ေခါင္းက်ပ္ၾကီး
လွထြန္း တစ္ေယာက္ ညကင္း က်သျဖင့္ အက်ပ္ရိုက္ေနေလသည္။ ခါတိုင္း သူ႔ဆရာ တပ္ၾကပ္ၾကီး ရွိတုန္းက ဆို ညေနခင္းပိုင္း သူ႔ဆရာကို ဘီအီး တလံုး တည္လိုက္ရင္ ညကင္းေစာင့္ ရမည့္ အစား ရံုးခန္းက အဖြဲ႕မ်ားျဖင့္ ေအးေအး လူလူ ဂ်ဴတီက်တတ္သည္။ အခုေတာ့ သူ႔ဆရာကား လြန္ခဲ့ေသာ တပတ္က ပင္ တျခားနယ္ျမိဳ႕သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားျပီ ျဖစ္သည္။ မသြားခင္ သူ႔ကို ၾကက္ျခံ ၌ တာ၀န္ခ်ထားေပးခဲ့သည္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ၾကက္ျခံမွာ သူႏွင့္ အတူတူ လုပ္ရေသာ တပ္သားမင္းမင္းမွာလဲ သူ႔ကဲ့သို႔ပင္ သတၱိခဲျဖစ္သည္။ သတၱိခဲဆိုေတာ့ တကယ္ မထင္လိုက္ပါႏွင့္ ႏွစ္ဦး စလံုး သရဲကို အလြန္ေၾကာက္ တတ္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
သူတို႔သည္ ညေန ၾကက္ျခံသိမ္းခ်ိန္ျပီးသည္ႏွင့္ ၾကက္ျခံကို ေသခ်ာ ေသာ့ခတ္ ခဲ့ျပီး အလင္းေရာင္ရွိေသးေသာ ညဦးပိုင္းမွ လြဲ၍ ညပိုင္း လံုး၀ပင္ ေျခဦးမလွည့္ၾကေပ။ အေၾကာင္းမွာ ၀ဲေက်ာ္( နာမည္အရင္းက ရဲေက်ာ္)က သူတို႔ အလုပ္လုပ္ေသာ ၾကက္ျခံနားတြင္ ညညဆိုလွ်င္ ေခြးမ်ား အူသံၾကားေၾကာင္း သူ႔အိမ္ဘက္က ၾကက္ျခံဘက္ လွမ္းၾကည့္လွ်င္ ၾကက္ျခံ၏ ေခါင္မိုးထက္၌ မဲမဲအရာ တခုသည္ အျမဲ လြင့္ေနတတ္ေၾကာင္း ေျပာထားျခင္း ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ထိုမဲမဲ အရာသည္ ညဘက္ညဘက္ အလြန္ နာမည္ၾကီးေနေသာ သရဲေျခာက္သည္ဆိုေသာ ေတာင္ဘက္ ကင္းေမွ်ာ္စင္မွ သရဲၾကီး ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျပာသံၾကားထား ေလရာ ၎တို႔၂ေယာက္မွာ ညပိုင္းဆိုလွ်င္ ထိုၾကက္ျခံဘက္သို႔ ေယာင္လို႔ ပင္ ေျခဦး မလွည့္၀ံ့ၾကေပ။
လွထြန္းသည္ တခါက လူပ်ိဳအေဆာင္တြင္ေနတုန္း အခန္းေဖာ္မွ သူ႔ကို သရဲအေယာင္ေဆာင္ စ ရာ ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ ေခါင္းရင္းမွ နံပါတ္တုတ္ျဖင့္ အားကုန္လႊဲရိုက္ရာ ထိုအခန္းေဖာ္မွာ မနည္းလြတ္ေအာင္ ေျပးခဲ့ရသည္။ ျပီးေနာက္ အျခားအခန္းမ်ားမွ လာၾကည့္ေသာအခါ လွထြန္းမွာ ေၾကာက္လြန္း၍ တကုိယ္လံုး တုန္ေနျပီး ပုဆိုးတခုလံုးလဲ ေသးမ်ားပင္ ရႊဲရႊဲစိုေနေလေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ လွထြန္းအား ဗႏၶဳလသားဟု နာမည္ေျပာင္ ေပးထားၾက၏။ မင္းမင္းသည္လဲ ထူးမျခားနား ပင္ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ေလာေလာလတ္လတ္ မိန္းမယူ ထားသူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ မိန္းမသာ ယူထားသည္ လူက သရဲေၾကာက္တုန္း။ (ေအးေလ မိန္းမရတာနဲ႕ သရဲ ေၾကာက္ တာ ဘာဆိုင္တာ မွတ္လို႔)။ တညေတာ့ ညဘက္ၾကီး အိမ္သာ ထတက္ေလသည္။ ကိစၥျပီးလို႔ အိမ္သာထဲမွ ထြက္လာေတာ့ တံခါးေပါက္၀ တြင္ ျမင္လိုက္ရေသာ မဲမဲအရိပ္ၾကီးကို ျမင္ကာ မင္းမင္း အလြန္ေသြးပ်က္သြားသည္။ သူျမင္လိုက္ရသည္မွာကား အလင္းေရာင္ကို ေနာက္ခံေပးထားေသာ ဆံပင္ဖားယားႏွင့္ သရဲမၾကီး တေယာက္ကို ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ႏွင့္ လြန္စြာမွ သတၱိေကာင္းလွေသာ မင္းမင္းသည္ ေနရာ၌ပင္ လန္႔၍ တက္သြားေလရာ အိပ္ခ်င္မူးတူးႏွင့္ အေပါ့ထသြားေသာ သူ႔မိန္းမခင္ဗ်ာ.. ေဘးအိမ္မ်ားကို ေအာ္၍ အကူအညီေတာင္းကာ မနည္း ႏွာႏွပ္ ယူရသည္။ ကိုယ့္မိန္းမကိုပင္ သရဲမဟု ထင္ေလေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္တတ္ေသာ မင္းမင္းမွာလဲ ၀န္ထမ္းမ်ား ၾကား ေနာက္စရာ တေယာက္ ျဖစ္ေနေလသည္။
ထိုသတၱိခဲၾကီး ၂ေယာက္မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အတူတူ အလုပ္လုပ္ၾကေလသည္။ ျပီးခဲ့ေသာ အပတ္ကမွ အတြဲလိုက္ အသစ္ေျပာင္းလာၾကေသာ အရာရွိႏွင့္ တပ္ၾကပ္ၾကီးသည္ အစမို႔လို႔လား မသိ အလြန္စည္းကမ္း တင္းၾကပ္လွသည္။ ခါတိုင္း သူတို႔ ယူနီေဖာင္းကို ေအာက္မွ ညွပ္ဖိနပ္ျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရံုးတက္ေသာ္လည္း ယခုမူ ထိုကဲ့သို႔ အရာရွိ ေရွ႕တြင္ ေတြ႕ပါက ၀န္ထမ္းမ်ားအား လမ္းေဘးက ေကာင္ေတြ ဟု က်ိန္းေမာင္း တတ္ေလသည္။
ယခုလဲ ညကင္းမေစာင့္တာ ၂လခန္႔ၾကာျပီ ျဖစ္ေသာ လွထြန္းကို ေခၚေတြ႔ျပီး ယေန႔ ညကင္းေစာင့္ ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေလသည္။ လွထြန္းမွာ ဘာေျပာရမည္ မသိ။ ထို႔ထက္ ဆိုးသည္မွာကား အလြန္တရာမွ နာမည္ ၾကီးလွေသာ ေတာင္ဘက္ ကင္းေမွ်ာ္စင္တြင္ ေစာင့္ရမည္ ျဖစ္ေလသည္။ ညက္ခၽြာဖရား…။
ညေနပိုင္း တပ္ဖြဲ႕အားလံုးကို တန္းစီစစ္ေဆးျပီး မင္းမင္းမွာလဲ ထီေပါက္ေလသည္။
တပ္ၾကပ္ၾကီး။ ။ “တပ္သားေတြအားလံုး တာ၀န္ အေျပာင္းအလဲ ရွိမယ္။ တေနရာကို ၃လထက္ မပိုေစရဘူး။ အလွည့္က် တာ၀န္က်မယ္။ ဒီေတာ့ မနက္ျဖန္ အားလံုးကို ဘယ္တာ၀န္က်တယ္ဆိုတာ ထပ္ေျပာေပးမယ္။ ဒီေတာ့ ဒီေန႔ည ပတ္ကင္း တာ၀န္က်သူေတြကို ေျပာမယ္။ တပ္သား စိုးေရႊ”
“ရွိ...”
တပ္ၾကပ္ၾကီး ။ ။ “တပ္သား တင္ျမင့္”
“ရွိ..”
တပ္ၾကပ္ၾကီး။ ။ “တပ္သား မင္းမင္း၊ အင္း .. ေဟ့ မင္းမင္း မွတ္တမ္းေတြမွာ မင္း စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႕ ၾကက္ျခံကို လွည့္ကိုင္တာ ၅လေလာက္ ရွိေနျပီ။ ပတ္ကင္းေကာ ေမွ်ာ္စင္ တာ၀န္မက်တာ ၾကာေနျပီ။ ဒီေတာ့ ဒီေန႔ ပတ္ကင္းကို စိုးေရႊ၊ တင္ျမင့္နဲ႕ မင္းမင္းတို႔ တာ၀န္က်တယ္။”
မင္းမင္း မ်က္ႏွာမွာ ဆီး(ဇီး)ရြက္ေလာက္ပင္ ရွိေတာ့သည္။ အသစ္ေရာက္လာေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးကို လဲ မေျပာရဲ သျဖင့္ ျငိမ္ေနရသည္။ တန္းျဖဳတ္ေတာ့ တျခား ေကာင္ေတြက သူ႔အား ဒီည လကြယ္ည ျဖစ္သျဖင့္ ကင္းေမွ်ာ္စင္ သရဲၾကီး ထၾကြ ေသာင္းက်န္း တတ္ေၾကာင္း တေယာက္တေပါက္ လာေျပာၾကေလသည္။ အားလုံးက ေနာက္ေနမွန္း သိေသာ္လည္း လကြယ္ေန႔တြင္ တာ၀န္က်သူတိုင္း သူေရွ႕တြင္ ေျခာက္ခံရသည့္ ဆိုေသာ ပါးစပ္ေျပာမ်ား ရွိေနသည့္ အတြက္ မင္းမင္းမွာ မိန္းမခိုးေျပးတုန္းက ထက္ပင္ ရင္တဒိန္းဒိန္းႏွင့္ ခုန္ေနေလျပီ။
