ထမင္းလံုး တေစၦ...
ေခ်ာက္ခ်က္...ေခ်ာက္ခ်က္
ဆိတ္ညံေနတဲ့ ညအခ်ိန္ရဲ႕ လမြန္းတည့္ခ်ိန္....
နရီသံ စည္းခ်က္မွန္မွန္နဲ႔
စကၠန္႔ေတြက ေခါက္တုန္႔ ေခါက္ျပန္...
ၾကံဖန္တဲ့ အေတြး တေစၦက
၀င္သက္နဲ႕ ထြက္သက္ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေန...
အခန္းျပင္ရဲ႕ ေဒါင့္က မ်က္လံုးေတြက
မသိမသာ ခိုးခိုးၾကည့္ေနၾက...
အေငြ႕ အခုိးေတြ အခန္းထဲ က်ပ္သိပ္
၀ိဥာဥ္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ကိုယ္တစ္ပိုင္းပံုရိပ္...က...
ျဖတ္ကနဲေတြ႔လိုက္ရဲ႕...
တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုး ႏွင့္
ေသြးစြန္းမယ့္ မ်က္ႏွာၾကက္စြန္းေတြ ျပိဳးျပိဳးပ်က္ပ်က္ေနရဲ႕
၀ါဒက ငါ့ကို လက္ကိုင္ျပဳတယ္၊ ကဗ်ာက ငါ့ကိုျပန္ေရးတယ္
အိပ္မက္က ငါ့ျပန္မက္တယ္။
အတိုဆံုးအျပံဳးေတြ ကုပ္ကပ္ျပီး ထြက္လာတဲ့
သူ႔မ်က္ႏွာၾကီးက ညွီေစာ္နံေနတယ္။
ကဲ...ေရးထားတဲ့...စာသားကလဲေပ်ာက္
(ငါ့) စကားလံုးေတြ ေၾကာက္ေၾကာက္ေနတယ္။
ဖိနပ္မစီးတတ္တဲ့ ကံၾကမၼာၾကီးက
ငါ့ေန႔ေတြကို ဆဲဲြ....ဆြဲဆန္႔တယ္..။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ထမင္းလံုး တေစၦ..."
Post a Comment