Posted in
Labels:
miscellaneous
|
Thursday, December 31, 2009
အခု တေလာ ရန္ကုန္မွာ ခါတိုင္းႏွစ္ထက္ အေအးပိုသလိုပဲ။ ေစာင္ေတြ အထူၾကီးျခံဳျပီး ေကြးတာေတာင္ သိပ္မေႏြးခ်င္ဘူး။ မနက္ဆိုရင္ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳးစားျပီး ထရတယ္။ အဟတ္ ေအးေတာ့ ထခ်င္ေတာ့ဘူး။ မေန႔က မိုးေလဝသ သတင္းမွာ ကသာနဲ႕ ေရႊဘိုျမိဳ႕တို႔မွာ စံခ်ိန္တင္ ညအပူခ်ိန္ေတြ ေလ်ာ့နည္းခဲ့တယ္တဲ့။ (၃.၃ နဲ႕ ၃.၅ ဆိုပဲ)။ တျခား ျမန္မာျပည္ အထက္ပိုင္းက ျမိဳ႕ေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ကို အေအးပိုေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလး တစ္ေယာက္ဆိုု နယ္ကေန ဖုန္းဆက္တာ ေမးခ်င္း ရိုက္ေနတယ္။ အေအးလိႈင္းက ျဖတ္တာလား ေဆာင္းကပဲ ပိုေအးသလား ဘယ္လိုမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာင္ ဒီေလာက္ အေႏြးထည္ေတြ ဝတ္ ေစာင္ေတြ ထူူထူ ျခံဳထားတာေတာင္ ေအးေနတုန္း ဆို လမ္းေဘးအိပ္တဲ့ အေျခအေနမဲ့ေတြဆို ဘယ္လုိမ်ား ေနမလဲ ေတြးမိတယ္။ (ပိုက္ပိုက္ ရွိရင္ေတာ့ ဒီလူေတြအားလံုးကို အေႏြးထည္ထူထူနဲ႕ ေစာင္ေတြ အလကား လိုက္ေဝခ်င္တယ္။) မခြန္ျမလိႈင္နဲ႕ေတာင္ တေန႔က ေျပာျဖစ္ေသးတယ္။ ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာက ကုန္ဆံုး ကာနီး အစြမ္းေတြ ျပေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ အင္း ဘာလိုလိုနဲ႕ ဒီေန႔ဟာ ၂၀၀၉ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေန႔ပဲ နက္ျဖန္ဆို ႏွစ္သစ္ ေရာက္ျပီ။ ႏွစ္သစ္မွာ အေတြ႕ၾကံဳသစ္ေတြနဲ႕ ၊ စိတ္ဝင္စားစရာေတြ ျပည့္ႏွက္ေန လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိတယ္။ ၂၀၁၀ မွာ ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ။ ၂၀၁၀မွာ ျမန္မာျပည္ၾကီး က်န္းမာ ခ်မ္းသာပါေစ။ ခ်စ္ေသာ သူနဲ႕ လူတိုင္းေပါင္းသင္း ရပါေစ ေၾကာင္း ႏွစ္သစ္ အၾကိဳ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ Happy New Year! ျဖစ္ပါေစ။ ႏွစ္သစ္ အတြက္ သယ္ရင္းအားလံုး Aja Aja Fighting!!
Posted in
Labels:
poem
|
Thursday, December 24, 2009
ဒီလိုဗ်ာ…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ တေတြ အရည္မရ အဖတ္မရေတြကို ဆက္လက္စားသံုးေနသ၍
စကားမ်ားၾကတာပဲ အဖတ္တင္မယ္….
မိမိအတၱ အစြန္းထြက္ေတြ မပါတဲ့ ေရာင္းတန္းဝင္ လူၾကိဳက္မ်ား
ဖက္ရွင္ထြင္လံုး သက္သက္ေတြဆိုတာ .. တကယ္က သံုးစား မရဘူးဗ်
ဘယ္လိုပဲ ဗားရွင္းအသစ္ထြက္ထြက္.. မူလအေပၚ အေျခခံတဲ့ ညႊတ္ယိမ္းမႈေတြကို..
လက္ခံလိုက္ၾကမယ္..
ပိုက္ကြန္ထဲက ေျမေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ အရိပ္လကၡဏာမ်ိဳးကို ေရြးခ်ယ္မွာလား
တဝက္ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတာ. ဆႏၵရွိသူရဲ႕ မွန္ထဲက ဖ်က္ဆီးႏိုင္ျခင္း..ေတြကိုေျပာတာ..
ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း သြားခ်င္သြားမည္။
သေဘာတူညီမႈ ရရွိျပီးသား ပိရမစ္ေတြဟာ.. ရယ္ေမာသံမ်ားႏွင့္အတူ
ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုပဲ… အခ်စ္နာက်..ေနၾက….
ကတိကဝတ္မ်ားသည္ အလြန္က်ယ္ေလာင္ေသာ မိုးျခိမ္းသံမ်ားလို/
စကားအလြန္မ်ားေသာ… မိန္းမၾကီးမ်ားလို…..
Learn wisdom by the follies of others.
လက္အိတ္ဟာ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္
အို.. ဘုရားသခင္…
ငတ္မြတ္ျခင္းေတြကို… မေျဖသိမ့္ ႏိုင္ေသးသေရႊ႕ေတာ့.. ကၽြန္ေတာ္တို႔
ေျခေထာက္ေတြက ရွက္ေနလိမ့္မယ္…
ဆိုလိုတာက..
နတ္အလိုမလိုက္ႏိုင္ေသာ လူ၏ အလိုကို ခုတံုးလုပ္ျပီး
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပေတျခင္း အျမွီးေတြကို က်ည္ေတာက္စြပ္ၾကည့္ျခင္း သာျဖစ္ပါတယ္။
အသက္ရွဴမဝေသာ လူငယ္မ်ား၏ ဆန္းသစ္မႈမ်ားဆီက ရုန္းထြက္ေျပးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
သီခ်င္းမ်ား သံျပိဳင္သီဆို ၾကျပီး မ်က္ႏွာမူ၍ ေနထြက္လိုက္ၾက၏။
ဖေယာင္းတိုင္မ်ားကို မီးမႈတ္ျငိမ္းသတ္ကာ ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္ႏိုင္ေသာ ဓားရွည္ကို ထိန္းသိမ္းလိုက္ပါသည္။
သမိုင္း၏ ေနာင္တရမႈေတြဆီက ဆင္းသက္လာေသာအခါ…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖိနပ္ေတြ စီးထားၾကဖို႔ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း…..။
Posted in
Labels:
Announcement,
poem
|
Monday, December 21, 2009
ကဗ်ာေတြ ဖတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာတယ္။ မင္းဘေလာ့ ဖတ္ရတာ ရႈပ္ေနတာပဲတဲ့။ ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္က သတင္းေတြလဲေရး၊ အက္ေဆးေတြလဲေရး၊ ခရီးသြားေဆာင္းပါးေတြေရာ စံုစီနဖာ ဆိုေတာ့ အဲ့လို သီးသန္႔ ဖတ္တဲ့သူေတြ အတြက္ ဘယ္အဆင္ေျပပါ့မလဲ။ လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္ေရးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္က စလုပ္ကတည္းက ဘေလာ့ဂ္ေရစီးေၾကာင္း အတိုင္း သြားေနေတာ့ ဒီပံုစံေလးကို ေတာ့ မျပင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ကဗ်ာေတြ သီးသန္႔ ဖတ္ေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲ အဆင္ေျပေအာင္ ကဗ်ာေတြ ခ်ည္း သီးသန္႔ စုစည္းထားတဲ့ ကဗ်ာဘေလာ့ဂ္ေလး တစ္ခု လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ ကၽြန္ေတာ္ အရင္ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေတြေတာ့ အဲ့ဒိမွာ ပါလာမွာ မဟုတ္ပဲ။ အခု အသစ္ တင္ထားတဲ့ ေလးပုဒ္ေလာက္ကေန စျပီး တင္မွာပါ။ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေတြကို အခု ဒီဘေလာ့ဂ္မွာလဲ အလ်ဥ္းသင့္သလို တင္မယ္ ဟိုဘေလာ့ဂ္မွာလဲ တင္မွာပါ။ အဲ့ဒိဘေလာ့ဂ္မွာေတာ့ ကဗ်ာသီးသန္႔ဆိုေတာ့ ကဗ်ာဖတ္မယ့္သူေတြ အတြက္ မ်က္စိရွင္းတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးကေတာ့..