ညေနေစာင္းေတာ့ လွထြန္းက ေမွ်ာ္စင္ေပၚ ေရာက္ေနျပီ။ သူ႔အိပ္ယာလိပ္ေတြအျပင္ ေဖာင္းကားေနတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ တလံုးကလဲ ပါေသး။ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ ဘာေတြထည့္ထားသလဲ ဆိုေတာ့ ေသာက္ေရဗူး အျပင္၊ ဘုန္းၾကီးပံုေတာ္ေတြ၊ ပရိတ္စာအုပ္ေတြ၊ ပုတီး စတဲ့ ပစၥည္းေတြပါ ပါလို႔။ ညေနေစာင္း အရာရွိက လိုက္စစ္ေတာ့ အေပၚကေန အားလံုးေကာင္းေၾကာင္း သတင္းပို႔ေတာ့ လည္ပင္းၾကီးမွာ ပုတီးၾကီးက အတိုင္းသား။ ရီေတာ့ ရီရတယ္.. အရာရွိနဲ႕ ေနာက္က ၀န္ထမ္းေတြ အားလံုး ျပံဳးစိစိနဲ႕။
အဲ ညပိုင္းေရာက္ေတာ့.. တပ္ၾကပ္ၾကီးက မင္းမင္းကို ေရွ႕ေျပးကင္း အရင္စစ္ခိုင္းတယ္။ မင္းမင္းမွာေတာ့ ဒူးတုန္ေနျပီ။ က်န္တဲ့သူေတြထဲက တေယာက္ေယာက္ကို မသိမသာ ေခၚေတာ့ ဘယ္သူမွ မလိုက္ဘူး။ အတြင္းဘက္ကို လိုက္စစ္ရအံုးမွာတဲ့။ အီးဟီး ေသျပီ ဆရာ။ တပ္ၾကပ္ၾကီးက တပတ္လိုက္စစ္ ေနာက္ဆံုး ေမွ်ာ္စင္ေရာက္ရင္ ေနာက္က ငါတို႔လိုက္ခဲ့မယ္တဲ့။ လက္ယာဘက္လွည့္ရင္ တပတ္ ျပည့္တဲ့ ေနရာက ေအာင္ညက္ေလး သရဲေျခာက္တဲ့ ေတာင္ဘက္ ေမွ်ာ္စင္ပါလား..ဖလား.. အဲေလ..ဘုရား..။
လွထြန္း တေယာက္ေတာ့ ဘုရားစာရြတ္ရလို႔ ေရကလဲ ခဏခဏ ေသာက္ေနရတယ္။ ကင္းဆိုေတာ့ သိပ္ျပီး ကလားေသ ကလားေမာ အိပ္လို႔မရ (အမွန္ေတာ့ ခိုးအိပ္တာ) လာစစ္တဲ့အခ်ိန္က် ရြတ္ရမယ့္ ဦးေရ၊ ဘာေတြကို စာရြက္ ၾကည့္ရေသးတယ္။ ပံုမွန္ေတာ့ ကင္းက ေမွ်ာ္စင္ေပၚ ၂ေယာက္ ေစာင့္ရတာ။ ဒီေန႔ သူနဲ႕ ေစာင့္ရမယ့္သူက ၀ဲေက်ာ္အဲေလ ရဲေက်ာ္.. ဒီေကာင့္ကို တပ္ၾကပ္ၾကီးက စိုက္ခင္းဘက္ တပ္သား တေယာက္ ဖ်ားလို႔ေဆးရံုတင္ထားေတာ့ စိုက္ခင္းဘက္ကို အစားထိုး လႊတ္လိုက္တယ္။ ဟင့္ သူနဲ႕ ေစာင့္ဖို႔ အတြက္ေတာ့ ဒီည အင္အား မေလာက္လို႔ အစား မထိုးေပးဘူး။ သူမ်ားေမွ်ာ္စင္ေတြက ၂ေယာက္စီ။ သူ႔ ေမွ်ာ္စင္ အီးဟီး သရဲေျခာက္တဲ့ ေမွ်ာ္စင္က်မွ သူ တေယာက္တည္း။
ညကား တျဖည္းျဖည္း တိတ္ဆိတ္လာ၏။ အခ်ိန္သည္ ၁၂နာရီစြန္းခဲ့ေလျပီ။ လွထြန္းသည္ ေမွ်ာ္စင္ေပၚမွ ၁၂ခ်က္ သံေခ်ာင္းကို ေခါက္လိုက္ျပီး ပါးစပ္မွ ပြစိပြစိ ဘုရားစာ ရြတ္ေန၏။ ေလတိုးသံမ်ားေၾကာင့္ သူပိုလန္႔ေန၏။ သူ႔မ်က္လံုးမ်ားက ေမွ်ာ္စင္နဲ႕ ကပ္လွ်က္ရွိ ကုကၠိဳပင္ၾကီးဆိုသို႔။ ဟင္…။
အ..အပင္ေပၚမွာ လႈပ္လႈပ္နဲ႕ ဘာပါလိမ့္..။ သစ္ကိုင္းဖ်ားေပၚသို႔ တက္ေနေသာ အရိပ္တခု..။ တေရြ႕ေရြ႕ ….။ လွထြန္း ေခါင္းနပန္းၾကီးသြားသည္။ သူ႔ေမွ်ာ္စင္နဲ႕ အနီးဆံုး ကိုင္းေပၚသို႔ တက္လာသည္တြင္ ထိုအရိပ္၏ ေခါင္းၾကီး သည္ လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ ျဖစ္လာကာ…ေနာက္ဆံုး..ေလထဲသို႔ လြင့္သြားေလသည္။ ဟင္…ဒါ..ဒါ.. သရဲၾကီးရဲ႕.. ေခါင္း..ေခါင္း လြင့္..လြင့္.. လာတာ ျဖစ္မယ္…။ လုပ္ၾကပါအံုး။ ေလတိုးေလေလ ထိုလြင့္ေနေသာ ေခါင္းၾကီးသည္ သူ႔ေမွ်ာ္စင္ဘက္ဆီသို႔ ကပ္လာေလေလျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး…။
'ဖလပ္…ဖလပ္'
ဒီတခါေတာ့.. လွထြန္း ခ်ဳပ္တည္းႏိုင္စြမ္းကုန္သြားျပီမို႔…
'ေအာင္ျမတ္ဟတ္ေလး….. အေမဂ်ီးေရ….ေခါင္း….ေခါင္း…..ေခါင္းက်ပ္ၾကီး….. ေခါင္းက်ပ္ၾကီး…."
