ထို႔ေၾကာင့္...ဤသို႔
ကၽြန္ေတာ္ blogging လုပ္ရင္း စဥ္းစားမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြေရးေနမိမွန္း မသိပါဘူး။ တင္ခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္တင္ထား၏။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ကဗ်ာအေရးမ်ားသူျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္သည္ စည္းကမ္းရွိသူ မဟုတ္သျဖင့္ စာအုပ္မ်ားဗရပြႏွင့္ ေရးခ်င္သည့္ေနရာတြင္ ေရးထားပါသည္။ ဟုိတပိုင္းဒီတပိုင္းႏွင့္ တခါတေလ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဘယ္နားေရးမိမွန္းေတာင္ မသိျဖစ္တတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးခဲပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္၀တၳဳတိုမ်ား သိပ္မေရးျဖစ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စာအုပ္ထဲတြင္ ေရးထားေသာ္လည္း မည္သည့္အခါမွ အဆံုးမသတ္ျဖစ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ စာအုပ္တိုင္းတြင္ဇာတ္လမ္းမ်ား တိုးလို႔တန္းလန္း မ်ားသာမ်ားပါသည္။ ကိုယ့္ကဗ်ာမ်ားကို ဘယ္မဂၢဇင္းတိုက္ကိုမွ မပို႔ျဖစ္ခဲ့ပါ။ မွတ္မွတ္ရရ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို သူငယ္ခ်င္း(ကၽြန္ေတာ့္လိုကဗ်ာ႐ူးစာ႐ူးေကာင္) ကတုိက္တြန္းေသာေၾကာင့္ ရတီမဂၢဇင္းတိုက္သို႔ ပို႔ဖူးပါသည္္။ (အေရြးလဲမခံရပါဘူး) ထို႔ေနာက္တြင္ မပို႔ျဖစ္ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္႐ိုးသားစြာ ၀န္ခံရလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္သည္ စာေပေက်ညက္ေသးသူလဲ မဟုတ္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားသည္ မျပည့္၀ႏုိင္ေသးပါ။ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေတာ့ စာေရးဆရာေပါ့ဗ်ာ။ ဥပမာေျပာရရင္ အစာမရွိသူအန္လွ်င္ ဘာအစာမွအန္ထြက္မလာဘဲ အရည္မ်ားသာအန္ထြက္ လာပါလိမ့္မယ္။ အစာရွိမွသာ အစာမ်ားျပန္ထြက္လာႏုိင္သလို ကၽြန္ေတာ္သည္ စာေပအစာမ်ား မ်ားမ်ားစားသံုးရန္ လိုအပ္ေနပါေသးသည္။ သို႔မွသာ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားတြင္ အႏွစ္သာရမ်ား ပါလာႏုိင္ပါမည္။ (ေ၀ါ့...) ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားတြင္ Tempo တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု မတူပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနလွ်င္ စကားလံုးမ်ား ေပါ့ပါးလတ္ဆတ္ေနပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ေလးလံေနလွ်င္ (အထူးသျဖင့္ တက္က်မ္းလိုလို... ဒႆနလိုလိုစာအုပ္ေတြ ဆက္တိုက္ဖတ္မိျပီးရင္) စကားလံုးမ်ား ေလးလံလာပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္သံုးရင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြဖတ္ရင္းနဲ႔ blog လုပ္နည္းကို သိလာရသည္။ သူမ်ားblog ေတြကို လိုက္ၾကည့္မိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ blog အစမွာ စာမ်ားကို ဘိုလို(Englishလို) ေရးပါသည္။ အထင္ေတာ့ မၾကီးလိုက္ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ့္ပထမစာမ်ားသည္ အထက္တန္းေက်ာင္းသား essayေရးထားသည္ႏွင့္သာ တူပါသည္။ ဒီလိုနဲ႔ ရွာရင္းေဖြရင္း ကိုေမာင္လွ ဆိုက္ ကိုသြားေတြ႕ပါသည္။ (site ျဖစ္ပါသည္ခင္ဗ်ား) ကၽြန္ေတာ္သူ႔ blog ကိုသေဘာက်သြားသည္။ ျမန္မာလိုေရးလို႔ရမွန္း သိသြားသည္။ ေရးပံုေရးနည္းေတြ သူက လမ္းညႊန္ျပထားပါသည္။ ပထမဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုက ဥာဏ္တိမ္လြန္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္ blog စသည္ျဖင့္ blog ေတြကို ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပထမဆံုး႐ိုး႐ိုးေလးႏွင့္ ရွင္းရွင္းေလး ျမန္မာလို ေရးလို႔ရသြားပါသည္။ ေက်းဇူးဗရပြ တင္ရွိပါသည္။ ဤသို႔ဤႏွယ္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ blog ေပၚမွာ ဘယ္သူကိုမွ ေပးမဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာေတြေလွ်ာက္တင္ျဖစ္ပါသည္။ (အမွန္ေတာ့ အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္တြင္ ထိုင္၍ တင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။) အခုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္blog ရွိျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူမွအားမေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေတြ တင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ ကၽြန္ေတာ္ အားေပးပါသည္။ အလြန္ေကာင္းပါသည္။ အလြန္ၾကိဳက္ပါသည္။ (ရႊီး.. လက္ခုပ္တီးျပီး အားေပးၾကပါ ခင္ဗ်ာ)။
