ေနာက္ဆံုးေပၚ-အပိုင္း(၅)
အခန္း(၁၀)
“ေဟ့ယူဂ်ီး...ေဟ့ယူဂ်ီး...”
ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ ဂိမ္းထိုင္ေဆာ့ေနေသာ ကေလးသည္ ဂိမ္းခလုတ္ကို ေဘးခ် ထားျပီး သူ႔အနားမွာ ေစာင့္ေနတဲ့ လူဆိုးကို ေခၚေနျခင္း ျဖစ္၏။
“ဘာလဲ.ကြ..”
လူဆိုးက မႈန္ေတေတႏွင့္ ကေလး ေၾကာက္သြားရန္ အသံခပ္မာမာ ေျပာလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကေလးက လံုး၀မႈပံုမေပၚပဲ..
“ေလသံက မာ ရ ခ်ီယား.. နာဂ်င္ပီ ထင္တယ္.. ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ခ်က္ခ်ံေနာ္... မဟုတ္ရင္ ခင္ညားၾကီး နားကားသြားမယ္... ဘာမွတ္ယဲ..”
တိန္.. သူ႔ကို ငတိေလးက ျပန္ေဟာက္သြားပါလား..။ တယ္ေလ.. လုပ္လိုက္ရ..။ အဲ ဒါေပမယ့္ လုပ္ရဲဘူး ကီးစိန္ဆိုတဲ့ လူက ဘာေကာင္လဲ ေတာ့ မသိဘူး ဒါေပမယ့္ သူ႔ဆရာေတာင္ ေၾကာက္ရတဲ့သူ ဆိုေတာ့ ႏွယ္ႏွယ္ ရရ လူေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူေခၚလာတဲ့ ကေလးေလးကလဲ ဒီလိုပဲ ေနမွာ.။
“အဲ..ဟို ဟုတ္ပါဘူး...အင္း... ေျပာေလ....ကေလးရဲ႕...”
“ေ၀ါ့ထြီဗ်ာ.. အသံဂ်ီးက လင္ငယ္တုံးပိတဲ့ အသံနဲ႕... ပံုမွန္ေက်ာေလ...”
“ခင္ညွာ.. အဲေလ... အင္း ေျပာ...”
ဟူး မလြယ္ပါလား.. ငတိေလးက..။
“အေနာ္ ဗိုက္ခ်ာေနျပီ... မုန္႔သြား၀ယ္ေပးခ်မ္းပါအံုး...”
“အင္..အဲ... ဒါေတာ့ မရဘူး.. ဆရာၾကီးက မွာထားတယ္.. မင္းနားက လံုး၀ မခြာရဘူးတဲ့...။”
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကေလးနား ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။
“ဟာဂ်ာ အေနာ္က ေျပးမွာမွ မဟုတ္တာ... ခညားကလဲ ဒီမွာ ေနရတာ ပိုေတာင္ ဇိမ္က်ေသးတယ္..။ အိမ္မွာေတာင္ ဒီေလာက္ ဂရုစိုက္ ခံရတာ ဟုတ္၀ူး..”
“ရဘူး..ကြာ..”
“ေဟ့ယူ.. ဗိုက္ခ်ာေနလို႔ပါခ်ိဳ.... ေအာ္ႏိုလိုက္ မွာေနာ္...”
ဗလၾကီးလဲ ဖင္ကုတ္ ေခါင္းကုတ္ႏွင့္...
“ႏိုေပါ့. အဲေလ.. ငိုေပါ့.. တတ္ႏိုင္ဘူး ဒီေနရာက တဖ၀ါးမွ မခြာဖို႔ ဆရာၾကီးက မွာထားတယ္..”
“ျဗဲ....ျဗဲ.....ျဗဲ...”