'ကယ္ေတာ္မူၾကပါ……'
တိုက္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ … ေတာင္ဘက္ ေမွ်ာ္စင္ေအာက္ကို မင္းမင္းအေရာက္ အသံနက္ၾကီး ၾကားလိုက္ရသျဖင့္ မင္းမင္းလဲ ေျခဦးတည့္ရာ ေျပးေလေတာ့သည္။
'ေအာင္ျမတ္ေလး…. ၀ုန္း….အား……'
'ေဟ့ေကာင္ေတြ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ.. ေမွ်ာ္စင္ေပၚ အျမန္တက္စမ္း… ဟိုေကာင္ မင္းမင္း ဘာျဖစ္လဲ မသိဘူး.. အေရွ႕ဘက္မွာ အသံၾကားတယ္ဟ…'
အေနာက္မွ လိုက္လာေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးတို႔ အဖြဲ႕လဲ ျပာျပာသလဲ ျဖစ္ကုန္၏။ ထို႔ေနာက္ အသံေပ်ာက္သြားေသာ မင္းမင္းကို လိုက္ရွာၾကရ၏။
'ေဟ့ေကာင္… မင္းမင္း…မင္းဘယ္မွာလဲ အဆင္ေျပလား…မင္းမင္း..'
'အီးဟီး….ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ ဆရာၾကီး…. ေ၀ါ့…..ျမန္ျမန္.. လာဆယ္ၾကပါ…'
ဟိုက္…။ မင္းမင္း တေယာက္ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ တေလာက ပိတ္ပစ္တဲ့ အိမ္သာၾကြင္းထဲ က်သြားတာကိုး။ ၀ါးလံုးတလံုး ရွာျပီး အျမန္ဆယ္ၾကရတယ္။ နံေစာ္ ေနတာပဲ… ေ၀ါ့….။
ထို႔ေနာက္ တပ္သား တေယာက္လာ သတင္းပို႔၏။
"ေဟ့ေကာင္ ဟိုေကာင္ ဘာျဖစ္တာလဲ.."
"ဟုတ္..ဟဲ.. ဒီေကာင္ အေၾကာက္လြန္ျပီး တက္သြားတယ္ ဆရာၾကီး အခု ႏွာႏွပ္လိုက္တာ.. ျပန္သတိရေနပါျပီ..။ အဟဲ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး.. ကေလးေတြ ေဆာ့တဲ့ စြန္က သစ္ပင္မွာ ညိေနတာ.. ေလတိုက္ျပီး ေမွ်ာ္စင္ဘက္ လြင့္လာတာကို ေၾကာက္ျပီး တက္သြားတာ…ဟီးဟီး"
လာသတင္းပို႔တဲ့ တပ္သားက စပ္ျဖီးျဖီး ရယ္ခ်င္ပက္က်ိနဲ႕ တင္ျပ၏။ တပ္ၾကပ္ၾကီးလဲ ထိုသတၱိခဲ ၂ေကာင္ကို ေတာ္ေတာ္ လက္လန္သြား၏။ မင္းမင္းကေတာ့ ညၾကီးမင္းၾကီး ေပက်ံေနတဲ့ သူ႔အက်ီအ၀တ္အစားေတြ အကုန္ခၽြတ္ျပီး မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း ေရကန္ဆီသို႔ ေျပးေလသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အ၀တ္အစား သြားေပး ရေလသည္။ ေရကို တညလံုး ခ်ိဳးေနတာ.. မနက္ ၄နာရီေလာက္မွ အခ်ိဳး ရပ္ေတာ့သည္။ လွထြန္းကိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္ျပီး ေတာင္ဘက္ေမွ်ာ္စင္ကို ပတ္ကင္းထဲမွ ေနာက္တေယာက္ျဖင့္ အစားထိုး လိုက္သည္။ မနက္က်ေတာ့ မင္းမင္းမွာ အေအးမိကာ ဖ်ားေလေတာ့သည္။ (လွထြန္းညဘက္က ျမင္ေသာ လႈပ္လႈပ္ႏွင့္ သတၱ၀ါသည္ ကုကၠိဳသီးမ်ား တက္စားေလ့ရွိေသာ ရွဥ့္တေကာင္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာင္တြင္ သိရေလသည္)ဤသို႔ဤႏွယ္ လြန္စြာမွ သတၱိေကာင္းေသာ လွထြန္းႏွင့္ မင္းမင္း တို႔၏ ေျပာင္ေျမာက္ေသာ သတၱိတို႔အား အစြဲျပဳွလွ်က္ က်န္ ၀န္ထမ္းမ်ားက ေခါင္းက်ပ္ၾကီးႏွင့္ အီးလူးမင္းဟု ေမာ္ကြန္း တင္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္ တမုံ႔။