ကၽြန္ေတာ္အားေန၍ေရးျခင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ယား၍ (လက္ယားျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္။) ေရးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးပါမည္။ ကြၽန္ေတာ္သိသေလာက္ တတ္သေလာက္ ေရးပါမည္။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္မသိသည္ မ်ားကိုေတာ့ မေရးပါ။ (ဒါေတာ့ နင္ေျပာမွလား)။ ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္တြင္ လက္ရွိတြင္ ရည္းစားလက္မဲ့ျဖစ္ပါသည္။ လက္ရွိဆိုေသာ္လည္း ဘယ္တုန္းကမွ ရည္းစားမရွိခဲ့ဘူးပါ။ ဒီအရြယ္ထိ အျမွီးမေပါက္ေသးေသာ ခ်န္ပန္ဇီေမ်ာက္ၾကီး ျဖစ္ပါသည္။ (လူဆိုတာ ေမ်ာက္ကဆင္းသက္သည္ မဟုတ္လား) အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကြၽန္ေတာ္အတြက္ အခ်စ္ကုန္ၾကမ္းမ်ား လိုအပ္ေနပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ေကာင္မေလး ျဖစ္မည့္သူသည္ ႐ုပ္ေခ်ာရန္မလိုေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္လို အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ရပါမည္။ အႏုပညာခံစား တတ္သူျဖစ္ရပါမည္။ အထူးသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ စာ၊ကဗ်ာမ်ားအား (ေကာင္းေကာင္းမေကာင္းေကာင္း) စိတ္ရွည္စြာ မပ်င္းမရိဖတ္ေပးသူျဖစ္ရပါမည္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္အျပိဳင္ စကားမ်ားတတ္ရပါမည္။ အျငင္းသန္ရပါမည္။ ညစ္က်ယ္က်ယ္ လုပ္တတ္ရပါမည္။ အစားပုပ္ရပါမည္။ အအိပ္ၾကီးသူူျဖစ္ရပါမည္။ အပ်င္းလဲထူလို႔ရပါသည္။ မေက်နပ္လွ်င္ ေျခထိုးခံတတ္သူျဖစ္ရပါမည္။ စိတ္အခန္႔ မသင့္လွ်င္ ခ်က္ခ်င္းမေႏွး ရန္ျဖစ္ရဲသူျဖစ္ရပါမည္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္လဲ ေနတတ္ရပါမည္။ ခပ္ရြတ္ရြတ္ အရြဲ႕ တိုက္တတ္သူလဲ ျဖစ္ရပါမည္။ ေတာက္တီးေတာက္တက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ကိစၥေတြ ကြၽန္ေတာ့္နည္းတူ လုပ္ႏုိင္ရပါမည္။ ထို႔ျပင္..
ကၽြန္ေတာ္အားေန၍ေရးျခင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ယား၍ (လက္ယားျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္။) ေရးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးပါမည္။ ကြၽန္ေတာ္သိသေလာက္ တတ္သေလာက္ ေရးပါမည္။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္မသိသည္ မ်ားကိုေတာ့ မေရးပါ။ (ဒါေတာ့ နင္ေျပာမွလား)။ ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္တြင္ လက္ရွိတြင္ ရည္းစားလက္မဲ့ျဖစ္ပါသည္။ လက္ရွိဆိုေသာ္လည္း ဘယ္တုန္းကမွ ရည္းစားမရွိခဲ့ဘူးပါ။ ဒီအရြယ္ထိ အျမွီးမေပါက္ေသးေသာ ခ်န္ပန္ဇီေမ်ာက္ၾကီး ျဖစ္ပါသည္။ (လူဆိုတာ ေမ်ာက္ကဆင္းသက္သည္ မဟုတ္လား) အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကြၽန္ေတာ္အတြက္ အခ်စ္ကုန္ၾကမ္းမ်ား လိုအပ္ေနပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ေကာင္မေလး ျဖစ္မည့္သူသည္ ႐ုပ္ေခ်ာရန္မလိုေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္လို အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ရပါမည္။ အႏုပညာခံစား တတ္သူျဖစ္ရပါမည္။ အထူးသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ စာ၊ကဗ်ာမ်ားအား (ေကာင္းေကာင္းမေကာင္းေကာင္း) စိတ္ရွည္စြာ မပ်င္းမရိဖတ္ေပးသူျဖစ္ရပါမည္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္အျပိဳင္ စကားမ်ားတတ္ရပါမည္။ အျငင္းသန္ရပါမည္။ ညစ္က်ယ္က်ယ္ လုပ္တတ္ရပါမည္။ အစားပုပ္ရပါမည္။ အအိပ္ၾကီးသူူျဖစ္ရပါမည္။ အပ်င္းလဲထူလို႔ရပါသည္။ မေက်နပ္လွ်င္ ေျခထိုးခံတတ္သူျဖစ္ရပါမည္။ စိတ္အခန္႔ မသင့္လွ်င္ ခ်က္ခ်င္းမေႏွး ရန္ျဖစ္ရဲသူျဖစ္ရပါမည္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္လဲ ေနတတ္ရပါမည္။ ခပ္ရြတ္ရြတ္ အရြဲ႕ တိုက္တတ္သူလဲ ျဖစ္ရပါမည္။ ေတာက္တီးေတာက္တက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ကိစၥေတြ ကြၽန္ေတာ့္နည္းတူ လုပ္ႏုိင္ရပါမည္။ ထို႔ျပင္..
(သည္းခံပါခင္ဗ်ာ)
မီးျပတ္သြားပါျပီ။
မီးျပတ္သြားပါျပီ။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
0 Response to "ထို႔ေၾကာင့္...ဤသို႔"
Post a Comment