ဒြတ္ခပဲ.. ေသခ်င္းဆိုးေလး အာျဗဲေအာင္ ငိုေနပါလား။
“ေဟ့..ေဟ့ ငိုနဲ႕ေလ.. ေဘးက လူေတြၾကားကုန္မွျဖင့္.. တိတ္တိတ္.. စမ္း”
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူက အခန္းထဲမွ အိပ္မႈံစံုမႊားျဖင့္ ထြက္လာသည္။
“ေဟ့ေကာင္ ဗလၾကီး မင္း ဒီကေလး တေယာက္ေတာင္ ႏိုင္ေအာင္ မထိန္းႏိုင္ဘူးလား။ ဘာေတြ သြားလုပ္လို႔ ငိုေနတာလဲ။ ကီးစိန္က ေသခ်ာ ၾကည့္ထားဖို႔ မွာထားတယ္ေနာ္..။ မင္းေတာ့လား..နားကားေတာ့မွာပဲ”
“ဟင့္ ..ကၽြန္ေတာ္က လူဆိုးပဲ ဆရာ၊ ကေလးထိန္းမွ မဟုတ္တာပဲ..ဟာပဲ ဟာကို..။ တျခားသူေတြသာဆို ဒီလို လာရစ္ရင္ နားရင္းခ်ည္းပဲ သက္ေစ့ တီးျပီးျပီ အခုဟာက ကေလးကလဲ ျဖစ္ျပန္ ကီးစိန္က လက္ဖ်ားနဲ႕ေတာင္ မတို႔ဖို႔ မွာသြားေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ပါပဲဗ်ာ....ျဗဲ...”
ေခါင္းေဆာင္က အလြန္စိတ္ညစ္သြားဟန္ျဖင့္...
“အာ.. ငါလေခြး မင္းကပါ လာငိုျပေနတယ္...ထြီရြံခ်ာၾကီး ရုပ္ၾကမ္းၾကီးနဲ႕... တိတ္စမ္းကြာ က်က္သေရ မရွိ..ကဲ ကေလး ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“အေနာ္မုန္႔စား ခ်င္တဲ့ဟာကို မ၀ယ္ေကၽြးဘူး...”
“ေအ.. ဟုတ္သလား.. ေဟ့ေကာင္ သြားစမ္း လမ္းထိပ္က ေပခရမ္းကြမ္းယာဆိုင္က ကြမ္းယာ သြား၀ယ္ ေခ်.... ဂိုေဒါင္ေသာ့ကို အျပင္ကေန ေသခ်ာခတ္သြား.. ညက ေဘာပြဲၾကည့္ထားလို႔ အိပ္ေရး ပ်က္ရတ့ဲ ၾကားထဲ...”
ထို႔ေနာက္ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူက ကေလးအား မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရင္း..
“ကဲ..သားသားေရ.. ခဏေစာင့္ေနာ္.. ဦးဦးဗလ ျပန္လာလိမ့္မယ္.. ဦးေတာ့ တအားအိပ္ခ်င္ေနလို႔ အိပ္လိုက္အံုးမယ္ေနာ္..”
“ဟုတ္ကဲ့...”
ထို႔ေနာက္ ကေလးသည္ အိပ္ခန္းထဲ ျပန္၀င္သြားေသာ ေခါင္းေဆာင္ကို ၾကည့္ျပီး နႈတ္ခမ္း တြန္႔၍ ျပံဳးလိုက္သည္။ ဟြန္း တာတီး ကို ဒီလို လာခ်မ္း လို႔ ဘယ္ရမယဲ..။ နာ့ ဘာေကာင္မွတ္ေနလဲ။ အဟိ..။
တာတီးေလးသည္ ခုနက ဗလၾကီး ဆီမွာ ဂ်ီက်ရင္း ထိုဗလၾကီးဆီမွ ဖုန္းကို အသာေလး ႏႈိက္ယူထားလိုက္သည္။ ဖုန္းဆက္လို႔ကေတာ့ အခန္းထဲမွ ေခါင္းေဆာင္ၾကား လိမ့္မည္။ မက္စိပို႔မယ္။ အင္း ဘယ္ကို မက္စိပို႔ရမလဲ။ ဟုတ္ျပီ နာ့ေယာက္ဖၾကီးရဲ႕ ဖုန္းကို လွမ္းပို႔ရမယ္။ ဒါဆို သူကြန္ျပဴတာနဲ႕ ငါဘယ္မွာရွိေနတယ္ ဆိုတာ သိသြားလိမ့္မယ္။
+++++++++++++++++
အခန္း(၁၁)
ဖုန္းထဲကို ၀င္လာေသာ မက္စိ ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “S.O.S yout pha gyi” ဟိုက္ ေသခ်င္းဆိုးေလး ဆီက မက္စိပါလား။ မျဖစ္ဘူး အခုပဲဌာနကို ဖုန္းဆက္ၾကည့္မွ.။
“ဟဲလို ကၽြန္ေတာ္ မင္းယြန္းပါ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ နဲ႕ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါ..”