(ဟိဟိ ၀န္ထမ္းေလာက မွ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းအား ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဇာတ္လမ္းေရးဖြဲ႕ပါသည္)
သူတို႔သည္ ညေန ၾကက္ျခံသိမ္းခ်ိန္ျပီးသည္ႏွင့္ ၾကက္ျခံကို ေသခ်ာ ေသာ့ခတ္ ခဲ့ျပီး အလင္းေရာင္ရွိေသးေသာ ညဦးပိုင္းမွ လြဲ၍ ညပိုင္း လံုး၀ပင္ ေျခဦးမလွည့္ၾကေပ။ အေၾကာင္းမွာ ၀ဲေက်ာ္( နာမည္အရင္းက ရဲေက်ာ္)က သူတို႔ အလုပ္လုပ္ေသာ ၾကက္ျခံနားတြင္ ညညဆိုလွ်င္ ေခြးမ်ား အူသံၾကားေၾကာင္း သူ႔အိမ္ဘက္က ၾကက္ျခံဘက္ လွမ္းၾကည့္လွ်င္ ၾကက္ျခံ၏ ေခါင္မိုးထက္၌ မဲမဲအရာ တခုသည္ အျမဲ လြင့္ေနတတ္ေၾကာင္း ေျပာထားျခင္း ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ထိုမဲမဲ အရာသည္ ညဘက္ညဘက္ အလြန္ နာမည္ၾကီးေနေသာ သရဲေျခာက္သည္ဆိုေသာ ေတာင္ဘက္ ကင္းေမွ်ာ္စင္မွ သရဲၾကီး ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျပာသံၾကားထား ေလရာ ၎တို႔၂ေယာက္မွာ ညပိုင္းဆိုလွ်င္ ထိုၾကက္ျခံဘက္သို႔ ေယာင္လို႔ ပင္ ေျခဦး မလွည့္၀ံ့ၾကေပ။
လွထြန္းသည္ တခါက လူပ်ိဳအေဆာင္တြင္ေနတုန္း အခန္းေဖာ္မွ သူ႔ကို သရဲအေယာင္ေဆာင္ စ ရာ ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ ေခါင္းရင္းမွ နံပါတ္တုတ္ျဖင့္ အားကုန္လႊဲရိုက္ရာ ထိုအခန္းေဖာ္မွာ မနည္းလြတ္ေအာင္ ေျပးခဲ့ရသည္။ ျပီးေနာက္ အျခားအခန္းမ်ားမွ လာၾကည့္ေသာအခါ လွထြန္းမွာ ေၾကာက္လြန္း၍ တကုိယ္လံုး တုန္ေနျပီး ပုဆိုးတခုလံုးလဲ ေသးမ်ားပင္ ရႊဲရႊဲစိုေနေလေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ လွထြန္းအား ဗႏၶဳလသားဟု နာမည္ေျပာင္ ေပးထားၾက၏။ မင္းမင္းသည္လဲ ထူးမျခားနား ပင္ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ေလာေလာလတ္လတ္ မိန္းမယူ ထားသူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ မိန္းမသာ ယူထားသည္ လူက သရဲေၾကာက္တုန္း။ (ေအးေလ မိန္းမရတာနဲ႕ သရဲ ေၾကာက္ တာ ဘာဆိုင္တာ မွတ္လို႔)။ တညေတာ့ ညဘက္ၾကီး အိမ္သာ ထတက္ေလသည္။ ကိစၥျပီးလို႔ အိမ္သာထဲမွ ထြက္လာေတာ့ တံခါးေပါက္၀ တြင္ ျမင္လိုက္ရေသာ မဲမဲအရိပ္ၾကီးကို ျမင္ကာ မင္းမင္း အလြန္ေသြးပ်က္သြားသည္။ သူျမင္လိုက္ရသည္မွာကား အလင္းေရာင္ကို ေနာက္ခံေပးထားေသာ ဆံပင္ဖားယားႏွင့္ သရဲမၾကီး တေယာက္ကို ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ႏွင့္ လြန္စြာမွ သတၱိေကာင္းလွေသာ မင္းမင္းသည္ ေနရာ၌ပင္ လန္႔၍ တက္သြားေလရာ အိပ္ခ်င္မူးတူးႏွင့္ အေပါ့ထသြားေသာ သူ႔မိန္းမခင္ဗ်ာ.. ေဘးအိမ္မ်ားကို ေအာ္၍ အကူအညီေတာင္းကာ မနည္း ႏွာႏွပ္ ယူရသည္။ ကိုယ့္မိန္းမကိုပင္ သရဲမဟု ထင္ေလေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္တတ္ေသာ မင္းမင္းမွာလဲ ၀န္ထမ္းမ်ား ၾကား ေနာက္စရာ တေယာက္ ျဖစ္ေနေလသည္။
