မိုးေတြရြာေနခ်ိန္ခဏ
တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔ သဲလိုက္တဲ့ မိုးေတြ (တညလံုးပါပဲ)
မိုးစက္ေတြ ေခါင္မိုးေပၚက်သံေတြက
ငါ့အိပ္စက္ျခင္းေတြကို သို၀ွက္သြားၾက…
မုတ္သံုေတြ ထြန္းတဲ့ ေကာင္းကင္ယံမွာ ညိႈ႕အံု႔မိႈင္းေနသလို
အလ်ားလိုက္ ရွိေနတဲ့ ငါ့အေတြးေတြကလဲ တစံုတစ္ေယာက္ဆီကို ရီေ၀မံႈလို႔….
သစ္ပင္ အစိမ္းရြက္ဖားေတြေပၚ စြတ္စိုေနတဲ့
မိုးေပါက္ေလးမ်ားက ေလွ်ာကနဲ နိမ့္ဆင္းသြားေတာ့
ငါ့ စိုတိစိုဖတ္ အလြမ္းေတြလဲ ေယာင္ယမ္းျပီး လွပ္ခနဲျဖစ္သြားေလရဲ႕….
ေဟာဒိ မိုးစက္ေတြကေတာ့ ဘယ္သူမွ မခိုင္းေပမယ့္လဲ
က်ဆင္းေနဆဲပါပဲ..
ဒီလိုပါပဲ ေကာင္မေလးရယ္….
မင္းမသိေပမယ့္
အဲဒိ လူမသိသူမသိ ရပ္၀န္းမွာေလ …
ငါဟာ….အသံတိတ္ သြန္း…ျဖိဳး…ေနခဲ့…..။
February 1, 2008 at 3:18 PM
မိုးေတြရြာေနခ်ိန္ခဏ
လူမသိသူမသိရပ္၀န္းမွာ
အသံတိတ္သြန္းျဖိဳးမေနပဲ....
ခ်စ္သူ႕လက္ကိုဆြဲကိုင္ရင္း
လြမ္းခြင့္ရခ်င္သား.....
ဟိဟိ
ေရးလိုက္ျုပီ...
မင္းယြန္းဂြတ္လားဟိ