လားရိႈိးသို႕အလည္တစ္ေခါက္(၁)
ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ ေျမာက္ဥကၠလာ ေအာင္မဂၤလာအေ၀း ေျပးကေန ညေန ၄နာရီေလာက္က စထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လားရႈိုးကို သြားရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ရန္ကုန္ကို အလည္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေဒၚနဲ႕ ညီေလးေတြကို လိုက္ပို႔ရင္းနဲ႕ပါ။ ခရီးမထြက္ရတာ ၾကာျပီျဖစ္လို႔ ခရီးထြက္မယ့္ ထြက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အၾကိဳက္ ရွမ္းျပည္နယ္ဘက္ ခရီးျဖစ္ေနေတာ့ ေရငတ္တုန္း ေရတြင္းထဲ က်ဆိုသလို အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္တာေပါ့။ မနက္၆နာရီေလာက္ဆိုရင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ စီးလာတဲ့ ကားၾကီးဟာ ျပင္ဦးလြင္ကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေတာင္ေပၚမို႔လို႔လား မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထမင္းစားဖို႕ ထမင္းဆိုင္ကိုဆင္းေတာ့ ကားထဲက အဲကြန္း ေလာက္နီးနီး အျပင္မွာ ေအးေနပါတယ္။ အဲ့ဒိမွာ မနက္စာစားျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခရီးဆက္ထြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္-လားရႈိးတိုက္ရိုက္ကားဆိုေတာ့ တေညာင္းပဲ စီးရတာေပါ့။ တလမ္းလံုး ဟိုလူး ဒီလွိမ့္နဲ႕ အိပ္လာတာ။ သံုးေလး ငါးေရး မကဘူးဗ်ာ။ ဟီး။
ျပင္ဦးလြင္ေက်ာ္ေတာ့ ရွမ္းေတာင္တန္းေတြကို စတင္ျဖတ္သန္းရပါတယ္။ ေျမြလိမ္ေျမႊြေကာက္ ေတာင္ပတ္လမ္းေတြက ေန သြားရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀ မအိပ္ခ်င္ေတာ့ပဲ ရႈခင္းေတြကို တအံ့တၾသေငး ေနမိေတာ့တယ္။ ပါလာတဲ့ ကင္မရာနဲ႕ ရိုက္လို႔ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲဗ်ာ။ ခပ္ေ၀းေ၀း ေရာက္ေလ ေအာက္ဘက္က ေတာင္ပတ္လမ္းေတြကို ၾကည့္ရတာ ပိုပိုလွလာေလပါပဲ။ အဲ ဒါနဲ႕ရိုက္လို႔ ေကာင္းတုန္း ရွိေသးတယ္ ကားက ျဗဳန္းဆို ဘရိတ္ေဆာင့္အုတ္လိုက္ေသးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခရီးသည္ေတြလဲ လန္႕ဖ်တ္ကုန္တာေပါ့။ ဘာျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့ တခုေသာ ေတာင္ပတ္လမ္း အေကြ႕မွာ ကားသမားက အေကြ႕ယူတာ မ်ားသြားလို႔ (အံမယ္ေလး သီသီေလးဗ်ာ) ။ ကံေကာင္းလို႔ေပါ့ မဟုတ္ရင္ ေမာင္မင္းယြန္းတို႔ လား ေမာင္မင္းယြန္းခရီးသြားေနသည္ကေန ေမာင္မင္းယြန္း နတ္ျပည္သြားေနသည္ ျဖစ္ေတာ့မလို႔ ဟတ္ဟတ္။
မနက္ေစာေစာ ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ရွမ္းေတာင္တန္းၾကီးေတြ
ေကြ႕ေကြ႕ေကာက္ေကာက္ လမ္းကေလးေတြ...