ထိုသတၱိခဲၾကီး ၂ေယာက္မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အတူတူ အလုပ္လုပ္ၾကေလသည္။ ျပီးခဲ့ေသာ အပတ္ကမွ အတြဲလိုက္ အသစ္ေျပာင္းလာၾကေသာ အရာရွိႏွင့္ တပ္ၾကပ္ၾကီးသည္ အစမို႔လို႔လား မသိ အလြန္စည္းကမ္း တင္းၾကပ္လွသည္။ ခါတိုင္း သူတို႔ ယူနီေဖာင္းကို ေအာက္မွ ညွပ္ဖိနပ္ျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရံုးတက္ေသာ္လည္း ယခုမူ ထိုကဲ့သို႔ အရာရွိ ေရွ႕တြင္ ေတြ႕ပါက ၀န္ထမ္းမ်ားအား လမ္းေဘးက ေကာင္ေတြ ဟု က်ိန္းေမာင္း တတ္ေလသည္။
ယခုလဲ ညကင္းမေစာင့္တာ ၂လခန္႔ၾကာျပီ ျဖစ္ေသာ လွထြန္းကို ေခၚေတြ႔ျပီး ယေန႔ ညကင္းေစာင့္ ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေလသည္။ လွထြန္းမွာ ဘာေျပာရမည္ မသိ။ ထို႔ထက္ ဆိုးသည္မွာကား အလြန္တရာမွ နာမည္ ၾကီးလွေသာ ေတာင္ဘက္ ကင္းေမွ်ာ္စင္တြင္ ေစာင့္ရမည္ ျဖစ္ေလသည္။ ညက္ခၽြာဖရား…။
ညေနပိုင္း တပ္ဖြဲ႕အားလံုးကို တန္းစီစစ္ေဆးျပီး မင္းမင္းမွာလဲ ထီေပါက္ေလသည္။
တပ္ၾကပ္ၾကီး။ ။ “တပ္သားေတြအားလံုး တာ၀န္ အေျပာင္းအလဲ ရွိမယ္။ တေနရာကို ၃လထက္ မပိုေစရဘူး။ အလွည့္က် တာ၀န္က်မယ္။ ဒီေတာ့ မနက္ျဖန္ အားလံုးကို ဘယ္တာ၀န္က်တယ္ဆိုတာ ထပ္ေျပာေပးမယ္။ ဒီေတာ့ ဒီေန႔ည ပတ္ကင္း တာ၀န္က်သူေတြကို ေျပာမယ္။ တပ္သား စိုးေရႊ”
“ရွိ...”
တပ္ၾကပ္ၾကီး ။ ။ “တပ္သား တင္ျမင့္”
“ရွိ..”
တပ္ၾကပ္ၾကီး။ ။ “တပ္သား မင္းမင္း၊ အင္း .. ေဟ့ မင္းမင္း မွတ္တမ္းေတြမွာ မင္း စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႕ ၾကက္ျခံကို လွည့္ကိုင္တာ ၅လေလာက္ ရွိေနျပီ။ ပတ္ကင္းေကာ ေမွ်ာ္စင္ တာ၀န္မက်တာ ၾကာေနျပီ။ ဒီေတာ့ ဒီေန႔ ပတ္ကင္းကို စိုးေရႊ၊ တင္ျမင့္နဲ႕ မင္းမင္းတို႔ တာ၀န္က်တယ္။”
မင္းမင္း မ်က္ႏွာမွာ ဆီး(ဇီး)ရြက္ေလာက္ပင္ ရွိေတာ့သည္။ အသစ္ေရာက္လာေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးကို လဲ မေျပာရဲ သျဖင့္ ျငိမ္ေနရသည္။ တန္းျဖဳတ္ေတာ့ တျခား ေကာင္ေတြက သူ႔အား ဒီည လကြယ္ည ျဖစ္သျဖင့္ ကင္းေမွ်ာ္စင္ သရဲၾကီး ထၾကြ ေသာင္းက်န္း တတ္ေၾကာင္း တေယာက္တေပါက္ လာေျပာၾကေလသည္။ အားလုံးက ေနာက္ေနမွန္း သိေသာ္လည္း လကြယ္ေန႔တြင္ တာ၀န္က်သူတိုင္း သူေရွ႕တြင္ ေျခာက္ခံရသည့္ ဆိုေသာ ပါးစပ္ေျပာမ်ား ရွိေနသည့္ အတြက္ မင္းမင္းမွာ မိန္းမခိုးေျပးတုန္းက ထက္ပင္ ရင္တဒိန္းဒိန္းႏွင့္ ခုန္ေနေလျပီ။
ညေနေစာင္းေတာ့ လွထြန္းက ေမွ်ာ္စင္ေပၚ ေရာက္ေနျပီ။ သူ႔အိပ္ယာလိပ္ေတြအျပင္ ေဖာင္းကားေနတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ တလံုးကလဲ ပါေသး။ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲမွာ ဘာေတြထည့္ထားသလဲ ဆိုေတာ့ ေသာက္ေရဗူး အျပင္၊ ဘုန္းၾကီးပံုေတာ္ေတြ၊ ပရိတ္စာအုပ္ေတြ၊ ပုတီး စတဲ့ ပစၥည္းေတြပါ ပါလို႔။ ညေနေစာင္း အရာရွိက လိုက္စစ္ေတာ့ အေပၚကေန အားလံုးေကာင္းေၾကာင္း သတင္းပို႔ေတာ့ လည္ပင္းၾကီးမွာ ပုတီးၾကီးက အတိုင္းသား။ ရီေတာ့ ရီရတယ္.. အရာရွိနဲ႕ ေနာက္က ၀န္ထမ္းေတြ အားလံုး ျပံဳးစိစိနဲ႕။
