My TLMS

ကၽြန္ေတာ္၏ ကဗ်ာ၊ စာေပေရးခ်င္ေသာ အႏုပညာ၀ါသနာေလး၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာအရင္းခံသည္ ကၽြန္ေတာ္အေဖျဖစ္သည္။ ထိုအႏုပညာ၀ါသနာစိတ္ေလးသည္ ေဖေဖနဲ႔ အနည္းငယ္သြားတူပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ အနည္းငယ္ဟုသာ ေျပာႏိုင္သလဲ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ အခုထိ ေဖေဖ့အဖ်ားအနားေလာက္ေတာင္ မွီေအာင္ အႏုပညာမွာ မျဖစ္ေျမာက္ေသးလို႔ပါ။ ေဖေဖသည္ မႏၲေလးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီး ျဖစ္ခဲ့ျပီး ေနာင္ေတာ္မ်ား နည္းတူ အႏုပညာဖန္တီးမႈ ဗီဇပါခဲ့ပါသည္။ ေဖေဖ့တြင္ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္မ်ား၌ ေရးသားထားေသာ ကဗ်ာ ေျမာက္မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း ေဖေဖသည္ သူ႔အႏုပညာကို စာအုပ္ေတြေပၚသို႔ ေရး၍ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေအာင္ မျပဳလုပ္ခဲ့ပါ။ သူ႔အႏုပညာကို သူ႔ဟာသူ တိတ္တိတ္ေလးသာ ဖန္တီးခဲ့သည္ခ်ည္းသာျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ ေဖေဖသာ ထိုကဲ့သို႔ သူ႔ကဗ်ာမ်ားအား လူထုေရွ႕ထုတ္ျပခဲ့လွ်င္ ေအာင္ျမင္ေသာ ကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ႏိုင္မည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ အတပ္ေျပာႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေဖေဖသည္ ၀ါသနာထက္ ဘ၀ေနေရးကို ဦးစားေပးခဲ့ျပီး အစိုးရအရာရွိတစ္ေယာက္ ဘ၀ကို ေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ့ပံုရပါသည္။ ေဖေဖသည္ အစိုးရ အရာရွိျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ ေနရာေဒသ မ်ိဳးစံုေျပာင္းေရႊ႕ရင္း က်ရာေနရာမွ ေနထိုင္ရင္း တဖက္ကလဲ သူ၀ါသနာ ပါရာ ကဗ်ာေလးမ်ားကို ေရာက္သည့္ ေနရာတိုင္း၌ ေရးဖြဲ႕ခဲ့သည္။ ျပီးေတာ့ ေဖေဖ၊ ေမေမ၊ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ညီမေလးတို႔ မိသားစုေလးေယာက္သည္ အတူတကြ မေနထိုင္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ၉ တန္းႏွစ္ (၂၀၀၀ခုႏွစ္) ေလာက္ကတည္းက ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ညီမေလးတို႔၏ ပညာေရးေၾကာင့္ပင္ ေဖေဖသည္ ေမေမႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အား သူ႔ေျပာင္းေရႊ႕ရာ နယ္မ်ားကို မလိုက္ခိုင္းေစေတာ့ျခင္းျဖစ္သည္။ တခါတရံ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ သြားလည္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း တခါတရံေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ မ်ားျပားလွေသာ သင္တန္းမ်ားေၾကာင့္ ေဖေဖ့ဆီ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့သည္က မ်ားပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ပင္ ေဖေဖသည္ အိမ္လြမ္းေသာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္အား ေျမာင္းျမျမိဳ႕သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕တုန္း ေရးဖြဲ႔ခဲ့ပါသည္။ မနက္က ေသတၱာမ်ားရွင္းရင္း ထိုကဗ်ာေလး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ဖတ္ၾကည့္မိရင္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ မ်က္ရည္ပင္၀ဲ မိပါသည္။ သားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အခုထိ မိဘကို မလုပ္ေကၽြးႏိုင္ေသးေသာ ၊ အားကိုရာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ့္ အျဖစ္ကိုပင္ ကဗ်ာဖတ္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ မ၀ံ့မရဲျဖစ္မိပါေေတာ့သည္။

“ေဖေဖ့ဆုေတာင္း”
ခ်စ္သား ခ်စ္သမီး၊ ခ်စ္ဇနီးႏွင့္
ခရီးေ၀းကြာ၊ ေန႔စဥ္ခါတိုင္း
စိတ္မွာအားငယ္၊ လြမ္းေရးၾကြယ္လွ်က္
မဆည္ႏိုင္ဘဲ၊ မ်က္ရည္၀ဲမိ
ရင္ထဲဟာတာ၊ လြမ္းရပါသည္
အိပ္ရာမွာလည္း တစ္ေယာက္
စားရာမွာလည္း တစ္ေယာက္
သြားတစ္ေယာက္မို႔၊ ပ်င္းေလာက္ဘြယ္ရာ
ဘ၀မွာလွ်င္၊ ႏွစ္ျဖာတူစြ
မေနရတာ၊ ေရွးက ၀ဋ္ေၾကြး
ျဖစ္ခဲ့ေသးရင္၊ ေၾကေအးပေပ်ာက္
ဆုပန္ ေလွ်ာက္ဖို႔၊ ေရွ႕ေမွာက္ဘုရား
ကၽြန္၀တ္တြားလို႔၊ ဆုမ်ားေကာင္းမႈ
မိသားစုႏွင့္၊ စုစည္းသာယာ
ေနခြင့္သာေအာင္၊ ျမန္စြာ ခ်ီးေျမွာက္
လိုရာ ေရာက္ေအာင္၊ ေထာက္ပံ့ ကူညီပါေတာ့ အရွင္…။

ေဖေဖ
14.7.04
05:00 am (ေျမာင္းျမအိမ္)

(အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေဖေဖ့နာမည္ ထည့္မသံုးႏိုင္ျခင္းကို နားလည္ေပးၾကပါ)