twitter
    Find out what I'm doing, Follow Me :)
Barcamp Yangon

ေမ့မရတဲ့လိႈင္းထန္ည ကဗ်ာရြတ္ပြဲ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ျပီးစီး

မေန႔က တနဂၤေႏြေန႔မွာ နာဂစ္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ ကဗ်ာရြတ္ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပျပီးစီးခဲ့ပါတယ္။ စိမ္းလန္းစိုေျပ ဥယ်ာဥ္မွာ က်င္းပခဲ့ျပီး ဒီပဲြကိုေတာ့ လူစံုတက္စံု တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပထမ ကဗ်ာရြတ္ပြဲ ထက္စာရင္ လူေတြ ပိုစံုလို႔ အလြန္အားရ စရာ ေကာင္းပါတယ္။
အဲဒိပြဲကို တက္ေရာက္ ေပးခဲ့ၾကတ့ဲ လူစာရင္းကေတာ့
တက္ေ၇ာက္သူမ်ား

1 .. ဇီးရိုး
2 ။ မိုးလႈိင္ည
3။ ကိုပီေက
4 ။ idulize ( အရုပ္ကေလး )
5 ။ ဗလာဘြိင္း ( ေနႏွင္းစက္ )
6 ။ ဘုန္းသန္႔ခန္႔
7 ။ ညီမင္းခန္႔ (ရိုးရာ )
8 ။ အဆိပ္
9 ။ အသဲကြဲ ႏွင္းဆီနက္
10 ။ သမီးငယ္ေလး
11 ။ ကဗ်ာ
12 ။ လင္းရမၼာ
13 ။ရန္နိုင္ေဇာ္ဦး
14 ။ ေမာင္ေမာင္လင္းနိုင္
15 ။ ေမာင္ရဲဟိန္း
16 ။ ပ်ိဳေခတ္
17 ။ ေမွာ္၀င္ပ်ိဳ
18 ။ ဆူးလင္းသစ္
19 ။ ဇာတိ
20 ။ သူရႆ၀ါ
21 ။ မင္းယြန္းသစ္
22 ။ ထူးလင္း
23 ။ အိမ္မက္ျဖဴ
24 ။ ေသာတ
25 ။ iceage
26 ။ ကလ်ာ
27 ။ထားထားရီ
28 ။ ဗညားရွိန္
29 ။ ညီလင္းဆက္
30 ။ စိုးေဇယ်ာထြန္း
31 ။ ဆုေ၀
32 ။ ဖိုးသူေတာ္
33 ။ j9 တို႔ျဖစ္ၾကျပီး

ကဗ်ာရြတ္သြားၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့
မင္းယြန္းသစ္ ...... နာဂစ္ေရ မင္းလာလို႔မျဖစ္ဘူး(ကိုျဖိဳး)
သူရႆ၀ါ ............ အနီေရာင္လႈိင္းက အစြယ္ရိုင္းေတြနဲ႔
ဗညားရွိန္ ............. အရိုင္းဆန္တဲ့ လႈိင္းထန္ည
အဆိပ္ .................ရာဇ၀င္တြင္တဲ့ည
ညီမင္းခန္႔ ........... ကေျခသည္မေလးရဲ႔ ခရာသံ
ဘုန္းသန္႔ခန္႔ .........ေလေတြ ၀ုန္းဟုန္းရဲရုိင္းတိုက္တုန္းက ... ဖိနပ္ေပါက္သြားတဲ့ အခန္းငယ္
မိုးလႈိင္ည .............နာဂစ္အလြန္ ၃၆၅ ။ လပၸတ္တာလုပ္( သူရနီ )
ေနႏွင္းစက္ ........... မသိ
တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။



ဗညားရွိန္၊ ကိုညီလင္းဆက္၊ စိုးေဇယ်

မဆုေ၀၊ ဖိုးသူေတာ္ႏွင့္.....


ကိုပီေက၊idulize

ျမက္ခင္းသစ္ႏွင့္ မိုင္စုဗူးမွ အဖြဲ႕၀င္မ်ား

ညီမင္းခန္႔၊ ေ၀ျဖိဳးမင္း၊ ဗလာဆံုမွတ္

အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံရိုက္ၾကျခင္း၊ (အဖြဲ႕လိုက္ပံုကို စိုးေဇယ် ကင္မရာနဲ႕ ရိုက္သြားပါတယ္။ ခုထိပံုေပးေသးဘူး :( )

သူရႆ၀ါ

စကားစျမည္ ေျပာေနၾကတာေပါ့။


ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္း ကူညီေပးၾကေသာ ျမက္ခင္းသစ္ အဖြဲ႕သားမ်ားႏွင့္ ကိုဗညား၊ သူရႆ၀ါ၊ MOWA အဖြဲ႕သားမ်ား၊ ကိုမိုးလိႈင္ည တို႔ႏွင့္ တက္ ေရာက္ အားေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနာင္မ်ားမွာလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ေတြ ကဗ်ာရြတ္ပြဲေလးမ်ားကို အလ်င္းသင့္သလို ျပဳလုပ္သြား အံုးမွာ ျဖစ္လို႔ မတက္ေရာက္ ျဖစ္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုး ေနာက္တခါ လုပ္ရင္ လာအားေပး ၾကအံုးေနာ္။



Read Users' Comments (4)