အဲ ညပိုင္းေရာက္ေတာ့.. တပ္ၾကပ္ၾကီးက မင္းမင္းကို ေရွ႕ေျပးကင္း အရင္စစ္ခိုင္းတယ္။ မင္းမင္းမွာေတာ့ ဒူးတုန္ေနျပီ။ က်န္တဲ့သူေတြထဲက တေယာက္ေယာက္ကို မသိမသာ ေခၚေတာ့ ဘယ္သူမွ မလိုက္ဘူး။ အတြင္းဘက္ကို လိုက္စစ္ရအံုးမွာတဲ့။ အီးဟီး ေသျပီ ဆရာ။ တပ္ၾကပ္ၾကီးက တပတ္လိုက္စစ္ ေနာက္ဆံုး ေမွ်ာ္စင္ေရာက္ရင္ ေနာက္က ငါတို႔လိုက္ခဲ့မယ္တဲ့။ လက္ယာဘက္လွည့္ရင္ တပတ္ ျပည့္တဲ့ ေနရာက ေအာင္ညက္ေလး သရဲေျခာက္တဲ့ ေတာင္ဘက္ ေမွ်ာ္စင္ပါလား..ဖလား.. အဲေလ..ဘုရား..။
လွထြန္း တေယာက္ေတာ့ ဘုရားစာရြတ္ရလို႔ ေရကလဲ ခဏခဏ ေသာက္ေနရတယ္။ ကင္းဆိုေတာ့ သိပ္ျပီး ကလားေသ ကလားေမာ အိပ္လို႔မရ (အမွန္ေတာ့ ခိုးအိပ္တာ) လာစစ္တဲ့အခ်ိန္က် ရြတ္ရမယ့္ ဦးေရ၊ ဘာေတြကို စာရြက္ ၾကည့္ရေသးတယ္။ ပံုမွန္ေတာ့ ကင္းက ေမွ်ာ္စင္ေပၚ ၂ေယာက္ ေစာင့္ရတာ။ ဒီေန႔ သူနဲ႕ ေစာင့္ရမယ့္သူက ၀ဲေက်ာ္အဲေလ ရဲေက်ာ္.. ဒီေကာင့္ကို တပ္ၾကပ္ၾကီးက စိုက္ခင္းဘက္ တပ္သား တေယာက္ ဖ်ားလို႔ေဆးရံုတင္ထားေတာ့ စိုက္ခင္းဘက္ကို အစားထိုး လႊတ္လိုက္တယ္။ ဟင့္ သူနဲ႕ ေစာင့္ဖို႔ အတြက္ေတာ့ ဒီည အင္အား မေလာက္လို႔ အစား မထိုးေပးဘူး။ သူမ်ားေမွ်ာ္စင္ေတြက ၂ေယာက္စီ။ သူ႔ ေမွ်ာ္စင္ အီးဟီး သရဲေျခာက္တဲ့ ေမွ်ာ္စင္က်မွ သူ တေယာက္တည္း။
ညကား တျဖည္းျဖည္း တိတ္ဆိတ္လာ၏။ အခ်ိန္သည္ ၁၂နာရီစြန္းခဲ့ေလျပီ။ လွထြန္းသည္ ေမွ်ာ္စင္ေပၚမွ ၁၂ခ်က္ သံေခ်ာင္းကို ေခါက္လိုက္ျပီး ပါးစပ္မွ ပြစိပြစိ ဘုရားစာ ရြတ္ေန၏။ ေလတိုးသံမ်ားေၾကာင့္ သူပိုလန္႔ေန၏။ သူ႔မ်က္လံုးမ်ားက ေမွ်ာ္စင္နဲ႕ ကပ္လွ်က္ရွိ ကုကၠိဳပင္ၾကီးဆိုသို႔။ ဟင္…။
အ..အပင္ေပၚမွာ လႈပ္လႈပ္နဲ႕ ဘာပါလိမ့္..။ သစ္ကိုင္းဖ်ားေပၚသို႔ တက္ေနေသာ အရိပ္တခု..။ တေရြ႕ေရြ႕ ….။ လွထြန္း ေခါင္းနပန္းၾကီးသြားသည္။ သူ႔ေမွ်ာ္စင္နဲ႕ အနီးဆံုး ကိုင္းေပၚသို႔ တက္လာသည္တြင္ ထိုအရိပ္၏ ေခါင္းၾကီး သည္ လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ ျဖစ္လာကာ…ေနာက္ဆံုး..ေလထဲသို႔ လြင့္သြားေလသည္။ ဟင္…ဒါ..ဒါ.. သရဲၾကီးရဲ႕.. ေခါင္း..ေခါင္း လြင့္..လြင့္.. လာတာ ျဖစ္မယ္…။ လုပ္ၾကပါအံုး။ ေလတိုးေလေလ ထိုလြင့္ေနေသာ ေခါင္းၾကီးသည္ သူ႔ေမွ်ာ္စင္ဘက္ဆီသို႔ ကပ္လာေလေလျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး…။
'ဖလပ္…ဖလပ္'
ဒီတခါေတာ့.. လွထြန္း ခ်ဳပ္တည္းႏိုင္စြမ္းကုန္သြားျပီမို႔…
'ေအာင္ျမတ္ဟတ္ေလး….. အေမဂ်ီးေရ….ေခါင္း….ေခါင္း…..ေခါင္းက်ပ္ၾကီး….. ေခါင္းက်ပ္ၾကီး…."