“ဟုတ္ကဲ့.. ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးပါ .. တိုလီ..၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ .. မန္းေလးမွာ...ကိုေမာင္လွတို႔နဲ႕... ဘီယာသြားေသာက္္..အဲေလ... မန္းေလးက ၀န္ၾကီးေတြဆီ အထူးေဆြးေႏြးပြဲ သြားတက္တယ္။”
“ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းနံပါတ္ ေနာက္ဆံုး၀င္လာတဲ့ မက္စိကို စတလိုက္ကေန တခ်က္ စစ္ေပးစမ္းပါဗ်ာ.. အရမ္းအေရးၾကီးေနတယ္..ကီးစိန္ျပန္ေပးဆြဲထားတဲ့ ကေလး တည္ေနရာပဲ”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက ေခတၱေစာင့္ဆိုင္းခိုင္းျပီး စတလိုက္ျဖင့္ စစ္ေဆးေနပံုရသည္။ ၂စကၠန္႔ခန္႔ ၾကာေသာ အခါ..
“တိုလီေရ... ဘယ္ေနရာကလဲ ဆိုတာ သိျပီဗ်”
“ဟုတ္လား ၀မ္းသာစရာပဲ အခုပဲသြားမယ္ဗ်ာ ဘယ္ေနရာလဲ..”
“အဲ့ဒိေနရာက လွ်ိဳ႕၀ွက္ေနရာပဲ... အခုပဲ ကၽြန္ေတာ္ မစၥတာမိုးလိႈင္ညကို အေၾကာင္းၾကားျပီး စံုစမ္း ခိုင္းထားတယ္... ေဟာခဏေလးဗ် မက္စိျပန္၀င္လာတယ္။”
ခဏၾကာေတာ့ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက
“အားပါး မလြယ္ဘူးဗ်ိဳ႕..အဲ့ဒိ ေနရာက ဇင္ကာ သံရံုးတည္ေနရာနားပဲဗ်.. အဲ့ဒိေနာက္ဘက္မွာ သူတို႔သံရံုးအိမ္ယာေတြနဲ႕ သူတို႔ ပတ္သက္ရာေတြသာ ေနၾကတာ။ အနည္းဆံုး ဂိတ္ေပါက္၀ေတာင္ ပတ္စ္ေ၀ါ့ မသိရင္ ၀င္လို႔မရဘူးတဲ့..”
“အရာရွိကဒ္နဲ႕ ျဖဲေျခာက္လိုက္လို႔ မရဘူးလားဗ်..မဟုတ္လဲ..လာဘ္ထိုး လိုက္လို႔မရဘူးလား..”
“အဲဒါေတြနဲ႕ တခုမွ ရမွာ မဟုတ္ဘူး ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဂိတ္၀မွာ ေစာင့္ေနတာ စက္ရုပ္ေတြပဲဗ်.. အခ်က္အလက္..ပတ္စ္ေ၀ါ့ မမွန္ရင္လဲ ေပးမ၀င္ဘူး.. ပတ္စ္ေ၀ါ့အမွားၾကီးနဲ႕ ခဏခဏ ၀င္ဖို႔ ၾကိဳးစားရင္ မသကၤာမႈနဲ႕ ခင္ဗ်ားကို ဆြဲစိထားလိမ့္မယ္..”
“ဒြတ္ခပဲ ဒီေနရာက ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာနဲ႕ လုပ္လို႔မရဘူးလား..ခက္ေတာ့ ခက္ေနျပီ..”
“မရဘူးဗ်.. ကီးစိန္အမႈေတြက ေျခရာလက္ရာ သဲလြန္စပဲ ရေသးတာ..။ လုံေလာက္တဲ့ သက္ေသ မရေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဖမ္း၀ရမ္းလဲ ထုတ္လို႔ မရေသးဘူးဗ်..”
“ဒါဆို ..ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..”
ဖုန္းလိုင္းထဲမွ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကိးလဲ ေခတၱစဥ္းစား ေနဟန္ျဖင့္ အသံတိတ္သြား၏။ ကၽြန္ေတာ္လဲ စဥ္းစားရင္းက အၾကံတခုရသြားသျဖင့္..
“ကၽြန္ေတာ္ အၾကံရျပီ.. မစၥတာေက်ာ္ၾကီး ေပၚတင္၀င္လို႔မရရင္ ၀င္လို႔ရတဲ့နည္းနဲ႕ ၀င္မယ္ဗ်ာ...”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက စိတ္၀င္စားသြားဟန္ျဖင့္.