Yangon United FC မိတ္ဆက္ပြဲ

စေနေန႔က ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ ယူႏိုက္တက္ အသင္း မိတ္ဆက္ပြဲကို သြားၾကည့္တယ္ဗ်။ အဲ့ဒိေန႔က မကလ်ာတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ပါတယ္။ ျမက္ခင္းသစ္က ကိုဗညားကို ခ်ိန္းတာ လြဲသြားတယ္။ အလကားပဲတင္းပြဲဆိုေတာ့ လူေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးပဲ။ ေအာင္ဆန္းကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ လက္မွတ္ထိုးရေသးတယ္ အမွတ္တရဆိုလား။ ကြင္းထဲမွာ လူေတြက အျပည့္။ စတိတ္ရႈိးေတာ့ သိပ္မမွီလိုက္ဘူး။ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ပဲ ေကာင္းေကာင္းမွီလိုက္တယ္။ သူခ်ည္းပဲ ၅ပုဒ္ေလာက္ ေဖ်ာ္ေျဖသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္ အသင္းကစား သမားေတြ ထြက္လာျပီး ပရိသတ္နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးၾကတယ္။ ရန္ကုန္.. ရန္ကုန္ ဆိုတဲ့ အသံေတြ ကြင္းလံုးျပည့္ ညံေနတာပဲ။ တျခား အသင္းေတြနဲ႕ ကန္ရင္ ဘယ္လိုအားေပး ၾကမလဲ မသိဘူး။ ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္ အသင္းမွာ ကင္မရြန္း ကစားသမား ၄ေယာက္၊ အိုင္ဗရီကုိ႔စ္ ကစားသမား ၁ ေယာက္ ပါတယ္။ အသင္းနည္းျပ ကေတာ့ မ်ိဳးလိႈင္၀င္း ျဖစ္ပါတယ္။ အသင္းကို ၂ဖက္ခြဲျပီး ကန္ၾကတယ္။ A အသင္းနဲ႕ B အသင္းဆိုျပီး။ A အသင္းမွာ ႏိုင္ငံျခားသား ကစားသမားေတြ ပါျပီး ၊ ဘီအသင္းမွာေတာ့ ျမန္မာေတြခ်ည္းပါ ပါတယ္။ ဘီအသင္း ဂိုးသမားက ေအာင္ေအာင္ဦးပါ။ ကန္ၾကေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႕ ႏွမ္းခ်က္ လြဲတယ္ခင္ဗ်။ ျမန္္မာေတြခ်ည္းပါတဲ့ ဘီအသင္းက ခ်ည္း ဖိကစား ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကစားသမားေတြနဲ႕ ျမန္မာ ကစားသမားေတြ အၾကား ေအ အသင္းမွာ လြဲေနၾကပံုပါပဲ။ ပထမပိုင္းမွာတင္ ၂ဂိုး သြင္းခံရပါတယ္။ ပထမပိုင္းျပီးေတာ့ ကြင္းထဲကို ေခမီကိုနဲ႕ အဖြဲ႕က ကျပေဖ်ာ္ေျဖေတာ့ ပြဲအေတာ္ စည္သြားတယ္ ခင္ဗ်။ (ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဗီဒီယို ရိုက္ထားေသးတယ္၊ ကြန္နက္ရွင္ ေကာင္းရင္ တင္ေပးမယ္)။ ျပီးေတာ့ ဒုတိယပိုင္း ဆက္ကစားေတာ့ ဘီအသင္းကပဲ ေကာင္တာနဲ႕ ကစားသြားတာ ေနာက္ထပ္ ၂ဂိုးထပ္ရသြားတယ္။ ၅နာရီခန္႔မွာ ပြဲျပီး ပါတယ္။ ဒီေန႔ ရန္ကုန္ အသင္းကို အားေပးၾကတဲ့ ရန္ကုန္ ပရိသတ္ေတြကေတာ့ အားရပါးရပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၁၆ ရက္ေန႔မွာ စကန္မယ့္ ပြဲေတြကို အားေပးရအံုးမွာေပါ့။

ေရွ႕ဆံုးမွ တက္တက္ၾကြၾကြ ခ်ီတက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္


ၾကိတ္ၾကိတ္တိုး

Yagon United FC ပိုင္ရွင္ ဦးေတဇ၏ ကား

Yagon United FC၏ ကား

တာ၀န္..တာ၀န္ :)

အမွတ္တရ လက္မွတ္ထိုးၾကတယ္

ကၽြန္ေတာ္လဲ အမွတ္တရ ထိုးခဲ့တယ္။ :)

လံုျခံဳေရးကလဲ အျပည့္



တခဲနက္ အားေပးေနတဲ့ ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္ ပရိသတ္ေတြ

လူၾကီးမင္းမ်ား

ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္ အသင္း အလံ (လိုဂိုက ေအစီမီလန္တံဆိပ္ကို ျခေသ့ၤတပ္ထားျပီးအေရာင္ ေျပာင္းထားပံုပါပဲ) :)

တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ကစားသမားမ်ားကို လိုက္လံႏႈတ္ဆက္

နာဂစ္တႏွစ္ျပည့္ ၀မ္းနည္းျခင္း တမိနစ္ ျငိမ္သက္

ကန္ၾကျပီ

ကြင္းထဲမွာလဲ လံုျခံဳေရး အျပည့္

စတိတ္စင္ေပၚမွာ လူေတြ ျပည့္လို႔

R ဇာနည္ရဲ႕ ေဘးမွာ ဘူလဲ သိဘူး YU FC ပိုင္ရွင္ၾကီး ထင္တာပဲ။ :)

ဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ ဒီမွ်ပါပဲ။ ေခမီကို ဒန္႔စ္..ကိုေတာ့ နက္ေကာင္းရင္ တင္ေပးမယ္ေနာ့။ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ရိုက္ကူး ေ၀မွ် ေပးခဲ့ေသာ မကလ်ာ ကို အထူး ေက်းဇူး တင္ရွိပါတယ္။

Read Users' Comments (1)comments

ေမ့မရတဲ့ လိႈင္းထန္ည (နာဂစ္ တႏွစ္ျပည့္ေအာက္ ေမ့ဖြယ္) ကဗ်ာရြတ္ပြဲ

နာဂစ္တစ္ႏွစ္ျပည့္ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ အျဖစ္ ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေသာ ေမ့မရတဲ့ လိႈင္းထန္ည ကဗ်ာရြတ္ပြဲက်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ ကဗ်ာရြတ္ဆို ခ်င္သူမ်ား၊ ကဗ်ာရြတ္ပြဲအား တက္ေရာက္ ခ်င္သူမ်ား အားလံုး မည္သူမဆို လာေရာက္ ႏိုင္ပါေၾကာင္း ဖိတ္မႏၱက ျပဳအပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

အခ်ိန္ း ၉း၃၀-
ေနရာ း စိမ္းလန္းစိုေျပဥယ်ာဥ္ (အင္းယားလမ္း)
ေန႔ရက္း ေမလ ၃ရက္ေန႔ (တနဂၤေႏြေန႔)

Read Users' Comments (0)

ေဝးကြာျခင္းဧရိယာ


ေဝး....ေဝး သြားတယ္...
ညခင္းရဲ႕ လမြန္းတည့္ခ်ိန္ ေအာက္မွာ..
နဂါးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေဟာက္သံမ်ိဳးနဲ႕
ျမိဳ႕ၾကီးက မွိန္ဖ်စြာ အိပ္ေမာက်ေနေလရဲ႕...

ေလတိုးသံေတြ ကိုင္းဖ်ားကိုင္းနားဆီက
တိတိပပ လာေရာက္ ထိခတ္ၾက
ကိုယ့္အေရခြံ ကိုယ္ ခြၽတ္ခ်ျပီး
ေျခပစ္လက္ပစ္ အေတြးေတြ ပံုခ်ပစ္ခဲ့တယ္..
မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ ေနတာေတာင္
တခ်ိဳ႕တေလေတြက
လင္း....လို႔...ခ်င္း...လို႔ ေကာင္းတုန္း

ေယာင္တိေယာင္ကန္း ဉာဥ့္ေကာင္ေတြလဲ
တံစက္ျမိတ္ အစြန္းနားမွာ
တြဲရရြဲခိုလို႔...