ေအာ္ ဒါနဲ႕ ေျပာဖို႔တခု ေမ့က်န္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔သြားရင္းနဲ႕ သီေပါတံတားေရာက္ေတာ့ ငါးမိနစ္မက ေစာင့္လိုက္ရတယ္ဗ်ာ။ ကားေတြကလဲ တသီတသန္းၾကီးပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘာျဖစ္တာလဲဆိုျပီး စူးစမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ တံတားက ေရွးပေ၀ဏသီက တစ္လမ္းသြား သံမဏိတံတားၾကီးျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ။ တလမ္းသြားဆိုေတာ့ ဟိုဘက္က လာတဲ့ကားေတြ ရွိရင္ ဒီဘက္က ကားေတြက တန္းစီျပီးေစာင့္ရတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘက္ကကားေတြ သြားလဲ ဟိုဘက္မွာ အဲ့ဒိလိုပဲ တသီတသန္းၾကီးေစာင့္ေနရတာေပါ့။ အမွန္ဆို ခုေခတ္လို ကုန္စည္ကူးသန္းသြားလာေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ ဒီလို ခရီးလမ္းၾကန္႕ၾကာေစတဲ့ တစ္လမ္းသြား တံတားေတြ မရွိသင့္ေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ သီေပါတံတားကို ကုန္ကားၾကီးမ်ား ခရီးသည္တင္ကားၾကီးမ်ား သြားလို႔ရေအာင္ တံတားခပ္ၾကီးၾကီး ျပင္သင့္ေနျပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အၾကံျပဳအပ္ပါတယ္။
ျပန္လည္ျပင္ဆင္သင့္ေနျပီျဖစ္တဲ့ တလမ္းသြား သီေပါတံတား
ကဲ ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ လားရႈိးမေရာက္ခင္ ခရီးလမ္းမွာ ရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေတြနဲ႕ လားရႈိးသို႔ အလည္တစ္ေခါက္ ပထမပိုင္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႕ ေလွ်ာက္လည္အံုးမွာမို႔လို႕ ေနာက္ထပ္ဒုတိယပိုင္းပံုမ်ားကိုေတာ့ ဆက္လက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေပးၾကပါေနာ္။ :D
March 9, 2008 at 2:35 PM
လား႐ႈိး၊ မူဆယ္၊ ေရႊလီ ကို ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း
အဟဲ..မမွတ္မိေတာ့ဘူး... ၁၉၈၉ ခုက တစ္ခါ ေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္
ၾကာလွျပီဆိုေတာ့ ေရးေတးေတးေလးေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး
ဒီပို႔စ္နဲ႔ ပံုေတြ ျပန္ဖတ္မိေတာ့ လြမ္းမိပါတယ္
အၾကိဳက္ဆံုးက အဲလို ေရၾကည္ၾကည္နဲ႔ ေခ်ာင္းေလးေတြပဲ
ကားျဖတ္ရတာေတာ့ ခက္တာေပါ့ေနာ္
ေက်းဇူးပဲ မင္းယြန္းေရ.. း)
March 10, 2008 at 2:19 PM
မိႈင္းညိဳ႕ညိဳ႕ေတာင္တန္းၾကီး ေနာက္ခံထားလို႕ ၀ါးရြက္ေလးေတြ စိမ္းေနတာရယ္..
ေျမႊလိမ္ေျမြေကာက္ လမ္းေလးေတြရယ္ကို လာေငးသြားတယ္….
March 15, 2008 at 7:46 AM
Thanks for your post and pictures
March 18, 2008 at 7:57 AM
ပို႔စ္ဖတ္ၿပီး ကိုယ္တုိင္ ခရီးသြားေနရသလိုပဲ။ ပံုေတြလည္း မုိက္တယ္။ ေက်းဇူး :)
October 17, 2008 at 4:45 AM
ညီေလးေရ... ဒီပို႔စ္က ျပန္လည္ျပင္ဆင္သင့္ေနျပီျဖစ္တဲ့ တလမ္းသြား သီေပါတံတား ဆိုတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးကို ကိုးကားခ်င္လို႔ အကိုယူသြားပါတယ္။ ခြင့္မျပဳလည္း တင္လိုက္ပီ။ :D