အႀကိတ္အနယ္ ကစားၿပီး သေရက်သြားတဲ့ပြဲ (အပိုင္း ၁)
တေန႔က ကိုႀကီးေက်ာ္၊ ကၽြန္ေတာ္၊ မဘာညာ၊ သားၿဖိဳး ေလးေယာက္သား သု၀ဏၰ ကြင္းမွာ လုပ္တဲ့ ရန္ကုန္ယူနိုက္တက္ အသင္းနဲ႔၊ ရတနာပုံ အသင္းတို႔ ကန္တဲ့ ပြဲကို သြားၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ အစကေတာ့ ေဇာ္မ်ိဳးလိုက္မယ္ဆိုၿပီး မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ (ေမေမ ဆူလိမ့္မယ္တဲ့ အဟတ္)။ အဲ့ေတာ့ ထုံးစံ အတိုင္း ပြဲတိုင္း ေက်ာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ တက္ညီလက္ညီ ခ်ီတက္ ၾကတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားေတာ့ အခ်ိန္က ၂နာရီေလာက္ပဲ ရွိေသးတာကို ပါရမီေညာင္ပင္ နားေလာက္ မွာကတည္းက ရန္ကုန္ အသင္း အကၤ်ီေတြ၊ ရတနာပုံ အသင္းအကၤ်ီေတြနဲ႔ ကားေတြ ေပၚမွာ လွမ္းေတြ႕ေနရတယ္။ သု၀ဏၰေရာက္ေတာ့ လူေတြေကာ ကားေတြေကာ တအုံးအုံးနဲ႔ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ ကားပါခ့္ မွာ ထိုးထားၿပီး အမွန္အကန္ အားေပးဖို႔ ေခါင္းစီးႀကိဳးေတြေတာင္ ၀ယ္ခဲ့ေသးတယ္။ (တခုကို ၂၀၀ ေတာင္ ေပးရတယ္)။ လက္မွတ္ကလဲ ေဇာ္မ်ိဳးဆီမွာ ၂ေစာင္ ရထားေပမယ့္ ၿမိဳ႕ထဲထိ သြား မယူနိုင္တာေၾကာင့္ အဲ့ဒိမွာပဲ ေမွာင္ခို၀ယ္လိုက္တယ္။ (လက္မွတ္ ေလးေယာက္စာကို ငါးေထာင္က်ပ္ ေပးခဲ့ရတယ္ဗ်)။
ဂိတ္ေပါက္၀ ေရာက္ေတာ့ လူေတြ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး တိုးမေပါက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀င္တဲ့ဘက္က ရန္ကုန္အသင္းအားေပးသူေတြသာ ၀င္လို႔ရတဲ့ အေပါက္။ အထဲ၀င္ၿပီး ပြဲၾကည့္စင္ေပၚ တက္ေတာ့လဲ အထူးတန္းပြဲၾကည့္စင္မွာတင္ ၂ျခမ္းခြဲေပးထားတယ္။ ရတနာပုံ ပရိသတ္က သက္သက္၊ ရန္ကုန္ ပရိသတ္က သက္သက္၊ ၾကည့္ရတာ ရတနာပုံကို အားေပးမယ့္ သူေတြကို ရတနာပုံ အသင္းက စပြန္ဆာ ေပးၿပီး ရန္ကုန္ကို ဟိုင္းေဝးဘတ္စ္ေတြနဲ႔ ေခၚလာပုံပဲ။ တေနရာထဲစု ထိုင္ေနၾကၿပီး အျပာေရာင္ ဆင္တူ အကၤ်ီေတြနဲ႔ အသင္းတံဆိပ္ပါ အလံေတြ၊ ကဒ္ျပားႀကီးေတြနဲ႔ေလ။ ရန္ကုန္ အသင္းကို အားေပးတဲ့ ပရိသတ္ကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ကြင္းလုံး ျပည့္လၽွံပဲေပါ့။ ပြဲမစခင္ ၂နာရီေလာက္ ကတည္းက ဗုံသံေတြ၊ လင္ကြင္းသံေတြ၊ ဘင္ခရာ ဒရမ္အသံေတြနဲ႔ 'ရန္ကုန္...ရန္ကုန္' ဆိုတဲ့ အားေပးသံေတြဟာ ဘ၀ဂ္ညံ ေနတာပါပဲ။ စာတန္းေတြ၊ အလံေတြ နဲ႔ အင္ျပည့္အားျပည့္ လာအားေပး ၾကတာမို႔ ရန္ကုန္ အသင္း ကန္တဲ့ ပြဲတိုင္း ဒီလို အားေပးၾကရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေတြးေတာ မိတယ္။