ဟန္ေဆာင္မႈ ကင္းမဲ့တဲ့ လင္းရိပ္ေအာက္မွာ
တေနကုန္ တေနခန္း ဒိုင္ယာရီေတြ က်ေၾကြၾက..

အဲ့ဒိ တံခါးဝေတြဆီမွာ..
မ်က္ႏွာဖံုး စြပ္ထားတဲ့ သူေတြ..
မ်က္ႏွာဖံုး ခြၽတ္ထားတဲ့ သူေတြ..
ျပီးေတာ့... ခပ္တြန္႔တြန္႔ အျပံဳးေတြ
အားလံုး ကိုယ္စီ အမာရြတ္ေတြ အျပည့္...
ဒါနဲ႕ပဲ.. ကိုယ့္မိုးတိမ္ေတြ.. သူတို႔ကို.. ဖဲ့ေခြၽေပးခဲ့ရ..

အထပ္ထပ္ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ အတြက္
လမ္းကေလးေတြေတာင္ ေညာင္းခ်ိလာၾကရဲ႕..

ဒီလိုနဲ႕ ေခြၽးသိပ္ဖို႔ (တခါတရံ)
ၾကမ္းရွရွေတြျမိဳခ်
ၾကိဳးညွိမထားတဲ့ သံစဥ္ေတြ
ေကာက္ယူ ညည္းပစ္ခဲ့တယ္


ဒီလိုနဲ႕ပဲ..
ျမိဳ႕ၾကီးရဲ႕ အျခားတဖက္ လားရာဆီကို
ေရြ႕လ်ားပစ္ခဲ့တယ္..

ဘယ္သူမွ ႏႈတ္မဆက္ျဖစ္ခဲ့ဘူး..
ဘယ္သူမွ လြမ္းက်န္မရစ္ခဲ့ဘူး
ထုတ္ပိုးျပီးသား သကၠရာဇ္ေတြကို
တစ္ေယာက္ထဲ တိုးဖြဖြ သယ္ပိုးလို႔..

မားမတ္မတ္ ေတာင္တန္းေတြေတာင္
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕.. ေကြးေကြး လာၾကရဲ႕..
နာရီကို ၾကည့္ဖို႔ အခ်ိန္ကို
ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့မိတယ္..
မသိလိုက္ဖာသာပါပဲ ျမိဳ႕ၾကီးရယ္..
ေအာ္ ... ေဝး..ေဝး သြားလိုက္တာမ်ား...။

Read Users' Comments (1)comments

ေနာက္ဆံုးေပၚ-အပိုင္း(၅)

အခန္း(၁၀)
“ေဟ့ယူဂ်ီး...ေဟ့ယူဂ်ီး...”
ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ ဂိမ္းထိုင္ေဆာ့ေနေသာ ကေလးသည္ ဂိမ္းခလုတ္ကို ေဘးခ် ထားျပီး သူ႔အနားမွာ ေစာင့္ေနတဲ့ လူဆိုးကို ေခၚေနျခင္း ျဖစ္၏။

“ဘာလဲ.ကြ..”
လူဆိုးက မႈန္ေတေတႏွင့္ ကေလး ေၾကာက္သြားရန္ အသံခပ္မာမာ ေျပာလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ကေလးက လံုး၀မႈပံုမေပၚပဲ..

“ေလသံက မာ ရ ခ်ီယား.. နာဂ်င္ပီ ထင္တယ္.. ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ခ်က္ခ်ံေနာ္... မဟုတ္ရင္ ခင္ညားၾကီး နားကားသြားမယ္... ဘာမွတ္ယဲ..”

တိန္.. သူ႔ကို ငတိေလးက ျပန္ေဟာက္သြားပါလား..။ တယ္ေလ.. လုပ္လိုက္ရ..။ အဲ ဒါေပမယ့္ လုပ္ရဲဘူး ကီးစိန္ဆိုတဲ့ လူက ဘာေကာင္လဲ ေတာ့ မသိဘူး ဒါေပမယ့္ သူ႔ဆရာေတာင္ ေၾကာက္ရတဲ့သူ ဆိုေတာ့ ႏွယ္ႏွယ္ ရရ လူေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူေခၚလာတဲ့ ကေလးေလးကလဲ ဒီလိုပဲ ေနမွာ.။

“အဲ..ဟို ဟုတ္ပါဘူး...အင္း... ေျပာေလ....ကေလးရဲ႕...”

“ေ၀ါ့ထြီဗ်ာ.. အသံဂ်ီးက လင္ငယ္တုံးပိတဲ့ အသံနဲ႕... ပံုမွန္ေက်ာေလ...”

“ခင္ညွာ.. အဲေလ... အင္း ေျပာ...”

ဟူး မလြယ္ပါလား.. ငတိေလးက..။

“အေနာ္ ဗိုက္ခ်ာေနျပီ... မုန္႔သြား၀ယ္ေပးခ်မ္းပါအံုး...”

“အင္..အဲ... ဒါေတာ့ မရဘူး.. ဆရာၾကီးက မွာထားတယ္.. မင္းနားက လံုး၀ မခြာရဘူးတဲ့...။”
ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ကေလးနား ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။

“ဟာဂ်ာ အေနာ္က ေျပးမွာမွ မဟုတ္တာ... ခညားကလဲ ဒီမွာ ေနရတာ ပိုေတာင္ ဇိမ္က်ေသးတယ္..။ အိမ္မွာေတာင္ ဒီေလာက္ ဂရုစိုက္ ခံရတာ ဟုတ္၀ူး..”

“ရဘူး..ကြာ..”

“ေဟ့ယူ.. ဗိုက္ခ်ာေနလို႔ပါခ်ိဳ.... ေအာ္ႏိုလိုက္ မွာေနာ္...”
ဗလၾကီးလဲ ဖင္ကုတ္ ေခါင္းကုတ္ႏွင့္...
“ႏိုေပါ့. အဲေလ.. ငိုေပါ့.. တတ္ႏိုင္ဘူး ဒီေနရာက တဖ၀ါးမွ မခြာဖို႔ ဆရာၾကီးက မွာထားတယ္..”
“ျဗဲ....ျဗဲ.....ျဗဲ...”
ဒြတ္ခပဲ.. ေသခ်င္းဆိုးေလး အာျဗဲေအာင္ ငိုေနပါလား။
“ေဟ့..ေဟ့ ငိုနဲ႕ေလ.. ေဘးက လူေတြၾကားကုန္မွျဖင့္.. တိတ္တိတ္.. စမ္း”

ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူက အခန္းထဲမွ အိပ္မႈံစံုမႊားျဖင့္ ထြက္လာသည္။
“ေဟ့ေကာင္ ဗလၾကီး မင္း ဒီကေလး တေယာက္ေတာင္ ႏိုင္ေအာင္ မထိန္းႏိုင္ဘူးလား။ ဘာေတြ သြားလုပ္လို႔ ငိုေနတာလဲ။ ကီးစိန္က ေသခ်ာ ၾကည့္ထားဖို႔ မွာထားတယ္ေနာ္..။ မင္းေတာ့လား..နားကားေတာ့မွာပဲ”

“ဟင့္ ..ကၽြန္ေတာ္က လူဆိုးပဲ ဆရာ၊ ကေလးထိန္းမွ မဟုတ္တာပဲ..ဟာပဲ ဟာကို..။ တျခားသူေတြသာဆို ဒီလို လာရစ္ရင္ နားရင္းခ်ည္းပဲ သက္ေစ့ တီးျပီးျပီ အခုဟာက ကေလးကလဲ ျဖစ္ျပန္ ကီးစိန္က လက္ဖ်ားနဲ႕ေတာင္ မတို႔ဖို႔ မွာသြားေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ပါပဲဗ်ာ....ျဗဲ...”

