ပ်ိဳတို႔ေမာင္ကန္တဲ့ပြဲ၊ ခြက္ခြက္လန္ပဲ(၁)
အဲ့ဒိတုန္းက ကၽြန္ေတာ္က ေဘာလံုးေလာကက ေခတၱနားတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ (လူရွိန္ေအာင္ ၾကြားၾကည့္တာ) တကယ္ပါ။ အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက ေက်ာင္းမွာ ဆလပ္ရြက္ပါ။ အင္းစိန္ အထက(၁) မွာေမးၾကည့္ မင္းယြန္းသစ္ကို သိလား ေမးၾကည့္ ျပန္ေျဖၾကလိမ့္မယ္ “မသိဘူး” လို႔။ ဟတ္ဟတ္။ စတာ။ ေဘာလံုးနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ကံမေကာင္းတတ္ ဘူးဗ်။ အဟုတ္တကယ္ပါပဲ။ ေဘာလံုးကန္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္လက္ အဆစ္လြဲဖူး၊ တင္ပါးဆံုမွာ ဒဏ္ျဖစ္ဖူး၊ ဘယ္ေျခေထာက္ ေျခမ်က္စိေအာက္ ဂၽြိဳင့္ လည္သြားဖူး၊ ညေျခေထာက္ ေျခသန္းၾကြယ္နဲ႕ ေျခခလယ္ တြင္တြင္ က်ိဳးဖူး စတဲ့ စတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ မွတ္မွတ္ရရ ရဖူးတယ္ခင္ဗ်။
အဲ့လိုမွ မျဖစ္ဖူး ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး မ်က္ႏွာေတာ့ ဖူးေရာင္ဖူးတယ္။ တျခားေတာ့ မဟုတ္ဘူး “W” လို႔ေခၚတဲ့ ဂိုးက်ဥ္းကစားရင္ (အုတ္ခဲေလး ၂လံုးကို ဂိုးလုပ္ျပီး ကစားရင္) ဂိုးတယ္ မဂိုးဘူး ျငင္းၾကရင္း ထိုးၾကၾကိတ္ၾကရင္း ရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြေပါ့ဗ်ာ။ :) ဂိုးက်ယ္ကန္ရင္လဲ ကိုယ့္အသင္းရႈံးေနပလားေဟ့ဆို ဆလိုက္အတင္းလိုက္ထိုး၊ အတင္းေဘာ္ဒီခု၊ ေျခသလံုးျဖတ္ရိုက္၊ အက်ၤီအတင္းဆြဲ... အဲေလ ေျပာရင္း ကိုယ္ညစ္တာေတြ ေပၚကုန္ပါျပီ။ အဲသလိုေၾကာင့္ေပါ့ေလ ကၽြန္ေတာ္ ေဘာလံုးနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ကံမေကာင္းဘူးခင္ဗ်။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂ်ီတီစီမွာ အစဥ္အလာအရ ေဘာလံုးအသင္းေကာင္းမ်ားကေတာ့ MC, MT စတဲ့ Mechnical အသင္းမ်ားျဖစ္ျပီး၊ အလယ္အလတ္ အသင္းမ်ားကေတာ့ EP၊ EC နဲ႕ စတဲ့ တျခားေသာ ေမဂ်ာမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒိထဲမွာ ခ်ာတူးအလန္ဆံုး အသင္းကိုေျပာပါဆိုရင္ Civil အသင္းပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ Civil ေမဂ်ာမွာ ေယာက်ာ္းေလး ၅ေယာက္လားပဲရွိတယ္။ Fustal အသင္းတစ္သင္းစာေတာင္ မျပည့္ရွာဖူး။ တနားခ်ာပါပဲ။ ငွက္ငွက္။
တညေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေဆာင္ကို R ၾကီး (Repeater) အကိုၾကီး ဟုတ္ကဲ့ရွင္ ေရာက္လာတယ္။ အဟဲ အဲဒိသူကို ဘာေၾကာင့္ ဟုတ္ကဲ့ရွင့္လို႔ ေခၚသလဲ ဆိုေတာ့ (လွ်ာနဲနဲ ရွည္လိုက္အံုးမယ္)။ ဒီလိုဗ် ေက်ာင္းမွာ ဆရာမက အတန္းထဲမွာ သူက EC ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ခိုင္းတာလဲ မသိဘူး။ သူက တရိုတေသ မတ္တပ္ရပ္ျပီး ဆရာမ ေျပာတာကို နားေထာင္ေနတယ္။ အားလံုးလဲျပီးေရာ ဆရာမက သားသေဘာေပါက္တယ္ေနာ္ ဆိုေတာ့ သူက