Posted in
Labels:
ဟာသ
|
Sunday, September 09, 2007
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္မွာ စာတတ္ေပတတ္ လူၾကီးတစ္ဦးရွိတယ္ဗ်။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးဆိုလဲ မမွားဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ေတာအေခၚဆို ကာလသားေခါင္းၾကီးေပါ့။ သူက ေခတ္နဲ႕အညီ လဲေနထိုင္တယ္ဗ်။ ဂ်ာနယ္၊ စာအုပ္ေတြ အဲဗ် အင္တာနက္ လဲ သံုးတတ္ေသးသဗ်။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြကို လမ္းထိပ္က ကြမ္းယာဆိုင္ေလးမွာ တခါတေလ ညညဆို ေရာက္လာတတ္ျပီး လက္ခ်ာရိုက္တတ္တယ္။
သူကစကားေျပာရင္ အီးဘဏ္၊ အီးပညာေရး၊ အီးေကာမက္စ္၊ အိုအီးခ်င္းကို ထပ္ေနတာပဲ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အျမဲေျပာတယ္ဗ်။ မင္းတို႔ မွတ္ထား အခုေခတ္က အီးေခတ္ကြ။ အီးေခတ္ၾကီးထဲမွာ ေခတ္လူငယ္ျဖစ္ျပီး မ်က္ေျခမျပတ္ေစနဲ႔ အီးလူသားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကကြတဲ့။ သူကိုယ္တုိင္ လဲ လူၾကီးေပမယ့္ ေခတ္နဲ႕အဆက္မျပတ္ေအာင္ေနလို႔ သူကုိယ္သူလဲ အီးလူသားလို႔ မၾကာခဏေျပာတယ္ဗ်။ သူေျပာတာက တခ်ိဳ႕ဟာေတြက နားေထာင္လို႔ေတာ့ ေကာင္းသား။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ဒႆနေတြေျပာတဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ မနားေထာင္ခ်င္လဲ အတင္းကိုဇြတ္ေျပာတာပဲ။ တေန႔ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္တို႔တေတြ အရင္ေရာက္ေနၾကျပီး စကားစျမည္ ေျပာေနၾကတုန္း အာစရိက ေပါက္ခ်လာတယ္။ အဟားဒီေန ေနာက္က်လွခ်ည္လားလို႔ ႏႈတ္ဆက္ေနတုန္း ျဗဳန္းဆို သူကေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္တယ္။ ျပီးေတာ့ မ်က္ႏွာၾကီးက ရႈံ႕ မဲ့ျပီး“ဟ....ဟ...လုပ္ၾကပါအံုး”
“ဦးဘာျဖစ္ျပန္တာလဲ”
“အား....ေခြး..ေခြး...အီးေတြ တက္...တက္နင္းမိလို႔....ေ၀ါ့”
“ထြီ...အားဒါဆိုဒီနားမလာခဲ့နဲ႔ေလဗ်ာ...”
သူ႕ခင္မ်ာ မိုင္းဗံုးနင္းမိထားတဲ့ စစ္သားလို ေရွ႕တိုးရခက္ ေနာက္ဆုတ္ရ ခက္ၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္ကေလက၀ ေခြးကလဲ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ပါထားတာလဲ မသိဘူး။ နည္းတဲ့ အပံုၾကီးမဟုတ္ဘူး။ ထီြ...။ သူ႔ေျခေထာက္တစ္ခုလံုး ေပက်ံလို႔။ အဲဒါနဲ႕ သူမွာဖိနပ္ၾကီး ဒီအတိုင္းခၽြတ္ပစ္ျပီး ကြမ္းယာဆိုင္က ေရပံုးယူျပီး တဗြမ္းဗြမ္းနဲ႕ အထပ္ထပ္ ေဆးေနေလရဲ႕ ။ ေဆးလို႔ကို မဆံုးေတာ့ဘူးဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ေတြလဲ တခြိခြိနဲ႕ ၾကိတ္ရယ္ျပီး သူရဲ႕ နာမည္ကို အတည္ျပဳေပးလိုက္တယ္။ ဘာတဲ့။ အီးလူသားတဲ့ေလ။
0 Response to "အီးလူသား"
Post a Comment