ေခါင္းေဆာင္က အလြန္စိတ္ညစ္သြားဟန္ျဖင့္...
“အာ.. ငါလေခြး မင္းကပါ လာငိုျပေနတယ္...ထြီရြံခ်ာၾကီး ရုပ္ၾကမ္းၾကီးနဲ႕... တိတ္စမ္းကြာ က်က္သေရ မရွိ..ကဲ ကေလး ဘာျဖစ္လို႔လဲ”

“အေနာ္မုန္႔စား ခ်င္တဲ့ဟာကို မ၀ယ္ေကၽြးဘူး...”

“ေအ.. ဟုတ္သလား.. ေဟ့ေကာင္ သြားစမ္း လမ္းထိပ္က ေပခရမ္းကြမ္းယာဆိုင္က ကြမ္းယာ သြား၀ယ္ ေခ်.... ဂိုေဒါင္ေသာ့ကို အျပင္ကေန ေသခ်ာခတ္သြား.. ညက ေဘာပြဲၾကည့္ထားလို႔ အိပ္ေရး ပ်က္ရတ့ဲ ၾကားထဲ...”

ထို႔ေနာက္ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူက ကေလးအား မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရင္း..
“ကဲ..သားသားေရ.. ခဏေစာင့္ေနာ္.. ဦးဦးဗလ ျပန္လာလိမ့္မယ္.. ဦးေတာ့ တအားအိပ္ခ်င္ေနလို႔ အိပ္လိုက္အံုးမယ္ေနာ္..”

“ဟုတ္ကဲ့...”
ထို႔ေနာက္ ကေလးသည္ အိပ္ခန္းထဲ ျပန္၀င္သြားေသာ ေခါင္းေဆာင္ကို ၾကည့္ျပီး နႈတ္ခမ္း တြန္႔၍ ျပံဳးလိုက္သည္။ ဟြန္း တာတီး ကို ဒီလို လာခ်မ္း လို႔ ဘယ္ရမယဲ..။ နာ့ ဘာေကာင္မွတ္ေနလဲ။ အဟိ..။

တာတီးေလးသည္ ခုနက ဗလၾကီး ဆီမွာ ဂ်ီက်ရင္း ထိုဗလၾကီးဆီမွ ဖုန္းကို အသာေလး ႏႈိက္ယူထားလိုက္သည္။ ဖုန္းဆက္လို႔ကေတာ့ အခန္းထဲမွ ေခါင္းေဆာင္ၾကား လိမ့္မည္။ မက္စိပို႔မယ္။ အင္း ဘယ္ကို မက္စိပို႔ရမလဲ။ ဟုတ္ျပီ နာ့ေယာက္ဖၾကီးရဲ႕ ဖုန္းကို လွမ္းပို႔ရမယ္။ ဒါဆို သူကြန္ျပဴတာနဲ႕ ငါဘယ္မွာရွိေနတယ္ ဆိုတာ သိသြားလိမ့္မယ္။

+++++++++++++++++
အခန္း(၁၁)
ဖုန္းထဲကို ၀င္လာေသာ မက္စိ ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “S.O.S yout pha gyi” ဟိုက္ ေသခ်င္းဆိုးေလး ဆီက မက္စိပါလား။ မျဖစ္ဘူး အခုပဲဌာနကို ဖုန္းဆက္ၾကည့္မွ.။

“ဟဲလို ကၽြန္ေတာ္ မင္းယြန္းပါ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ နဲ႕ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါ..”

“ဟုတ္ကဲ့.. ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးပါ .. တိုလီ..၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ .. မန္းေလးမွာ...ကိုေမာင္လွတို႔နဲ႕... ဘီယာသြားေသာက္္..အဲေလ... မန္းေလးက ၀န္ၾကီးေတြဆီ အထူးေဆြးေႏြးပြဲ သြားတက္တယ္။”

“ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းနံပါတ္ ေနာက္ဆံုး၀င္လာတဲ့ မက္စိကို စတလိုက္ကေန တခ်က္ စစ္ေပးစမ္းပါဗ်ာ.. အရမ္းအေရးၾကီးေနတယ္..ကီးစိန္ျပန္ေပးဆြဲထားတဲ့ ကေလး တည္ေနရာပဲ”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက ေခတၱေစာင့္ဆိုင္းခိုင္းျပီး စတလိုက္ျဖင့္ စစ္ေဆးေနပံုရသည္။ ၂စကၠန္႔ခန္႔ ၾကာေသာ အခါ..

“တိုလီေရ... ဘယ္ေနရာကလဲ ဆိုတာ သိျပီဗ်”

“ဟုတ္လား ၀မ္းသာစရာပဲ အခုပဲသြားမယ္ဗ်ာ ဘယ္ေနရာလဲ..”

“အဲ့ဒိေနရာက လွ်ိဳ႕၀ွက္ေနရာပဲ... အခုပဲ ကၽြန္ေတာ္ မစၥတာမိုးလိႈင္ညကို အေၾကာင္းၾကားျပီး စံုစမ္း ခိုင္းထားတယ္... ေဟာခဏေလးဗ် မက္စိျပန္၀င္လာတယ္။”

ခဏၾကာေတာ့ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက
“အားပါး မလြယ္ဘူးဗ်ိဳ႕..အဲ့ဒိ ေနရာက ဇင္ကာ သံရံုးတည္ေနရာနားပဲဗ်.. အဲ့ဒိေနာက္ဘက္မွာ သူတို႔သံရံုးအိမ္ယာေတြနဲ႕ သူတို႔ ပတ္သက္ရာေတြသာ ေနၾကတာ။ အနည္းဆံုး ဂိတ္ေပါက္၀ေတာင္ ပတ္စ္ေ၀ါ့ မသိရင္ ၀င္လို႔မရဘူးတဲ့..”

“အရာရွိကဒ္နဲ႕ ျဖဲေျခာက္လိုက္လို႔ မရဘူးလားဗ်..မဟုတ္လဲ..လာဘ္ထိုး လိုက္လို႔မရဘူးလား..”