ကြင္းထဲမွာ ဝုန္းဒိုင္းၾကဲသာ အားေပးေနတာ တကယ္တမ္း ကန္ေတာ့ ညေနေလးနာရီမွ စကန္တယ္။ ပြဲစေတာ့ ႏွစ္သင္းစလုံး အင္တိုက္ အားတိုက္နဲ႔ ကစား ၾကတာမို႔ အလြန္ၾကည့္လို႔ ေကာင္းတဲ့ ပြဲတစ္ပြဲ ျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ အရင္ဆုံး ရတနာပုံက ဂိုးသြင္း ခဲ့ပါတယ္။ ရတနာပုံ က ဦးေဆာင္ ဂိုးသြင္းၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ရန္ကုန္က ေခ်ပဂိုး ျပန္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္လဲ ဂိုးသြင္းေရာ သု၀ဏၰ တစ္ကြင္းလုံး အေရွ႕ဘက္၊ အေနာက္ဘက္၊ ေတာင္ဘက္၊ ေျမာက္ဘက္ ပြဲၾကည့္စင္ ေတြ ကေန အုံးကနဲ အသံဟာ ပြက္ေလာညံ သြားၿပီး ရန္ကုန္... ရန္ကုန္ ဆိုတဲ့ အသံမ်ား ဆူညံသြားပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒိေနာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ဘက္က ထပ္မံသြင္းယူခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဂိုး တစ္ဂိုး ႏွင့္ ပထမပိုင္း ၿပီးဆုံးသြားခဲ့ပါတယ္။
ဒုတိယပိုင္း မစခင္ေလးမွာပဲ ရတနာပုံ ပရိသတ္နဲ႔ ရန္ကုန္ ပရိသတ္တို႔ ပြဲၾကည့္စင္ ႏွစ္ဘက္ဆီမွ အခ်င္းမ်ား ခဲ့ၾကၿပီး တဘက္နဲ႔ တဘက္ အရာ၀တၱဳ ေတြနဲ႔ပစ္ ေပါက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပရိသတ္မ်ားကို ရဲမ်ား ႏွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ ေဘာလုံးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ တာ၀န္ရွိသူေတြ ထိန္းသိမ္း ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ပြဲမွာလဲ ကြင္းလယ္ဒိုင္ရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တခ်ိဳ႕ဟာ အျငင္းပြားစရာ ေတြနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့ ေသးတာမို႔ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဒိုင္ေတြရဲ့ အရည္အခ်င္း အတြက္ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္း ၿပီးခါနီးမွာ ရန္ကုန္ဘက္က စိုးရိမ္ စိတ္ေတြ မ်ားၿပီး ကစားအားခ်ကာ ခံစစ္နဲ႔ ကစား ခဲ့ပါတယ္။ အပိုင္တဂိုး လြဲေခ်ာ္ခဲ့ တဲ့ အျပင္ မ်ိဳးမင္းထြန္းဟာ လဲ ပုံမွန္ေၿခ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့ ပါတယ္။ ကစားအားခ်ၿပီး ခံစစ္ကစားတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ အျဖစ္ ပြဲၿပီးခါနီးက်မွ ဘီးကုတ္ စက္ဝိုင္း အနားမွ အမွတ္မထင္ ကန္ခ်က္ကို ရန္ကုန္ဂိုးသမား ေအာင္ေအာင္ဦး မဖမ္းနိုင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ႏွစ္ဂိုးဆီ သေရႏွင့္ ၿပီးဆုံး သြားခဲ့ပါတယ္။
