ကြၽန္ေတာ့္ ဝါသနာမ်ား
ကြၽန္ေတာ့္ကို ညီေလး ေတေလက လာတဂ္ လို႔ ေရးရအံုးမယ္။ ေျပာထားတာေတာ့ နဲနဲၾကာျပီ ကြၽန္ေတာ္လဲ အခုတေလာ အလုပ္ေတြ မ်ားေနတာနဲ႕ပဲ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ဘက္ ေတာင္ မလွည့္ႏိုင္ ျဖစ္ေနတယ္။ အခု တဂ္တဲ့ ဟာကေတာ့ ဝါသနာ ဆိုပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ ဝါသနာေတြကို ေမးေတာ့ ဘယ္ဟာကို ေရးခ်ျပရမလဲ မသိ ျဖစ္ေနမိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဝါသနာပါ တာေတြက အမ်ားၾကီးပဲ။ ငယ္ငယ္တုန္းက ဝါသနာ ပါတာေတြကေတာ့ အင္ဂ်င္နီယာၾကီး ျဖစ္ခ်င္တာ၊ လက္ေရြးစင္ ေဘာလံုး သမားျဖစ္ခ်င္တာ၊ အဆိုေတာ္ ျဖစ္ခ်င္တာ၊ ဒီေဂ်ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ နည္းနည္း ၾကီးလာေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရွိတာေတြ ဆက္ျပီး ေမွ်ာ္မွန္း မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တာေတြကို စြန္႔ပယ္ ပစ္ရတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ့္ ဝါသနာေတြ အေၾကာင္း ေျပာရင္ေတာ့ အခုထိကို မ်ားျပား လွ်က္ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့
ႏိုင္ငံ့အေရး၊ ကမၻာ့အေရး
လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ေနထိုင္ရတာဗ်။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ ေနတာပဲ ဆိုျပီး တကိုယ္တည္း ေတာရ က်င့္ေနလို႔ မရဘူး။ ဥပမာ ရပ္ကြက္ လမ္းက ေတာ္ေတာ္ ပ်က္ေနလို႔ မိုးတြင္းဆို သြားရလာရ အဆင္မေျပဘူး ဆိုပါေတာ့ ဒါ ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူး ဆိုျပီး ေနလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ကိုယ္အျမဲ အသံုးျပဳေနက် လမ္း မေကာင္းရင္ ကိုယ္လဲ သြားရတာ အဆင္မေျပဘူး။ ဒီလိုပဲ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သူခိုးေတြ ေသာင္းက်န္း ေနလို႔ ပစၥည္းေတြ ခဏခဏ ေပ်ာက္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႕ မဆိုင္ဘူး ဆိုျပီး ေနလို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့။ လမ္းမေကာင္းရင္ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး လမ္းျဖစ္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကုိယ္ပါ၀င္ ကူညီေပးရမယ္။ သူခိုးပူေနရင္ ရပ္ကြက္ မလံုျခံဳတဲ့အတြက္ ဒီသူခိုးေတြကို မိေအာင္ ၀ိုင္း၀န္း ဖမ္း ေပးရမယ္။ ဒီလိုပဲေပါ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမ်ာ မွီတင္းေနထိုင္ ေနရတဲ့ ႏိုင္ငံသား တစ္ေယာက္အဖို႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စား ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးဆိုတာ ဆက္စပ္ေနတာပဲ။ ကမၻာ့အေရးလဲ ဒီလိုပါပဲ သူမ်ား ႏိုင္ငံေတြ ဘာေတြ တိုးတက္ေနျပီး ဘာေတြ ပဋိပကၡျဖစ္ေနလဲ မ်က္ေျခ မျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ရတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီႏိုင္ငံသား ျဖစ္ျပီး ကမၻာသူကမၻာသား တစ္ေယာက္ ျဖစ္လို႔ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အက်ပ္အတည္းေတြ၊ ျဖစ္ထြန္းမႈေတြ၊ ဆုတ္ယုတ္မႈေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ တို႔နဲ႕ သက္ဆိုင္တယ္ ထင္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ကမၻာ့အေရး ျမန္မာ့အေရးေတြမွာ ၀ါသနာပါ ပါတယ္။
