အိမ္မျပန္၀ံ့သူ

အိမ္မျပန္ရဲဘူး...
ေနာက္ျမီးျပတ္ သမုဒယေျခရာနဲ႕..
ကိုယ့္အရိပ္တိုတုိကို ျပန္လန္႔ေနရတဲ့ဘ၀မ်ိဳး..
နံရံကပ္ ျပကၡဒိန္ ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕
စူးစိုက္တဲ့ ဒဏ္မခံႏိုင္ေသးဘူး...
ခ်ိဳ၊ ခ်ဥ္၊ ဖန္၊ စပ္၊ ခါး ေပါင္းစံုေနတဲ့
ရုပ္ေလာကၾကီးမွာ ခုထိစားလို႔ေသာက္လို႔ မေကာင္းေသးဘူး..
တရႈိက္ရႈိက္နဲ႕ ဖြာလိုက္တဲ့ အေတြးေတြ..
ခုထိျမင္လို႔ မေကာင္းေသးဘူး..
ျပီးေတာ့ ခုထိလဲ ဘာမွမဟုတ္ေသးဘူး..
တခါတေလ ပ်င္းရိတယ္...
တခါတေလ ေျခာက္ေသြ႕လြန္းတယ္....
တခါတေလ ဦးတည္ရာမဲ့ေနတယ္...
တခါတေလ... မုန္းသလို..
တခါတေလေတာ့လဲ လြမ္းသလိုလိုပါပဲ...
ေပါက္ေနတဲ့ အိပ္ကပ္ထဲမွာ....
မိုးတိမ္ေတြ ညိဳ႕ေနေပမယ့္....
ကၽြန္ေတာ္ေလ.......ခုထိ...
အိမ္မျပန္ရဲေသးဘူး...............။



ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
October 11, 2008 at 11:44 AM
အိမ္မျပန္ရဲေသးဘူးဆိုေတာ့ သားက အိမ္က မသိေအာင္ ဘာလုပ္ထားလို႕လဲ :P ကဗ်ာေကာင္းတယ္ဟ မိုက္တယ္ တင္ထားသမွ် ဒါအၾကိဳက္ဆံုးပဲ ျပန္ျ႔ပီ ဂေလာက္
October 12, 2008 at 8:31 PM
ေလလြင္႔သူလား အဟဲ စတာ
မျပန္ခ်င္လဲ မျပန္နဲ႔ဦး
ေအးေဆးေပါ႔
October 13, 2008 at 12:08 PM
လူကို ခင္ျပီးရင္လည္း Blog ကို ၀င္ၾကည့္ပါတယ္ေနာ္ း)
October 13, 2008 at 2:23 PM
ံHome sweet home တဲ႔
ျပန္လုိက္ပါ ...
December 28, 2008 at 2:05 PM
ကဗ်ာေလး ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ သားကအိမ္မျပန္ရဲဘူးဆိုေတာ့ မာမီအိမ္ကိုလာေနေလ မာမီလည္းတစ္ေယာက္တည္းပ်င္းေနတာသိလား.....လာခဲ့ေနာ္သား......။
December 28, 2008 at 3:29 PM
ဟားဟား ကိုညီတို႔က လုပ္ေတာ့မယ္ ဟင့္အင္း သားေၾကာက္တယ္ဂ်.. ဟတ္ဟတ္ :P