My TLMS

မေန႔က မနက္က ကၽြန္ေတာ္ ေရႊဂံုတိုင္ကေန အင္းယားလမ္းကို ၂၅၀၀ နဲ႕ ကားငွားျပီး သြားခဲ့တယ္။ (ဒါေတာင္ တခ်ိဳ႕ကေတြက ေစ်းကိုင္ေသးတယ္ အင္းယားကို ၃၀၀၀၊ ၄၀၀၀ ဆိုျပီး) ။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ငွားတဲ့ကားက အင္းယား လမ္းထိပ္ နားထိ မရပ္ေပးဘူး ကားေတြ က်ပ္ေနလို႔ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို မာလာေဆာင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ နားမွာ ရပ္ေပးတယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ အင္းယားလမ္းကို လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တာေပါ့။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ဗ် လမ္းေဘးတဖက္ တခ်က္မွာ ကားေတြရပ္ထားေတာ့ ေရပက္ခံကားေတြနဲ႕ ျပည္လမ္းက က်ပ္ကုန္တာေပါ့။ ျပီးေတာ့ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းမွာလဲ လမ္းေဘးဆိုင္ေလးေတြ ဖြင့္ထားေသးျပန္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ လူတန္းၾကီးက မနည္းတိုးေနရတယ္။ အင္းယားလမ္းထိပ္ေရာက္ေတာ့ ေရေတြ ဒလေဟာ စီးေနတယ္။ မ႑ပ္ေတြက ေရစပက္ေနျပီေလ။ အင္းယားထိပ္ကိုေရာက္တာနဲ႕ အနဂၢတို႔ ထက္ထက္မိုးဥိးတို႔ ထိုင္တယ္ဆိုတဲ့ X₂O မ႑ပ္က Techno သီခ်င္းသံေတြ တအုန္းအုန္းနဲ႕ ၾကားေနရျပီ။ သီခ်င္းသံ ၾကားေတာ့ ရင္ထဲမွာ ကလိကလိေတာင္ ျဖစ္တာတယ္။ ဟိဟိ။ :)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ႑ပ္ကဒ္