ကြင္းလုံးျပည့္ အားေပးတဲ့ ပရိသတ္ေတြက ျပန္ေတာ့လဲ တိုးမေပါက္တဲ့ အျပင္ ကားပါ့ခ္မွာ ရပ္ထားတဲ့ ကားေတြက ထပ္ေနတာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာေအာင္ ေစာင့္ခဲ့ ရပါေသးတယ္။ အျပန္ခရီးမွာေတာ့ ရတနာပုံ စပြန္ဆာ ကားေတြနဲ႔ ဘတ္စကား တိုးစီးေနၾကတဲ့ အျပာေရာင္ ရန္ကုန္ခ်စ္ ပရိသတ္မ်ားကို ေဖြးေဖြး လွုပ္ေတြ႕ခဲ့ ရၿပီး ကြင္းထဲမွာ ၿပိဳင္ဆိုင္မွု ျပင္းထန္တဲ့ ပရိသတ္ မ်ား အေၾကာင္း စဥ္းစားမိကာ ဪ ငါတို႔လဲ မန္ယူ၊ အာဆင္နယ္ အသင္းေတြလို ျဖစ္ေန ပါေရာ့လား ဆိုၿပီး ျပဳံးမိပါေတာ့တယ္။
ဓာတ္ပုံမ်ားကို ထည့္လၽွင္ ပို႔စ္ ရွည္သြားမွာ စိုးလို႔ ေနာက္ပို႔စ္ ထပ္ခြဲလိုက္ပါေၾကာင္း
ဂိတ္ေပါက္၀ ေရာက္ေတာ့ လူေတြ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး တိုးမေပါက္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀င္တဲ့ဘက္က ရန္ကုန္အသင္းအားေပးသူေတြသာ ၀င္လို႔ရတဲ့ အေပါက္။ အထဲ၀င္ၿပီး ပြဲၾကည့္စင္ေပၚ တက္ေတာ့လဲ အထူးတန္းပြဲၾကည့္စင္မွာတင္ ၂ျခမ္းခြဲေပးထားတယ္။ ရတနာပုံ ပရိသတ္က သက္သက္၊ ရန္ကုန္ ပရိသတ္က သက္သက္၊ ၾကည့္ရတာ ရတနာပုံကို အားေပးမယ့္ သူေတြကို ရတနာပုံ အသင္းက စပြန္ဆာ ေပးၿပီး ရန္ကုန္ကို ဟိုင္းေဝးဘတ္စ္ေတြနဲ႔ ေခၚလာပုံပဲ။ တေနရာထဲစု ထိုင္ေနၾကၿပီး အျပာေရာင္ ဆင္တူ အကၤ်ီေတြနဲ႔ အသင္းတံဆိပ္ပါ အလံေတြ၊ ကဒ္ျပားႀကီးေတြနဲ႔ေလ။ ရန္ကုန္ အသင္းကို အားေပးတဲ့ ပရိသတ္ကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ကြင္းလုံး ျပည့္လၽွံပဲေပါ့။ ပြဲမစခင္ ၂နာရီေလာက္ ကတည္းက ဗုံသံေတြ၊ လင္ကြင္းသံေတြ၊ ဘင္ခရာ ဒရမ္အသံေတြနဲ႔ 'ရန္ကုန္...ရန္ကုန္' ဆိုတဲ့ အားေပးသံေတြဟာ ဘ၀ဂ္ညံ ေနတာပါပဲ။ စာတန္းေတြ၊ အလံေတြ နဲ႔ အင္ျပည့္အားျပည့္ လာအားေပး ၾကတာမို႔ ရန္ကုန္ အသင္း ကန္တဲ့ ပြဲတိုင္း ဒီလို အားေပးၾကရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေတြးေတာ မိတယ္။
ကြင္းထဲမွာ ဝုန္းဒိုင္းၾကဲသာ အားေပးေနတာ တကယ္တမ္း ကန္ေတာ့ ညေနေလးနာရီမွ စကန္တယ္။ ပြဲစေတာ့ ႏွစ္သင္းစလုံး အင္တိုက္ အားတိုက္နဲ႔ ကစား ၾကတာမို႔ အလြန္ၾကည့္လို႔ ေကာင္းတဲ့ ပြဲတစ္ပြဲ ျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ အရင္ဆုံး ရတနာပုံက ဂိုးသြင္း ခဲ့ပါတယ္။ ရတနာပုံ က ဦးေဆာင္ ဂိုးသြင္းၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ရန္ကုန္က ေခ်ပဂိုး ျပန္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္လဲ ဂိုးသြင္းေရာ သု၀ဏၰ တစ္ကြင္းလုံး အေရွ႕ဘက္၊ အေနာက္ဘက္၊ ေတာင္ဘက္၊ ေျမာက္ဘက္ ပြဲၾကည့္စင္ ေတြ ကေန အုံးကနဲ အသံဟာ ပြက္ေလာညံ သြားၿပီး ရန္ကုန္... ရန္ကုန္ ဆိုတဲ့ အသံမ်ား ဆူညံသြားပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒိေနာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ဘက္က ထပ္မံသြင္းယူခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဂိုး တစ္ဂိုး ႏွင့္ ပထမပိုင္း ၿပီးဆုံးသြားခဲ့ပါတယ္။
