အဘိဓာန္အိပ္မက္ မက္တဲ့ေကာင္ေလး
ငါဟာ အူေၾကာင္က်ား တနဂၤေႏြေကာင္ပါ…
ၾကာေတာ့လဲ
ငါ့ေၾကးခြံ ခပ္၀န္း၀န္းေတြ တြန္႔တြန္႔ ျပရတာ
ရွက္လာျပီ….
မိုးေခါင္ေနတဲ့.. ငါ့လြင္ျပင္ကို အနည္းငယ္
စြတ္စိုဖို႔ေလာက္ ၾကံစည္မိပါရဲ႕….
ဘယ္ခ်ိန္ကႏၱာရ ျဖစ္သြားမွန္းမသိလိုက္ဖူး…
သြန္းဆစ္ဖူးသမွ် ငါ့စိတ္ကူးေတြလဲ ျပတိုက္တစ္ခု
စာေလာက္ေတာင္ ရွိသြားခဲ့တာ ခုမွ သတိထားမိရဲ႕…
ငါဟာ.. တကယ့္ကို ေသာက္သံုးမက်တဲ့
ေႏြဥတုျဖစ္လြန္းလို႔ ငါ့ကိုယ္ငါ မိုးမႊန္ေအာင္ က်ိန္ဆဲေနမိတယ္..
စုတ္ျပဲသြားတဲ့ ငါ့စာမ်က္ႏွာေတြ ကို..
ငါမီးျမွဳိက္္ သျဂိဳလ္ပစ္ဖို႔ေတာင္ ေကာင္းရဲ႕….
ဒါေပမယ့္.. ငါစက္ဆုပ္တဲ့ ငါ့ကိုယ္ငါကို….
ငါျမွဳပ္ႏွံပစ္ခဲ့ျပီး…. ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ငံုၾကည့္လိုက္တယ္..
မထင္မွတ္ပဲ အဲဒိေကာင္က မ်က္ရည္ေတြ စို႔ျပီး
သူ႔ရင္ဘတ္က လိႈက္ဖိုခုန္ေနဆဲ…။
ေတာက္…….
ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားလဲ…..
ငါဟာ ခုထိ အမွတ္မရွိေသးတဲ့မ်က္လံုးအိမ္ထဲက
မ်က္လံုးအစံုနဲ႔ ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလံုးသားကို ေဖာက္ထုတ္ပစ္ခဲ့တာေတာင္
အဲဒိ…
သုညလက္ဖ၀ါးမွာ
ႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္း ေတြ စြန္း…ထင္း…..လို႔…..။
ၾကာေတာ့လဲ
ငါ့ေၾကးခြံ ခပ္၀န္း၀န္းေတြ တြန္႔တြန္႔ ျပရတာ
ရွက္လာျပီ….
မိုးေခါင္ေနတဲ့.. ငါ့လြင္ျပင္ကို အနည္းငယ္
စြတ္စိုဖို႔ေလာက္ ၾကံစည္မိပါရဲ႕….
ဘယ္ခ်ိန္ကႏၱာရ ျဖစ္သြားမွန္းမသိလိုက္ဖူး…
သြန္းဆစ္ဖူးသမွ် ငါ့စိတ္ကူးေတြလဲ ျပတိုက္တစ္ခု
စာေလာက္ေတာင္ ရွိသြားခဲ့တာ ခုမွ သတိထားမိရဲ႕…
ငါဟာ.. တကယ့္ကို ေသာက္သံုးမက်တဲ့
ေႏြဥတုျဖစ္လြန္းလို႔ ငါ့ကိုယ္ငါ မိုးမႊန္ေအာင္ က်ိန္ဆဲေနမိတယ္..
စုတ္ျပဲသြားတဲ့ ငါ့စာမ်က္ႏွာေတြ ကို..
ငါမီးျမွဳိက္္ သျဂိဳလ္ပစ္ဖို႔ေတာင္ ေကာင္းရဲ႕….
ဒါေပမယ့္.. ငါစက္ဆုပ္တဲ့ ငါ့ကိုယ္ငါကို….
ငါျမွဳပ္ႏွံပစ္ခဲ့ျပီး…. ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ငံုၾကည့္လိုက္တယ္..
မထင္မွတ္ပဲ အဲဒိေကာင္က မ်က္ရည္ေတြ စို႔ျပီး
သူ႔ရင္ဘတ္က လိႈက္ဖိုခုန္ေနဆဲ…။
ေတာက္…….
ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားလဲ…..
ငါဟာ ခုထိ အမွတ္မရွိေသးတဲ့မ်က္လံုးအိမ္ထဲက
မ်က္လံုးအစံုနဲ႔ ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလံုးသားကို ေဖာက္ထုတ္ပစ္ခဲ့တာေတာင္
အဲဒိ…
သုညလက္ဖ၀ါးမွာ
ႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္း ေတြ စြန္း…ထင္း…..လို႔…..။
Read Users' Comments (1)comments
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
January 30, 2008 at 1:31 PM
ဒါေပမယ့္.. ငါစက္ဆုပ္တဲ့ ငါ့ကိုယ္ငါကို….
ငါျမွဳပ္ႏွံပစ္ခဲ့ျပီး…. ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ငံုၾကည့္လိုက္တယ္..
မထင္မွတ္ပဲ အဲဒိေကာင္က မ်က္ရည္ေတြ စို႔ျပီး
သူ႔ရင္ဘတ္က လိႈက္ဖိုခုန္ေနဆဲ…။
ေတာက္…….
ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားလဲ…..
ငါဟာ ခုထိ အမွတ္မရွိေသးတဲ့မ်က္လံုးအိမ္ထဲက
မ်က္လံုးအစံုနဲ႔ ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလံုးသားကို ေဖာက္ထုတ္ပစ္ခဲ့တာေတာင္
အဲဒိ…
သုညလက္ဖ၀ါးမွာ
ႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္း ေတြ စြန္း…ထင္း…..လို႔…..။
-------------------
ႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္းေတြ ..စြန္းထင္ေနတဲ့ သုညလက္ဖ၀ါးေလးကို
ဆုပ္ကိုင္ခြင့္ရတဲ့သူကေတာ့
ကံေကာင္းမွာေပါ့...မင္းယြန္းရယ္...