“ဘယ္လို၀င္မွာတုန္း.. မိုးပ်ံျပီး၀င္မွာလား.. မလြယ္ဘူးေနာ္..ေရဒါေတြနဲ႕.. မေတာ္တေရာ္ ...ေအာက္က အပစ္ခ်ခံလိုက္ရလို႔ ၂ႏိုင္ငံဆက္ဆံေရး ပိုဆိုးသြားမယ္..”
“အဟတ္.. ခင္ညားက မိုးပ်ံဖို႔ပဲ စဥ္းစားေနတာကိုး. ေျမလွ်ိဳးလို႔လဲ ရေသးတာပဲေလ..”
“ဘယ္လိုဗ်.. ေျမ..ေျမလွ်ိဳးမယ္ ဟုတ္စ..”
“ဟုတ္တယ္.. ကဲေျပာေနၾကာတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျမတြင္းတူး ပညာရွင္ မီထရို ရွိမယ့္ေနရာကို စတလိုက္က ရွာေပးပါအံုးဗ်ာ. သူက အ၀ိဇိတြင္းေတြလဲ လိုက္တူးေနတဲ့သူ ေျမေၾကာ တအားနပ္တာ...”
“အဟား ဟုတ္တယ္ ဒီအၾကံ မဆိုးဘူး ခဏေလး..တိုလီ..”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးလဲ သူ႔ကြန္ျပဴတာမွ မီထရိုရွိမယ့္ ေနရာကို စံုစမ္းလိုက္ရာ..
“အင္းေတြ႕ျပီ... ဟိုက္.. မင့္.လူက ေန႔ခင္း ေၾကာင္ေတာင္ ကာစီနိုကလပ္ထဲေရာက္ေနတယ္ဗ်.. ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ကလပ္မွာ..”
“ဟုတ္လား.. ေက်းဇူးပဲဗ်ာ..”
ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာင္မ်ိဳးဘက္သို႔ လွည့္ကာ
“ကဲ မစၥတာ ေၾကာင္ေရ.. ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ကို ယြန္းၾကတာေပါ့..”
“ေဟ့ယူဂ်ီး...ေဟ့ယူဂ်ီး...”
ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ ဂိမ္းထိုင္ေဆာ့ေနေသာ ကေလးသည္ ဂိမ္းခလုတ္ကို ေဘးခ် ထားျပီး သူ႔အနားမွာ ေစာင့္ေနတဲ့ လူဆိုးကို ေခၚေနျခင္း ျဖစ္၏။
“ဘာလဲ.ကြ..”
လူဆိုးက မႈန္ေတေတႏွင့္ ကေလး ေၾကာက္သြားရန္ အသံခပ္မာမာ ေျပာလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကေလးက လံုး၀မႈပံုမေပၚပဲ..
“ေလသံက မာ ရ ခ်ီယား.. နာဂ်င္ပီ ထင္တယ္.. ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ခ်က္ခ်ံေနာ္... မဟုတ္ရင္ ခင္ညားၾကီး နားကားသြားမယ္... ဘာမွတ္ယဲ..”
တိန္.. သူ႔ကို ငတိေလးက ျပန္ေဟာက္သြားပါလား..။ တယ္ေလ.. လုပ္လိုက္ရ..။ အဲ ဒါေပမယ့္ လုပ္ရဲဘူး ကီးစိန္ဆိုတဲ့ လူက ဘာေကာင္လဲ ေတာ့ မသိဘူး ဒါေပမယ့္ သူ႔ဆရာေတာင္ ေၾကာက္ရတဲ့သူ ဆိုေတာ့ ႏွယ္ႏွယ္ ရရ လူေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူေခၚလာတဲ့ ကေလးေလးကလဲ ဒီလိုပဲ ေနမွာ.။
“အဲ..ဟို ဟုတ္ပါဘူး...အင္း... ေျပာေလ....ကေလးရဲ႕...”
“ေ၀ါ့ထြီဗ်ာ.. အသံဂ်ီးက လင္ငယ္တုံးပိတဲ့ အသံနဲ႕... ပံုမွန္ေက်ာေလ...”
“ခင္ညွာ.. အဲေလ... အင္း ေျပာ...”