“အဲဒါေတြနဲ႕ တခုမွ ရမွာ မဟုတ္ဘူး ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဂိတ္၀မွာ ေစာင့္ေနတာ စက္ရုပ္ေတြပဲဗ်.. အခ်က္အလက္..ပတ္စ္ေ၀ါ့ မမွန္ရင္လဲ ေပးမ၀င္ဘူး.. ပတ္စ္ေ၀ါ့အမွားၾကီးနဲ႕ ခဏခဏ ၀င္ဖို႔ ၾကိဳးစားရင္ မသကၤာမႈနဲ႕ ခင္ဗ်ားကို ဆြဲစိထားလိမ့္မယ္..”

“ဒြတ္ခပဲ ဒီေနရာက ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာနဲ႕ လုပ္လို႔မရဘူးလား..ခက္ေတာ့ ခက္ေနျပီ..”

“မရဘူးဗ်.. ကီးစိန္အမႈေတြက ေျခရာလက္ရာ သဲလြန္စပဲ ရေသးတာ..။ လုံေလာက္တဲ့ သက္ေသ မရေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဖမ္း၀ရမ္းလဲ ထုတ္လို႔ မရေသးဘူးဗ်..”
“ဒါဆို ..ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..”

ဖုန္းလိုင္းထဲမွ ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကိးလဲ ေခတၱစဥ္းစား ေနဟန္ျဖင့္ အသံတိတ္သြား၏။ ကၽြန္ေတာ္လဲ စဥ္းစားရင္းက အၾကံတခုရသြားသျဖင့္..

“ကၽြန္ေတာ္ အၾကံရျပီ.. မစၥတာေက်ာ္ၾကီး ေပၚတင္၀င္လို႔မရရင္ ၀င္လို႔ရတဲ့နည္းနဲ႕ ၀င္မယ္ဗ်ာ...”

ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးက စိတ္၀င္စားသြားဟန္ျဖင့္.

“ဘယ္လို၀င္မွာတုန္း.. မိုးပ်ံျပီး၀င္မွာလား.. မလြယ္ဘူးေနာ္..ေရဒါေတြနဲ႕.. မေတာ္တေရာ္ ...ေအာက္က အပစ္ခ်ခံလိုက္ရလို႔ ၂ႏိုင္ငံဆက္ဆံေရး ပိုဆိုးသြားမယ္..”

“အဟတ္.. ခင္ညားက မိုးပ်ံဖို႔ပဲ စဥ္းစားေနတာကိုး. ေျမလွ်ိဳးလို႔လဲ ရေသးတာပဲေလ..”

“ဘယ္လိုဗ်.. ေျမ..ေျမလွ်ိဳးမယ္ ဟုတ္စ..”
“ဟုတ္တယ္.. ကဲေျပာေနၾကာတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျမတြင္းတူး ပညာရွင္ မီထရို ရွိမယ့္ေနရာကို စတလိုက္က ရွာေပးပါအံုးဗ်ာ. သူက အ၀ိဇိတြင္းေတြလဲ လိုက္တူးေနတဲ့သူ ေျမေၾကာ တအားနပ္တာ...”
“အဟား ဟုတ္တယ္ ဒီအၾကံ မဆိုးဘူး ခဏေလး..တိုလီ..”
ဂ်ိမ္းစ္ေက်ာ္ၾကီးလဲ သူ႔ကြန္ျပဴတာမွ မီထရိုရွိမယ့္ ေနရာကို စံုစမ္းလိုက္ရာ..
“အင္းေတြ႕ျပီ... ဟိုက္.. မင့္.လူက ေန႔ခင္း ေၾကာင္ေတာင္ ကာစီနိုကလပ္ထဲေရာက္ေနတယ္ဗ်.. ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ကလပ္မွာ..”

“ဟုတ္လား.. ေက်းဇူးပဲဗ်ာ..”
ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာင္မ်ိဳးဘက္သို႔ လွည့္ကာ

“ကဲ မစၥတာ ေၾကာင္ေရ.. ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ကို ယြန္းၾကတာေပါ့..”


ဆက္ရန္


Read Users' Comments (1)comments

ေနာက္ဆံုးေပၚ-အပိုင္း(၄)

အခန္း(၈)
“အတုလ ေက်ာင္းေတာ္”
ၾကီးမား က်ယ္ျပန္႔လွေသာ ေက်ာင္း၀င္းနံရံၾကီး ေရွ႕သို႔ အေရာက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ရပ္တန္႔လိုက္ၾကသည္။ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး၏ ၀င္ေပါက္ဟု ထင္ရေသာ ဆိုင္းဘုတ္၏ ေအာက္တည့္တည့္ တြင္ကား စာတမ္း တခု ခ်ိတ္ဆြဲထား၏။

“ဤေနရာတြင္ အစစ္ေဆးခံပါ”

ေၾကာင္မ်ိဳးက အသံျပဳလိုက္သည္။

“ဗ်ိဳ႕... အန္နီးဘတ္ဒီ ဟီးယား..”

ေျပာင္ေခ်ာေနေသာ နံရံဆီမွ မိုက္ခရိုဖုန္း ၂ခု ထြက္လာျပန္သည္။
“အသံစစ္ေဆး ခံပါ..” (ကြန္ျပဴတာမွ အသံ)
လုံျခံဳေရး စနစ္မွာ အလြန္ တင္းက်ပ္လွျပီး စနစ္က်လွသည္။ ၎ မိုက္ခရိုဖုန္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ အသံကို စစ္ေဆးျပီးေနာက္ ကြန္ျပဴတာထဲမွ စာရြက္၂ရြက္ ထြက္လာသည္။
“စံုေထာက္ ေၾကာင္မ်ိဳး ႏွင့္ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိ မင္းယြန္းတို႔ ခင္ဗ်ား.. သင္တို႔ေရွ႕မွ နံရံကို သံုးခ်က္ေခါက္လိုက္ပါ”
စာရြက္ထဲမွ ညႊန္ၾကားသည့္ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ေယာက္စလံုး နံရံကို ေခါက္လိုက္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အထဲမွာ ကပၸိယ တဦးမွ တံခါးဖြင့္ေပးေလသည္။ ေသဟဲ့ နႏိၵယ..။ ေၾကာင္မ်ိဳးက မေက်မနပ္ႏွင့္ တီးတိုးေျပာလုိက္သည္။
“ဟြန္း .. အေစာကတည္းက ေဟ့ ဘယ္က လူေတြလဲလို႔ တခါတည္း ေမးလိုက္ျပီးေရာ... အပိုေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနတယ္..”