mypoetrynote.wordpress.comျဖစ္ပါတယ္။ လာလည္ႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ :)
Posted in
Labels:
News,
poem,
Today Yangon
|
Monday, December 21, 2009
မေန႔က စိမ္းလန္းစိုျပည္ထဲမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ အလင္းပ်ိဳးလက္မ်ား ကဗ်ာရြတ္ပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပျပီးစီး ခဲ့လို႔ ဝမ္းသာ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ တက္ေရာက္ခဲ့ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အပင္ပန္းခံ ၾကိဳးစား ထားသမွ်ေလး ေအာင္ျမင္သြားလို႔ အရမ္းေပ်ာ္မိပါတယ္။ မေန႔က ပြဲကို လူဦးေရ ၁၀၀ ေလာက္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ DOI ကဗ်ာကလပ္ လုပ္ခဲ့သမွ် ပြဲေတြထဲမွာ ဒီပြဲက လူအမ်ားဆံုး ပါပဲ။ ပရဟိတပြဲေလးလဲ ျဖစ္လို႔ ဧည့္သည္ေတြ မ်ားမ်ားလာၾကတာ ထင္ပါတယ္။ ပြဲကေလးကို အစက ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲမွာ လုပ္မယ္ဆိုျပီးမွ ပြဲစရိတ္အတြက္ခ်ည္းပဲ စရိတ္စက ေတြမ်ားေနမွာစိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမက္ခင္းေပၚမွာပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္လိုက္ၾကတယ္။ မထင္မွတ္ပဲ လုပ္လိုက္တဲ့ ျမက္ခင္းျပင္ ကဗ်ာရြတ္ပြဲေလးဟာ ကန္ေရျပင္ကို ေနာက္ခံျပဳရင္း အရိပ္အာဝါသေလး ေအာက္မွာမို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး လိုက္ဖက္ညီသြားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရႏိုင္တယ္။ (ကိုမိုးလိႈင္ ကေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ျမက္ခင္းစိမ္းေတြ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာေတာ့ အခု ထိုင္စရာ ျမက္ခင္းေတြ ရွိေနေသးလို႔ ဂုဏ္ယူရပါတယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။)
Posted in
Labels:
poem
|
Sunday, December 20, 2009
တံခါးေတြက စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာတယ္။
ေခၚဆိုသံ မဲ့ေနေသာ တယ္လီဖုန္းကို
မအားမလပ္ ျပန္လည္ ေျဖၾကားရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
ည၏ အနမ္းတရႈိက္ေၾကာင့္ လွစ္ဟာသြားေသာ ကန္ေရျပင္၏
မ်က္ႏွာျပင္သည္ လျမင္ ၾကယ္ျမင္ .... ပါပဲ။
ေရာ့ခ္အန္ရိုး... ေတးသြားႏွင့္ ဓမၼက်မ္းစာအုပ္..
ဘယ္ႏွခုေျမာက္မွန္း မသိေသာ လီဆယ္မႈ မ်ားမွ တဆင့္
သူေတာ္ေကာင္းေတြ ဝတ္တယ္ဆိုတဲ့ ဝတ္ရံုထဲ တိုးဝင္သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ/ ခင္ဗ်ားတို႔ တေတြ
ပဋိပကၡမ်ားကို အတူတကြ လက္မခံတတ္ ၾကတဲ့အခါ
ဖန္တီးစရာ မလိုေသာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး ရပ္ဝန္းမ်ားကို ထုဆစ္ လိုက္ၾကတယ္။
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္လိုက္သည္။
ဓာတ္ခဲကုန္ေနေသာ လေရာင္မ်ား... အေၾကာင္း ျပတင္းတံခါးေတြနားက
ငွက္ေတြ လွ်ိဳ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ဝွက္ ေျပာေနၾကလိမ့္မယ္။
(ရီမုဒ္ကြန္ထရိုးကေန Next ကုိႏွိပ္၍ ေက်ာ္ပါ)
ရစ္သမ္ေတြ ၊ ကာရံေတြ၊ ေတးသြားအမွတ္အသားေတြနဲ႕
အခုထိေတာ့ .. သံုးၾကိဳးေျမာက္ တူရိယာ ၾကိဳးကို မဆက္ရေသးဘူး။
သပ္သပ္ခတ္ခတ္ ႏွင့္ ၾကိဳတင္စီမံထားေသာ လမ္းမၾကီးေပၚ ပက္ၾကားေတြတက္အပ္ အံုးမွာလား။
မ်ိဳးရိုးဗီဇ အမႈိက္ကို လိမ္က်စ္ရင္း စံခ်ိန္စံႏႈန္းမွီ တြင္းနက္ေတြထဲ ဆင္းသြားၾက၏။
မီးေၾကာင့္ သင္မေလာင္ပါေစႏွင့္....