လန္းသလားေတာ့ မေမးနဲ႕ ဟိဟိ :P

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိုင္တဲ့ မ႑ပ္

ေရပက္ခံထြက္တဲ့ ကားေတြ

ကၽြန္ေတာ့္ ထိုင္မယ့္ မ႑ပ္က ဘုတ္ကလပ္နားမွာ ဆိုေတာ့ နဲနဲလွမ္းေနေသးတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ လူအုပ္ၾကီးကို တိုးျပီး ျမန္ျမန္သြက္သြက္ေလး ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။ ေရက ပက္ခ်င္ေနျပီေလ။ သိတယ္မွတ္လား ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္တြင္းက သၾကၤန္ပိုးေတြက သၾကၤန္ေရ ထိရင္ ရြစိရြစိ ျဖစ္လာျပီေလ။ :P မ႑ပ္ေတြက ေရေတြ စပက္ေနျပီ ေရပက္ခံတဲ့ ကားေတြေတာင္ စေရာက္ေနျပီေလ။ ပံုမွန္ ခဏေလးေရာက္မယ့္ ဘုတ္ကလပ္ ေနရာကို လူေတြကို တိုးေနရတာနဲ႕ ၁၀ မိနစ္ေလာက္မွ ေရာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္မယ့္ မ႑ပ္ စပြန္ဆာက Shoe Gallery ဆိုေတာ့ ဗီႏိုင္းၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ႑ပ္မွန္းသိလိုက္တယ္။ မ႑ပ္ နာမည္က gravity တဲ့။ ဒါနဲ႕ ကိုေဂါက္တို႔က ၾကိဳေရာက္ႏွင့္ေနမယ္ဆိုလို႔ တဖက္လမ္း ပလက္ေဖာင္း ကေန မ႑ပ္ေပၚကို ေရေတြ ၾကားထဲက မနည္း ရွာရတာေပါ့။ ခဏေနေတာ့ ကိုေဂါက္က မ႑ပ္ေပၚကေန လက္လွမ္းျပျပီး ေအာက္ဆင္းလာတယ္။ ျပီးမွ မ႑ပ္ လက္မွတ္၀ယ္ျပီး တပ္ခဲ့တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ႑ပ္ ပံုစံက ေလးဆင့္ ရွိတယ္။ ေအာက္သံုးဆင့္က ေရပက္တဲ့သူေတြအတြက္ေပါ့။ အေပၚဘက္ဆံုး အထပ္မွာ က ေဘးတဖက္ တခ်က္မွာ ျခံခတ္ထားတဲ့ စတိတ္စင္ေလး ၂ခု စီရွိတယ္။ ညာဘက္ ျခမ္းေနာက္ဘက္မွာက ဒီေဂ်စင္ေပါ့။ အေပၚဘက္ရဲ႕ အလယ္ကေတာ့ မီးစလိုက္ေတြ၊ ေရပန္းေတြနဲ႕ သီခ်င္းေတြနဲ႕ ကမယ့္ သူေတြရဲ႕ ေနရာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ အေပၚေရာက္ေတာ့ လူေတြေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ေရာက္ေနျပီး ကေနၾကျပီ။ ဟဲဟဲ ေရာက္တာနဲ႕ လူကို ဆီျဖည့္လိုက္တယ္။ :P ဆီမျပည့္တျပည့္ျဖစ္သြားေတာ့မွ သီခ်င္းသံေတြက ပိုျမဴးလာသလိုျဖစ္လာျပီး ဒန္႔စ္ ဒန္႔စ္တာေပါ့။ ဆီျဖည့္လိုက္ ကလိုက္ ကလိုက္ ဆီျဖည့္လိုက္နဲ႕ သံသရာကို လည္ေနတာပါပဲ။ ဟီး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကတဲ့ေနရာ

၁၀ နာရီေက်ာ္ေလာက္က်ေတာ့ ဖိုးသူေတာ္ ေရာက္လာတယ္။ မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ မမဘာညာတို႔ မမဒီမိုတို႔ ေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ လူစံုျပီဆိုေတာ့ ဒန္႔စ္ၾကတယ္။ ေအာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ဆိုလို႔ မေန႔က မ႑ပ္ တူတူ ထိုင္တဲ့ လူေတြကေတာ့ ကိုေဂါက္၊ ကိုၾကီးေက်ာ္၊ မမဘာညာ၊ မမဒီမို၊ ဆိုင္ခရြန္၊ သဇင္ဏီ၊ ဖိုးသူေတာ္၊ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ တေနကုန္ ကလိုက္တာ ကလိုက္တာ ေန႔ခင္း ၀ါးတီးေကၽြးဖို႔ ဒီေဂ်စင္က ေၾကျငာမွ ပဲ ဒန္႔စ္ တာ ရပ္ေတာ့တယ္။ ဟီး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေကၽြးတဲ့ ေန႔ခင္းစာက ထမင္းေၾကာ္ ၾကက္သားလား ၊ ၀က္သားလား မသိပါဘူး။ အသားက ပါတယ္ဆိုရံုေလာက္ပဲ။ ထမင္းေၾကာ္ သြားတန္းစီေတာ့ မ႑ပ္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ေခ်ာက္ထဲမွာ မ႑ပ္ကဒ္ေလးေတြ ျပျပီး သြားယူရတာေပါ့။ စားေသာက္ျပီးေတာ့ ေရက မဖြင္ေသးေတာ့ ၁နာရီေလာက္ ထိုင္ေနရေသးတယ္။ အေပၚဆင့္ ကတဲ့ ေနရာမွာ လူရွင္းသြားေတာ့မွ မူးျပီး ကိုးယိုးကားယား လဲေနတဲ့လူေတြခ်ည္းပဲ သံုးေလးငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္ဗ်ာ။ သၾကၤန္တြင္း ဒီေလာက္ အံဖတ္စို႔ေအာင္ ေသာက္တာေတာ့ သိပ္ အဓိပၸါယ္မဲ့လြန္းေနသလားလို႔။ ဟုတ္တယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ လံုး၀ မေသာက္ဘူး မဟုတ္ပါဘူး။ နဲနဲေလး အခ်မ္းေျပ ကေကာင္းရံုေလာက္ ေသာက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တအားၾကီး အမူးလြန္သြားရင္ သၾကၤန္ဆိုတဲ့ အေပ်ာ္ေလး ေပ်ာက္ကုန္မွာေပါ့။ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ ေပ်ာ္ရတဲ့ ပြဲ မူးျပီး ေလာက ၾကီးနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေနရင္ သၾကၤန္ အေပ်ာ္ေတြ ႏွေျမာစရာၾကီး။ ၁နာရီေက်ာ္ေလာက္ က်ေတာ့ ေရျပန္ဖြင့္တယ္ အေပၚထပ္ မွာလဲ လူေတြ ျပန္ေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ျပန္ကၾကျပန္ပါေရာ။

