My TLMS

ေဟာဒိအခန္းေပၚ တက္မလာခင္မွာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွိသမွ်
အေပၚရံုေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားခဲ့ဖို႔ လိုတယ္..
၀တ္လစ္ စလစ္ေတြနဲ႕ ေလွကားထစ္ေပၚတက္ရင္း
လြတ္လပ္ျခင္း အရသာေတြကို
မိန္႔မိန္႔ၾကီး သိရွိလာလိမ့္မယ္...
၀ါဒေတြ ခ၀ါခ်ရင္း ဘာမွ သိပ္သည္းမႈ မရွိတဲ့
အခန္းထဲ စနစ္တက် တစ္ေယာက္စီ တိုး၀င္ပါ..
တံခါး တခ်ပ္စာသာ လွပ္ထားတဲ့
အေပါက္ထဲ ၀င္မိတာနဲ႕
နံရံဆီက နမိတ္ပံု တခုႏွင့္ စာသား
“စြန္႔လႊတ္သမွ် အရာအားလံုး အသစ္ရဖို႔ေနရာ ေပးတာ”
ကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ပါ...

ျပီးတဲ့အခါ ေရတခြက္ေသာက္...
ထို႔ေနာက္.. ကိုယ့္ေနရာ ထိုင္ခင္း ကိုယ္ခင္းရင္း...
ေခါင္းကို မိုးၾကိဳးပစ္သလို အဆန္းအျပား စကားေတြ ၾကားရလိမ့္မယ္..
အေရာင္ေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ လူးေနတဲ့
၀တ္လစ္စလစ္ အေဟာင္းေတြက..
၀တ္လစ္စလစ္ လူသစ္ေတြကို ၾကိဳဆိုၾက..
ဓမၼသံေတြ ရြတ္ဆို ျပရင္း.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက
အထက္မွာကဲ့သို႔ ေအာက္မွာလဲ ျဖစ္ၾက*...
အနႏၲ၀ိဉာဥ္ေတာ္မ်ားရဲ႕ လြင္ျပင္က်ယ္ကို ေရာက္လိုေရာက္သြားၾကရဲ႕...
ဘာအေရာင္မွ မရွိတဲ့ အခန္းငယ္ထဲကို
ေရႊေရာင္ ေနျခည္ေတြ သြန္းေလာင္းျပီးတဲ့အခါ
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾက...
အဲ့ဒိေနာက္... ကိုယ့္ အေရာင္ေတြ ကိုယ္ျပန္သိမ္းရင္း
ေလွကားထစ္မ်ား အတိုင္း တနိမ့္နိမ့္ ျပန္ဆင္းခဲ့..
တံခါး၀က အေပၚရံုေတြ ျပန္၀တ္...
အလင္းမွိန္သြားတဲ့ လမ္းမမ်ား ေပၚ ျပန္ေလွ်ာက္သြားၾကရင္း...
'There is no religion is higher than the truth' လို႔ တီးတိုး ရြတ္ဆိုလိုက္ၾကျပီး
(ကိုယ္စီ) လမ္းခြဲလိုက္ၾက....။