အျဖဴအမည္း
ညိဳ႕အုံ႕မႈိင္းေနတဲ့…
မီခိုးေရာင္ ေကာင္းကင္ၾကီးက
ျပိဳေတာ့မလို နိမ့္အိဆင္းလာတယ္။
မႈန္ရီတဲ့ ကာလတစ္ခု
ခပ္ေရးေရး ျပန္ေတြ႕ေတြ႕ ေနရတယ္။
အဲဒိ
ခုံတန္းရွည္ေလးမွာ
ဒဏ္ရာေတြ တထပ္ခ်င္း
နာက်င္လာခဲ့…
ရယ္သံသဲ့သဲ့ေတြ…
ဟိုးအေ၀းဆီက ၾကားရတယ္။
ကိုယ္ရယ္ခဲ့တဲ့ အသံက
ကိုယ့္အတြက္ ေလွာင္ေျပာင္မႈ ျပန္ျဖစ္ေနတယ္..
၀ါက်င္က်င္ စာမ်က္ႏွာ ေဟာင္းဆီက
သူမရဲ႕ စူးရဲမႈေတြက
အခုထိ…ငါ့ကို…ထိတ္လန္႕ဆဲ…
ကၽြန္ေတာ္ ခင္းက်င္းတဲ့
လမ္းမေပၚ
သူမ ေက်ာခိုင္း နင္းေလွ်ာက္သြားခဲ့..
လြင့္ပါးတဲ့
ေလေအးေတြက ငါ့နာရီေဟာင္းေတြကို
တလူးလူး ျဖတ္တိုက္…
ငါသိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ
မိုးက သည္းလြန္းေနခဲ့…
တမင္မယူခဲ့တဲ့ ထီးအတြက္
ငါေန႕ေတြ…
စြတ္စိုခဲ့ရ..။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "အျဖဴအမည္း"
Post a Comment