'ကယ္ေတာ္မူၾကပါ……'
တိုက္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ … ေတာင္ဘက္ ေမွ်ာ္စင္ေအာက္ကို မင္းမင္းအေရာက္ အသံနက္ၾကီး ၾကားလိုက္ရသျဖင့္ မင္းမင္းလဲ ေျခဦးတည့္ရာ ေျပးေလေတာ့သည္။
'ေအာင္ျမတ္ေလး…. ၀ုန္း….အား……'
'ေဟ့ေကာင္ေတြ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ.. ေမွ်ာ္စင္ေပၚ အျမန္တက္စမ္း… ဟိုေကာင္ မင္းမင္း ဘာျဖစ္လဲ မသိဘူး.. အေရွ႕ဘက္မွာ အသံၾကားတယ္ဟ…'
အေနာက္မွ လိုက္လာေသာ တပ္ၾကပ္ၾကီးတို႔ အဖြဲ႕လဲ ျပာျပာသလဲ ျဖစ္ကုန္၏။ ထို႔ေနာက္ အသံေပ်ာက္သြားေသာ မင္းမင္းကို လိုက္ရွာၾကရ၏။
'ေဟ့ေကာင္… မင္းမင္း…မင္းဘယ္မွာလဲ အဆင္ေျပလား…မင္းမင္း..'
'အီးဟီး….ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ ဆရာၾကီး…. ေ၀ါ့…..ျမန္ျမန္.. လာဆယ္ၾကပါ…'
ဟိုက္…။ မင္းမင္း တေယာက္ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ တေလာက ပိတ္ပစ္တဲ့ အိမ္သာၾကြင္းထဲ က်သြားတာကိုး။ ၀ါးလံုးတလံုး ရွာျပီး အျမန္ဆယ္ၾကရတယ္။ နံေစာ္ ေနတာပဲ… ေ၀ါ့….။
ထို႔ေနာက္ တပ္သား တေယာက္လာ သတင္းပို႔၏။
"ေဟ့ေကာင္ ဟိုေကာင္ ဘာျဖစ္တာလဲ.."
"ဟုတ္..ဟဲ.. ဒီေကာင္ အေၾကာက္လြန္ျပီး တက္သြားတယ္ ဆရာၾကီး အခု ႏွာႏွပ္လိုက္တာ.. ျပန္သတိရေနပါျပီ..။ အဟဲ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး.. ကေလးေတြ ေဆာ့တဲ့ စြန္က သစ္ပင္မွာ ညိေနတာ.. ေလတိုက္ျပီး ေမွ်ာ္စင္ဘက္ လြင့္လာတာကို ေၾကာက္ျပီး တက္သြားတာ…ဟီးဟီး"
လာသတင္းပို႔တဲ့ တပ္သားက စပ္ျဖီးျဖီး ရယ္ခ်င္ပက္က်ိနဲ႕ တင္ျပ၏။ တပ္ၾကပ္ၾကီးလဲ ထိုသတၱိခဲ ၂ေကာင္ကို ေတာ္ေတာ္ လက္လန္သြား၏။ မင္းမင္းကေတာ့ ညၾကီးမင္းၾကီး ေပက်ံေနတဲ့ သူ႔အက်ီအ၀တ္အစားေတြ အကုန္ခၽြတ္ျပီး မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း ေရကန္ဆီသို႔ ေျပးေလသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အ၀တ္အစား သြားေပး ရေလသည္။ ေရကို တညလံုး ခ်ိဳးေနတာ.. မနက္ ၄နာရီေလာက္မွ အခ်ိဳး ရပ္ေတာ့သည္။ လွထြန္းကိုေတာ့ အိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္ျပီး ေတာင္ဘက္ေမွ်ာ္စင္ကို ပတ္ကင္းထဲမွ ေနာက္တေယာက္ျဖင့္ အစားထိုး လိုက္သည္။ မနက္က်ေတာ့ မင္းမင္းမွာ အေအးမိကာ ဖ်ားေလေတာ့သည္။ (လွထြန္းညဘက္က ျမင္ေသာ လႈပ္လႈပ္ႏွင့္ သတၱ၀ါသည္ ကုကၠိဳသီးမ်ား တက္စားေလ့ရွိေသာ ရွဥ့္တေကာင္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာင္တြင္ သိရေလသည္)ဤသို႔ဤႏွယ္ လြန္စြာမွ သတၱိေကာင္းေသာ လွထြန္းႏွင့္ မင္းမင္း တို႔၏ ေျပာင္ေျမာက္ေသာ သတၱိတို႔အား အစြဲျပဳွလွ်က္ က်န္ ၀န္ထမ္းမ်ားက ေခါင္းက်ပ္ၾကီးႏွင့္ အီးလူးမင္းဟု ေမာ္ကြန္း တင္လိုက္ၾကေလေတာ့သည္ တမုံ႔။
(ဟိဟိ ၀န္ထမ္းေလာက မွ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းအား ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဇာတ္လမ္းေရးဖြဲ႕ပါသည္)
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
February 1, 2009 at 1:47 PM
ဟ ဟ....ေကာင္းပဗ်ာ။
February 1, 2009 at 3:36 PM
ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီး ရယ္သြားပါတယ္...။
February 1, 2009 at 9:21 PM
အီးေစာ္နံလာတယ္ ဟားဟား