ဟူး မလြယ္ပါလား.. ငတိေလးက..။
“အေနာ္ ဗိုက္ခ်ာေနျပီ... မုန္႔သြား၀ယ္ေပးခ်မ္းပါအံုး...”
“အင္..အဲ... ဒါေတာ့ မရဘူး.. ဆရာၾကီးက မွာထားတယ္.. မင္းနားက လံုး၀ မခြာရဘူးတဲ့...။”
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကေလးနား ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။
“ဟာဂ်ာ အေနာ္က ေျပးမွာမွ မဟုတ္တာ... ခညားကလဲ ဒီမွာ ေနရတာ ပိုေတာင္ ဇိမ္က်ေသးတယ္..။ အိမ္မွာေတာင္ ဒီေလာက္ ဂရုစိုက္ ခံရတာ ဟုတ္၀ူး..”
“ရဘူး..ကြာ..”
“ေဟ့ယူ.. ဗိုက္ခ်ာေနလို႔ပါခ်ိဳ.... ေအာ္ႏိုလိုက္ မွာေနာ္...”
ဗလၾကီးလဲ ဖင္ကုတ္ ေခါင္းကုတ္ႏွင့္...
“ႏိုေပါ့. အဲေလ.. ငိုေပါ့.. တတ္ႏိုင္ဘူး ဒီေနရာက တဖ၀ါးမွ မခြာဖို႔ ဆရာၾကီးက မွာထားတယ္..”
“ျဗဲ....ျဗဲ.....ျဗဲ...”
ဒြတ္ခပဲ.. ေသခ်င္းဆိုးေလး အာျဗဲေအာင္ ငိုေနပါလား။
“ေဟ့..ေဟ့ ငိုနဲ႕ေလ.. ေဘးက လူေတြၾကားကုန္မွျဖင့္.. တိတ္တိတ္.. စမ္း”
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူက အခန္းထဲမွ အိပ္မႈံစံုမႊားျဖင့္ ထြက္လာသည္။
“ေဟ့ေကာင္ ဗလၾကီး မင္း ဒီကေလး တေယာက္ေတာင္ ႏိုင္ေအာင္ မထိန္းႏိုင္ဘူးလား။ ဘာေတြ သြားလုပ္လို႔ ငိုေနတာလဲ။ ကီးစိန္က ေသခ်ာ ၾကည့္ထားဖို႔ မွာထားတယ္ေနာ္..။ မင္းေတာ့လား..နားကားေတာ့မွာပဲ”
“ဟင့္ ..ကၽြန္ေတာ္က လူဆိုးပဲ ဆရာ၊ ကေလးထိန္းမွ မဟုတ္တာပဲ..ဟာပဲ ဟာကို..။ တျခားသူေတြသာဆို ဒီလို လာရစ္ရင္ နားရင္းခ်ည္းပဲ သက္ေစ့ တီးျပီးျပီ အခုဟာက ကေလးကလဲ ျဖစ္ျပန္ ကီးစိန္က လက္ဖ်ားနဲ႕ေတာင္ မတို႔ဖို႔ မွာသြားေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ပါပဲဗ်ာ....ျဗဲ...”
ေခါင္းေဆာင္က အလြန္စိတ္ညစ္သြားဟန္ျဖင့္...
“အာ.. ငါလေခြး မင္းကပါ လာငိုျပေနတယ္...ထြီရြံခ်ာၾကီး ရုပ္ၾကမ္းၾကီးနဲ႕... တိတ္စမ္းကြာ က်က္သေရ မရွိ..ကဲ ကေလး ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“အေနာ္မုန္႔စား ခ်င္တဲ့ဟာကို မ၀ယ္ေကၽြးဘူး...”
“ေအ.. ဟုတ္သလား.. ေဟ့ေကာင္ သြားစမ္း လမ္းထိပ္က ေပခရမ္းကြမ္းယာဆိုင္က ကြမ္းယာ သြား၀ယ္ ေခ်.... ဂိုေဒါင္ေသာ့ကို အျပင္ကေန ေသခ်ာခတ္သြား.. ညက ေဘာပြဲၾကည့္ထားလို႔ အိပ္ေရး ပ်က္ရတ့ဲ ၾကားထဲ...”
ထို႔ေနာက္ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူက ကေလးအား မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရင္း..
“ကဲ..သားသားေရ.. ခဏေစာင့္ေနာ္.. ဦးဦးဗလ ျပန္လာလိမ့္မယ္.. ဦးေတာ့ တအားအိပ္ခ်င္ေနလို႔ အိပ္လိုက္အံုးမယ္ေနာ္..”
