ေၾသာ္ေကာင္းေလစြ (သို႔) စက္မႈေက်ာင္းသား ဘ၀ မွတ္မွတ္ရရ
“လယ္ဗယ္ ၃၀ ရႈံးဆိုေတာ့ မဆိုးဘူးကြ”
“ဘာရယ္”
“စပါးနဲ႕ အာၾကီးပြဲေလ ဒီေန႔ရွိတယ္ကြ”
“ဘယ္က အာၾကီးလဲ သူက တုတ္ထိုးေရာင္းတာလား”
“ဟိုက္”
ကၽြန္ေတာ္ ေဘာလံုးပြဲေတာ့ အနည္းငယ္ စိတ္၀င္စားသျဖင့္ ခ်စ္ညီေခၚရာ ေဘာလံုးပြဲ ရုံမ်ားသို႔ သြားၾကည့္ျဖစ္ပါသည္။ အမယ္ ဒီေကာင္ေလာင္းရင္ေတာင္ ထည့္ေလာင္းၾကည့္ေသးသည္။ ပထမ ႏိုင္ပါသည္။ beginner luck ျဖစ္လိမ့္မည္ထင္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ ရႈံးလာပါသည္။ ေတာ္ျပီကြာ ငါမေလာင္း ေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ေဘာလံုးပြဲေတာ့ လိုက္ၾကည့္မယ္ ဟု (အမွန္က ပိုက္ပိုက္ လဲ ျပတ္ေနတုန္းမို႔) ေျပာျပီး EPL ေဘာလံုးပြဲမ်ားကို ၾကည့္ရင္း ႏွင့္စြဲသြားပါေတာ့သည္။ အာၾကီးလဲ သိလာပါသည္။ မန္ယူလဲ သိလာသည္။ ထိုမွ ေက်ာ္လြန္ ျပီး ေအစီ၊ ဂ်ဴဗင္၊ ဘာကာ စသည္တို႔ သိလာသည္။ EPL ေဘာလံုးပြဲ မ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ (အလြန္ဆံုး) ၁၁နာရီ ထိသာကန္ၾကသည္။ စေန၊ တနဂၤေႏြ အိမ္မျပန္ျဖစ္ေသာ ေန႔မ်ားတြင္ ခ်စ္ညီ ႏွင့္ လိုက္ၾကည့္ျဖစ္သည္။ တခါ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ခ်န္ပီယံလိဂ္ ရာသီႏွင့္ ၾကံဳၾကိဳက္လာ၏။ အမွန္အတိုင္း ၀န္ခံရလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္သည္ အအိပ္မက္ေသာ သူျဖစ္ျပီး အိပ္ေရးပ်က္ မခံႏိုင္သူ ျဖစ္၏။ အဲဒိေန႔က ခ်န္ပီယံလိဂ္ပြဲက မန္ယူ နဲ႕ ဘာနဲ႕လဲမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ၁း၃၀ ပြဲၾကည့္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္နဲ႕ ခ်စ္ညီတို႔ ဘိလိယက္ ထိုးရင္း ေစာင့္ၾကသည္။ ဘိလိယက္ အထိုးေကာင္းေနတာနဲ႕ ေဘာလံုးပြဲ အမွီ ေဘာပြဲရုံကို အမွီေျပးရသည္။ ပဲြကစေနျပီမွတ္လား။ တရုံလံုး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြ ခ်ည္းပဲ။ ကိုယ္က နည္းနည္းေနာက္က် သြားတာမို႔ ေနာက္ဆံုး ခံုတန္းလ်ားေလးမွာပဲ ေနရာရတယ္။ ခ်စ္ညီက တီဗြီနဲ႔ နီးတဲ့ ေနရာကို ခံုယူျပီး သြားထိုင္ေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္က ေျခဆန္႔ လက္ဆန္႔ၾကည့္တာေပါ့။ ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ပထမ ေျခဆန္႔ျပီး ၾကည့္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ လက္တန္းေလးေပၚ ေခါင္းေလး တင္ျပီး ၾကည့္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လိုဘယ္လို အိပ္ေပ်ာ္သြားမွန္းမသိပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
ခဏၾကာေတာ့
“ေဟ့ေကာင္ ထထ အိပ္ခ်င္ရင္ အေဆာင္ျပန္အိပ္ေတာ့ကြာ”
ခ်စ္ညီႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အတင္းလာႏႈိးၾကသည္။
ျပီးေတာ့ အိပ္မႈံစံုမႊားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို အားလံုး ၀ိုင္းရီၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္က အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏွင့္
“ဘာလို႔ ရီေနၾကတာလဲ”
“ဟား ဟား ဟား ရီမွာေပါ့ကြ။ မင္းေဟာက္ေနတာ တရုံလံုး မင္းအသံၾကီးပဲ။ ငါတို႔က ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႕ ပြဲကို စိတ္၀င္တစား ၾကည့္လို႔ေကာင္းေန မင္းက ေနာက္ကေန အသံျဗဲၾကီးနဲ႕ ေဟာက္လို႔ ဟိန္းေနတာပဲ”
အဲလိုေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွက္သြားမယ္ ထင္လား( အဟီးႏိုးပဲ) ခပ္တည္တည္နဲ႕ ျပန္ေဟာက္ေနလိုက္တယ္။ မွတ္ကေရာ။ ေနာက္ေန႔မွာ နာမည္ကို ၾကီးလို႔ “ေဟာက္ၾကီး” ဆိုျပီးေတာ့ေလ။
(ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္တုန္းက အမွတ္တရေလးေတြကို အလြမ္းေျပ အလ်င္းသင့္ သလိုျပန္လည္ ေရးသားပါ့မယ္)
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ေၾသာ္ေကာင္းေလစြ (သို႔) စက္မႈေက်ာင္းသား ဘ၀ မွတ္မွတ္ရရ"
Post a Comment