သတင္းစာဆရာ/ စာေရးဆရာ
အေပၚက ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ၀ါသနာလို႔ ေျပာလို႔ ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က သတင္းေတြကို ဖတ္ေနရတာ ၾကိဳက္သလို သတင္းေတြကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးရတာလဲ ႏွစ္သက္မိတယ္။ သတင္းသမား တစ္ေယာက္ရဲ႕ အလုပ္က ကင္မရာေလး တဖ်တ္ဖ်တ္ ရိုက္ျပီး သတင္းေရးသား ေနရံု၊ ျပည္ပ သတင္းေတြကို ဘာသာျပန္ေနရံုနဲ႕ သတင္း သမား တစ္ေယာက္ ျဖစ္ျပီလို႔ ယူဆလို႔ မရဘူးဗ်။ သတင္းသမား၊ သတင္းစာ ဆရာ ရဲ႕အလုပ္က သိပ္လြယ္လွတဲ့ အလုပ္မဟုတ္ဘူး။ သတင္းသမား ဆိုတာ အခ်က္မွန္ကန္ တိက်မႈ ရွိရမယ္၊ ဘက္လိုက္မႈ ကင္းရမယ္၊ မွ်မွ်တတ ျဖစ္ရမယ္၊ အေၾကာင္းအခ်က္ ကိုးကားခ်က္ ျပည့္စံုရမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြ နဲ႕ သတင္းေကာင္း တစ္ပုဒ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား အားထုတ္ရပါတယ္။ ဆိုေတာ့ စာဖတ္သူေတြဆီကို သတင္းဦး၊ သတင္းဖ်ား ေပးႏိုင္တဲ့ သတင္းစာဆရာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဗ်။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္ သတင္းစာ ဆရာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ၀ါသနာေပါ့ဗ်ာ။ (အခုထိေတာ့ သတင္းေထာက္လဲ မဟုတ္၊ သတင္းစာ ဆရာလဲ မဟုတ္ေသးပါဘူး)
ေနာက္၀ါသနာ တစ္ခုကေတာ့ စာေရးဆရာ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္စားတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ သိပၸံ (Science & Science Fiction) ၊ ဂမီၻရ (occult) စတဲ့ အမ်ိဳးအစား ေတြနဲ႕ ဇာတ္လမ္း တည္ျပီး ေရးရတာ ၀ါသနာပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေတြဖတ္ ရတာ ၀ါသနာပါတယ္။ ကဗ်ာ ေရးရတာ ၀ါသနာပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးဆရာ ျဖစ္ခ်င္တာ ေက်ာ္ၾကား ခ်င္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ စာေရး၊ စာဖတ္ လုပ္ရတဲ့ ဘ၀ ေလးကို ႏွစ္သက္ သေဘာက်မိလို႔။ စာအုပ္ေတြနဲ႕ပဲ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုး၊ စာအုပ္ေတြနဲ႔ပဲ ေသဆံုး သြားခ်င္လို႔ပါ။
လတ္တေလာေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ လခ အေတာ္အသင့္ ရတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ထြက္ပစ္လိုက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီအလုပ္လုပ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ အခ်ိန္ေတြ (အထူးသျဖင့္ စာဖတ္ခ်ိန္ေတြ) ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို ဖဲ့ေပး ရမယ့္ ပံုေပၚေနလို႔ ဘာမွ စဥ္းစား မေနပဲ ထြက္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အယူအဆကေတာ့ အလုပ္လုပ္ဖို႔ အတြက္ အသက္ရွင္ရတာ မ်ိဳးကို မၾကိဳက္ဘူး။ အသက္ရွင္ရပ္တည္ဖို႔၊ ၀မ္းေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္ရ ခ်င္ လုပ္ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္ထြက္ေပါက္၊ ၀ါသနာေလးေတြကိုပါ စြန္႔လႊတ္ရမယ့္ အလုပ္မ်ိဳး ဆိုရင္ေတာ့ လခ ဘယ္ေလာက္ ရရ မလုပ္ခ်င္ဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခ၂ဖက္၊ လက္၂ဖက္နဲ႕ ေခါင္းထဲက အသိပညာ၊ အတတ္ပညာေတြ ရွိေနသေရြ႕ေတာ့ ထမင္း မငတ္ ဘူး ထင္တာပဲ။ လူ႔ဘ၀ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ရတဲ့အခ်ိန္ ခဏေလးမွာ သူမ်ား အက်ိဳး မေဆာင္ႏိုင္ေသးေတာင္ သူမ်ားအက်ိဳး မယုတ္ေစပဲ ကိုယ့္ လုပ္ခ်င္တာ ေလးေတြ လုပ္သြားခ်င္ေသးတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကို အလဟႆ ျပဳန္းတီး သြားတာမ်ိဳး ျဖစ္မွာ စိုးမိတယ္။ မွန္ခ်င္လဲမွန္၊ မွားခ်င္လဲ မွားမွာ ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ ပုဂၢလ ခံယူခ်က္ကိုး။
ကာတြန္းဆြဲျခင္း ၀ါသနာ
ပန္းခ်ီကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ ထဲက ၀ါသနာ ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ လုပ္တဲ့ ပန္းခ်ီျပိဳင္ပြဲေတြမွာ မၾကာခဏ ၀င္ျပိဳင္ျဖစ္တယ္။ ပန္းခ်ီပညာ အေျခခံကို စနစ္တက် သင္ျဖစ္တာေတာ့ YMCA မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၉၆ ေလာက္တုန္းက ေပါ့။ အဲ့တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သင္ေပးတဲ့ ဆရာမက ဆရာမေခ်ာအိသိမ္းပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ပန္းခ်ီထက္ ကာတြန္းပံုေလးေတြ ဆြဲရတာ ပိုသေဘာက် မိတယ္။ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္ညစ္ေနရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အေျပာင္ အပ်က္ ပံုေတြဆြဲလိုက္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြမွာဆို ကာတြန္းပံုေတြခ်ည္းပဲ။ အဲ့ဒါ အထက္တန္း ေက်ာင္းသား ဘ၀ကေန တကၠသိုလ္ ျပီးေတာ့ အခုအခ်ိန္ အထိပဲ။ တခါတေလေတာ့လဲ သိပ္ဆူပူလြန္းတဲ့ ဘာသာရပ္ ဆရာေတြရဲ႕ မွတ္စုစာအုပ္မွာဆို အဲ့ဒိဆရာပံု ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ ဆြဲထားလိုက္တယ္။ ေက်ာင္းတက္ တုန္းကဆို သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆြဲခိုင္းလို႔ ခဏခဏ အမွတ္တရ ဆြဲေပးရတယ္။ လက္ရွိ အိမ္မွာေတာ့ ညီမေလးရဲ႕ မွတ္စု စာအုပ္ အသစ္ တစ္အုပ္ ထုတ္တိုင္း ပထမဆံုး စာမ်က္ႏွာမွာ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ဟာသပံုေလးေတြ ဆြဲေပးေနရတယ္။ ဥပမာ လွ်ပ္စစ္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ဘာသာရပ္ဆို ေအာက္က ပံုေလးမ်ိဳး ဆြဲေပးလိုက္တာ မ်ိဳးေပါ့။
ဂီတ၀ါသနာ
ဂီတကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေလး ၀ါသနာပါတယ္။ တူရိယာ ထဲမွာ နည္းနည္း တီးတတ္တာေတာ့ ဂစ္တာပါပဲ။ အတီးခ်င္ဆံုး တူရိယာေတြကေတာ့ ဒရမ္နဲ႕ တေယာတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၉၇/၉၈ ေလာက္တုန္းက ရန္ကုန္မွာ ဒီေဂ်ေခြေတြ စေခတ္စားေတာ့ ဒီေဂ်အရမ္း ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ အဲ့တုန္းက ဘယ္ေလာက္ ရူးလဲဆို ဒီေဂ်ေခြေတြ ထြက္သမွ် အကုန္၀ယ္ ျပီးရင္ အိမ္က player ၂ဖက္ပါတဲ့ ကက္ဆက္နဲ႕ တဖက္က ဒီေဂ်ေခြ ဖြင့္ လိုခ်င္တဲ့ တီးလံုး ပိုင္းျဖတ္ေလးေတြကို တဖက္ player နဲ႕ အသံသြင္းျပီး စိတ္ကူးတည့္ရာ remix လုပ္ၾကည့္တာေပါ့။ ဒီေဂ် သင္တန္းေတြ အရမ္းတက္ခ်င္ခဲ့ ေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႕က အေတာ္ အလွမ္းေ၀း ေနေတာ့ ဒီေဂ် ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ၀ါသနာကို ေစာေစာစီးစီး စြန္႔လႊတ္ ပစ္လိုက္ရတယ္။ လတ္တေလာေတာ့ တေယာတီး သင္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္။ တေယာရဲ႕ အသံသာက ကၽြန္ေတာ္ meditation လုပ္တဲ့အခါ ပိုအသံုး တည့္မယ္ ထင္လို႔။ ကၽြန္ေတာ္ က ျငိမ္ျငိမ္ေလး နားေထာင္ဖို႔ဆို classic ေတြကို ပိုၾကိဳက္တယ္။ အထူးသျဖင့္ တီး၀ိုင္းလိုက္ တီးတဲ့ သံစဥ္ခ်ည္း သက္သက္ ေတးသြားေတြကို ႏွစ္သက္ တယ္။ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ KITARO ရဲ႕ ဂမၻီရဆန္ဆန္ ေတးသြား ေတြပဲ။ 12 girl band ကေတာ့ စိတ္သြက္လက္ ေစတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ YANNI ေတးသြား ေတြကိုေတာ့ သိပ္မၾကိဳက္ဘူး။ Instrument ေတြက သိပ္မျမိဳင္ဘူး ထင္တာပဲ။ ျပီးေတာ့ KITARO နားေထာင္ျပီးရင္ MOZART ရဲ႕ ေတးသြား လိုမ်ိဳး ဟာေတြ နားေထာင္ လို႔ မရေတာ့ဘူးဗ်။ အႏုပညာ သက္သက္ဆို MOZART ရဲ႕ ေတးသြားေတြက ျငိမ့္ေညာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ အျမင့္ဆံုး Tempo အထိ တက္မလာ သလိုပဲ။ KITARO က်ေတာ့ နားေထာင္လိုက္ရင္ အျမင့္ဆံုး အထိ ဆြဲေခၚသြား ျခင္း ခံလိုက္ရတယ္။ ဂီတနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ သိပ္အမ်ားၾကီး မသိေပမယ့္ နားေက်ာထဲ စိမ့္ေအာင္ စူးစိုက္ နားေထာင္ တတ္တယ္။ တခါတေလက်ေတာ့ အဲ့ဒါနဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္တဲ့ Metal Rock လို သံစဥ္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြ သီခ်င္းေတြကို ၾကိဳက္တယ္။ Alternative ေတြလဲ ၾကိဳက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းၾကီး ေၾကြျပေနတဲ့ Pop သီခ်င္းေတြေတာ့ နားမေထာင္ဘူး ။ မၾကိဳက္ဘူးဗ်။ တေန႔ကမွ August Rush ဆိုတဲ့ ကားေလး ၾကည့္မိတယ္။ ဂီတဆိုတာ တီး၀ိုင္း တူရိယာ ေတြေပၚမွာတင္ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ေနရာတိုင္းမွာ နားေထာင္တတ္ရင္ ဂီတသံေတြခ်ည္းပဲ ဆိုတဲ့ concept ကို ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆို အျမဲတမ္း ေရႊတိဂံု ဘုရား ေရာက္တိုင္း ဂီတသံေလးေတြ နားေထာင္ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္က လာတဲ့ အသံေတြလဲသိလား။ ေစတီေလးေတြရဲ႕ ထီးေတာ္က ေခါင္းေလာင္း၊ ဆည္းလည္း သံေတြဆီကေလ။ ေသေသခ်ာခ်ာ စူးစိုက္ နားေထာင္ရင္ ညီညာတဲ့ ေတးသြားသံစဥ္ေလး ေတြ အတိုင္းပဲ။ အေတာ္ နားေထာင္လို႔ ေကာင္းသဗ်ာ။
ကဲ ဆက္ေရးရင္ေတာ့ ၀ါသနာေတြက အမ်ားၾကီးပဲ ဒါရိုက္တာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ၀ါသနာေတြ ဘာေတြ အမ်ားၾကီး က်န္ေသးတယ္။ ဆက္ေရးရင္ တအား ရွည္သြားလိမ့္မယ္။ ညီေလး ေတေလေရ အကို႔ ၀ါသနာ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒါေတြပါပဲ။ တျခားသူေတြကိုေတာ့ ဆက္မတဂ္ေတာ့ဘူးေနာ္။ :)
ေမာင္မင္းယြန္းလက္ေဆာ့သည္။ :P
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