“ဟုတ္ကဲ့...”
ထို႔ေနာက္ ကေလးသည္ အိပ္ခန္းထဲ ျပန္၀င္သြားေသာ ေခါင္းေဆာင္ကို ၾကည့္ျပီး နႈတ္ခမ္း တြန္႔၍ ျပံဳးလိုက္သည္။ ဟြန္း တာတီး ကို ဒီလို လာခ်မ္း လို႔ ဘယ္ရမယဲ..။ နာ့ ဘာေကာင္မွတ္ေနလဲ။ အဟိ..။
တာတီးေလးသည္ ခုနက ဗလၾကီး ဆီမွာ ဂ်ီက်ရင္း ထိုဗလၾကီးဆီမွ ဖုန္းကို အသာေလး ႏႈိက္ယူထားလိုက္သည္။ ဖုန္းဆက္လို႔ကေတာ့ အခန္းထဲမွ ေခါင္းေဆာင္ၾကား လိမ့္မည္။ မက္စိပို႔မယ္။ အင္း ဘယ္ကို မက္စိပို႔ရမလဲ။ ဟုတ္ျပီ နာ့ေယာက္ဖၾကီးရဲ႕ ဖုန္းကို လွမ္းပို႔ရမယ္။ ဒါဆို သူကြန္ျပဴတာနဲ႕ ငါဘယ္မွာရွိေနတယ္ ဆိုတာ သိသြားလိမ့္မယ္။
+++++++++++++++++
အခန္း(၁၁)
ဖုန္းထဲကို ၀င္လာေသာ မက္စိ ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “S.O.S yout pha gyi” ဟိုက္ ေသခ်င္းဆိုးေလး ဆီက မက္စိပါလား။ မျဖစ္ဘူး အခုပဲဌာနကို ဖုန္းဆက္ၾကည့္မွ.။
“ဟဲလို ကၽြန္ေတာ္ မင္းယြန္းပါ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ နဲ႕ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါ..”
“ဟုတ္ကဲ့.. ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးပါ .. တိုလီ..၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ .. မန္းေလးမွာ...ကိုေမာင္လွတို႔နဲ႕... ဘီယာသြားေသာက္္..အဲေလ... မန္းေလးက ၀န္ၾကီးေတြဆီ အထူးေဆြးေႏြးပြဲ သြားတက္တယ္။”
“ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းနံပါတ္ ေနာက္ဆံုး၀င္လာတဲ့ မက္စိကို စတလိုက္ကေန တခ်က္ စစ္ေပးစမ္းပါဗ်ာ.. အရမ္းအေရးၾကီးေနတယ္..ကီးစိန္ျပန္ေပးဆြဲထားတဲ့ ကေလး တည္ေနရာပဲ”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက ေခတၱေစာင့္ဆိုင္းခိုင္းျပီး စတလိုက္ျဖင့္ စစ္ေဆးေနပံုရသည္။ ၂စကၠန္႔ခန္႔ ၾကာေသာ အခါ..
“တိုလီေရ... ဘယ္ေနရာကလဲ ဆိုတာ သိျပီဗ်”
“ဟုတ္လား ၀မ္းသာစရာပဲ အခုပဲသြားမယ္ဗ်ာ ဘယ္ေနရာလဲ..”
“အဲ့ဒိေနရာက လွ်ိဳ႕၀ွက္ေနရာပဲ... အခုပဲ ကၽြန္ေတာ္ မစၥတာမိုးလိႈင္ညကို အေၾကာင္းၾကားျပီး စံုစမ္း ခိုင္းထားတယ္... ေဟာခဏေလးဗ် မက္စိျပန္၀င္လာတယ္။”
ခဏၾကာေတာ့ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက
“အားပါး မလြယ္ဘူးဗ်ိဳ႕..အဲ့ဒိ ေနရာက ဇင္ကာ သံရံုးတည္ေနရာနားပဲဗ်.. အဲ့ဒိေနာက္ဘက္မွာ သူတို႔သံရံုးအိမ္ယာေတြနဲ႕ သူတို႔ ပတ္သက္ရာေတြသာ ေနၾကတာ။ အနည္းဆံုး ဂိတ္ေပါက္၀ေတာင္ ပတ္စ္ေ၀ါ့ မသိရင္ ၀င္လို႔မရဘူးတဲ့..”