ျဂိဳလ္ၾကီး ၈လံုး စူပါနန္းၾကိဳးမွ်င္သီအိုရီ...၊ အိုင္းစတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ဂ္တခု မရွိ။
ဆိုေတာ့ကာ....
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာ့ေသာက္ေနေသာ ပုလင္းမ်ားအား ဒါနျပဳျခင္းအားျဖင့္
ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ ေလာ္မာေဖာက္ျပားမႈမ်ားကို အရစ္က်ေပးေခ်ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ/ မေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ၂ခု ၾကား လြဲမွားမႈမွာ ရာႏႈန္းျပည့္ျဖစ္၏။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ေခၽြတာဖို႔ တပတ္ရစ္ ေန႔စြဲမ်ားကို စားသံုးပါ။
ဧရိယာ ျပင္ပသည္ ဆက္သြယ္မႈသို႔ ေရာက္ေန၏။
တစြန္းတစမွ် မၾကားဖူးေသာ ပံုျပင္မ်ားကို နာရီအကုန္ခံ၍ အိပ္ယာဝင္သည့္အခါ
တပ္ဆင္ အသံုးမျပဳပါႏွင့္...။
စိမ္းလန္းမႈမ်ားကို အေသအေက် ျမတ္ႏိုးပစ္လိုက္ပါ။
ဖံုးကြယ္ထားေသာ.. လိုက္ကာမ်ားကို လွစ္ဟ ေနပါေစ။
Posted in
Labels:
poem
|
Thursday, December 17, 2009
ဒီမွာ ဟန္နီ...
တပိုင္းတစ သီခ်င္းေတြနဲ႕ ငါ မေရာင့္ရဲ တတ္ခဲ့ဘူးဆိုတာ..
မင္းေလးက လြဲလို႔ အားလံုး သိတယ္..။
ငါဟာ သားရဲတစ္ေကာင္ မဟုတ္ေပမယ့္
ေတာအုပ္ေတြထဲ ရွင္သန္ျခင္းကိုမွ လိုက္ရွာေနတဲ့ေကာင္။
ေရႊ႕လ်ားေနေသာ ခရီးလမ္းေတြကိုမွ ငါက လိုက္ပါစီးနင္းမိတဲ့အခါ
က်ိဳးပဲ့ေၾကြ သြားတဲ့ မုန္းအီမႈေတြကိုပဲ ရလိုက္တယ္။
ဝင္လာခဲ့ျပီးမွ ျပန္ထြက္သြားတဲ့အခါ ငါ့စာမ်က္ႏွာရြက္မ်ား
အကူအပံ့မရွိ ၾကမ္းျပင္ေပၚ လဲေလ်ာင္း က်ဲျပန္႔ကုန္တယ္။
ရိုမန္တစ္ ဆန္ျခင္း/မဆန္ျခင္းေတြကို ငါျငင္းဆန္ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ တေမွ်ာ္တေခၚ ပင္လယ္တစ္ခုေလာက္ ငါနာက်င္တတ္ခဲ့ျခင္းကိုေတာ့
ဘယ္သူ႔မွ သိလိုက္လိမ့္မယ္ မထင္ဘူးကြယ္
ဘြဲ႕ထူးခံ ခ်ီးက်ဴးမႈကို ငါမလိုအပ္ဘူး ... ရွစ္ဆယ့္ငါးရက္ေျမာက္
တနဂၤေႏြေတြကို မုန္းတယ္။
လင္းသင့္လို႔ လင္းခဲ့တဲ့ မနက္ခင္းကို ဘာအတြက္နဲ႔မွ ဝိေရာဓိေတြ
ခ်ိတ္ဆြဲထားဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ငါထင္ပါတယ္။
အျပာေရာင္ အက်ီတထည္နဲ႔ အတူ ငါ့တည့္တည့္ၾကီး ေလွ်ာက္လာခဲ့မယ္...။
ဒီမွာ... ဟန္နီ.. မနက္ျဖန္ ကိုးနာရီ ငါလာခဲ့မယ္...။
ဤဘေလာ့မွ စာသားမ်ား၊ ရုပ္ပံုမ်ားအား စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကူးယူသံုးစြဲျခင္းမျပဳလုပ္ပါရန္ (အထူး) သတိေပး တားျမစ္အပ္ပါသည္။