အသံလြင္လြင္ၾကီးနဲ႕ “ဟုတ္ကဲ့ တီခ်ယ္” လို႔ ေျပာတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဟုတ္ကဲ့ဆိုတာ ပီသျပီးအေနာက္က တီခ်ယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို နဲနဲအသံေဖ်ာ့ ခၽြဲသံေလးပါျပီး ေျပာလိုက္ေတာ့ အားလံုး ၾကားလုိက္တာက “ဟုတ္ကဲ့ရွင့္” ျဖစ္သြားေလရဲ႕။ လူေကာင္က ခပ္ထြားထြား အသားက ငြား အဲေလ အသားက မဲ ေလေတာ့ (အဟတ္ဟတ္ ေမာင္မင္းယြန္းတို႔ သူမ်ား အတင္းကို အားမနာပ ေျပာေနတာ :p ) အားလံုး ၀ါးကနဲပြဲက်သြားတာေပါ့။ ထုိထိုေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဟုတ္ကဲ့ရွင္ ျဖစ္လာေလသတည္း။ ဟီးဟီး။
အဲေလ စကားျပန္ေကာက္ရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းက ဆရာေတြ ကမၼကထ ဦးစီးျပီး ေမဂ်ာလိုက္ ဖလားပြဲ လုပ္မယ္တဲ့။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ အီးစီၾကီးက အားကစား၀တ္စံုဖိုးကို လိုက္ေကာက္ေနတာဗ်။ ျပီးေတာ့ ကန္မယ့္သူေတြ စာရင္း လိုက္ေကာက္ေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ၀တ္စံုေလးလဲ အမွတ္တရ လိုခ်င္ေတာ့ fund ထည့္၀င္လိုက္တယ္။ ေက်ာနံပါတ္ကိုေတာင္ ၁၈ ယူလိုက္တယ္။ ကိုးန၀င္းေက်ေအာင္လို႔ :P။
ဒါနဲ႕ ထရိန္နင္ေတြ ဆင္းရတာေပါ့ တပတ္ကို ႏွစ္ရက္ ၾကီးမ်ားေတာင္ ဆင္းရတယ္။ ဒီၾကားထဲ လူမရွိလို႔ဆိုျပီး အေနာ့္ကို ေဘာကန္မယ့္ စာရင္းထဲ ထည့္ထားတယ္။ ဟင့္အင္း ဟင့္အင္းဆိုလဲ မရဘူး အက်ၤီစာရင္းအတိုင္း စာရင္းထည့္လုိက္တာတဲ့။ တိန္.. ေသပါျပီဂ်ာ..။ အဲ့ဒိေတာ့ ဖလားပြဲၾကီး မတိုင္ခင္ တပတ္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကို ျမိဳ႕နယ္ကြင္းမွာ သြားသြားျပီး စေန၊ တနဂၤေႏြ ပိတ္ရက္ေတြ အိမ္မျပန္ရဘူး။ ထရိန္နင္ ဆင္းေနရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အရံေဘာေကာက္ေလးေနရာမွာ ထားလဲ ေက်နပ္ပါတယ္ဗ်ာ ဆိုေတာ့ မရဘူး ၀င္ကို ကန္ရမယ္တဲ့။ ေနမေကာင္းပါဘူး ဆို ဇြတ္ပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ကန္ရမယ့္ ေနရာကို ခ်ေပးေတာ့ ေနာက္တန္း ညာအလယ္ေနရာ (Center Back Defender) ေနရာရယ္၊ ညာေတာင္ပံ (Right side Defender) ေနရာရယ္၊ အလယ္တန္း ဗဟုိကြင္းလယ္သမား (Central Midfielder) ေနရာရယ္ ခ်ေပးတယ္။ အံမယ္ေလး ပင္ပန္းမယ့္ ေနရာေတြ ခ်ည္းပဲ။ ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ရယ္ ဘီအီးတိုက္ပါမယ္ ဆိုလဲ ရဘူုး တဲ့။ ျဗဲ။ ဒီလူၾကီးက မန္ယူ အရူးၾကီး။ သူ႔ကိုယ္သူ ဖာဂူဆန္ၾကီးမ်ား မွတ္ေနလား မသိဘူး။ ဟိုလူ႔ဆရာလုပ္ ဒီလူ႔ဆရာလုပ္နဲ႕။ သူက်ေတာ့ မကန္ဘူးလား ဆိုေတာ့ သူ႔မွာ ႏွလံုးရွိလို႔တဲ့။ ဟြန္း အေျပာေကာင္းတယ္ တကယ္ဆို လူတိုင္းမွာ ႏွလံုးရွိတာပဲ အဆန္းလုပ္လို႔ ေနာ့။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ပ်ိဳတို႔ေမာင္ကန္တဲ့ပြဲ၊ ခြက္ခြက္လန္ပဲ(၁)"
Post a Comment