ကပၸိယက မွင္ေသေသျဖင့္ ေမး၏။
“ဆရာေတာ္နဲ႕ေတြ႕ခ်င္လို႔လား..”
ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္ေသာခါ ၎က ကၽြန္ေတာ္တို႔အား အထပ္ ၅၀ခန္႔ရွိ သာသနာပိုင္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအား ေခၚသြားေလေတာ့သည္။ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး၏ တံစက္ျမိတ္ေအာက္သို႔ အေရာက္တြင္ ..ကပၸိယၾကီးက နံရံမွ ခလုပ္တခု ႏွိပ္လိုက္ရာ ေျမျပင္ေပၚမွ ေလးေထာင့္ သ႑ာန္ အျပားတခု ေပၚလာေလသည္။

“တေယာက္ အရင္တက္ပါ..”

“ဒါက ..ဘာတုန္း.. တက္ျပီး ဘာလုပ္ရမွာလဲ..”

“စပရင္း တြန္းျပားပဲ သြားခ်င္တဲ့ အထပ္ကို ခလုတ္ႏွိပ္လိုက္တာနဲ႕ ကိုယ့္လူတို႔ကို စပရင္းနဲ႕ အေပၚကို တြန္းေျမွာက္လိုက္လိမ့္မယ္..”

အမယ္ေလး အသဲယား စရာပါလား။ အသဲယားေသာ္လည္း မလုပ္လို႔က မျဖစ္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕မွ ျဖစ္မည္မို႔ အရဲကိုးျပီး စပရင္းအျပားေပၚတက္လိုက္သည္။ နံပါတ္ ၂၀ကို ႏွိပ္လိုက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္ နက္ ၀ွီးကနဲ အေပၚသို႔ အသဲေအးစြာ ေျမာက္တက္သြားသည္။ အထပ္ ၂၀ ျပတင္းေပါက္ တည့္တည့္သို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ အတြင္းမွ ညွပ္ၾကီးတခု က ရုတ္တရက္ ဆြဲညွပ္ျပီး အတြင္းသို႔ ဆြဲသြင္းသြား၏။ ေအာင္ညတ္ေလး ညင္သာလိုက္တာေနာ္ဟင့္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္းပင္ ေၾကာင္မ်ိဳးလဲ ထိုသို႔ ေရာက္လာ၏။

ထုိ႔ေနာက္ ညွပ္ၾကီးက ထိုင္ခံုေပၚသို႔ အသာအယာ ျပန္ခ်ေပး၏။ အခန္း၏ အေနအထားကို ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚတြင္ ေခါင္းေလာင္းမ်ား တပ္ဆင္ထားသည္ ကို ေတြ႕ရ၏။ ေလတိုက္တိုင္း ထိုေခါင္းေလာင္းေလးမ်ား တညီတညာ တည္း ျမည္ေနၾကသျဖင့္ နားေထာင္လို႔ပင္ ေကာင္းေနေသးေတာ့သည္။ ခဏေနေတာ့ ရိပ္ခနဲ ေတြ႕လိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ တို႔ေရွ႕တြင္ ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးကုမာရ ရုတ္ျခည္း ေပၚလာေလသည္။

“ကိုင္းဒကာတို႔ ဘာကိစၥရွိသလဲ က်ဳပ္ေလာကီ ကိစၥေတြ စြန္႔ပယ္ထားတာ ၾကာျပီ။ အခုေတာ့ ဒကာတို႔က ႏိုင္ငံေတာ္ တာ၀န္နဲ႕ လာပံုရတယ္။ အခ်ိန္ ၁၀မိနစ္ ေပးႏိုင္တယ္။”
ဆရာေတာ္ၾကီးက ခပ္တိုတိုပင္ မိန္႔ေလသည္။

“ဒီလိုပါ ကီးစိန္ ဆိုတဲ့ သူက ဒီအတုလ ေက်ာင္းေတာ္ က ထြက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲ့ဒါ သူ႔ကိုယ္ေရး အခ်က္အလက္ေလးေတြ လိုခ်င္လို႕ပါ ဘုရား”

ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးကုမာရက တစံုတခု အေလးအနက္ စဥ္းစားေနျပီး..

“အိမ္း.. က်ဳပ္လဲ ၾကားတယ္ ဒကာတို႔ ကီးစိန္ အေတာ္ ေသာင္းက်န္းဆိုးသြမ္းေနတယ္ ဆုိလားပဲ။ ဟုတ္တယ္ ကီးစိန္က ဒီေက်ာင္းေတာ္က ထြက္သြားတဲ့ သူပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔နာမည္ အရင္းက ကီးစိန္ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔နာမည္ အရင္းက ဖိုးသူေတာ္တဲ့။ ဒီေက်ာင္းမွာ လက္တိုလက္ေတာင္း ခိုင္းတာ ေပါ့ကြယ္။ အင္း.. အေပါင္းအသင္းေပါ့ .. အေပါင္းအသင္း မွားတာေပါ့။ ဦးဇင္း အတန္တန္ ဆံုးမပါရက္ ဟို ဗိုက္ပူပူ ေကာင္ လူမိုက္လုိလို ဥပဓိရုပ္နဲ႕ ဗိုလ္၀ ဆိုလား စိုးဇီယ် ဆိုလား အဲ့ဒိေကာင္ေတြနဲ႕ သြားေပါင္းတာကိုး...။ ဒါနဲ႕ သူက အဆြယ္ေကာင္း ျပီး ေ၀ါ့ပရက္စ္ ႏိုင္ငံမွာ ဂေဟ သြားေဆာ္မယ္ ဆိုလား ေျပာျပီး ဒီက ထြက္သြားတာပဲ။ ၾကာပါျပီ ၾကာလွေပါ့.. ၁၀ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိေရာ့မယ္.. ကဲကဲ.. တာ၀န္ရွိသူေတြက ေတာင္းတယ္ ဆိုေတာ့လဲ ေပးရတာေပါ့ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ ေပါ့ ဒကာတို႕ရယ္ ခဏေလးေစာင့္ ဦးဇင္း ေဒတာေဘ့စ္ထဲက ရွာေပးမယ္။”

တရားဓမၼႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ပီပီ အရာရာ တရားျဖင့္ သံုးသပ္ ရႈျမင္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ဦးကုမာရသည္ ကြန္ျပဴတာထဲမွ ကီးစိန္ ေခၚ ဖိုးသူေတာ္၏ အခ်က္အလက္မ်ားကို chip ထဲ ေကာ္ပီ ကူးေပးေနေလ၏။
“ကဲကဲ..ဒါ.. ဖိုးသူေတာ္ရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြပဲ... သူငယ္စဥ္က ေက်ာင္းကို ဘယ္လိုေရာက္လာတယ္။ သူ႔ေပါင္မွာ မွဲ႕ဘယ္ႏွလံုးရွိတာက အစ မျမင္ကြယ္ရာမွာ ၀ဲေတြရွိတာ အဆံုး ကိုယ္ေရး အခ်က္အလက္ အစံုအလင္ပါတယ္ကြယ့္ သင့္ေတာ္ သလိုသာ သံုးလိုက္ၾကပါ..”