ကားေတြကလဲ မ႑ပ္ေတြ ေရွ႕မွာ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးပဲ။ လူေတြကလည္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လာၾကည့္သူေတြ ေကာဆိုေတာ့ တိုးမေပါက္ဘူး။ ေအာက္အဆင့္က ေရပက္သူေတြပက္ေနၾကသလို အေပၚဆင့္က ကေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလဲ ဒစ္စကို သီခ်င္းသံေတြ ၾကားမွာ ကျပီးရင္းကေပါ့။ ေခါင္းေပၚကေရပန္းေတြက ျဖန္း၊ ေရာင္စံု စလိုက္ေတြက တဖ်တ္ဖ်တ္၊ သီခ်င္းသံေတြ တအုန္းအုန္း ၾကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အလိုက္သင့္ စီးေမ်ာေနၾကတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပ်ာ္လို႔ေကာင္းေနတုန္း ညေန သံုးနာရီေလာက္မွာ မ႑ပ္အေပၚဆင့္မွာ ရန္ပဲြေလးတစ္ပြဲ ျဖစ္လုိက္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခဏပါပဲ အခ်င္းခ်င္းျဖစ္တာ ထင္တယ္။ ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ လူေတြက ရွဲကုန္တာေပါ့။ သၾကၤန္တြင္း ရန္ရွာ၊ ရန္ပြဲျဖစ္တာေလာက္ အာရံုေနာက္တာ မရွိဘူး။ ခဏေနေတာ့ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ၀င္ထိန္းရင္းနဲ႕ ေျပလည္သြားၾကပါတယ္။ ကြိဳင္ရွာတဲ့သူေတြကိုလဲ ေအာက္ကို ဆြဲခ်သြားၾကတယ္။ ခဏေနေတာ့ သီခ်င္းသံေတြ ျပန္ဆူညံလာျပီး ျပန္ျပီး ေရပက္ ၊ ျပန္ျပီး ကၾကပါေလေရာ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေအာက္အဆင့္ မွာ ေရသြားပက္တုန္း အေပၚတက္လာေတာ့ မမဘာညာ၊ မမဒီမို၊ ကိုၾကီးေက်ာ္တို႔ မရွိေတာ့ဘူး။ ျပန္သြားၾကေလရဲ႕။ ဒါနဲ႕ က်န္တာက ဆိုင္ခရႊန္၊ ဏီဏီ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ သူမ်ားေတြ အကုန္ျပန္ျပီး ညေန ၆နာရီေက်ာ္ မ႑ပ္ပိတ္ေတာ့မွ အိမ္ကို မ႑ပ္ ဖယ္ရီနဲ႕႔ ျပန္ခဲ့တာေပါ့။ း)