ဒုတိယပိုင္း မစခင္ေလးမွာပဲ ရတနာပုံ ပရိသတ္နဲ႔ ရန္ကုန္ ပရိသတ္တို႔ ပြဲၾကည့္စင္ ႏွစ္ဘက္ဆီမွ အခ်င္းမ်ား ခဲ့ၾကၿပီး တဘက္နဲ႔ တဘက္ အရာ၀တၱဳ ေတြနဲ႔ပစ္ ေပါက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပရိသတ္မ်ားကို ရဲမ်ား ႏွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ ေဘာလုံးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ တာ၀န္ရွိသူေတြ ထိန္းသိမ္း ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ပြဲမွာလဲ ကြင္းလယ္ဒိုင္ရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တခ်ိဳ႕ဟာ အျငင္းပြားစရာ ေတြနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့ ေသးတာမို႔ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဒိုင္ေတြရဲ့ အရည္အခ်င္း အတြက္ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္း ၿပီးခါနီးမွာ ရန္ကုန္ဘက္က စိုးရိမ္ စိတ္ေတြ မ်ားၿပီး ကစားအားခ်ကာ ခံစစ္နဲ႔ ကစား ခဲ့ပါတယ္။ အပိုင္တဂိုး လြဲေခ်ာ္ခဲ့ တဲ့ အျပင္ မ်ိဳးမင္းထြန္းဟာ လဲ ပုံမွန္ေၿခ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့ ပါတယ္။ ကစားအားခ်ၿပီး ခံစစ္ကစားတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ အျဖစ္ ပြဲၿပီးခါနီးက်မွ ဘီးကုတ္ စက္ဝိုင္း အနားမွ အမွတ္မထင္ ကန္ခ်က္ကို ရန္ကုန္ဂိုးသမား ေအာင္ေအာင္ဦး မဖမ္းနိုင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ႏွစ္ဂိုးဆီ သေရႏွင့္ ၿပီးဆုံး သြားခဲ့ပါတယ္။
ကြင္းလုံးျပည့္ အားေပးတဲ့ ပရိသတ္ေတြက ျပန္ေတာ့လဲ တိုးမေပါက္တဲ့ အျပင္ ကားပါ့ခ္မွာ ရပ္ထားတဲ့ ကားေတြက ထပ္ေနတာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာေအာင္ ေစာင့္ခဲ့ ရပါေသးတယ္။ အျပန္ခရီးမွာေတာ့ ရတနာပုံ စပြန္ဆာ ကားေတြနဲ႔ ဘတ္စကား တိုးစီးေနၾကတဲ့ အျပာေရာင္ ရန္ကုန္ခ်စ္ ပရိသတ္မ်ားကို ေဖြးေဖြး လွုပ္ေတြ႕ခဲ့ ရၿပီး ကြင္းထဲမွာ ၿပိဳင္ဆိုင္မွု ျပင္းထန္တဲ့ ပရိသတ္ မ်ား အေၾကာင္း စဥ္းစားမိကာ ဪ ငါတို႔လဲ မန္ယူ၊ အာဆင္နယ္ အသင္းေတြလို ျဖစ္ေန ပါေရာ့လား ဆိုၿပီး ျပဳံးမိပါေတာ့တယ္။
ဓာတ္ပုံမ်ားကို ထည့္လၽွင္ ပို႔စ္ ရွည္သြားမွာ စိုးလို႔ ေနာက္ပို႔စ္ ထပ္ခြဲလိုက္ပါေၾကာင္း
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "အႀကိတ္အနယ္ ကစားၿပီး သေရက်သြားတဲ့ပြဲ (အပိုင္း ၁)"
Post a Comment