၁၀ မိနစ္ျပည့္သြားျပီမို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ အလိုက္သိစြာႏွင့္ ေအာက္သို႔ ဆင္းရန္ ျပင္ၾကသည္။

“ေအာ္.. မင္းတို႔ ဖိုးသူေတာ္ကို ဖမ္းဖို႔ အခက္အခဲရွိရင္ သူ႔ဆရာ မယ္ေတာ္ န၀င္းစေန ကိုသြားရွာပါ..”
ဦးကုမာရက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆင္းခါနီး လွမ္းသတိေပးလိုက္သည္။ ေအာ္.. သိုင္းေလာကတြင္ လြန္စြာမွ နာမည္ ၾကီးလွေသာ သိုင္းမယ္ေတာ္ၾကီး န၀င္းစေန က ကီးစိန္ရဲ႕ ဆရာကိုး။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ျပတင္းေပါက္ႏွင့္ ကပ္လွ်က္ တိုင္ကို ဖက္၍ ေလွ်ာတိုက္ ဆင္းလာၾကေလ၏။ ေအာ္.. အေတာ္ ကပ္သီးကပ္သက္ ႏိုင္တဲ့ ဗိသုကာပါလားေနာ္။ အတုလ ေက်ာင္းေတာ္ အျပင္ဘက္သို႔ ေရာက္ေသာ္ ဖုန္းသံျမည္လာ၏။
“တြီ..တြီ..”
“ခင္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္ မင္းယြန္းပါ။ ေ၀... ဟုတ္လား..။ အင္းအင္း.. သိပ္ စိတ္ပူ မေနပါနဲ႕ ခ်စ္ရာ..။ အင္းအင္း . စိတ္ခ်.. ကိုယ့္တာ၀န္ထားပါ။ အင္း ေလွ်ာက္ေဆာ့ ေနတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အုိေက လံုး၀ စိတ္ခ် ... ဘာမွ မျဖစ္ေစရဘူး ေတြ႕တာနဲ႕ လာပို႔ေပးမယ္..ေကေက..ဘိုင့္”
ကၽြန္ေတာ့္ အသဲေယးဆီမွ ဖုန္းျဖစ္သည္။ သူ႔ေမာင္ေလး အိမ္မွ ေပ်ာက္သြားသည္ကို စိတ္ပူ၍ ဖုန္းဆက္ ျခင္းျဖစ္သည္။ အင္တာနက္ သံုးေနရင္းႏွင့္ uploader စက္နားက ေပ်ာက္သြားသည္ဟု ယူဆရေၾကာင္း၊ စက္အနီးတြင္ ဖိနပ္ တဖက္ပင္ ကၽြတ္က်န္ခဲ့သည္ဟု ေျပာသည္။

ထို႔ေနာက္ မက္စိ တခု ထပ္၀င္လာေလသည္။ ဌာနမွ ေပးပို႔ေသာ မက္စိျဖစ္သည္။ ကီးစိန္ ကေလး တေယာက္ကို ျပန္ေပးဆြဲသြားသည္ ဆိုေသာ သတင္း ျဖစ္သည္။ ဌာန၏ ေမးလ္ကို စာပို႔ထားျခင္း ျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အား ရည္ရြယ္၍ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေျပာေလသည္။ ဟင္ ဒါဆို.. ေယာက္ဖေလးကို ျပန္ေပးဆြဲသြားတာပါလား..။

+++++++++++
အခန္း(၉)
အတုလ ေက်ာင္းေတာ္မွ အျပန္တြင္ ၀င္လာေသာ ဖုန္းေၾကာင့္ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး အေတြးမ်ားျဖင့္ နစ္ေမ်ာ ေနမိသည္။ ေမ်ာက္ေလာင္းေလးအား ဖမ္းေခၚသြားေသာ ကီးစိန္ကို မည္သို႔ သဲလြန္စ ရွာရမည္နည္း။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ အထင္ေတာ့ ကီးစိန္ တကြက္ မွားသြားေပျပီ။ ေမ်ာက္မူးလဲေလးအား ဓါးစာခံ အျဖစ္ ေခၚသြားျခင္းမွာ မဟာအမွား ျဖစ္ေၾကာင္း မၾကာခင္ သိလိမ့္မည္။
“ခႏၶာကိုယ္ကို အသင့္ျပင္ထားဗ်ိဳ႕.. အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့မယ္..”
ေၾကာင္မ်ိဳး သတိေပးေတာ့မွ အသိ၀င္လာသည္။ ဒီတခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း လံုျခံဳေရးေၾကာင့္ ဆဲလ္မ်ားအား encrypt မလုပ္ေတာ့ပဲ အေကာင္အထည္ လိုက္သြားျခင္း ျဖစ္သည္။ လမ္းေၾကာင္းတခု ပ်က္စီးေစအံုးေတာ့ တကိုယ္ေရသံုး လမ္းေၾကာင္းကို ကိုယ္ပိုင္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိသြားသည္။ မေရွးမေႏွာင္းမွာပင္ ေၾကာင္မ်ိဳးက downloder စက္မွ အရင္က်ျပီး ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွ လိုက္က်ေလသည္။
“ဟင္ေၾကာင္မ်ိဳး ခ်က္ခ်င္းၾကီး ဘယ္ေပ်ာက္သြားပါလိမ့္..”

“ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနလိုက္ပါ.. မစၥတာ တိုလီ”
နားထင္ကို ေသနတ္ျဖင့္ အေတ့ခံရကာ ကီးစိန္၏ အသံထြက္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္ခန္း အေျခအေနကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မလာခင္ကတည္းက ေမႊေႏွာက္ ထား ဟန္ျဖင့္ တခန္းလံုး ပြရႈပ္ေနေလေတာ့သည္။ ေၾကာင္မ်ိဳးမွာ မူ နဖူးကို ေသနတ္ျဖင့္ အထုခံရပံုရျပီး ေမွာက္ေနေလသည္။ ထိုစဥ္ အိပ္ခန္းထဲမွ ေနာက္တစ္ေယာက္ ထြက္လာ၏။ ထုိသူ၏ လက္တဘက္တြင္ hard disk တလံုးႏွင့္ ေနာက္တဘက္တြင္ကား တုတ္ထိုး ထားေသာ အကင္တခုအား စားလွ်က္

“ေဒတာေတြ ကူးေနရင္ ၾကာေနမွာစိုးလို႔.. hard disk လိုက္ပါ ျဖဳတ္လာတယ္... ဟဲဟဲ”

ကီးစိန္က
“အိုေကဗ်ာ.. အဆင္သင့္တယ္... ဒီမယ္ တုိလီ ခင္ဗ်ား က်ဳပ္အခ်က္အလက္ေတြကို လိုက္စုေဆာင္းေနတယ္ ၾကားတယ္.. အဟတ္ဟတ္ ဘယ္ေလာက္ စံုမစံု ေသခ်ာၾကည့္လိုက္အံုးမယ္...ဗ်ာ.. ဟင္းဟင္း..”

