ကၽြန္ေတာ္၏ေခါင္းစဥ္မဲ့ျခင္း
အႏွစ္သာရမဲ့ေနတဲ့….နံနက္ခင္းဆိုတာ
မီးသျဂိဳဟ္ျပစ္ဖို႔က လြဲျပီး တျခားမရွိဘူး….
လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပစရာ မရွိေပမယ့္…
လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပစရာ ရွိေနတယ္….
အလကားေနရင္း လာဟိန္းျပေနတာကိုက
ျခေသ့ၤေတြမဟုတ္မွန္း သိသာလြန္းတယ္…
တိမ္ေတြလို ငိုေၾကြးပစ္ဖို႔…
မ်က္ရည္ဆိုတာ ဘယ္နားသြားရွာရမွန္းမသိဘူး..
သီ၀ရီအေကာင္းစားေတြဟာ
ငါ့ ရွင္သန္ျခင္း ေျခေထာက္ေတြကို
ေျခခ်င္းလာခတ္ထားဖို႔ ၾကံစည္ေနၾကတယ္..
သုညထက္ သုညျဖစ္တာကို
ရွာဖို႔ လမ္းရိုးေတြ စြန္႔ပစ္ရ အံုးမွာပဲ….
ဘာေကာင္မွ မဟုတ္တဲ့ငါဟာ ဘာေကာင္မွ
ထပ္မျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရအံုးမယ္…
ပ်က္သုဥ္းျခင္း အခ်ိန္ေတြဟာ
မသိလိုက္ဘာသာ ေနခ်ိန္မွာ
ကိုယ့္ဆီတည့္တည့္ ထိခတ္လာေတာ့တယ္..
ေမးခြန္းေတြမ်ားစြာ မြန္းၾကပ္ေနတဲ့
ေဟာဒိ ဗဟိႏၶ ေလာက မွာ….ငါဟာ
ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ျပန္ရွာေနရသူေပါ့….
ကဲ…နရီေရ…
လံုး၀ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်သြားခဲ့ရင္ေတာ့
ေက်းဇူးျပဳ၍ ငါ့ကို မႏိႈးပါနဲ႕….။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
September 30, 2008 at 2:05 PM
အလကားေနရင္း လာဟိန္းျပေနတာကိုက
ျခေသ့ၤေတြမဟုတ္မွန္း သိသာလြန္းတယ္…
တိမ္ေတြလို ငိုေၾကြးပစ္ဖို႔…
မ်က္ရည္ဆိုတာ ဘယ္နားသြားရွာရမွန္းမသိဘူး..
သီ၀ရီအေကာင္းစားေတြဟာ
ငါ့ ရွင္သန္ျခင္း ေျခေထာက္ေတြကို
ေျခခ်င္းလာခတ္ထားဖို႔ ၾကံစည္ေနၾကတယ္..
(မိုက္တယ္ကြ) :)
October 1, 2008 at 1:59 PM
မမိုက္ပါဘူး က်ေနာ္ လိမ္မာပါတယ္ဗ်ာ.. ဟတ္ဟတ္ :)