“အရာရွိကဒ္နဲ႕ ျဖဲေျခာက္လိုက္လို႔ မရဘူးလားဗ်..မဟုတ္လဲ..လာဘ္ထိုး လိုက္လို႔မရဘူးလား..”
“အဲဒါေတြနဲ႕ တခုမွ ရမွာ မဟုတ္ဘူး ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဂိတ္၀မွာ ေစာင့္ေနတာ စက္ရုပ္ေတြပဲဗ်.. အခ်က္အလက္..ပတ္စ္ေ၀ါ့ မမွန္ရင္လဲ ေပးမ၀င္ဘူး.. ပတ္စ္ေ၀ါ့အမွားၾကီးနဲ႕ ခဏခဏ ၀င္ဖို႔ ၾကိဳးစားရင္ မသကၤာမႈနဲ႕ ခင္ဗ်ားကို ဆြဲစိထားလိမ့္မယ္..”
“ဒြတ္ခပဲ ဒီေနရာက ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာနဲ႕ လုပ္လို႔မရဘူးလား..ခက္ေတာ့ ခက္ေနျပီ..”
“မရဘူးဗ်.. ကီးစိန္အမႈေတြက ေျခရာလက္ရာ သဲလြန္စပဲ ရေသးတာ..။ လုံေလာက္တဲ့ သက္ေသ မရေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဖမ္း၀ရမ္းလဲ ထုတ္လို႔ မရေသးဘူးဗ်..”
“ဒါဆို ..ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..”
ဖုန္းလိုင္းထဲမွ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကိးလဲ ေခတၱစဥ္းစား ေနဟန္ျဖင့္ အသံတိတ္သြား၏။ ကၽြန္ေတာ္လဲ စဥ္းစားရင္းက အၾကံတခုရသြားသျဖင့္..
“ကၽြန္ေတာ္ အၾကံရျပီ.. မစၥတာေက်ာ္ၾကီး ေပၚတင္၀င္လို႔မရရင္ ၀င္လို႔ရတဲ့နည္းနဲ႕ ၀င္မယ္ဗ်ာ...”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက စိတ္၀င္စားသြားဟန္ျဖင့္.
“ဘယ္လို၀င္မွာတုန္း.. မိုးပ်ံျပီး၀င္မွာလား.. မလြယ္ဘူးေနာ္..ေရဒါေတြနဲ႕.. မေတာ္တေရာ္ ...ေအာက္က အပစ္ခ်ခံလိုက္ရလို႔ ၂ႏိုင္ငံဆက္ဆံေရး ပိုဆိုးသြားမယ္..”
“အဟတ္.. ခင္ညားက မိုးပ်ံဖို႔ပဲ စဥ္းစားေနတာကိုး. ေျမလွ်ိဳးလို႔လဲ ရေသးတာပဲေလ..”
“ဘယ္လိုဗ်.. ေျမ..ေျမလွ်ိဳးမယ္ ဟုတ္စ..”
“ဟုတ္တယ္.. ကဲေျပာေနၾကာတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျမတြင္းတူး ပညာရွင္ မီထရို ရွိမယ့္ေနရာကို စတလိုက္က ရွာေပးပါအံုးဗ်ာ. သူက အ၀ိဇိတြင္းေတြလဲ လိုက္တူးေနတဲ့သူ ေျမေၾကာ တအားနပ္တာ...”
“အဟား ဟုတ္တယ္ ဒီအၾကံ မဆိုးဘူး ခဏေလး..တိုလီ..”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးလဲ သူ႔ကြန္ျပဴတာမွ မီထရိုရွိမယ့္ ေနရာကို စံုစမ္းလိုက္ရာ..
“အင္းေတြ႕ျပီ... ဟိုက္.. မင့္.လူက ေန႔ခင္း ေၾကာင္ေတာင္ ကာစီနိုကလပ္ထဲေရာက္ေနတယ္ဗ်.. ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ကလပ္မွာ..”
“ဟုတ္လား.. ေက်းဇူးပဲဗ်ာ..”
ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာင္မ်ိဳးဘက္သို႔ လွည့္ကာ
“ကဲ မစၥတာ ေၾကာင္ေရ.. ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ကို ယြန္းၾကတာေပါ့..”
ဆက္ရန္
Read Users' Comments (1)comments
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
December 20, 2009 at 2:14 PM