ကၽြန္ေတာ္လဲ ကီးစိန္ကို စူးစိုက္စြာ ၾကည့္ရင္း

“ယူသြားပါဗ်ာ... အဲ့ဒိ hard disk ထဲက ေဒတာေတြက ဟဲဟဲ.. အတုလေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ေဒတာေဘ့စ္ထဲက အခ်က္အလက္ေတြ ေလာက္မစံြပါဘူး..ဗ်ာ..”

အတုလဆိုေသာ စကားကို ၾကားလိုက္ရေသာအခါ ကီးစိန္၏ ယခင္ကတည္းက ျဖဴဖတ္ ျဖဴေရာ္ မ်က္ႏွာသည္ ေသြးမရွိေတာ့ သကဲ့သို႔ ျဖစ္သြား၏။ ကီးစိန္ ေတြေ၀ သြားေသာ အခိုက္အတန္႔အား ကၽြန္ေတာ္က ပိုင္ႏိုင္ စြာ အသံုးခ်လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာဘက္ မ်က္ေစာင္းထိုးရွိ ကြန္ျပဴတာကို ေလသံျဖင့္ တိုးတိုးေလး အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။

“လက္နက္တခု အျမန္ေဒါင္းလုပ္..ဆြဲ...”

“ဂေလာက္..”
အသံေၾကာင့္ ဒညင္းသီးစားေနေသာ ပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ကီးစိန္တို႔ ၂ဦးစလံုး ျပန္လည္ သတိ၀င္လာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔အနည္းငယ္ ေနာက္က်သြားေလျပီ။ downloader စက္မွ လက္နက္ျဖင့္ သူတို႔ကို ခ်ိန္ထား လိုက္သည္။ ဟိုက္ေသစမ္း. ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွွ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲလိုက္ေသာ လက္နက္ေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ သြားမိသည္။ လက္နက္က Y ပုံသ႑ာန္ရွိေသာ ေလးခြ ျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ကို လွည့္မၾကည့္ပဲ ကြန္ျပဴတာကို က်ိန္ဆဲလိုက္သည္။
“ေသခ်င္းဆိုးကြန္ျပဴတာ လက္နက္ဆြဲပါဆို.. ေလးခြၾကီးဆြဲတယ္..”
“ေဆာရီးပါ.. မစၥတာ အသံယူနီကုဒ္ကို ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီလား၊ မိုင္ျမန္မာလား ေ၀ခြဲမရ ျဖစ္ေနတာနဲ႕ အျမန္ဆံုးစဥ္းစားမိတဲ့ ဟာ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲလိုက္တာပါ.”
“တယ္ေလ...”

ကၽြန္ေတာ္က ကြန္ျပဴတာႏွင့္ အေခ်တင္ ေျပာေနရင္း ေလးခြျဖင့္ ကီးစိန္ႏွင့္ ဒညင္းသီးပုဂၢိဳလ္အား တလွည့္စီ ခ်ိန္ထားရ၏။ ၎တို႔ကလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလဆာေသနတ္မ်ားျဖင့္ ၀ိုင္းခ်ိန္ထားၾက၏။ အဲဒြတ္ခပဲ ေလးခြဆိုမွ ေလာက္စာလံုး မရွိပဲ ဒီေလးခြကို ဘယ္လိုပစ္ရပ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြးလိုက္သည္ကို ၎တို႔ ၂ေယာက္က ရိပ္မိဟန္ျဖင့္ ျပိဳင္တူ ျပံဳးလိုက္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အား ၀ိုင္းဗ်င္းရင္ အနီးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာၾကေတာ့သည္။ ညက္ခၽြာဖရား...။

“ခြ...အလယ္ကို... ဖိတြန္းလိုက္..”
ေၾကာင္မ်ိဳးက လဲေနရာမွ ရုတ္တရက္ သတိထေပးသည္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ မဆိုင္းမတြပင္ ေလးခြအလယ္ကို ဖိတြန္းလိုက္ရာ ေလးခြ၏ ဂြထိပ္မ်ား ဆီမွ က်ည္ဆန္မ်ား ထြက္လာေလေတာ့သည္။
ရမ္းသမ္းျပီး ပစ္လိုက္ရာ ခုန္ေရွာင္လိုက္ေသာ လက္မရြံမ်က္စိ၏ ေခါင္းေပၚမွ ေက်ာ္ျပီး နံရံကို ျပန္ကန္ကာ ကီးစိန္၏ နားရြက္အဖ်ားနား ကပ္၍ သြားမွန္ေလေတာ့သည္။
“ဟိုက္ ေတ့လြဲေလး မေရွာင္ရင္ လြတ္တာကိုး..”
ကီးစိန္က ေရရႊတ္လိုက္ျပီး သူ႔ခါးၾကားမွ တစံုတရာ ထုတ္လိုက္သည္။
“၀ုန္း... မလႈပ္နဲ႕..”
ဆိုက္ဘာလံုျခံဳေရး အဖြဲ႕မ်ား downloder စက္မွ တျပိဳင္နက္တည္း ထြက္လာၾက၏။ ကီးစိန္တို႔ ၂ေယာက္အား ၀ိုင္းထားကာ ေလဆာေသနတ္မ်ားျဖင့္ ခ်ိန္ထားၾကသည္။ ကီးစိန္သည္ ရုတ္တရက္ ဆိုသလိုပင္ အလံုးကေလး တခု ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ ပစ္ခ်လိုက္သည္...ထို႔ေနာက္ အ၀ါေရာင္ သ႑ာန္ေလး တခုအား လႈပ္သြားသည္။
“ပလုပ္တုတ္..”
“ခြမ္း...ခြမ္း..”
ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး နားထဲမွာ စီကနဲ အသံမ်ား ေပၚလာျပီး ကီးစိန္လက္ထဲက ပလုပ္တုတ္သည္ အသံလႈိင္းႏွင့္ လွ်ပ္စစ္ ၾကိမ္ႏႈန္း ထုတ္ေသာ စက္ျဖစ္ပံုရကာ ၎ လႈပ္ရမ္းလိုက္ေသာ ပလုပ္တုပ္ အသံေၾကာင့္ အိမ္အခန္းထဲရွိ ကြဲစရာ မ်ား ထေပါက္ကြဲကုန္ေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ကီးစိန္ ႏွင့္ လက္မရြံ႕မ်က္စိတို႔သည္ လက္မတင္ေလး လြတ္ေျမာက္သြားေလေတာ့သည္။ ဆိုက္ဘာလံုျခံဳေရး အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္က မေက်မခ်မ္းျဖင့္ တိုင္းထြာေရရြတ္က်န္ခဲ့ေလ၏။


ဆက္ရန္...


Read Users' Comments (0)