PM
ဖတ္ရင္းနဲ႔မူးလာျပီး ေမာတယ္ အမေငး မီနိုင္ဘူး
ျပန္ေတာ့မယ္
February 18, 2009 at 6:08 PM
ရီးရလြန္းအား ႀကီးလို႕ ရႈးရႈးေတာင္ထြက္တယ္...။
February 21, 2009 at 3:01 PM
အမေလးးးေလးးအူနာပီးေသေတာ႕မယ္ ေကာင္ေလးေရ
အိုင္ဒီယာက ပက္ပက္စက္စက္ လန္ထြက္ေနသကိုး
သိုင္းခရုကြာ မံု႕ေကၽြးမယ္ ဒီပို႕စ္အတြက္
ယြမး္ယဲယြမ္းရိုက္တာ အဲ..ေလ မပီခ်င္ေတာ႕ဘူး နာေနာ္ ဟြင္းဟြင္း...
ဆက္ဖတ္မယ္..ဘယ္လိုဇာတ္သိမး္လဲကြယ္...
February 21, 2009 at 8:25 PM
ဟား.. ဟား.. အိုင္ဒီယာေတြကေတာ့ ခိုက္တယ္ေဟ့...
တခ်ိဳ႕လူေတြက နာနဲ႔ သိပ္မသိေတာ့.. သိပ္ မ်က္လံုးထဲမေပၚဘူးျဖစ္ေနတယ္.. ေကာင္းတယ္ေဟ့.. ေနာက္တစ္ပိုင္းဆက္ဖတ္လိုက္အံုးမယ္...
February 23, 2009 at 4:00 PM
နာေလ.. ဒီေန႕ဗိုက္ေအာင့္လို႔ နားေနရတာ...
ဒါကိုမွ ဖတ္မိတယ္.. ေတခ်င္တာပဲ...။
၀ါးဒီးေအာ့ခစ္၊ ကို စဥိးစားေနတယ္..
ဘူေလးလဲ မသိဘူး
February 23, 2009 at 7:57 PM
ဟုတ္ကဲ့ အားေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။ ဆက္ေရးပါ့မယ္...။ ေအာ္ ဆင္ဒဏ္လားေရ.. ၀ါးဒီးေအာ့ခစ္ ဆုိတာ အမခြန္ျမလိႈင္ကို ေျပာတာပါ..။ :)